. . :

18 2011

Αγαπητο συνδελφοι,

Κριε Πρεδρε της Βουλς,

Πρεδρε Κακλαμνη,

χουμε βρεθε πολλς φορς εδ, σε αυτ την αθουσα, χω σταθε πολλς φορς μπροστ σας, ζητντας να ξεπερσετε, να ξεπερσουμε τον εαυτ μας, τα ρια που ο  καθνας μας χει, για να στηρξουμε μως λοι μαζ το καλ της πατρδας.

Ξρω τη δυσκολα που μπορε να νιθετε λοι και ο καθνας ξεχωριστ. Ξρω τι αυτ που περνμε εναι δσκολο, ειδικ για ναν προοδευτικ νθρωπο, που η ννοια «προοδευτικς» εναι ταυτισμνη με την ννοια της ανθρωπις. Ξρω τι μοιζει να εναι πνω απ τις ανθρπινες δυνμεις, να στκεστε καθημεριν δπλα σε πολτες, σε συμπολτες μας που ζορζονται, που βινουν μια δσκολη, μια βαιη καθημεριντητα και τα βζουν με το πολιτικ σστημα αδιακρτως.

Εναι δσκολο να ακοτε διαμαρτυρες και τις προσβολς ενς πολτη, μσα στη δικ του προσωπικ οργ, ζντας το δικ του καθημεριν δρμα. Εναι ββαια στην ανθρπινη φση να αντιδρ, λλοτε χοντας δκιο απναντι σε να δικο σστημα, λλοτε χοντας δικο λγω των προνομων που χνει, αντιδρντας παρορμητικ, αυθρμητα, εναντον αυτν που λαμβνουν δυσρεστες αποφσεις, αλλ αναγκαες, παραγνωρζοντας τα πραγματικ ατια ως προς το γιατ χρειζονται αυτς οι αποφσεις.

Θα ταν πρα πολ εκολο, φλες και φλοι, να υιοθετσουμε τη λογικ κποιων αντιπλων μας, τι αυτ η Κυβρνηση εναι εκενη που ευθνεται για τα προβλματα της χρας, ταν αυτ η Κυβρνηση και αυτ η Κοινοβουλευτικ Ομδα, δο χρνια παλεουν για να σσουν την Ελλδα, για να σσουμε τη χρα απ τη χρεοκοπα.

Και αν εμες υιοθετοσαμε αυτ τη λογικ, αν εμες υιοθετοσαμε τη λογικ αυτς της παρατησης, ττε θα εχαμε τερστιες ιστορικς ευθνες και ττε θα μασταν εμες υπεθυνοι για την κατρρευση της χρας.

Και πως σε κθε παρμοια περσταση στην ιστορα της χρας μας, ακμα μια φορ σμερα, πρπει λοι μας να σταθομε απναντι σε ναν εκολο λακισμ, απναντι σε αυτος που θλουν να μιλνε δθεν εν ονματι των λακν συμφερντων, απναντι σε φωνς που, συνθως, στο νομα της πατρδας, μσα στην κρση, μσα στον πανικ, μσα στην αγωνα που αισθνεται κθε λληνας και κθε Ελληνδα, λνε προς πσα κατεθυνση τι υπρχουν εκολες λσεις, χωρς κπο, χωρς κστος, χωρς προσπθεια.

Μαγικς λσεις μως δεν υπρχουν, ταν πληρνεις το λογαριασμ μιας πρωτοφανος οικονομικς εκτροπς, που συνβη πριν το 2009 και, βεβαως, και παθογνειες δεκαετιν, που ανεχτκαμε και δεν διορθσαμε.

Οφελουμε ως κοινωνα, ως λας, αλλ και ως Κυβρνηση, και η Κοινοβουλευτικ μας Ομδα εν προκειμνω, να αντξουμε στον πλεμο αυτ, για να κερδσει η χρα. Να κερδσουμε για τη χρα.

Να δεξουμε ψυχραιμα και να σηκσουμε το ανστημ μας, για να αρθομε στο ψος των περιστσεων. Και θα αντξουμε. Γι' αυτ εμαι εδ, γι' αυτ εμαστε εδ. χουμε ακμα δουλει και θα συναντσουμε ακμα πολλ εμπδια.

Γι' αυτ, σμερα, δεν λογοδοτομε απλ στους ψηφοφρους μας, δεν λογοδοτομε απλ στους ψηφοφρους του ΠΑΣΟΚ του 2009, ο καθνας απ εσς στους 10, 20, 30 χιλιδες ψηφοφρους της Περιφρεις σας. Λογοδοτομε σε ολκληρη την Ελλδα, σε ολκληρη τη σημεριν, αλλ και την αυριαν Ελλδα, στα παιδι μας, στις επμενες γενις.

Και με αυτ την ννοια, λογοδοτομε και στην ιστορα, η οποα, αν δεν κνουμε σμερα το καθκον μας - αυτ που κνουμε με σθνος και γενναιτητα - θα μας κρνει αμελικτα.

Δεν ξρω, αλλ σως δεν πρπει να μας ενδιαφρει πσα «μπρβο» θα εισπρξουμε, κνοντας το καθκον μας και φρνοντας σε πρας την ιστορικ αποστολ να σσουμε την πατρδα μας, να μην ζσει ο κθε λληνας τη δυστυχα της χρεοκοπας. Ξρω, μως, τι αυτ δεν εναι τποτα σε σγκριση με τη χλεη της ιστορας, αν εμες μασταν καττεροι των περιστσεων και προσπαθοσαμε να κρυφτομε πσω απ το δχτυλ μας, αντ να αντιμετωπζουμε τα πραγματικ ατια αυτς της κρσης.

Αυτ που μας συμβανει, δηλαδ, εναι αποτλεσμα - πως κποιοι λνε - της λευσης του Διεθνος Νομισματικο Ταμεου, του «κακο» που ρθε εξ ουρανο και μας επβαλε να Μνημνιο; Γιατ εκε σταματει η ανλυση πολλν. μπως η εξρτησ μας σμερα δεν χει βαθτερα ατια; Αυτ πρπει να αντιμετωπσουμε, αυτ πρπει να δομε κατφατσα.

Θα ταν πρα πολ εκολο να πομε, να διξουμε τον ναν τον λλον, να τελεισει η υπθεση εκε και να πομε «εμαστε ελεθεροι». Αλλ δυστυχς, η εξρτησ μας, σμερα, και εμες, το Πανελλνιο Σοσιαλιστικ Κνημα - και σμερα γιορτζουμε τα 30 χρνια της πρτης μας εκλογικς νκης, το '81 - που παλψαμε για την ανεξαρτησα της χρας μας, το ξρουμε, δεν εναι απλ να διξουμε κποιες Βσεις, αλλ να διξουμε απ μσα μας δομς που μας φεραν εδ, σε αυτ την εξρτηση και επιτρηση.

Εξρτηση απ να κρτος που εχε τερστιες ανγκες δανεων, που υπερδιπλασασε το χρος, απ μια οικονομα που δεν ταν ανταγωνιστικ, απ μια πλρη ανομα και ατιμωρησα που επικρτησε στη χρα για χρνια, απ την αλγιστη δημσια σπατλη. Γιατ εξρτηση φρνει το γεγονς τι δεν παργουμε στη γεωργα, αλλ κνουμε εισαγωγς. Εξρτηση φρνει το γεγονς τι χουμε μθει στη να γενι να περιμνει μνο μια θση στο Δημσιο.

