Συνωμοσες, πραξικοπματα και νομσματα

Conspiracies, Coups and Currencies

21 2011

Ross Douthat The New York Times

Οι ψθυροι για εξαναγκασμ του Μπαρκ Ομπμα σε παρατηση ξεκνησαν στο Βερολνο και στο Πεκνο. Επειτα απ την απλεια των τοπικν εκλογν στο μσο της θητεας της, ξσπασαν φμες τι μια κυβρνηση τεχνοκρατν θα αναλβει την εξουσα στην Αμερικ, για να σσει τη χρα απ την κρση χρους και τον κσμο απ την φεση.

Καθς οι διαπραγμαστεσεις για το χρος τελμτωσαν απ το καλοκαρι, νας διεθνς συνασπισμς - με επικεφαλς τη Γερμανα, την Κνα και το Διεθνς Νομισματικ Ταμεο - ρχισε να εργζεται στο παρασκνιο για να διευκολνει την ξοδο του Ομπμα απ το Λευκ Οκο. Η υποβθμιση της πιστοληπτικς ικαντητας ταν το τελικ χτπημα: ο πρεδρος εχε χσει την εμπιστοσνη του ναντι της παγκσμιας σκιδους κυβρνησης και η διακυβρνησ του δεν εχε πλον περαιτρω μλλον.

Μσα σε λγες ημρες, χρη σε κποιες ασυνθιστες συνταγματικς μεθοδεσεις, ο Ομπμα παραιτθηκε απ την προεδρα και ο Μικλ Μπλομπεργκ προσεκλθη για να ορκιστε στο αξωμα. Με τις συγκεκαλυμνες απειλς του Πεκνου κατ του νομσματς μας να κλιμακνονται, το Κογκρσο δεν εχε λλη επιλογ απ το να αναθσει την οικονομα της χρας σε στη διακομματικ «Συμμορα των 6» της Γερουσας, η οποα συμφνησε να δεχθε κινεζικ και γερμανικ «εποπτεα» στις διαπραγματεσεις που θα κανε. Εν τω μεταξ στην Ευρπη και στην Ασα υπρχει μια λο και διευρυνμενη συνανεση τι μνο να πργματι παγκσμιο υπερκρτος θα μποροσε να αποτρψει τη μετδοση της κρσης χρους...

Για τους Αμερικανος το σενριο που μλις επινησα αποτελε αποκημα μιας παρανοκς φαντασας. να εδος μιας εφιαλτικς Νας Παγκσμιας Τξης, που στοιχεινει τον πνο σων βασανζονται απ συνωμοσιολογες πραξικοπημτων και εμμονς της Τριμερος Επιτροπς (της φοβερς και τρομερς Trilateral Commission).

Αλλ για τους κατοκους της Ιταλας και της Ελλδας, οι οποοι μλις εδαν τις δημοκρατικς εκλεγμνες κυβερνσεις τους να ανατρπονται υπ την πεση των αγορν, των γραφειοκρατν της Ευρωπακς νωσης και των ηγτες τρτων κρατν, το σενριο αυτ απεικονζει την ψυχρ πραγματικτητα της πολιτικς του 21ου αινα. Η Δημοκρατα μπορε να εναι ωραα θεωρητικς, αλλ σε περοδο κρσης εναι οι τεχνοκρτες εκενοι που βγζουν τα κστανα απ' τη φωτι. Η εθνικ κυριαρχα εναι επσης μια μορφη ιδα, αλλ η επιβωση του κοινο ευρωπακο νομσματος προηγεται.

Λγα δκρυα χθηκαν στην Ιταλα και στην Ελλδα για τον Σλβιο Μπερλουσκνι και τον Γιργο Παπανδρου, τους πρωθυπουργος - διεφθαρμνο και τυχο αντιστοχως - η πτση των οποων ενορχηστρθηκε απ τον ξονα Βρυξελλν-Βερολνου-Παρισων. Αλλ οι αναγκαστικς αποχωρσεις τους, αν και καλοδεχομενες, φρνουν στο προσκνιο το ενοχλητικ ερτημα πς μπορε να μοιζει να ευρωπακ κρτος.

Η σταθερτητα επιτυγχνεται εις βρος της δημοκρατας. Ο κοινοβουλευτικς διλογος και οι εκλογς δεν θα εξαφανιστον. Αλλ η πραγματικ εξουσα, σε ,τι αφορ τη λψη των αποφσεων, θα περσει εις το διηνεκς στις δυνμεις που εκπροσωπον τον αποκαλομενο «μιλο της Φραγκφορτης». Εναν ad hoc κλειστ κκλο εξουσας που συγκροτεται απ τη γερμανδα Ανγκελα Μρκελ, το γλλο Νικολ Σαρκοζ και μια χοφτα τραπεζτες και ευρωκρτες, οι οποοι διαχειρζονται απ τον Οκτβριο την ευρωπακ κρση.

