;

23 2011

του , , http://www.protagon.gr

Η μεταπολτευση χαρακτηρστηκε απ πολλος, ως η πλον ευτυχς περοδος της σγχρονης ελληνικς πολιτικς ιστορας. Απ πολλς απψεις μπορε να συμφωνσει κανες. Καταρχν υπρξε μια περοδος ειρηνικ. Για σκεφθετε το: ο 20ος αινας επιφλαξε στη χρα δο παγκσμιους πολμους,  δο βαλκανικς συρρξεις, δο πολμους με την Τουρκα και δο φορς το αιματηρ βωμα του εμφλιου διχασμο. Καθλου σχημα! Αν πρεπε να κνουμε τη διαρεση θα βγαινε μα τουλχιστον νοπλη σρραξη κθε δκα χρνια. Μπορομε με ανακοφιση να σκεφτομε, πως απ  τον τελευταο πλεμο του ελληνισμο, πρασαν τριντα επτ χρνια. Μα ολκληρη γενι δεν χει  καμι μνμη πολμου. Ευτυχς!

Πραν αυτν, η μεταπολτευση υπρξε μια περοδος δημοκρατικς ομαλτητας. Μας αρσει χι, ο δικομματισμς που απτυχε παταγωδς σε πολλ λλα, πτυχε για τρεις δεκαετες να διατηρσει να εππεδο πολιτικς και κοινωνικς σταθερτητας. Ενσωματνοντας αιτματα και κοινωνικς δυνμεις μσα στους δημοκρατικος πολιτικος θεσμος, και λειτουργντας με κεντρομλο τρπο, ο δικομματισμς κατφερε να περιορσει τις επικνδυνες συγκροσεις. Απλς αυτ γινε με λθος τρπο.

Καταλαβανουμε, λοιπν, πως, παρ τις ποιες θετικς συνεισφορς του, το σστημα που γννησε και εξθρεψε η μεταπολτευση χρεοκπησε. Πρκειται, μως, χι απλ για την κατρρευση ενς κομματικο συστματος, αλλ για την κατρρευση της κυραρχης πολιτικς ιδεολογας της μεταπολτευσης: του εθνολακισμο.

Ο εθνολακισμς ως πολιτικ ιδεολογα, τσο στην αριστερστροφη εκδοχ του, σο και στη δεξιστροφη, πως αυτς μεταλλχθηκε μετ τη δεκαετα του 1990 και 2000,  θεμελιθηκε σε μια αφγηση του παρελθντος, πλαισιθηκε απ μια κοινωνιολογικ ανγνωση του παρντος και  υποστηρχτηκε απ μια μιντιακο υπβαθρου μαζικ κουλτορα και κοινωνικ ψυχολογα.

Κατασκευζοντας να αφηγηματικ κολλζ απ ασνδετες στιγμς της ελληνικς ιστορας, ο εθνολακισμς,  πτυχε να δημιουργσει μια συνεκτικ ιστορικ αφγηση: του ανδελφου και αινια αδικημνου ελληνικο λαο, θματος των επιδιξεων των μεγλων δυνμεων. Για το χλι μας λοιπν φταιγαν πρωτστως οι ξνοι.

Κοινωνιολογικ, ο εθνολακισμς, ανδειξε τη δικριση μεταξ προνομιοχων και μη προνομιοχων. Συσπερωσε  τσι φαντασιακ το 90% των Ελλνων σε μια ανπαρκτη αλλ πολ βολικ κοινωνικ κατηγορα. λοι αισθνονταν πως ταν απ την πλευρ των αδικημνων.

Ψυχολογικ, στηρχτηκε στην εκολη συγκνηση και τον επεπτο συναισθηματισμ. Η τηλεραση συνβαλε τα μγιστα σε αυτ. Λξεις κλειδι: πθος,  οργ και αγανκτηση. Το κοιν στοιχεο των πλαστικν σημαιν που ανμιζαν τα εκατομμρια των οπαδν μερικ χρνια νωρτερα με τις αμτρητες μοντζες που πφτουν τρα με κατεθυνση τη βουλ; ο ανορθολογισμς.

Θεμελιδες στον εθνολακισμ υπρξε το πρταγμα του εξισωτισμο, στοιχεο απαρατητο της κοινωνας της επαγγελας των απανταχο λακιστν. λοι, λοιπν, πρεπε να εναι σοι• χι μως απναντι στο νμο αλλ απναντι στις επιδιξεις τους. λοι, για παρδειγμα, θα πρεπε να χτζουν που θλουν, να παρκρουν που βρουν,  να μπουν στο πανεπιστμιο και ββαια λοι να το τελεισουν.

Επειδ μως, ο εθνολακισμς εχε ως πρτυπ του την κοινωνα της αφθονας και χι αυτν της αυτρκειας (τσι πως εμφανιζταν για παρδειγμα στις κομμουνιστικς χρες) ο εξισωτισμς απκτησε χυδαα χαρακτηριστικ. Ο νεοπλουτισμς γινε χι απλς τρπος αλλ στχος ζως.   Κατ συνπεια, αυτ που γινε αντιληπτ ως κοινωνικ κρτος ταν νας συνδυασμς κορπορατιστικο κρατισμο και  ξεχειλωμνου κενσιανισμο. Με απλ λγια, κοινωνικ κρτος για τον εθνολακισμ σμαινε, «Τσοβλα δστα λα»,   «λα τα λεφτ, λα τα κιλ».

Μσα απ αυτ το πρσμα μπορομε επσης να κατανοσουμε γιατ η περοδος διακυβρνησης του Μητσοτκη αυτ του Σημτη υπρξαν εντελς παρταιρες και αταριαστες με το κλμα της μεταπολτευσης, και λιθοβολθηκαν εκ των υστρων απ σημαντικ τμματα της κοινωνας. Αν και οι δο διακυβερνσεις εχαν διαφορετικ χαρακτηριστικ, στυλ και λλες προτεραιτητες, εχαν αναμφβολα να κοιν στοιχεο: τον σαφ προσανατολισμ των ηγετν τους σε αντθετη πορεα σε σχση με τον κυραρχο εθνολακισμ.

Σμερα ο εθνολακισμς της μεταπολτευσης βρσκεται σε παρκρουση. Χρειαζμαστε μεσα να μτωπο λογικς, χι για να στηρξουμε την κυβρνηση αλλ για να οικοδομσουμε να υγις δημοκρατικ αριο. Παρατηρ τις αποκρουστικς εκδηλσεις βας, τις θλιες καταλψεις δημοσων κτιρων, την ακμη πιο θλια ρητορικ των δυνμεων του εθνολακισμο, που εκτς απ τις κραυγς του τπου «δεν βγανουν τα νομερα», δεν ακοω κτι συγκεκριμνο (με εξαρεση ββαια τις δυνμεις του ολοκληρωτισμο που χουν ως ραμα τη Βρειο Κορα). Κατανο πως ο εθνολακισμς χι μνο δεν χει να προτενει τποτε για να βγομε απ την κατσταση που αυτς μας βαλε αλλ εναι σαν να μας λει: αποθαντω η ψυχ μου μετ των αλλοφλων. Ας μην του κνουμε το χατρι ως κοινωνα να τον ακολουθσουμε στο γκρεμ.