Εξρτηση φρνει η λλειψη ανταγωνιστικτητας της οικονομας μας σε να δσκολο διεθνς περιβλλον. Εξρτηση φρνει το γεγονς τι χουμε εθσει τη να γενι τον καθνα να ψχνει για κποια πελατειακ σχση, κποιο μσο, κποιον ισχυρ, κποιον προσττη. Γιατ αυτ εναι τελικ η πελατειακ διαδικασα: να ψχνει κανες, χι να δει πς μπορε με την αξα του - που ξρουμε τι ο λληνας, ο νος, σμερα, χει αξα, ξρουμε τι ο Ελληνισμς μπορε - να σταθε στα δικ του πδια, σε να δσκολο παγκσμιο περιβλλον, αλλ αντθετα, να του καλλιεργομε μια κουλτορα, να ψχνει για κποιον προσττη. Αυτ εναι η εξρτηση, την οποα εμες πρπει να σπσουμε. Και να σπσουμε την εξρτηση, και να φρουμε την αυτονομα, την οποα δεν βοηθ καμα πρακτικ το «δεν πληρνω» «δεν δικζω» «φοροδιαφεγω» «κνω λευκ απεργα».

Αυτ εναι η εξρτηση, που βθυνε τα χρνια που πρασαν, με πλον καταστροφικ την περοδο της Νας Δημοκρατας, απ το 2004 μχρι το 2009, η οποα φυγε, αφο πρτα διλυσε τη χρα, το κρτος και εκτξευσε τα δημοσιονομικ ελλεμματα, αφνοντας τη χρα ανοχρωτη μπροστ στην κρση που ερχταν, αλλ και σε μια κρση, βεβαως, που δη εχε ξεκινσει απ το 2008.

Και πως συμβανει κθε φορ απ το '81 και μετ, εμες αναλβαμε και πλι να φρουμε να δσκολο ργο σε πρας. να ργο για την πατρδα, σε συνθκες πρωτοφανος πεσης, να σπσουμε εμες τα δεσμ των εξαρτσεων, στε να στηριχθομε στις δικς μας δυνμεις και χι σε «δνειες».

Και εναι η πρτη φορ - διτι ακοω και αυτ τη λογικ, τι «δεν χετε πργραμμα», «δεν χετε ραμα» - τουλχιστον τις τελευταες δεκαετες, που υπρχει Κυβρνηση με τσο συγκεκριμνο πργραμμα, χρονοδιγραμμα, Οδικ Χρτη, στχους και ραμα. ραμα, ναι, να σταθομε στα πδια μας, στις δικς μας δυνμεις, να μπορσουμε να γνουμε μια ανταγωνιστικ οικονομα και να μπορσουμε επιτλους να ρουμε τα βρη του παρελθντος, αυτο του τερστιου χρους που φορτωθκαμε ο λας και η χρα μας.

Η πορεα δεν εναι εκολη. Αλλ χουμε πολ συγκεκριμνες προτεραιτητες. πως επα, πρτη προτεραιτητα εναι το θμα του χρους, για το οποο θα πω δυο λγια. Αλλ το θμα του χρους, εναι κτι το οποο και σμερα διαπραγματευμαστε, και χθες διαπραγματευμασταν, και τα δο αυτ χρνια διαπραγματευμαστε.

Εναι η αλλαγ του παραγωγικο μας μοντλου, που δη συντελεται, με στροφ σε ποιοτικς υπηρεσες, σε μια πρσινη ανπτυξη, που πριν απ λγα χρνια μας κοροδεανε γι' αυτ την ννοια και σμερα φαντζει ως μα απ τις μεγλες λσεις ακμη και για το χρος μας, αλλ σγουρα για την ανπτυξη της Περιφρειας.

Η αξιοποηση της δημσιας περιουσας, που εχε μενει αναξιοποητη, λεηλατημνη θα λεγα. Η δημιουργα ενς παραγωγικο μοντλου, που ωθε την Περιφρεια σε μια δικ της ταυττητα, τη γεωργα, τον τουρισμ, τη ναυτιλα, την ιχθυοκαλλιργεια.

Εναι να κρτος αναπτυξιακ. να κρτος αναπτυξιακ, που αντ να εμποδζει, απελευθερνει δυνμεις. Ανογει κλειστ επαγγλματα. Φρνει τη διαφνεια. Αξιοποιε σωστ τα χρματα του Ελληνικο λαο. Φρνει τη να τεχνολογα, για να σπσει την αδιαφνεια και τη διαφθορ, για να χτυπσει κλειστ φουδα.

Εναι να νο εκπαιδευτικ σστημα, που δνει δυνμεις σε μια νεολαα, η οποα πρπει να παλψει σε να διεθνς δσκολο σστημα. Αυτς εναι οι δικς μας απαντσεις, με πολ συγκεκριμνους στχους, πολ συγκεκριμνη μχη και, βεβαως, με πολ συγκεκριμνο χρονοδιγραμμα.

Κυρες και κριοι συνδελφοι,

Απναντι σε μια Κυβρνηση, που χρειστηκε να αντιμετωπσει μνη, ανμεσα στις πολιτικς δυνμεις του τπου, την πιο δσκολη συγκυρα για τη χρα, για τους πολτες της, που χρειστηκε να σταθε στο ψος των περιστσεων, να διαπραγματευτε σκληρ, για να μπορε να μπανει κθε μνα εγγυημνα ο μισθς και η σνταξη στην Τρπεζα κθε νοικοκυριο, υπρχουν σμερα πολλο που μιλον με τρπο ακραο, απαξιωτικ, διχαστικ για τους πολτες της χρας, που καλλιεργον το μσος συνειδητ. Που φτνουν στο σημεο να μιλον για «προδοσα», για «κρεμλες», για «Γουδ». Επιχειρον να παρασρουν τη χρα σε ναν ακμη διχασμ. Καλλιεργον συνειδητ τη βα, το μσος και την ανομα.

Λυπμαι γι' αυτ. Γιατ αυτ υπονομεει τους δημοκρατικος θεσμος, τη δημοκρατικ μας κουλτορα και τον πολιτισμ, την δια τη Δημοκρατα.

Θλιβερ μεν, αλλ σως χι πρωττυπο, σε σχση με κθε περοδο μεγλης εθνικς δοκιμασας, που ζσαμε στο παρελθν. Σε κθε ττοια περοδο, υπρχουν αυτο που σπρνουν μσος και διχασμ, που δημαγωγον, που καιροσκοπον, που θλουν να σπρξουν στα κρα, που θλουν την αστθεια, που θλουν να χαθε η λογικ και το μτρο, στε καννα λογικ επιχερημα να μην μπορε να σταθε απναντι σε αυτ το καλλιεργομενο μσος.

Εναι εκενες οι δυνμεις, που μνο στχο χουν να υπηρετσουν τους ιδιοτελες σκοπος τους. Να κρατσουν την Ελλδα καθηλωμνη, αλλ ακμα και να τη βλουν σε περιπτειες, οι οποες θα κνουν την Ελλδα να μην μπορε να σηκσει κεφλι και να φγει απ την επιτρηση.

Θλουν να εξαπολουν αυτ το μσος, απναντι σε μια Κυβρνηση που παλεει με τα «θηρα» διεθνς, αλλ και με το τερστιο «θηρο» του χρους, χωρς να καταλαβανουν, ετε απ τερστια πολιτικ αφλεια, ετε απ εγκληματικ ανευθυντητα, τι καλλιεργον μια πανδημα, η οποα δεν θα αφσει τποτε ρθιο.

Αρκε να σας θυμσω τι χει προκαλσει η καλλιργεια αυτο του κλματος στη χρα μας, σε αντστοιχα κρσιμες ιστορικς στιγμς στο παρελθν, ταν η πατριδοκαπηλα, η καλλιργεια του μσους, η συνομωσιολογα και η δημαγωγα γιναν εργαλεα, για να μετατραπον τελικ σε εθνικ εγκλματα.

