Σπύρος Παπασπύρος: Ο χορός των «αιωρούμενων»!

0

Η κατάρρευση της Lehman Brothers πυροδότησε την κρίση, που έκτοτε πολλαπλασιάστηκε πολύμορφα. Η νευρικότητα στις αγορές για την Deutsche Bank μπορεί να επιτρέπει να κουνάμε  το δάκτυλο εναντίον της Γερμανικής κυβέρνησης αλλά αυτό δεν αποτελεί ασπίδα στις επιπτώσεις, έξοδο από την κρίση, διόρθωση ή ενδυνάμωση σε άλλη κατεύθυνση της Ευρωπαϊκής πολιτικής.

Η κρίση που ξεκίνησε από τη μητρόπολη του Καπιταλισμού και από τον χρηματοπιστωτικό τομέα κάνει ομόκεντρους κύκλους. Η παλίρροια είναι στοιχείο της εξέλιξής της με τον συγκεκριμένο τύπο ασκούμενων πολιτικών.

Η κρίση συνεχίζει να καταστρέφει ότι βρήκε ή έφερε στο όριο ή στο κόκκινο (κράτος, επιχείρηση, νοικοκυριό, άτομο, με ανοίγματα και υπερδανεισμό), δηλ. το πιο αδύναμο το εξοντώνει. Επομένως μία πτώση της Deutsche Bank, δηλαδή μεγαλύτερη ένταση της κρίσης, πρέπει να μας ικανοποιεί;

Φτάνει πια με τις “προσδοκίες”: για πετρέλαιο στο Αιγαίο, πολεμικές αποζημιώσεις, διάλυση του Ευρώ, για τους «τρείς μάγους» από την Ανατολή και την Ασία για επενδύσεις και αγορά του χρέους που όλο ξεκινούν αλλά ποτέ δεν φτάνουν.

Αρκετά με τους «σωτήρες» που σώζουν από το ’92 το ασφαλιστικό, τις τηλεπερσόνες με τα «άν και όταν» της μερικής λύσης Γιαννίτση, που καλλιεργούν ενοχικά σύνδρομα για τις κοινωνικές αντιδράσεις και κρύβουν οργανωμένα συμφέροντα.  

Τα Ζάππεια, οι αγανακτισμένοι, τα σκισμένα μνημόνια, τα κλειστά επαγγέλματα που άνοιξαν, οι «μεταρρυθμίσεις που όλο μεταρρυθμίζονται» δεν αύξησαν το ΑΕΠ, τις θέσεις εργασίας, δεν σταμάτησαν τη μετανάστευση των νέων και των επιχειρήσεων. Η πλήρης φτωχοποίηση είναι προ των πυλών με ή άνευ παράταση της αξιολόγησης, το δε κλίμα το έφαγε -όπως λένε στα χωριά μας- ο γάιδαρος. 

Να δούμε την αλήθεια δηλ. ότι η συρρίκνωση της εργασίας, με έναν εργαζόμενο σχεδόν για ένα συνταξιούχο, στερεύει την πηγή χρηματοδότησης της κοινωνικής ασφάλισης, η οποία χρεοκοπεί μόνο όταν χρεοκοπούν τα κράτη και όχι το αντίθετο.

Αν για τη διάσωση της Deutche Bank σπάσει ο κανόνας (και η νομιμότητα) που δεν επιτρέπει η ΕΚΤ να αγοράζει τραπεζικά ομόλογα προκύπτει ένα ερώτημα και γεννιέται μία ευκαιρία. Το ερώτημα είναι «γιατί δεν έγινε αυτό το 2010 για τη χώρα μας και οδηγήθηκε σε χρεοκοπία». Για να σταματήσει το μαρτύριο της σταγόνας και ο βασανισμός του λαού μας χρειάζεται επιτέλους εθνικό μέτωπο και δικό μας σχέδιο με απαίτηση να γίνει σεβαστό.

Επομένως φυγή από την εργαλειακή προσέγγιση “Ευρώ ή όχι”, να συνειδητοποιήσουμε ότι χωρίς γνώση, πρόγραμμα, μέθοδο, ικανότητα, αξιοποίηση του ανθρώπινου και άλλου δυναμικού της χώρας, με κομματικούς σεναριοφύλακες δεν πρόκειται να εκμεταλλευτούμε οποιαδήποτε συνθήκη!

