Η συνδικαλιστική παράταξη της Ομοσπονδίας Λειτουργών Μέσης Εκπαίδευσης (ΟΛΜΕ), Προοδευτική Ενότητα Καθηγητών (ΠΕΚ) εξέδωσε ανακοίνωση με αφορμή τις στρατιωτικές επιθέσεις ΗΠΑ και Ισραήλ εναντίον του Ιράν τονίζοντας ότι «καταδικάζουμε κάθε ενέργεια που οδηγεί σε γενικευμένη σύρραξη και απειλεί τους λαούς της περιοχής με νέα δεινά. Οι εργαζόμενοι δεν έχουν τίποτα να κερδίσουν από τους πολέμους. Αντίθετα, πληρώνουν πάντα το βαρύτερο τίμημα».
«Ως εργαζόμενοι και εργαζόμενες, δεν διαλέγουμε στρατόπεδο ανάμεσα σε ένα θεοκρατικό και αυταρχικό καθεστώς, όπως αυτό του Ιράν, και στις επεμβατικές πολιτικές των Ηνωμένες Πολιτειών», αναφέρει η ΠΕΚ και κελινοντας συμπεραίνει ότι «Η ιστορία έχει δείξει ότι οι ιμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί και οι περιφερειακές συγκρούσεις δεν οδηγούν σε σταθερότητα, αλλά σε διαρκή αποσταθεροποίηση».
Αναλυτικά η ανακοίνωση της ΠΕΚ
«H επίθεση στο Ιράν αποτελεί ένα ακόμη εξαιρετικά ανησυχητικό επεισόδιο στην αλυσίδα της κλιμακούμενης έντασης στη Μέση Ανατολή. Σε μια περίοδο όπου οι λαοί της περιοχής δοκιμάζονται από πολέμους, φτώχεια, αυταρχικά καθεστώτα και γεωπολιτικούς ανταγωνισμούς, η επιλογή της στρατιωτικής κλιμάκωσης δεν υπηρετεί την ειρήνη ούτε την ασφάλεια. Υπηρετεί μόνο συμφέροντα ισχύος.
Οι στρατιωτικές επιθέσεις ΗΠΑ και Ισραήλ πραγματοποιούνται χωρίς απόφαση του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών και αυτό αποτελεί μια πολιτική ουσιαστικής απομάκρυνσης από την εφαρμογή του διεθνούς δικαίου, μια επιλογή κατάφωρης παραβίασης του. Η κλιμάκωση δε των επιθέσεων διαμορφώνει εξαιρετικά σοβαρούς κινδύνους για την περιφερειακή ασφάλεια αλλά και την ελευθερία της ναυσιπλοΐας.
Το συνδικαλιστικό κίνημα, με βαθιές ρίζες στους αγώνες για ειρήνη, δημοκρατία και κοινωνική δικαιοσύνη, οφείλει να τοποθετηθεί καθαρά:
Καταδικάζουμε κάθε ενέργεια που οδηγεί σε γενικευμένη σύρραξη και απειλεί τους λαούς της περιοχής με νέα δεινά. Οι εργαζόμενοι δεν έχουν τίποτα να κερδίσουν από τους πολέμους. Αντίθετα, πληρώνουν πάντα το βαρύτερο τίμημα — με τη ζωή τους, με την απώλεια εργασίας, με την ακρίβεια, με την ανασφάλεια.
Εκφράζουμε τη βαθιά μας οδύνη για τον χαμό αμάχων και ιδιαίτερα των μαθητριών στο σχολείο στο Ιράν, που βρίσκονται για ακόμη μια φορά στο επίκεντρο μιας σύγκρουσης που δεν επέλεξαν. Τα παιδιά δεν είναι “παράπλευρες απώλειες”. Είναι το μέλλον των κοινωνιών μας, και κάθε απώλειά τους είναι ήττα της ανθρωπότητας.
Η επίθεση στο Ιράν δεν μπορεί να ιδωθεί αποκομμένη από το συνολικό πλαίσιο ανταγωνισμών για ενεργειακούς πόρους, σφαίρες επιρροής και στρατηγικό έλεγχο. Σε ένα διεθνές περιβάλλον όπου δυνάμεις όπως οι Ηνωμένες Πολιτείες, το Ισραήλ και άλλοι περιφερειακοί και παγκόσμιοι παίκτες επιδιώκουν την ενίσχυση της γεωπολιτικής τους θέσης, οι κοινωνικές ανάγκες των λαών παραμερίζονται.
Η ανάγκη όμως που είναι πιο ισχυρή από ποτέ είναι οι λαοί να έχουν δικαίωμα αυτοδιάθεσης και να καθορίζουν οι ίδιοι με τις επιλογές τους το πεπρωμένο και τη ζωή τους και όχι οι ζωές και η πραγματικότητα τους να αποτελούν προϊόν ξένων επεμβάσεων που επαναφέρουν το δίκαιο του ισχυρού με όρους νεοαποικιακούς και αυτοκρατορικούς. Οι λαοί να ορίζουν τις ζωές τους και όχι οι ισχυροί!
Ως εργαζόμενοι και εργαζόμενες, δεν διαλέγουμε στρατόπεδο ανάμεσα σε ένα θεοκρατικό και αυταρχικό καθεστώς, όπως αυτό του Ιράν, και στις επεμβατικές πολιτικές των Ηνωμένες Πολιτειών και των συμμάχων τους. Δεν ταυτιζόμαστε ούτε με την καταπίεση στο εσωτερικό ούτε με τις στρατιωτικές παρεμβάσεις και τις κυρώσεις που πλήττουν τους λαούς.
Η θέση μας είναι ξεκάθαρη:
- Άμεση αποκλιμάκωση και παύση κάθε στρατιωτικής επιχείρησης.
- Σεβασμός του διεθνούς δικαίου και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
- Αλληλεγγύη στους εργαζόμενους, στους μαθητές και φοιτητές και στις κοινωνικές δυνάμεις που αγωνίζονται για ελευθερία και δημοκρατία.
- Πόροι για υγεία, παιδεία και κοινωνική προστασία
Η ιστορία έχει δείξει ότι οι ιμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί και οι περιφερειακές συγκρούσεις δεν οδηγούν σε σταθερότητα, αλλά σε διαρκή αποσταθεροποίηση. Το εργατικό κίνημα οφείλει να σταθεί απέναντι σε κάθε μορφή πολεμικής εμπλοκής, διεκδικώντας έναν κόσμο ειρήνης, κοινωνικής δικαιοσύνης και λαϊκής κυριαρχίας. Η ειρήνη και η αξία της ανθρώπινης ζωής είναι οι αξίες που πρέπει να διαμορφώσουν το σήμερα και το αύριο. Και για αυτές τις αξίες πρέπει να δώσουμε τον αγώνα με ενότητα και αποφασιστικότητα.»