Να θυμσω την τχη της Ελλδας, ταν παραδοσιακς πολιτικς φατρες της εποχς, μαζ με προχοντες, τους προνομιοχους δηλαδ της εποχς της Τουρκοκρατας και τους πλοιοκττες, φτασαν να δολοφονσουν τον Καποδστρια; Επειδ κανε τι; Επειδ φτιαχνε κρτος, επειδ καταργοσε προνμια, επειδ αποκαθιστοσε την κοινωνικ δικαιοσνη, επειδ κανε μεταρρυθμσεις στην παιδεα, επειδ βαζε φρους.

Να σας θυμσω τι γινε, ταν ο Τρικοπης μλησε για χρεοκοπα, ταν προσπθησε να βλει τξη στη χρα, ταν μλησε για την ανγκη δανεισμο απ το εξωτερικ; Και ττε υπρχαν δθεν φιλολακς πολιτικς δυνμεις, που πρωτοστατοσαν στο λακισμ και αρνθηκαν να σταθον στο ψος των περιστσεων. Και ξρουμε τα αποτελσματα.

Να θυμσω την τχη της Ελλδας το '20, ταν κποιοι πλι ξεσκωσαν το λα ενντια της συμμαχας του Ελευθριου Βενιζλου με τους Ευρωπαους και φναζαν «οκαδε»; ταν ριξαν την Κυβρνηση και πεισαν τους πολτες τι τα δσκολα πρπει να τελεισουν τσι, μονομις; ταν επικρτησαν και πλι τα εκολα λγια και οι ευχριστες υποσχσεις;

Σε καμα απ τις περιπτσεις αυτς, αυτ που ακολοθησε δεν ταν καλτερο, στω κτι καλτερο για τη χρα - σγουρα, δεν ταν αυτ που επαγγλλονταν οι δημαγωγο - αλλ εχαμε οδυνηρς εθνικς περιπτειες.

Να θυμσω τι ακολοθησε, ταν η Ελλδα χωρστηκε στον Εμφλιο, ταν ρθαν «σωτρες», με το νο διχασμ μετ το '65, που υπονμευσαν τη Δημοκρατα;

Κυρες και κριοι,

Σμερα, ο δικς μας ρλος εναι να μην επιτρψουμε να γνει ξαν το διο λθος. Και εναι η δικ μας Κοινοβουλευτικ Ομδα, που αποτελε πυλνα σταθερτητας σ' αυτ τη δσκολη πορεα, για να μην στηριχθε η χρα μας σε ττοιες λογικς αλλ, αντιθτως, βμα-βμα, αργ αλλ σταθερ, να βγομε το γρηγορτερο απ την κρση και να βασιστομε στις δικς μας δυνμεις, για να μπορσουμε να πμε μπροστ, με ευημερα για τον Ελληνικ λα. χουμε μθει πια απ την ιστορα μας, ακμα και απ την πρσφατη.

Κυρες και  κριοι συνδελφοι,

Δεν αναγνωρζουμε ως προνμιο των δη προνομιοχων αυτς της χρας, να μιλον για κοινωνικ ευαισθησα. Και πρπει να μας εξηγσουν λοι αυτο που εκβιζουν και μποκοτρουν μια ολκληρη χρα, κνοντας καταλψεις στα δημσια κτρια, πνγοντας τους δρμους με τα σκουπδια, κλενοντας τυπογραφεα, κλενοντας λιμνια, κλενοντας τον Παρθεννα, αν αυτ μας βοηθ στο να φγουμε απ την επιτρηση, αν αυτ μας βοηθ στο να σταθομε στα δικ μας πδια, αν αυτ μας βοηθ στο να πει η Ελλδα μπροστ.

Σγουρα χι. Σμερα, λοι πληρνουμε τον οβολ μας και προσπαθομε να εναι σο δκαια κατανεμημνα αυτ τα βρη, για να ξεφγουμε ακριβς απ αυτ την επιτρηση και απ αυτ την εξρτηση.

Φαντζονται σως αυτο, τι θα πληρωθε ο μισθς τους, αν πρτοι εμες εγκαταλεψουμε την προσπθεια για τη δισωση της χρας; Μπως διαλοντας τη χρα, θα βρεθον τα χρματα απ κπου - απ πο; - για να πληρνονται οι μισθο των εργαζομνων και οι συντξεις των συνταξιοχων; 

Μας κατηγορον, επσης, τι δεν διαπραγματευμαστε. Σοβαρ; Τι κνουμε με τους εταρους μας τσους μνες; Φιλολογικς συζητσεις; Πο τα βρκαμε τα 110 δισεκατομμρια ευρ - το πρτο και ττε το μεγαλτερο στην ιστορα της ανθρωπτητας πακτο για μια χρα σαν την Ελλδα; Για να μπορομε να χουμε σμερα πληρωμς συντξεων, στω μικρτερων, και μισθν, στω μικρτερων, αλλ πληρωμς και σιγουρι για τις καταθσεις και την οικονομα μας.

Χρη σ' αυτ το πακτο, δεν χρεοκοπσαμε και λειτουργομε. Μας τα χρισε καννας αυτ; Πς πετχαμε το Μρτιο την επιμκυνση και τη μεωση του επιτοκου του δανεου; Μας τα δωσαν αυτ απ μνοι τους; Δεν διεκδικσαμε; Δεν διαπραγματευθκαμε; Πς πετχαμε τις αποφσεις του Ιουλου, πνω στις οποες σμερα πατμε για τις νες διαπραγματεσεις;

Το τραγικ εναι, αγαπητο συνδελφοι, τι την κατηγορα αυτ, την εκστομζουν κατ' εξοχν αυτο που δεν χουν διαπραγματευθε τποτα ποτ, ταν μας λεγε ακμα και ο κ. Καραμανλς τι, για τον αγροτικ κσμο, θα πγαινε στις Βρυξλλες. Και μια φορ δεν πγε στις Βρυξλλες, για να διαπραγματευθε!

Αυτο που αντχουν να παρουσιζουν τις εξωπραγματικς τους προτσεις μνο στην Ελλδα, διτι ταν γυρζουν στις πρωτεουσες της Ευρωπακς νωσης, ξρουν και αισθνονται την απομνωση για τις προτσεις αυτς.

μως, θλω να ρωτσω, ποιος εναι σμερα πατριτης; Τι εναι πατριωτισμς σμερα; Πατριτης εναι αυτς που διπλασασε το χρος και τις κρατικς δαπνες, με αποτλεσμα χι μνο να χρεσει τις επμενες γενις, αλλ και κανες να μην δανεζει πια τη χρα μας, κινδυνεοντας με χρεοκοπα; αυτς που προσπαθε να λσει αυτ το πρβλημα;

Πατριτης εναι αυτς που δνει μχη σε λη την Ευρπη, για να βρει χρματα για τη χρα του; αυτς που στκεται αμτοχος και παριστνει, απ την ασφλεια του καναπ του, τον αδιλλακτο και το σκληρ διαπραγματευτ;

Πατριτης εναι αυτς που μεινει τα ελλεμματα, για να γυρσει η χρα μας στη σιγουρι και την ασφλεια; αυτς που υπσχεται ξαν παροχς και μεισεις φρων, που θα αυξσουν και πλι τα ελλεμματα και τα χρη, εν δεν πμε σ' να λλο αναπτυξιακ μοντλο;

Εναι πατριωτισμς το να μην αναλαμβνει κποιος τις ευθνες του και να κρβεται πσω απ την ψφο των Βουλευτν του ΠΑΣΟΚ, που κνουν και θα κνουν το καθκον τους; Διτι εμες κνουμε το καθκον μας, για να μη χρεοκοπσει η χρα. Γιατ δεν μπορ να πιστψω τι, αν ταν απαρατητη η ψφος Βουλευτν και λλων πολιτικν δυνμεων, θα φηναν να χρεοκοπσει η χρα.

