Η κρυφ γλσσα της πολιτικς αντιπαρθεσης
(Ωδ στους εργαζμενους ιδιωτικο και δημοσου τομα)

του Μ.Κ. (μου το στειλε ο Τσος Αποστολπουλος)

20 2014

http://www.fourtounis.gr/Τα τελευταα 20-25 χρνια οι υποστηρικτς του νεοφιλελευθερισμο και της παγκοσμοιοποησης επβαλαν τη κυριαρχα τους σε ιδεολογικ και πολιτικ εππεδο στη χρα μας αλλ και στη πλειοψηφα των χωρν της Ευρωπακς νωσης.
Στο διο χρονικ διστημα και ιδιατερα τη περοδο 1990-2005, παραχωρθηκε μεγλο τμμα του Δημσιο Τομα στο ιδιωτικ κεφλαιο, κτω απ διαδικασες που ελγχονται για τη διαφνεια τους. Γενικτερα ο Δημσιος τομας αναγορεθηκε σε κακ δαμονα της οικονομας και οι δημσιοι υπλληλοι ως οι μοναδικο υπεθυνοι της χαμηλς παραγωγικτητας των υπηρεσιν και της διαφθορς. Η πολιτικ των κρατων ιδιωτικοποισεων και το ξεπολημα του πλοτου του Ελληνικο λαο βαφτστηκε «προοδευτικ» και «σγχρονη» πολιτικ, αποτλεσε δε το κριο συστατικ του λεγμενου εκσυγχρονιστικο εγχειρματος στη χρα.
Οι ιδες του σοσιαλισμο, της κοινωνικς αλληλεγγης, του κοινωνικο κρτους και της ταξικς διρθρωσης του συνδικαλιστικο κινματος χουν υπονομευθε σε ττοια κταση στε να μη συγκινον και να μη συνεγερουν τη μεγλη πλειοψηφα των πολιτν. Σμερα ποιος υποστηρζει οτιδποτε περιχει τη λξη «ΔΗΜΟΣΙΟ» (Δημσιος τομας, δημσιος υπλληλος, δημσια περιουσα, δημσια επιχερηση κλπ) τθενται αυτματα εκτς πολιτικο συστματος και θεωρεται ξεπερασμνος «δεινσαυρος».
χουν επιστρατευθε λα τα μσα και γνεται καθημεριν πλση εγκεφλου στε να αποτελσουν κοιν συνεδηση και να χουν γενικ αποδοχ πολιτικς θσεις που κινονται γρω απ τα τυποποιημνα πια σλγκαν:
- για να χουμε «οικονομικ ανπτυξη» πρπει να αποκτσουμε ανταγωνιστικτητα
- για να χουμε «ανταγωνιστικτητα» πρπει να αποκτσουμε «ευελιξα στην αγορ εργασας»
-πρπει να συρρικνωθε δραστικ ο «αντιπαραγωγικς» δημσιος τομας και να υποκατασταθε απ την «ιδιωτικ πρωτοβουλα» που μπορε να ανταποκριθε με επιτυχα στους ρους και τους καννες της «αγορς» σε μια «παγκοσμιοποιημνη οικονομα».
Οι δυνμεις που προσπαθον να επιβλουν αυτο του εδους τις απψεις για την αντιμετπιση του οικονομικο προβλματος των χωρν αποκρπτουν ντεχνα απ τον ελληνικ λα και τους εργαζομνους την διεθν και κυρως την Ευρωπακ εμπειρα απ την εφαρμογ τους.
Με τη προδο του χρνου αποδεικνεται τι αυτς οι «θεραπευτικς συνταγς» σε μεγλες δσεις, προκαλον ττοιες παρενργειες στη κοινωνικ συνοχ, στε να θεωρονται πολ χειρτερες απ την οικονομικ νοσηρτητα που υποτθεται τι προσπαθον να αντιμετωπσουν.
