. . :

27 2011

Οι συντηρητικς κυβερνσεις χουν απογοητεσει την Ευρπη και τους λαος της, τνισε ο Πρεδρος της Σοσιαλιστικς Διεθνος Γ.Α. Παπανδρου, την Παρασκευ 25 Νοεμβρου 2011, σε ομιλα του που κανε στο συνδριο των Ευρωπαων Σοσιαλιστν στις Βρυξλλες. Εναι μια ομιλα απαλλαγμνη απ διφορους εγχριους ψυχαναγκασμος και την οποα παραθτουμε αυτοσια. Εναι σκοπο να τονσουμε τι για λλη μια φορ τα ελληνικ ΜΜΕ εχαν αν ασχοληθον με πολ σοβαρτερα ζητματα, πως μας χουν μθει μχρι τρα

Η ομιλα

Αγαπητο φλοι, καταρχς θλω να ευχαριστσω τον Poul Rasmussen για τα ενθουσιδη λγια του. Γιατ, Poul, αντιπροσωπεεις αυτ ακριβς για το οποο εμες, οι σοσιαλιστς και δημοκρτες, αγωνιζμαστε: να ραμα μπνευσης, να διαφορετικ ραμα, να δικαιτερο ραμα για τις κοινωνες και τις οικονομες μας, για μα πιο ανθρπινη κοινωνα.

Και χεις επιδεξει κουργιο, αλλ και σνεση, επγνωση και διορατικτητα, διτι σα δλωσες εναι σμερα περισστερο αναγκαα απ ποτ. Σμερα, που τθεται το ερτημα, το οποο πολλο μου απευθνουν, «χει ραγε ο σοσιαλισμς, η σοσιαλδημοκρατα, η προοδευτικ μας πολιτικ, απαντσεις για την παροσα κρση; Τι μπορον να κνουν οι σοσιαλιστς γι' αυτν;».

Πιστεω, λοιπν, τι η απντηση που δωσες, Πουλ, εναι σαφστατη. Και η δικ μας απντηση εναι εξσου σαφς. Η Ευρπη δεν θα δοκιμαζταν απ την παροσα κρση, αν σμερα επικρατοσε μα σοσιαλιστικ, σοσιαλδημοκρατικ, προοδευτικ Ευρπη.

Διτι στην Ευρπη σμερα, κυριαρχον οι συντηρητικς κυβερνσεις, και πρκειται για τους πρωτατιους της αποτυχας. χουν απογοητεσει την Ευρπη και τους λαος της. χουν απογοητεσει τους λαος μας.

Στην Ελλδα, εμες, οι σοσιαλιστς, χουμε επιδεξει σνεση, θρρος, ακμη και πατριωτισμ, δεν διστσαμε απναντι στις δυσκολες που ρθωναν οι αγορς και στο καθκον μας προς τους πολτες, λαμβνοντας ακμα και επδυνα μτρα, τα οποα απαιτον θυσες απ το λα μας, προκειμνου μως να βλουμε τξη στα του οκου μας.

Επσης, λβαμε μτρα στην κατεθυνση των ουσιαστικν μεταρρυθμσεων, της καταπολμησης της φοροδιαφυγς και της δημιουργας ενς δκαιου φορολογικο συστματος, η λλειψη του οποου φρει σημαντικ μρος της ευθνης για ,τι συνβη.

Ακμη, κληθκαμε να τακτοποισουμε το χος που παραλβαμε, που κληρονομσαμε - αν και κποιες φορς οι πολτες το ξεχνον αυτ - απ μα συντηρητικ κυβρνηση. Παρλα αυτ, επιδιξαμε και θσαμε ως στχο, τον οποο επιτχαμε, τη συγκρτηση μας ευρεας Κυβρνησης συνεργασας, ακμη και με τη συμμετοχ του συντηρητικο κμματος, το οποο φρει το μεγαλτερο μρος της ευθνης για την κατσταση στην οποα εχαμε περιλθει. Το πρξαμε, μως, απ καθκον προς το λα μας.

Αλλ και η συντηρητικ Ευρπη, με τη σειρ της, εθελοτυφλοσε και δεν λεγξε την προηγομενη ελληνικ κυβρνηση, ταν οι σπατλες της εκτξευσαν το λλειμμα στο 16% το 2009 και ταν το συνολικ χρος της Ελλδας σχεδν διπλασιστηκε κατ τη διρκεια των πεντμισι ετν διακυβρνησης απ τη συντηρητικ παρταξη.