Η διαπστωση αυτ εναι σημαντικ διτι συνιστ ακριβς την πολιτικ που προτενει κθε πληροφορημνος αναλυτς στην Ευρπη ως απαρατητη για να σσει το ευρ και να αποτρψει μια οικονομικ κατρρευση. Η παλαι παραδοχ τι μια πανευρωπακ νομισματικ νωση αποτελε μια υπροχη ιδα και τι οι ευρωσκεπτικιστς ταν λοι περιθωριακο τρωγλοδτες με σιδερνιες γροθις υποχωρε. Η να παραδοχ εναι τι, ναι, σμφωνοι, οι μγκες με τις σιδερνιες γροθις εχαν δκιο για τους κινδνους του ευρ, αλλ τρα εναι πλον πολ αργ για να το καταργσει κανες.

τουλχιστον εναι πολ αργ για την ρα. Μλις ξεπεραστε η σοβοσα κρση, κποιοι δη χουν υποστηρξει τι θα υπρξει ο χρνος για να εξεταστε η αντιστροφ της τσης συγκντρωσης της εξουσας στην Ευρπη και για να επανεκτιμηθε ο ολονα και αντιδημοκρατικτερος χαρακτρας της ΕΕ. Σμερα η Ευρπη χρειζεται μια ενιαα φορολογικ πολιτικ και μια Κεντρικ Τρπεζα που θα χει τη βοληση να λειτουργε πως η αμερικανικ Fed, σμφωνα με την ποψη του Κλιβ Κρουκ του Bloomberg View. Αλλ μλις σταθεροποιηθε το ευρ, οι ηγτες της Ευρπης θα πρπει να ξεκινσουν «να δνουν στη λακ κυριαρχα αυξημνο ρλο στη διαμρφωση των ευρωπακν προγραμμτων».

Αυτ μοιζουν με ευσεβες πθους. Οι μεγλες πολιτικς συνενσεις σπανως διαλονται γργορα. Συνθως συσπειρνονται για να επιβισουν. Τα τεχνοκρατικ πραξικοπματα στην Ελλδα και στην Ιταλα αποκλυψαν την εξουσα που μπορε να ασκσει η ηγεσα της ΕΕ εις βρος των εσωτερικν πολιτικν ελτ των κρατν-μελν. Αν η Γερμανα πρπει ενδεχομνως να υποστηρξει τα χρη των εταρων της για να σσει το ευρωπακ οικοδμημα, δσκολα μπορε να αντιληφθε κανες γιατ ο μιλος της Φραγκφορτης (τα γερμανικ μλη του, ειδικτερα) θα δινε ποτ τη συγκατθεσ του για την αποδυνμωση αυτς της εξουσας.

Θα υποστριζε κανες τι οι λληνες και οι Ιταλο - και οι Ισπανο και οι Ιρλανδο και οποιοσδποτε λλος - θα πρεπε να γνωρζουν τι υπγραφαν ταν εντσσονταν στη ζνη του ευρ. Αλλ το γεγονς εναι τι το αφγημα της Ευρωπακς νωσης ουδποτε απλαυσε μιαν εκτεταμνη λακ υποστριξη. Οι συνγοροι και υποστηρικτς του συνθιζαν ανκαθεν να λειτουργον μσω αλλεπλληλων δημοψηφισμτων, που επαναλαμβνονταν μχρι να βγλουν τα επιθυμητ γι' αυτος αποτελσματα, μσω συνθηκν που παρκαμπταν τελεως τη λακ ψφο. Οι «λαο» της Ευρπης ανκαθεν ανησυχοσαν για την εκχρηση της κυριαρχας τους σε λο και μεγαλτερα κντρα λψεως αποφσεων - και τρα εναι φανερ γιατ ανησυχοσαν.

Απ την πλευρ των ΗΠΑ, μια πιο συγκεντρωτικ και αντιδημοκρατικ Ευρπη εναι σαφς προτιμητα απ τον κνδυνο μιας ακμη φεσης. Για την κλυδωνιζμενη παγκσμια οικονομα θα ταν καταστροφικ αν η κρηξη ενς εθνικιστικο κινματος τναζε στον αρα το κοιν ευρωπακ νμισμα. Αλλ εναι εκολο για μας να τα λμε αυτ. Δεν εναι η δικ μας αυτοκυριαρχα που διακυβεεται.

 

Πατσετε ΕΔΩ για να δετε τον ρθρο στην αυθεντικ του μορφ, πως εναι δημοσιευμνο στην εφημερδα The New York Times