Οι δυνμεις που πιστεουν σε να λλο μοντλο οικονομικς και κοινωνικς ανπτυξης εναι επεγον να αντιμετωπσουν αυτ τη κατσταση σε ιδεολογικ αλλ και επικοινωνιακ εππεδο. Μια απ τις πρτες κινσεις που πρπει να γνουν εναι η «αποκωδικοποηση» των λξεων κλειδι που χρησιμοποιονται για τον αποπροσανατολισμ της κοινς γνμης. Οι λξεις και οι φρσεις αυτς πρπει να αποδοθον στους πολτες με τη πραγματικ τους ννοια και με τις πραγματικς πολιτικς τους διαστσεις. Πρπει να αποκαλυφθε τι το λεξιλγιο αυτ χρησιμοποιεται για τη παραλλαγ και χι για τη περιγραφ της πολιτικς και οικονομικς πραγματικτητας.
Η επιχερηση «Σοκ και Δος» που χει εξαπολυθε απ τη κυβρνηση Σαμαρ –Βενιζλου για τη πλρη απορθμιση των εργασιακν σχσεων εναι λογικ να διανθιστε και απ διφορες κορνες πατριωτικο χαρακτρα, πως π.χ «Ισχυρ Εθνικ Οικονομα», «αξηση της πττας»  «αξηση της παραγωγικτητας και του Εθνικο πλοτου», βελτωση της ανταγωνιστικτητας της Εθνικς Οικονομας για Ισχυρ Ελλδα κ.λ.π.
Η επτευξη λων των πιο πνω «πατριωτικν» στχων χει μια κοιν προπθεση, «τη μεωση του κστους παραγωγς» που και αυτ με τη σειρ της αφορ μνο τους εργαζομνους. Πρπει πια να γνει κατανοητ απ λους τι σε αυτ τη γλσσα την «κρυφ», η μεωση του κστους παραγωγς εναι ισοδναμη με μεωση των αποδοχν και των δικαιωμτων των εργαζομνων, πως και με μεωση των θσεων εργασας.
Το ργο το χουμε ξαναδε πρα πολλς φορς τα τελευταα 25 χρνια. Ποιος δε θυμται τι πολ πρσφατα οι εργαζμενοι κλθηκαν να υποστον αιματηρς θυσες για να επιτευχθε το ραμα της εισδου της χρας μας στην ΟΝΕ και στη ζνη του Ευρ. Ποις δε θυμται τι οι πολτες αυτς της χρας κλθηκαν επσημα να υποστηρξουν τις Ελληνικς Επιχειρσεις επενδοντας τις οικονομες τους στο χρηματιστριο; Οι θυσες των εργαζομνων απ τη μια και τα χρματα των ελλνων πολιτν απ την λλη εναι ως σκοπ την ισχυροποηση της Ελληνικς Οικονομας. Οι εργαζμενοι εχαν πεισθε τι η βελτωση της θσης τους θα περνοσε μσα απ αυτς τις πολιτικς. μα προσθσουμε το «ραμα» των Ολυμπιακν αγνων ττε μπορομε να συνειδητοποισουμε το μγεθος της αφαμαξης των ευρτερων λακν στρωμτων για την «ισχυρ Ελλδα».
Σμερα για τη μεγλη πλειοψηφα των εργαζομνων, το βιοτικ τους εππεδο συνεχζει να υποβαθμζεται. Η ανεργα δεν περιορζεται εν επιχειρεται και πολ σοβαρ ανατροπ των εργασιακν σχσεων εις βρος τους. Δεν χρειζεται να εναι κανες πολιτικ ιδιοφυς για να κατανοσει ποιοι ωφελθηκαν οικονομικ αυτ τα χρνια. Εναι οι διοι κκλοι οι οποοι χωρς καννα χνος ντροπς ζητον απ τους εργαζομνους και το συνδικαλιστικ κνημα να παραδοθον νευ ρων, για το «καλ» της Εθνικς Οικονομας και το ….. «καλ τους».
Για να περσει αυτ η πολιτικ θα πρπει να αποδυναμωθον οι συλλογικς εκφρσεις των εργαζομνων και κατ κριο λγο η ΓΣΕΕ αλλ και το τελευταο σωματεο, ο τελευταο συνδικαλιστς.