μως, αγαπητο φλοι, χουμε επγνωση, ως σοσιαλιστς, τι πρπει να εμαστε δημοσιονομικ υπεθυνοι. Και το χουμε αποδεξει μπρακτα στην Ελλδα, την Πορτογαλα και την Ισπανα.

Επιπλον, γνωρζουμε τι μνον αυτ δεν αρκε για την επλυση της κρσης. Η δημοσιονομικ πειθαρχα μνο, δεν αρκε για την επλυση της κρσης.

Αγαπητο μου φλοι, μπορε να μην εμαι πλον πρωθυπουργς, αλλ αυτ τη στιγμ χω τη δυναττητα να μιλ πιο ελεθερα.

Αν κθε κρτος-μλος της Ευρωπακς νωσης απλς προβε σε δημοσιονομικς περικοπς και εκλεψουν τα κνητρα για την ανπτυξη, θα βυθιστομε λοι μαζ σε μα λο και βαθτερη φεση - και φανεται τι βαδζουμε προς μα ττοια κατεθυνση.

Γι' αυτ το λγο, εμες, οι σοσιαλιστς, χουμε εξαρχς δηλσει τι απαιτεται μα ευρωπακ στρατηγικ ανπτυξης. Βεβαως, ναι στη δημοσιονομικ ευθνη σε εθνικ εππεδο, αλλ και σε μα υπεθυνη στρατηγικ ανπτυξης σε ευρωπακ εππεδο.

Δεν προτενουμε τη διασπθιση κονδυλων την αντιμετπιση του προβλματος με ακμη περισστερα χρματα. Προτενουμε να επενδσουμε σε μα Ευρπη που θα καταστε ανταγωνιστικ, να επενδσουμε σε μα Ευρπη ποιτητας, ποιοτικν και ανταγωνιστικν προντων. Να επενδσουμε στην πρσινη ενργεια. Να επενδσουμε σε διευρωπακ ενεργειακ δκτυα. Να επενδσουμε στην ευρυζωνικτητα. Να επενδσουμε σε υποδομς, σε ργα, τα οποα θα ενοποισουν τα δκτυα μεταφορν και θα ισχυροποισουν την Ευρπη. Να επενδσουμε στους ανθρπους μας, στη νεολαα μας. Να επενδσουμε στην κατρτιση. Να επενδσουμε στην καινοτομα. Να επενδσουμε σε θσεις εργασας, θσεις εργασας και πλι θσεις εργασας.

Και ναι, τα απαρατητα κεφλαια υπρχουν, αν διαθτουμε τη βοληση, αν υιοθετσουμε την επιβολ φρου στις χρηματοπιστωτικς συναλλαγς, το σχδιο του ευρωομολγου και την επιβολ φρου στις εκπομπς διοξειδου του νθρακα. Πρκειται για προτσεις που χουμε διατυπσει κατ τα προηγομενα τη.

 Οι συντηρητικο, εν φαινομενικ στηρζουν τις προτσεις αυτς, στην πρξη κνουν το αντθετο.

Ωστσο, εμες οι σοσιαλιστς χουμε κι λλες προτσεις. χουμε πει τι στην παγκοσμιοποιημνη οικονομα, η ανταγωνιστικτητα βασζεται στην ανιστητα και χι στην ποιτητα. Οι αναδυμενες οικονομες, παρλο που δεχνουν εντυπωσιακς και ελπιδοφρες σε παγκσμιο εππεδο, εκμεταλλεονται αυτς ακριβς τις ντονες ανιστητες: απουσα εργατικς νομοθεσας, ελλεψεις στις συλλογικς διαπραγματεσεις και στην κοινωνικ πρνοια, χαμηλο μισθο, συχν ακμη και ελλεψεις σε βασικ ανθρπινα δικαιματα προστασας του περιβλλοντος. Σε αυτ εμαστε αντθετοι. Και λα τα παραπνω προσδδουν να πρσκαιρο ανταγωνιστικ πλεονκτημα στις χρες αυτς.

Εναι, μως, ραγε αυτ το μοντλο ανπτυξης που επιθυμομε να μιμηθομε; Εναι αυτ το μοντλο που επιθυμομε για την Ευρπη;

Συνεπς, η απντησ μας εναι αρνητικ. Βεβαως, επιθυμομε την ανπτυξη και, ναι, την ανταγωνιστικτητα, αλλ με βση την ποιτητα και χι την ανιστητα. Εκε βρσκεται η διαφορ μας.