Αλλ βεβαως, χουν αυτ την ευκολα, γιατ ξρουν τι αυτ η Κοινοβουλευτικ Ομδα θα σταθε στο ψος των περιστσεων και θα αντιμετωπσει τις ευθνες της, τις πατριωτικς και ιστορικς, πως χει κνει πντα μχρι τρα.

Εναι πατριωτισμς να αρνεσαι τη συμμετοχ σε μια εθνικ προσπθεια; μπως εναι πατριωτισμς πρξη τιμωρας, αν θλετε, απναντι στους «κακος» του Διεθνος Νομισματικο Ταμεου, του διεθνος καπιταλισμο, το να καταστρφουμε τα σχολεα μας τα Πανεπιστμι μας, τη δημσια περιουσα του Ελληνικο λαο;

Αυτ εναι η αριστερ πρξη κατ του καπιταλισμο; Να καταστρφουμε τη δημσια περιουσα; μπως οι διαδηλωτς στη Wall Street δεν εναι απναντι στο καπιταλιστικ σστημα, με τους οποους, πιστεω, λοι μας μπορομε να ταυτιστομε και χουμε μιλσει και σε διεθνς εππεδο για τις θσεις τους.

Τους εδατε, μως, να πηγανουν να καταστρφουν σχολεα, να καταστρφουν Πανεπιστμια, να καταστρφουν τη δημσια περιουσα; Ξρουν πο εναι ο πραγματικς εχθρς.

Ο πραγματικς εχθρς δεν εναι η δημσια περιουσα και η περιουσα του Ελληνικο λαο. Ο πραγματικς εχθρς, δεν εναι μια Κυβρνηση που πασχζει να βλει τξη σ' αυτ τον τπο.

Η πραγματικ μχη εναι να αλλξουμε την κοινωνα μας, να ενσουμε τις δυνμεις μας, να ξεφγουμε απ αυτς τις αλληλοκατηγορες και να μπορσουμε ενωμνοι να φτιξουμε μια διαφορετικ πατρδα.

Αυτ εναι το στοχημα και αυτ εναι η πρκληση. Εναι πατριωτισμς να συμπεριφερμαστε σαν να αγνοομε τι συμβανει στη χρα μας, τι προβλματα και τι κινδνους αντιμετωπζουμε, φερμενοι ο καθνας μας εγωιστικ, περιφρονντας και τιμωρντας την υπλοιπη κοινωνα;

Αγνοντας π.χ. τα προβλματα 400 χιλιδων συμπολιτν μας, που δολευαν στον ιδιωτικ τομα και χασαν τη δουλει τους, οι οποοι μως δεν καταλαμβνουν δημσια κτρια, δεν σπνε σχολεα, οτε κλενουν δρμους.

Εναι πατριτης αυτς που ξεχν πς φτσαμε μχρι εδ, που ξεχν την ιστορα μας; Εναι πατριτης και προσφρει καλς υπηρεσες στην πατρδα αυτς που δεν αναγνωρζει οτε μια επιτυχα στη χρα μας; Οτε καν αυτς που αναγνωρζουν σοι στο εξωτερικ εναι καλοπροαρετοι; Που θλει να ποντρει στην αποτυχα, που θλει να προπαγανδζει την αποτυχα, που θλει να διασρει την Ελλδα στο εξωτερικ; Και αυτ, βεβαως, τα πληρνει ο Ελληνικς λας.

Υπρχει συνασθηση τι αγνας δνεται καθημεριν, για να μπορσουμε εμες, η Κυβρνηση, να δνουμε μισθ και σνταξη κθε μνα στον πολτη;

Και επειδ γνεται πολς λγος για την ενδεχμενη ελφρυνση απ το υπρογκο χρος μας - εναι στχος μας, βεβαως - και τις ενδεχμενες επιπτσεις που αυτ θα χει για τις Τρπεζες, εναι αυτονητο τι ο χρηματοπιστωτικς τομας και η προστασα του, μας ενδιαφρει.

Γιατ να υγις τραπεζικ σστημα εναι εργαλεο ανπτυξης σε κθε κοινωνα και σε κθε οικονομικ σστημα. μως, επειδ πολς θρυβος γνεται στη χρα μας τις μρες αυτς για το ζτημα αυτ, θλω να υπογραμμσω τι το συμφρον των Τραπεζν δεν ταυτζεται απαρατητα και πντα με το συμφρον της χρας.

Πρπει ο κθε παργοντας του δημσιου βου της χρας να σταθε, σε τοτη τη στιγμ, σε τοτη τη συγκυρα, στο ψος των εθνικν περιστσεων. Αυτ ββαια αφορ πρωτστως το πολιτικ σστημα, αφορ λα τα κμματα, αφορ τους κοινωνικος εταρους, αφορ τα μσα μαζικς ενημρωσης, που θα πρεπε να ενημερνουν με αντικειμενικ και νηφλιο τρπο, χι να καλλιεργον τη μιζρια, την παρατηση και την απελπισα προβλλοντας μνο τα αρνητικ της χρας μας, μνο τις δυσκολες, χωρς να προβλλουν τα τσα θετικ παραδεγματα που χουμε, εν ξρουμε τι ο λας μας μπορε. 

Αυτ αφορ και τον πνευματικ και τον επιστημονικ και τον καλλιτεχνικ κσμο, που πρπει να μιλσει με νηφαλιτητα και με αισιοδοξα για τις δυναττητες αυτς της χρας και αυτο του λαο.

Αφορ τους προχοντες αυτς της χρας, που χουν καθκον να επιδεξουν πατριωτικ, εθνικ στση, με πρτυπο τους μεγλους ευεργτες του παρελθντος, που βοθησαν να στηθε η σγχρονη Ελλδα. Να βοηθσουν, λοιπν, και εκενοι σμερα τη χρα και να φρουν επενδσεις, αντ να βγζουν τα χρματα στο εξωτερικ.

Αισθνθηκα ιδιατερα περεργα ταν, μιλντας με την ηγεσα των βιομηχνων και με αρκετος βιομχανους της Γερμανας, μου επαν, «δο πργματα περιμνουμε απ εσς: το πρτο, διαφνεια». Βεβαως, και αυτο και εμες, χουμε λοι μας μια ευθνη που δεν εχαμε πντα διαφνεια στη χρα μας. Αλλ πργματι, νας καλς επενδυτς θλει διαφνεια και καννες. χι κτω απ το τραπζι. Πρπει να σπσουμε τη διαφθορ στη χρα μας και να ξρει ο λλος πο πατει.

Και το δετερο το οποο μου επαν εναι, «εμες να ρθουμε να επενδσουμε, μως, πρπει να υπρχει και να ασθημα πατριωτισμο στη χρα». Επα, «τι εννοετε;». Λνε, «ταν συνδελφο μου επιχειρηματες, λληνες, βγζουν τα χρματ τους ξω, πς θλετε εμες να φρουμε τα χρματ μας στην Ελλδα; Να δεξουν πρτοι αυτο το παρδειγμα και εμες ερχμαστε να επενδσουμε στη χρα».

Σε ,τι αφορ τις Τρπεζες, ακομε πολλ. Αλλ δεν εναι δυνατν σε μια περοδο κρσης να χρηματοδοτον, θα λεγα, εκτς τραπεζικν κριτηρων, να κανλι που χει χρη πνω απ 500 εκατομμρια ευρ, και να μην δνουν ρευσττητα στις μικρς και μεσαες επιχειρσεις, που μπορον να επιβισουν.