Να σταματήσουμε να είμαστε ως πολίτες τα εύκολα θύματα της μισής αλήθειας, του αλχημισμού, ευκολόπιστοι και πάντα ηττημένοι!

Η Ισλανδία -ένα από τα πρώτα θύματα- που ακολούθησε διαφορετικό δρόμο (αφού άφησε τις χρεοκοπημένες τράπεζες να πέσουν) βγήκε από την κρίση και στην αποχώρησή τους οι  εκπρόσωποι του ΔΝΤ παραδέχθηκαν ότι «διδάχθηκαν πολλά από την ισλανδική εμπειρία». Εάν και για εμάς προκύψει δυνατότητα άλλου δρόμου είμαστε έτοιμοι να τον διεκδικήσουμε; Ή θα χορεύουμε «αιωρούμενοι» απτόητοι και αδιόρθωτοι ελπίζοντας στις σχοινοτενείς επιδεξιότητες ισορροπίας χωρίς να έχουμε αίσθηση αν ακόμη είμαστε στο σχοινί ή το κενό!

Προηγούμενα άρθρα

  1. Σπύρος Παπασπύρος: Όταν γράφει αδιέξοδο, αλλάζουμε πορεία πριν δούμε τοίχο! Τι δεν καταλαβαίνουμε;
  2. Σπύρος Παπασπύρος: Κλοιός για τέταρτο μνημόνιο;
  3. Σπύρος Παπασπύρος: Η άλλη όψη του φεγγαριού!
  4. Σπύρος Παπασπύρος: Τελική ευθεία: από κάβο σε κάβο!
  5. Σπύρος Παπασπύρος: Ασφαλιστικό: διαρκής υπόθεση – καθρέπτης απώλειας πολλαπλών ισορροπιών!
  6. Σπύρος Παπασπύρος: Κλειδί το νέο και η εμπιστοσύνη για αλλαγή τον καινούργιο χρόνο!
  7. Σπύρος Παπασπύρος: Δύο πρόσφατες εμπειρίες, μια ανάγνωση και μια εικόνα
  8. Σπύρος Παπασπύρος: New deal για ρωγμή στον κύκλο και «τοίχο» των αδιεξόδων !
  9. Σπύρος Παπασπύρος: Με τη Βελόνα του διαβήτη
  10. Σπύρος Παπασπύρος: Το αληθινό αφήγημα, οι υποθέσεις εργασίας και τα διηγήματα φαντασίας!
  11. Σπύρος Παπασπύρος: Θεσμική πολιτική συγκρότηση και αποδοτικότητα!
  12. Σπύρος Παπασπύρος: Κρίσιμο σταυροδρόμι για τον 21ου αιώνα
  13. Σπύρος Παπασπύρος: Αφύπνιση: άμεση φυγή από την προσμονή «θαυμάτων» !
  14. Σπύρος Παπασπύρος: Σκηνικό: αίσθηση και ουσία
  15. Σπύρος Παπασπύρος: το κουτί της Πανδώρας είναι ανοιχτό!
  16. Σπύρος Παπασπύρος: Λήψη ορθών αποφάσεων
  17. Σπύρος Παπασπύρος: Θα είναι διασφαλισμένη η πρώτη κατοικία στην Ελλάδα του τρίτου μνημονίου;
  18. Ο Σπύρος Παπασπύρος: Πολύ Μοντάζ!
  19. Σπύρος Παπασπύρος: Ευθέως
  20. Σπύρος Παπασπύρος: Η επόμενη μέρα: «αρχή» με εκλογές χωρίς «προσδοκίες»  και πορεία με αμφισβητούμενη βεβαιότητα! (β´ μέρος)
  21. Σπύρος Παπασπύρος: Η επόμενη μέρα: «αρχή» με εκλογές χωρίς «προσδοκίες»  και πορεία με αμφισβητούμενη βεβαιότητα! (β´ μέρος)
  22. Σπύρος Παπασπύρος: Μία αδυσώπητη (και ίσως η μόνη) πρόκληση των εκλογών 
  23. Σπύρος Παπασπύρος: ΠΕΝΤΕ ΧΡΟΝΙΑ ΚΡΙΣΗΣ, ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΜΗΝΕΣ «ΝΕΑΣ» ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ: από μύθο σε μύθο !

 

Share.

Comments are closed.