Εμες χουμε τοποθετηθε υπρ ενς ρυθμιστικο πλαισου. Μλιστα, προεκτενοντας το συλλογισμ μου, θα δινα τον ττλο: δημοκρατικ διακυβρνηση και δημοκρατικ επιτρηση. Διτι η αξηση της ανιστητας στις κοινωνες μας και ανμεσα στις κοινωνες των χωρν μας χει οδηγσει σε μα συγκντρωση εξουσας, μα τερστια συγκντρωση χρματος, μσων ενημρωσης και ισχος, στα χρια λγων αν τον κσμο.

χουμε οδηγηθε στη δημιουργα μας υπρ - τξης, η οποα υπερβανει το δημοκρατικ λεγχο των χωρν μας. Πρκειται για υπερβολικ δημοκρατικ λλειμμα. Μα υπρ - τξη, ισχυρτερη σε χρμα και εξουσα απ τους δημοκρατικος μας θεσμος, η οποα μπορε ακμη και να καταλβει, ετε μσω της προθησης των συμφερντων της με τη διαφθορ, την δια τη Δημοκρατα μας.

Αυτ συνβη, λοιπν, ακμη και στις ΗΠΑ και σε πολλς λλες χρες του κσμου, που σμερα ο κσμος βγανει στους δρμους και φωνζει, «να επανακτσουμε τη Δημοκρατα μας, να ανανεσουμε τη Δημοκρατα μας, να επαναφρουμε τη Δημοκρατα, γιατ βρσκεται στα χρια λγων ισχυρν».

Και συνεχζουν λγοντας: «να αναδιανεμουμε τον πλοτο, στε να αναδιανεμουμε την εξουσα». ας πομε σως «να αναδιανεμουμε την εξουσα, στε να αναδιανεμουμε τον πλοτο».

Η συγκεκριμνη ανιστητα εξουσας χει διατυπωθε σμερα απ πολλος διανοομενους και βραβευμνους με το βραβεο Νομπλ. Βρθηκε στο επκεντρο της οικονομικς κρσης, τσο το 1929, σο και σμερα.

Στη χρα μου, πρσφατα, υπβαλα την πρταση για διεξαγωγ δημοψηφσματος. Στην πραγματικτητα, ζτησα τη διεξαγωγ δημοψηφσματος, προκειμνου να αναδιανεμηθε η εξουσα. Ναι, να δοθε εξουσα στο λα της Ελλδας, στε να εκφρσει τη βολησ του, υπερβανοντας τα κατεστημνα συμφροντα και το ισχυρ συντηρητικ κατεστημνο, που αντκειται σε οποιαδποτε αλλαγ και μεταρρθμιση.

Διτι, ναι, κατ τα πρτα δο τη της διακυβρνησης, το τμημα που κλθηκαν να πληρσουν οι εργαζμενοι, οι συνταξιοχοι και γενικ οι πολτες αυτς της χρας ταν βαρ.

μως, προβανουμε πλον σε βαθις αλλαγς σε να κατεστημνο που δεν επιθυμε να αλλξει. Και η δρση μας αυτ εναι πολ προοδευτικ.

Κατ συνπεια, επιθυμα μου ταν να δσω τη δυναττητα στο λα της Ελλδας να αποφασσει σχετικ με το μλλον μας και αυτ το καριο μεταρρυθμιστικ πργραμμα. Επσης, να καταστσω το σνολο των πολιτικν κομμτων, και ιδως των συντηρητικν, υπλογα και υπεθυνα, πραν οποιουδποτε λακισμο και ρητορικς.

Η προσπθεια πτυχε, εφσον τα κμματα σχημτισαν ευρ συνασπισμ.

Ναι, ζτησα δημοψφισμα, επειδ επα τι, πρα απ' λα, πρα απ τα κατεστημνα συμφροντα, πρα απ τους τραπεζτες, πρα απ τους μεγιστνες και τους βαρνους των ΜΜΕ, πρα απ την πολιτικ των «κεκλεισμνων θυρν», υπρχει ο πολτης μας.

Και πιστεω στο λα μας, στο λα της Ελλδας, πως πιστεω και στο λα της Ευρπης.

Αν θλουμε να καταπολεμσουμε την ανιστητα και την αδικα, πρπει να κινητοποισουμε τους πολτες μας, δνοντς τους φων, παρχοντς τους τη δυναττητα να δημιουργσουν αυτ τη να Ευρπη που θλουμε να φτιξουμε.