Και μετ, να ρχονται και να λνε, τι αν μεισουμε εμες το χρος, το βρος απ τον Ελληνικ λα, θα καταρρεσουν οι Τρπεζες. χι, δεν θα καταρρεσουν οι Τρπεζες. Μπορε οι θσεις κποιων να καταρρεσουν, οι Τρπεζες θα μενουν ρθιες, μως, διτι εμες θα το εγγυηθομε.

πως και οι πολτες θλουν να δουν και τους λειτουργος της Δικαιοσνης, να συνεισφρουν και αυτο επιτλους στην εθνικ προσπθεια. Αν δεν κνω λθος, εναι οι πιο ακριβοπληρωμνοι δημσιοι υπλληλοι, δημσιοι λειτουργο του κρτους, περισστερο και απ τους Βουλευτς, οι οποοι Βουλευτς στο κτω - κτω επανειλημμνως αρνθηκαν - και αυτ δεν το ξρει πολς κσμος - αυξσεις τα τελευταα χρνια. Δεν αρνθηκαν τις αυξσεις οι δικαστς.

Και τρα που ζητομε και απ αυτος τον οβολ τους υπρ της ανεξαρτησας της χρας μας, μας μιλνε για «οικονομικ κατοχ;». Αυτ την οικονομικ κατοχ, θα την παλψουμε, ταν και αυτο, και λοι πληρσουν τον οβολ τους. Και οι δικαστς.

Και ταν συμβλλουν ουσιαστικ στο ασθημα Δικαου και δεν αφνουν διφορους, επειδ εναι ισχυρο παργοντες του ποδοσφαρου, των μσων ενημρωσης των επιχειρηματιν, να μπορον να ξεφεγουν απ τη Δικαιοσνη, με αρνησιδικα, με αναβολς με λλα τερτπια.

Και εγ απευθνομαι στη μεγλη πλειοψηφα εκενων των δικαστν που πιστεουν στο ασθημα Δικαου, και χι στους λγους, οι οποοι παζουν παιχνδια με την τχη της χρας.

Χρειζεται λοι να καταλβουμε ποιες ευθνες χουμε. λοι χουν ευθνες, λοι, και οι επιχειρηματες. Εμες δεν εμαστε εναντον κανενς κλδου, εμαστε υπρ λων των υγιν επιχειρηματιν, του σωστο συνδικαλισμο, της σωστς, πραγματικ αυτνομης και αδκαστης Δικαιοσνης, του σωστο τραπεζικο συστματος, που δνει ρευσττητα στην πραγματικ οικονομα και χι στην παραοικονομα, αλλ θα χτυπσουμε τα φαινμενα, τα οποα μας φεραν μχρι εδ. Διτι ο κσμος πραγματικ λει: ως εδ και μη παρκει! Ο κσμος δικαως πονει και αισθνεται αδικα, ταν αυτ τα κατεστημνα προσπαθον να ξεφγουν απ τις δικς τους υποχρεσεις.

Και αυτ η παρταξη, εναι εκενη που θα φρει το ασθημα Δικαου στη χρα μας και θα φρει πραγματικ μια ισονομα, μια ισοπολιτεα και μια δκαιη κατανομ των βαρν, αλλ και των καρπν της ανπτυξης, που θα ρθουν με τις πολιτικς που ακολουθομε, μετ απ μεγλες δυσκολες.

Εν δεν χτυπσουμε αυτς τις πρακτικς, ττε πργματι ο πλοτος του Ελληνικο λαο δεν θα ανκει σ' αυτν, αλλ θα γνεται συνεχς βορρ στις ορξεις κθε ισχυρο.

Το Δημσιο θα μενει κατακερματισμνο σε φουδα υπαλλλων, μανδαρνων, αν θλετε, λλων ισχυρν, που ιδιοποιονται την εξουσα και λεηλατον την περιουσα. λοι σμερα πληρνουμε. Δεν υπρχει εξαρεση. Πληρνουμε, για να φτιξουμε μια καλτερη Ελλδα και, επιτλους, να κρτος δκαιο και μια Ελλδα αυτνομη.

Εναι λθος να ισχυρζεται κανες τι χουμε βλει τον ναν ενντια στον λλον. Αντιθτως, τους χρειαζμαστε λους. λοι πρπει να ενσουμε τις δυνμεις μας, λοι μσα μας πρπει να αλλξουμε. Να αλλξουμε τους εαυτος μας. Να αλλξουμε ναν παλι εαυτ, με αυτν ο οποος, πιστεω, ανταποκρνεται στις πραγματικς μας δυναττητες, στις παραδσεις μας, στις αξες μας, για να μπορσουμε να αξιοποισουμε με ανλογο τρπο αυτς τις δυναττητες, με φαντασα, κφι, δημιουργικτητα, καινοτομα και πρωτοβουλα.

Να σταματσουμε την αλληλοκατηγορα, να σταματσουμε να ψχνουμε τον κακ εχθρ μσα ξω, ο οποος, αν απαλειφθε, λα λθηκαν ως δια μαγεας, και να ενισχσουμε τα πλεονεκτματ μας μσα απ την παιδεα, τη γνση, τη στριξη των πολιτν μας.

Κυρες και κριοι συνδελφοι,

Θα αντξουμε και θα προχωρσουμε, γιατ αυτ εναι το εθνικ και πατριωτικ σωστ. Αυτ εναι και πλι το μεγλο στοχημα στις δο κομβικς ημερομηνες, αυτ την εβδομδα. Και θα θελα λγο την υπομον σας, να μιλσω γι' αυτς τις δο ημερομηνες.

Πρτον, στην ψηφοφορα της Πμπτης για το πολυνομοσχδιο, οφελουμε και πλι, με μια φων, και ας εμαστε πλι μνοι, να δεξουμε πσο αποφασισμνοι εμαστε να βλουμε τξη στα του οκου μας.

Ζητσαμε τη στριξ σας, ζητμε και τη στριξη λων των κομμτων, αλλ βεβαως εμες εμαστε εκενοι, που θα σηκσουμε και πλι το βρος αυτς της απφασης. Και ζητω τη στριξ σας, με πλρη κατανηση στα προβλματα που δημιουργονται. Μια στση ευθνης. Να ενισχυθομε για τη διαπραγμτευση της Κυριακς.

Κθε να απ τα σημαντικ ρθρα του νομοσχεδου αποτελε και να πρσθετο δικ μας επιχερημα για την υλοποηση των αλλαγν που επαγγελλμαστε, αλλ και των δεσμεσεων που αναλαμβνουμε, που ενισχουν την αξιοπιστα μας και τη διαπραγματευτικ μας ικαντητα απναντι στους εταρους.

Σας διαβεβαι τι, με βση τις δικς σας προτσεις και παρατηρσεις, εξαντλομε κθε περιθριο. Ξρω τι και ο Υπουργς Οικονομικν, ο Αντιπρεδρος, ο Βαγγλης Βενιζλος, ο Υπουργς Εργασας, ο Γιργος Κουτρουμνης, ο Δημτρης Ρππας και οι λλοι Υπουργο, κνουν κθε τι για να βελτισουμε το σχδιο νμου, κυρως υπρ των οικονομικ αδναμων, πντα εντς του πλαισου των δημοσιονομικν περιορισμν.

Γι' αυτ και σε αυτ την πιο κρσιμη στιγμ, την ρα της κορφωσης της προσπθειας, η λογικ του πολιτικο προσωπικο κστους, πρπει να υποχωρσουν μπροστ στο εθνικ συμφρον. Εναι το συμφρον της πατρδας.

Θλω εν συντομα να αναφερθ και στο γνωστ ρθρο 37. Καταβλαμε μια μεγλη, θα λεγα, επιτυχ προσπθεια για τη διασφλιση της Εθνικς Συλλογικς Σμβασης Εργασας και των βασικν δικαιωμτων των εργαζομνων.