Οι εργαζμενοι παροτρνονται να ακολουθον ατομικ πορεα ο καθνας μακρι απ τη συλλογικ μαζικ δρση και διεκδκηση. Αυτ βαφτζεται «ελευθερα» των εργαζομνων και «απεξρτηση» απ τους «τεμπληδες εργατοπατρες» που εκμεταλλεονται τους εργαζομνους, εν …οι εργοδοτικς οργανσεις πασχζουν για το καλ και το δκιο τους.
Εναι σμερα ανγκη να ειπωθον στους πολτες τα πργματα με το νομα τους και να δοθε στις λξεις το πραγματικ τους νημα. Πρπει να αποκαλψουμε τη «κρυφ» γλσσα της παραλλαγς. Οι πολτες πρπει να γνωρζουν τι ταν τους μιλον για «παραγωγικτητα» εννοον πιο σκληρ εργασα με λιγτερα δικαιματα και μικρτερες αποδοχς-ταν τους μιλον για «ευελιξα στις εργασιακς σχσεις» εννοον την απελευθρωση των απολσεων- ταν τους μιλον για αξηση των θσεων εργασας, εννοον θσεις μερικς απασχλησης με περιορισμνα καθλου ασφαλιστικ δικαιματα –ταν τους μιλον για «ανταγωνιστικτητα» συγκρνουν τους μισθος στην Ελλδα με τους μισθος στη Κνα, την Ινδα και την Αφρικ.
Η πολιτικ υποκρισα με τις κρυφς λξεις και την ξυπνη πολιτικ ορολογα πρπει να σταματσει. Ας μας εξηγσουν πως συνδθηκαν τα τελευταα χρνια οι μισθο με τη παραγωγικτητα στις «χρυσοφρες τρπεζες». Ας μας εξηγσουν για πιο λγο κερδοφρες ελληνικς τρπεζες που αποτελον περιουσα του Ελληνικο λαο, παραχωρονται στο ξνο ιδιωτικ κεφλαιο με αδιαφανες μεθοδεσεις και διαδικασες. Ποια εναι η δικαιολογα; Ποιος μπορε να εξηγσει στους εργαζομνους των πολ κερδοφρων πολυεθνικν επιχειρσεων το γεγονς τι σο πιο πολ αυξνεται η κερδοφορα των επιχειρσεων, τσο πιο επισφαλς γνεται η θση τους στην επιχερηση; Πως εναι δυνατν οι εργαζμενοι στις επιχειρσεις αυτς να ανταποκριθον στις διαρκς αυξημνες απαιτσεις της επιχερησης και στους διαρκς υψηλτερους στχου που τθενται;
Επειδ δεν εναι δυνατν λο το πολιτικ σστημα και το συνδικαλιστικ κνημα να κινεται στον αστερισμ της συντηρητικς ποψης τι η δημιουργα του πλοτου ευνοεται ταν η κατανομ του εναι ανισομερς και τι η μεγλη διαφορ στους μισθος και τα εισοδματα εναι η βασικ προπθεση οικονομικς ανπτυξης, θα πρπει εκτς των λλων να αντιμετωπισθε το λεξιλγιο, η φρασεολογα και η πολιτικ ορολογα, στην οποα στηρζεται η συντηρητικ αυτ ποψη.
Αυτ τη περοδο εναι αναγκαα σο ποτ, μια να ξεκθαρη πολιτικ και συνδικαλιστικ γλσσα, μια να ορολογα που να μπορε να συνεγερει τους εργαζομνους. Χρειζεται μια να γλσσα με να υποκεμενα, να ρματα και να αντικεμενα, που να εκφρζει τη να πραγματικτητα. Χρειζεται μια να φρασεολογα, μια να επιχειρηματολογα που θα επαναφρει τα συναισθματα και τα πολιτικ μας αντανακλαστικ σε μια να ισορροπα. Η επιτυχα σε αυτ το τομα θα χει πολ μεγαλτερη αξα απ την κβαση μιας οποιαδποτε συγκυριακς πολιτικς μχης.