Εμες, μως, οι σοσιαλιστς στην Ευρπη, και εσ Poul Rasmussen, πριν απ χρνια, προειδοποησες γι' αυτ την ανιστητα και την αδικα - απ τα hedge funds, μχρι τους οκους αξιολγησης.

Τι γιναν, μως, οι συντηρητικο στην Ευρπη; λο λγια, χωρς δρση.

Τι γινε η διαφνεια των τραπεζν και του χρηματοπιστωτικο συστματος, για την οποα μιλμε, τουλχιστον απ το 2008 και ακμα πιο πριν; Αυτ το θμα, το συζητοσαμε και πριν απ την κρση του 2008.

Τι γινε ο φρος επ των χρηματοπιστωτικν συναλλαγν; Τι γινε η διαφνεια των ασφαλστρων κινδνου, των «CDS», και τι γιναν οι κερδοσκποι; Πο πγε η δημοκρατικ επιτρηση των οκων αξιολγησης;

 Τι γινε με τη διαφνεια των φορολογικν παραδεσων, που υφαρπζουν τα σοδα των χωρν και των λαν μας, τη στιγμ που αποπληρνουμε τις τρπεζες, εν παρλληλα αυτς οι τρπεζες και αυτ το χρηματοπιστωτικ σστημα αφνουν «παραθυρκια» στους πλοσιους, που δεν πληρνουν φρους, ταν ο λας, ο εργαζμενος, ο συνταξιοχος καταβλλει τους φρους του;

Σε λα αυτ, πο βρσκεται η Ευρπη; Η Ευρπη χει χσει το ρλο και τη δναμ της, κτω απ τη συντηρητικ ηγεσα. Η Ευρπη χει χσει το δυναμισμ και την αξα της, ακμα και το ηθικ της ανστημα, κτω απ τη συντηρητικ ηγεσα.

Τι κνει η Ευρπη, τη στιγμ που λος ο γρω μας αλλζει; Τι κνει η Ευρπη, για να βοηθσει την Αραβικ νοιξη, το Μεσανατολικ; Τι κνει η Ευρπη απναντι στις χρες «BRIC»; Τι κνει η Ευρπη, σχετικ με την κλιματικ αλλαγ που, κποια στιγμ, βρισκταν πργματι στο προσκνιο, αλλ η φων της χθηκε κπου καθ' οδν;

Σμερα, θα μποροσαμε να λσουμε πολλς κρσεις και να συμβλουμε στη διαμρφωση μιας εντελς διαφορετικς παγκσμιας κοινωνας.

χουμε τη δναμη να το πετχουμε. Αν εμαστε ενωμνοι, μπορομε. Αυτ επε ο Poul και το υπογραμμζω. Αν ενεργσουμε μαζ, μαζ μαζ (together, together, together) - τα τρα «t», πως επε ο Πουλ, και χι τα τρα «a» (alone, alone, alone).

Και εδ, ακμα, σφλλουν οι συντηρητικο - κι αυτ εναι πολ επικνδυνο. χουν δημιουργσει νους διχασμος και νες προκαταλψεις σ' αυτ την ευρωπακ οικογνεια.

Καλλιργησαν την ιδα τι υπατιες γι' αυτ την κρση ταν οι κακς χρες «PIIGS» - ξρετε ποιες εναι οι «PIIGS»: Πορτογαλα, Ιρλανδα, Ιταλα, Ελλδα και Ισπανα.

Πριν απ λγους μνες, εχα πει στη Βαρσοβα τι «εμαστε λοι PIIGS», επειδ αυτ η κρση εναι συστημικ. Μπορε ο καθνας απ εμς να χει κποια ευθνη, αλλ η κρση αυτ εναι συστημικ.

Εχα επσης προσθσει τι «εμαι υπερφανος που εμαι PIIG, πως εμαι υπερφανος που εμαι λληνας, εμαι υπερφανος που εμαι Γλλος, εμαι υπερφανος που εμαι Γερμανς, εμαι υπερφανος που εμαι Ολλανδς, εμαι υπερφανος που εμαι Ιταλς, εμαι υπερφανος που εμαι Πολωνς, επειδ εμαι υπερφανος που εμαι Ευρωπαος».