μως, με τις διατξεις το εν λγω ρθρου, ενισχουμε ιδιατερα το θεσμ των επιχειρησιακν συμβσεων. Ξρετε τι οι περισστερες μικρομεσαες επιχειρσεις δεν χουν καν συμβσεις, χουν ατομικς συμβσεις. Σμερα, θλουμε - και αυτ, βεβαως, εναι μρος και της ευθνης του διου του Συνδικαλιστικο Κινματος - να προστατεσουμε τους εργαζμενους απ την ατομικ διαπραγμτευση και την ασυδοσα, διασφαλζοντας ταυτχρονα την ανταγωνιστικτητα κθε επιχερησης.

Σμερα, με το νομοσχδιο αυτ, οι εργαζμενοι μπορον πολ πιο εκολα να ιδρσουν δικ τους Σωματεα και Ενσεις Προσπων, για να διαπραγματευθον οι διοι υπεθυνα μσα στην επιχερησ τους, διασφαλζοντας παρλληλα βιωσιμτητα επιχερησης και θσεις εργασας.

Ξρω τι υπρχουν διαφορετικς απψεις - λοι μας χουμε τις απψεις μας, ιδεολογικς, πολιτικς, χι μνο γι' αυτ τα θματα, αλλ και για πολλ λλα. Θλω να σας πω τι εγ, σε κθε διεθνς βμα, στη Σοσιαλιστικ Διεθν, στην Ευρωπακ νωση, σε πνελ που γνονται αν τον κσμο, εκφρζω τις μεγλες δικς μας, σοσιαλιστικς ιδες, για το πς πρπει να αλλξει η διεθνς οικονομα.

χω πει πρα πολλς φορς και διεθνς, τι να πρβλημα το οποο αντιμετωπζουμε εναι η ανιστητα. Ανιστητα, που καλλιεργεται σε να διεθνς σστημα, που χουμε την ευκολα, απ τη μια μερι, των αναδυμενων χωρν, να χουν μικρτερους μισθος, λλειψη συλλογικν συμβσεων, λλειψη κρτους πρνοιας, λλειψη πολλς φορς ακμα και δημοκρατικν ανθρωπνων δικαιωμτων, λλειψη περιβαλλοντικς συνεδησης που επιτρπει την εκολη επνδυση.

λα αυτ δνουν να πρσκαιρο - πρσκαιρο, το τονζω - ανταγωνιστικ πλεονκτημα. Αυτ το πρσκαιρο ανταγωνιστικ πλεονκτημα, μως, το πληρνουν εκενες οι χρες και εκενες οι κοινωνες, που εχαν κατακτσει σημαντικ δικαιματα. Σημαντικ δικαιματα, μσα απ εργατικ Κινματα, μσα απ να κρτος πρνοιας, μσα απ μια σοσιαλδημοκρατα, που ιδιατερα η Ευρπη χει εκφρσει ιστορικ.

Και ακοω τι η Οικονομικ Επιτροπ θλει σμερα να στελει να κοιν γρμμα στα ξνα Κοινοβολια - πολ σωστ, να στελουμε κι εμες να γρμμα, ως Κοινοβουλευτικ Ομδα, στο G-20, που θα συνλθει μεθαριο στο Παρσι, και να καταθσουμε τις δικς μας απψεις για το τι πρπει να γνει διεθνς.

Σε πολλ απ τα πργματα που χουμε πει, χουμε δικαιωθε, δυστυχς. Λω «δυστυχς», γιατ αν εχαν εισακουστε, δεν θα μασταν σμερα, οτε η Ευρπη, οτε διεθνς, σε αυτ τη θση που εμαστε - στην αδιαφνεια στο χρηματοπιστωτικ σστημα, στα «CDS».

Θυμστε την κοιν επιστολ, δικ μου, του Σαρκοζ, της Μρκελ, του Γιουνκρ,  καθς και τη δικ μου συζτηση για το θμα αυτ με τον Ομπμα. Τποτα δεν χει γνει γι' αυτ το θμα. Το θμα των φορολογικν παραδεσων, το θμα των Οκων Αξιολγησης, το θμα των ευρωομολγων, το θμα του φρου επ των χρηματιστηριακν συναλλαγν, λα αυτ παραμνουν στη θεωρα και χι στην πρξη.

μως, αγαπητο συνδελφοι, αυτς τις μχες, θα τις δσουμε και θα τις κερδσουμε με την ψηφοφορα μας στη Βουλ, μεθαριο. Η ψηφοφορα στη Βουλ μεθαριο πρπει να εναι ττοια, που να μας δσει τη δναμη να διαπραγματευτομε πατριωτικ, μεθαριο, στο Συμβολιο Κορυφς. Να χουμε εκενη τη δναμη, στε να μπορσουμε να εμαστε σε ισχυρ διαπραγματευτικ θση.

Τις ιδεολογικς μχες, θα τις δσουμε και θα τις δνουμε αλλ, σμερα, πραν των ιδεολογικν μαχν, πρπει πρτα απ' λα να σσουμε την δια τη χρα.

Και ζητ απ λους σας να κατανοσετε τη διαφορ των ιδεολογικν μαχν που πρπει να δνουμε ως σοσιαλιστικ Κυβρνηση, απ την πολιτικ, οικονομικ και εθνικ μχη που πρπει να δσουμε ως παρταξη και ως Κυβρνηση, προς φελος του Ελληνικο λαο.

Κυρες και κριοι,

Δεν εμαστε οτε ανλγητοι, οτε σαδιστς, οτε μαζοχιστς. Δεν φταει αυτ η Κυβρνηση, που ανλαβε την εξουσα με μαρη τρπα 36 δις ευρ στα Ταμεα. Πληρνουμε σμερα τον λογαριασμ της κακοδιαχερισης της Νας Δημοκρατας και παλεουμε να σταθομε ρθιοι.

Πιστψτε - το ξρετε πολ καλ - τι χουμε μπροστ μας μια ουσιαστικ δυναττητα και τι, βεβαως, χουμε μπροστ μας επσης μια πολ δσκολη διαπραγμτευση. Μσα στην Ευρωπακ νωση ακογονται πολλς φωνς, λλες χουν δκιο, λλες εναι πολ δικες.

Κατανο λαος, που λνε πολλς φορς, «μα γιατ να πληρνουμε εμες για τα βρη τα λθη της Ελλδας, μιας χρας πολ πιο πλοσιας απ εμς;». δη, μια Κυβρνηση κατρρευσε λγω του ελληνικο προβλματος, της Σλοβακας, λλες χουν συνεχες συζητσεις και εσωτερικς δυσκολες. Κατανο αυτ την πραγματικ απορα, αν θλετε.

μως, απ την λλη μερι, αυτ το οποο χει φανε εναι τι χουν δεξει τελικ τα Κοινοβολια των λλων χωρν μια αλληλεγγη, μια στση στριξης προς την Ελλδα και προς τις λλες χρες που χτυπιονται σμερα απ τις αγορς.

Ωστσο, υπρχουν και τερστιες αδικες. πως αυτ η ισοπδωση για το τι κνουμε, η ευκολα να λνε τι «οι λληνες εναι τεμπληδες», πργματα που μας θγουν και δεν χουν καμα βση. λοι μας θλουμε να μπορομε ξαν υπερφανα να αναδεξουμε την Ελλδα, πως την ξρουμε και πως ξρουμε τι μπορε να εναι.

Και σε αυτ την περπτωση, μως, θλω να θυμσω τι ταν ξεκινσαμε τις διαπραγματεσεις και τις συζητσεις γρω απ το χρος, ακμη και πριν απ το Μνημνιο, εχα θσει ως βασικ θμα - και το εχαμε θσει λοι, ως Κνημα - χι τα δημοσιονομικ, αλλ τα διαρθρωτικ.

