Τέσσερις αποκαλυπτικές κορυφές στο Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ-Κινήματος Αλλαγής:
1.- Ο Δούκας υποχώρησε, ο Ανδρουλάκης προχώρησε και οι άλλοι πρωταγωνιστές συμφώνησαν. Αποτέλεσμα η ενότητα, που ο κόσμος του χώρου ήθελε και οι πρωτοκλασσάτοι, με συμβιβασμούς, εξασφάλισαν. Φαινομενικά τουλάχιστον..
2.- Ο Ευάγγελος Βενιζέλος ξεσπάθωσε. Απέναντι στην Κυβέρνηση και απέναντι στά χάλια της Αντιπολίτευσης. Μένει να δούμε, αν οι πολλοί κατάλαβαν το βάρος και το βάθος των σκέψεων και των λόγων του ανδρός..
3.- Στο μπρα ντε φερ, μεταξύ της “ηγετικής” εμφάνισης του νεαρού Μανώλη Χριστοδουλάκη και της ενωτικής παρέμβασης του “παλαιού” Κώστα Σκανδαλίδη, νικητής ήταν σαφώς ο δεύτερος. Για να καταδειχθεί και πάλι, ότι στην πολιτική χρειάζονται το ίδιο η νεανική ορμή και η σοφία της εμπειρίας..
4.- Μίλησαν όλοι οι “υψηλόβαθμοι” και ελάχιστοι από τους λοιπούς 5.000 συνέδρους, εκ των οποίων το ένα τρίτο “αριστίνδην”. Μοιραίο, σε ένα τόσο πολυπληθές συνεδριακό σώμα, όπου οι περισσότεροι έχουν θέση χειροκροτητών και όλοι ψάχνουν, μέσω μηχανισμών και ομαδοποιήσεων, ψήφους, για την κομματική, επίσης πολυπληθή και άρα άβουλη Κεντρική Επιτροπή..
Με όλα αυτά, καλό κατευόδιο, σε ένα κόμμα, που θέλει δεν θέλει, είναι κόμμα εξουσίας.
* Ο Μάκης Γιομπαζολιάς είναι δημοσιογράφος και νομικός και Γενικός Γραμματέας του Ομίλου Πολιτικής Σκέψης ΑΚΤΙΔΑ
Πατήστε και δείτε τα 86 προηγούμενα άρθρα του Μάκη Γιομπαζολιά