Γι' αυτ το λγο, πρπει να σταθομε μακρι απ τους μικρ-εθνικισμος μας, απ τις προκαταλψεις και τις πολιτικς του φβου που προωθον οι συντηρητικο.

Εμαστε μια πολυπολιτισμικ Ευρπη, και εμαστε λοι Ευρωπαοι. Μοιραζμαστε κοινς βασικς αξες.

Αυτ εναι η δναμ μας και χι η αδυναμα μας. Μπορομε μαζ.

Λμε τι, πρπει να ενσουμε τις προσπθεις μας, αλλ η συντηρητικ Ευρπη κανε πολ λγα και πολ καθυστερημνα. Και τρα, η κρση μς πλττει λους. Διευρνεται και εξαπλνεται.

Υπρχει, μως, ακμα ελπδα. Αλλ πρπει να κινηθομε γργορα, μαζ.

Για παρδειγμα, τα ευρωομλογα τα ομλογα σταθερτητας, η συννωση των δυνμεν μας, χι μνο του χρους μας, αλλ των δυνμεν μας, θα δημιουργσει να ισχυρ ευρ και να ισχυρ αποθεματικ νμισμα στον κσμο, στο οποο πολλς αναδυμενες οικονομες - και χι μνο - θα θλουν να επενδσουν.

Δεν μπορομε, μως, να το κνουμε σε να, δο και τρα χρνια. Η κρση εναι πραγματικ και υπρχει αυτ τη στιγμ.

Βλπετε τη διαφορ ανμεσα στους συντηρητικος και τους σοσιαλιστς τους δημοκρτες. Οι πολιτικς μας βασζονται σε πραγματικ συνεργασα, συντονισμ, συννωση δυνμεων και αλληλοσεβασμ, προκειμνου να αντιμετωπσουμε τις αγορς, τα οποιαδποτε θματα, ετε πρκειται για κλιματικ αλλαγ, ετε για μετανστευση. Θλουμε να συνεργαστομε για την αντιμετπιση αυτν των ζητημτων.

Οι συντηρητικο, εν μιλνε για ισχυρ Ευρπη, μας χουν διχσει, χουν δημιουργσει νες ρωγμς, νους φβους, νους εθνικισμος και να εξιλαστρια θματα.

Αυτ η κατσταση διαβρνει τα θεμλια αυτς της νωσης και εναι πολ επικνδυνη.

Γι' αυτ το λγο, ο αγνας μας δεν συνσταται μνο στο να βρομε τα σωστ μσα και τις σωστς τεχνικς. Ο αγνας μας εναι βαθτερος. Εναι αγνας διαφλαξης των αξιν που πρεσβεουμε.

πως επε ο Jürgen Habermas πριν απ λγες μρες, αφο εχα ζητσει το δημοψφισμα, χρειζεται επιτακτικ να διασωθε η αξιοπρπεια της Δημοκρατας και, συνεπς, εκενη των πολιτν μας, να διασωθον οι δημοκρατικς και κοινωνικς αξες επ των οποων θεμελιθηκε η Ευρπη και να δημιουργηθε μια Ευρπη, ικαν να αντιμετωπσει τις προκλσεις της παγκοσμιοποησης. Μια Ευρπη, που οι πολτες μας θα συμμετχουν και δεν θα παραμνουν αμτοχοι στο περιθριο, που οι αποφσεις δεν θα λαμβνονται πσω απ κλειστς πρτες, απ λγους ισχυρος παργοντες, αλλ μια Ευρπη που θα εναι η Ευρπη των λαν για τους λαος.

Αγαπητο φλοι και φλες, σε αυτς τις μχες, ο Poul στθηκε στην πρτη γραμμ. Μχες για τα ευρωομλογα, για το φρο επ των χρηματοπιστωτικν συναλλαγν, για το ρλο των οκων αξιολγησης και για τσα λλα.

Poul, χουμε να κοιν νειρο, μοιραζμαστε το ραμ σου και εκτιμομε ιδιατερα τις προσπθειες που χεις κνει.

Δεν χω, λοιπν, καμα αμφιβολα τι θα συνεχσουμε, τι η οικογνει μας θα εξακολουθε να επωφελεται απ τη σοφα σου, την εμπειρα και τις γνσεις σου.

Σου εχομαι , τι καλτερο και προσβλπω, λοι προσβλπουμε, στη συνχιση της συνεργασας και του αγνα μας.

Ο αγνας συνεχζεται. Ναι, vinceremos. Θα νικσουμε.