Επαμε τι το δημοσιονομικ εναι αποτλεσμα των βαθτερων προβλημτων που υπρχουν στη χρα μας. Και σμερα, ρχονται και λνε, «πργματι, τα διαρθρωτικ προβλματα πρπει να λυθον». κπληκτοι, πολλς φορς. Και τους λω, «μα αυτ σας λγαμε, αυτ σας λεγα, θλαμε χρνο για να κνουμε τις διαρθρωτικς αλλαγς, για να μπορομε να αντιμετωπσουμε τα ελλεμματα και το χρος».

μως, ο χρνος αυτς δεν υπρχε. Και γι' αυτ ακριβς, πολλς φορς, υπρχει η ασθηση της αδικας, γιατ πρεπε να προυμε μτρα, που δεν εντοπζουν το βθος του προβλματος και, βεβαως, αδιακρτως απναντι σε λα τα ζητματα, απναντι σε πολλος, που αδκως σμερα πληρνουν.

Θλω μως να διαβσω μια επιστολ, που εδα σμερα, του Kevin Featherstone, ο οποος ξρει πολ καλ την Ελλδα, που λει ακριβς αυτ το πολ σημαντικ στοιχεο. Και εναι να στοιχεο, το οποο πρπει να αναδεξουμε κι εμες στις διαπραγματεσεις και τις επαφς που χουμε λοι μας με λλα Κοινοβολια, με λλους λαος, με λλους παργοντες στην Ευρωπακ νωση.

Μιλοσε για να πολ συγκεκριμνο τομα, αλλ νομζω τι θα μποροσε αυτ να το διευρνει κανες και σε λλους: «Η ελληνικ υποδομ για το ερευνητικ ργο και λα τα παραπλσια επιστημονικ εγχειρματα, κινδυνεουν εξ αιτας των υπερβολικν πισεων που δχεται η χρα. Ζητ απ τους αναγνστες σας, να απαντσουν αν θα μποροσαν να αναδιαρθρσουν να ολκληρο ερευνητικ θεσμ μιας χρας, οτε καν μσα σε μερικος μνες, αλλ σε μερικς εβδομδες, πως απαιτον οι διεθνες πιστωτς της Ελλδας», γρφει ο Featherstone και συνεχζει: «... Υπ την υπερβολικ πεση χρνου απ την Τρικα, η μνη επιλογ εναι η επιβολ περικοπν αδιακρτως και χωρς αξιολγηση, με εν δυνμει σοβαρς συνπειες στις μελλοντικς προοπτικς της ανπτυξης».

Συνεχζει: «... Οι διεθνες πιστωτς της Ελλδας δεν θα πρπει να αμφιβλλουν για τη θληση της χρας για μεταρρυθμσεις. Αλλ εναι αναγκαο τσο για το συμφρον της Ελλδας, σο και της Ευρπης, η χρα να χει την ευκαιρα να εφαρμσει με τξη και χρονικ συνπεια τα μεταρρυθμιστικ μτρα», καταλγει ο Featherstone.

Ακριβς αυτ διεκδικομε εμες. Αυτ το μεγλο βρος, το οποο χουμε στις πλτες μας, το χρος που χει φορτωθε ο Ελληνικς λας, να μπορσουμε να το διαπραγματευτομε, στε μεθαριο στην Ευρωπακ νωση να δοθε χι απλς ο χρνος, αλλ να υπρχει και η δυναττητα και η ασθηση της προοπτικς, η ασθηση τι πραγματικ βγανουμε απ την κρση.

Αγαπητο συνδελφοι,

Στο Ευρωπακ Συμβολιο της Κυριακς, διακυβεονται πολλ και θα θελα να πω δυο λγια γι' αυτ την ημερομηνα.

χουμε φτσει σε να σημεο-καμπ. Πετχαμε τον Ιολιο σημαντικς αποφσεις, αποφσεις που διεκδικσαμε και πετχαμε χρη στην πολμηνη διαπραγμτευση και τις θυσες του Ελληνικο λαο. Αλλ βεβαως, χουν αλλξει ακμη περισστερο σμερα τα ευρωπακ δεδομνα.

Η Ευρπη δεν στθηκε μχρι τρα ικαν να αναχαιτσει την κρση, που πλττει λο και περισστερες ευρωπακς χρες και απειλε πια την ευστθεια λης της Ευρωζνης, λης της Ευρπης, αλλ ακμη και της παγκσμιας οικονομας. Και η αβεβαιτητα εναι μεγλη.

Δυστυχς, αυτ η αβεβαιτητα αφορ ακμη και το αν η Σνοδος θα καταλξει σε αποφσεις την Κυριακ. Η δικ μας εθνικ θση, με την οποα πορευμαστε, εναι τι η διαπραγμτευση αυτ πρπει να φτσει στο να τελεινουμε με την αβεβαιτητα και την ανασφλεια, τσο στην Ευρπη, σο και στην Ελλδα. Αφορ τον Ελληνικ λα, αφορ μως πια και τους λαος της διας της Ευρπης.

Εναι ρα πια η Ευρπη να λβει επιτλους σοβαρς και αποτελεσματικς αποφσεις, για να σταματσει αυτ η κρση της Ευρωζνης. Δεν μπορομε να χουμε σιγουρι και ανπτυξη και επνδυση, εν δεν υπρξει αυτ το ασθημα ασφλειας. Αλλις, εναι δσκολο να γυρσουμε σελδα στη χρα μας. Θα κινδυνεσει λο το ευρωπακ οικοδμημα, και για την Ευρπη, και για τη χρα μας.

Εμες πατμε στρεα πνω στις αποφσεις του Ιουλου. Στχος μας εναι να πετχουμε, στο μτρο του δυνατο, να ρυθμσουμε τους λογαριασμος μας με το παρελθν, να ξρουμε τι τους χουμε βλει σε τξη, τι το πρβλημα εναι διαχειρσιμο.

Δεν σημανει τι λα θα εναι ρδινα και θα γνουν εκολα. Πρπει να ολοκληρσουμε την εππονη προσπθεια των μεγλων αλλαγν, για να εναι η χρα μας βισιμη, δκαιη και παραγωγικ. Να ξρει η κθε οικογνεια, ο κθε πολτης, τι η χρα δεν κινδυνεει. Να ξρουμε λοι τι μας ξημερνει αριο, ποιες εναι οι βασικς αρχς και οι στχοι σε αυτ την επερχμενη διαπραγμτευση.

Πρτον, στρατηγικ μας απφαση: εμαστε και παραμνουμε στο ευρ.

Δετερον, αφετηρα για ,τι συζητμε εναι λα τα θετικ στοιχεα της συμφωνας του Ιουλου, δηλαδ, η κλυψη των αναγκν της χρας μας για τα επμενα χρνια, η διευκλυνση στην αποπληρωμ του χρους με επιμκυνση, περοδο χριτος, χαμηλ επιτκια.

Τρτον. Να πετχουμε ελφρυνση του βρους του χρους, που βαρανει τις πλτες του κθε λληνα. Εδ, θλω απλς να ξρετε τι, εν το 2009 πληρναμε τκους περ τα 12 δις, το 2012 θα πληρσουμε 18 δις, λγω των δανεων που σναψε η προηγομενη κυβρνηση. Καταλαβανετε το μγεθος του βρους που χει πια το χρος καθημεριν για τον λληνα πολτη.

Τταρτον. Παρλληλα, να υπρχει διασφλιση της ομαλτητας για το τραπεζικ σστημα της χρας και τα Ασφαλιστικ μας Ταμεα.

Πμπτον. Μτρα για τη στριξη της προσπθειας για την ανπτυξη, να νο, βισιμο αναπτυξιακ μοντλο για τη χρα μας.

Παρλληλα, καννα πρβλημα δεν θα λυθε, αν η Ευρπη δεν λβει σοβαρς αποφσεις, που αφορον την πανευρωπακ δισταση της κρσης.

Με αυτς τις αρχς, λοιπν, ερχμαστε στη διαπραγμτευση, στις 23 Οκτωβρου. Και χουμε καθκον να συνεχσουμε. Απναντ μας, λες οι δυσκολες που βρκαμε μπροστ μας, που δεν θα μποροσε να βλει ο νους, δικ μας προβλματα, παθογνειες χρνων, αλλ και μια θεσμικ ανολοκλρωτη Ευρωπακ νωση.

Το θνος μας, μως, δεν το βζει κτω. Χρειζεται υπομον, χρειζεται πστη, πστη στο στχο, πστη στις δυνμεις μας.

Ερχμαστε βμα - βμα πιο κοντ στο στχο. Ξρετε πσοι ξω απ την Ελλδα πστευαν - λλοι το λπιζαν - τι θα τα παρατσουμε; Πσοι περμεναν ξω τι δεν θα κναμε οτε το 1/10 σων χουμε κνει; Πσοι περμεναν να μην αντξουμε; Και αντξαμε.

νας ολκληρος στρατς αναλυτν, εδ και μνες, διηγεται πς καταρρει η Ελλδα. Και μως, η Ελλδα εναι εδ, εναι ρθια. Και εναι ρθια, λγω των δικν μας αποφσεων, της δικς σας στριξης, αυτς της Κοινοβουλευτικς Ομδας, που ηρωικ παλεει.

Αλλις, δεν θα μασταν καν εδ. Αν δεν εχε αναγνωριστε αυτ η προσπθεια, θα μας εχε «σβσει» η υπερχρωση που κληρονομσαμε, απ πρυσι το Μιο - τσο απλ, τσο καθαρ.

Αλλ θα θελα να κρατσετε αυτ που θα σας πω και να μην το ξεχσετε ποτ: εμες διαπραγματευμαστε, για να κλεσουμε τους λογαριασμος του παρελθντος. Οι λογαριασμο μας με το μλλον τρα ανογουν. Απ του χρνου, τρμα τα ελλεμματα. Απ του χρνου, αυτ το κρτος, εκτς απ τους τκους, θα ξοδεει λιγτερα απ' σα εισπρττει. Θα παργουμε πλεονσματα. Ο Ελληνικς λας θα παργει πλεονσματα. Και αυτ εναι μια μεγλη κατκτηση, την οποα πρπει να διαλαλσουμε, χι μνο εδ, στην Ελλδα, αλλ παγκοσμως.

Απ του χρνου, σταματμε να πετμε να χρη στα σκουπδια, στην αυλ των επμενων γενεν. Γιατ αυτ εναι τελικ προδοσα για τις επμενες γενις. Και αυτ το μθημα, το πραμε. Το πληρνουμε.

Σε κτακτες συνθκες, βεβαως, θα υπρχουν δυσκολες, λθη και αποκλσεις. Αλλ εναι λλο οι αποκλσεις των τελευταων ετν της προηγομενης κυβρνησης, των 15, 20, 30 δις, και λλο μια απκλιση του ενς των δο δις και, μλιστα, σε συνθκες φεσης.

Κρατμε βαθι ριζωμνες στη σκψη μας τρεις βασικς αλθειες: πρτον, την αφετηρα μας. Τποτα, δυο χρνια τρα, δεν θα ταν τσο πιεστικ, τσο βαιο, εν εχαμε παραλβει μια στοιχειωδς καλτερη κατσταση, και χι 320 δις χρος, με 36 δις νο λλειμμα και 3,2% φεση. Κληρονομι της ΝΔ ταν και το τερστιο χρος, και το πρωτγνωρο λλειμμα, και η χωρς προηγομενο φεση. Γιατ δεν φερε το Μνημνιο την φεση. Η φεση, το χρος και το λλειμμα της ΝΔ, φεραν το Μνημνιο.

Εμες σβνουμε τις φωτις, που λλοι ναψαν. Η δετερη αλθεια, που δεν ξεχνμε, εναι τι εμαστε ρθιοι ως χρα. Γιατ εναι αυτ σημαντικ; Γιατ οι προηγομενοι ταν σγουροι τι η Ελλδα θα ξεψυχοσε. Γι' αυτ και λιποτκτησαν. Εμες κρατμε την Ελλδα ρθια, ζωνταν και, κθε μρα που περνει, το παλεουμε και εναι μια μικρ νκη. Και θα κερδσουμε τον πλεμο.

Και η τρτη αλθεια, που δεν θα πρπει να ξεχνμε, εναι το ργο μας. τι πρα απ τις δσκολες αποφσεις, πρα απ τα επδυνα μτρα, πρα απ τα λθη, ποτ λλοτε δεν χει παραχθε τσο μεταρρυθμιστικ ργο, σε τσο λγο χρνο. Σε λλες εποχς, ακμα θα συζητοσαμε τη μεταρρθμιση του ασφαλιστικο. Ακμα θα συζητοσαμε, χι την εφαρμογ, αλλ το εν θα υπρξει καν νομοσχδιο για το νοιγμα των επαγγελμτων. Ακμα θα συζητοσαμε το ποιος Δμος θα συνενωθε με ποιον. Ακμα θα συζητοσαμε πς θα διοικονται τα Πανεπιστμια.

Σε λλες εποχς, το ενιαο μισθολγιο θα ταν απλ μια ακμη αναφορ σε να προεκλογικ πργραμμα. Θυμμαι τουλχιστον 3-4 ττοιες αναφορς στο παρελθν. Και λλα τσα προεκλογικ προγρμματα, λλων τσων κομμτων.

Τρα, γνονται πρξη. Με αντιδρσεις, βεβαως. Με πεση χρνου, ασφαλς. Αλλ μην ξεχνμε ποτ το τετρπτυχο, που δικαιολογε τα σα κναμε. Παλεουμε για να μην ζσει ποτ η ελληνικ οικογνεια τι σημανει χρεοκοπα της χρας. Παλεουμε για να μην κινδυνεσει η σταθερ πορεα της Ελλδας στην Ευρωπακ νωση, το ευρωπακ κεκτημνο. Παλεουμε για να αλλξει η Ελλδα και να σταθε στα δικ της πδια, χωρς εξαρτσεις και «δνειες» δυνμεις.

Παλεουμε για να μενουμε ρθιοι και να διεκδικσουμε τη δυναττητα αποκατστασης σων αδικσαμε. Και μπορομε πργματι, εναι χρος μας, κθε πρβλημα που βλπουμε, κθε αδικα που γνεται, πιθανν λγω των βιαστικν κινσεων, λγω της πεσης του χρνου, αυτ εμαστε δεσμευμνοι και εγγυμαστε τι θα εναι εκενα τα οποα θα διορθσουμε πρτα απ' λα.

χι μως για σους ξεβολετηκαν απ προνμια, αλλ για σους πραγματικ αδικθηκαν.

Εμαστε σε μια πορεα δσκολη, αλλ αυτ η πορεα, σμερα που μιλμε για την επτειο των 30 ετν της πρτης εκλογικς μας νκης, εναι μια πορεα που παραμνουμε σταθερο στις αρχς, την ιδεολογα μας και την ψυχ μας.

Ναι, εμαστε με τον εργαζμενο και τον συνταξιοχο, γιατ εμες κρατσαμε ρθιο το σστημα πρνοιας και παλεουμε ακριβς για μια λλη αναπτυξιακ πορεα, που θα φρει δουλεις. Ναι, εμαστε με το κρτος της διαφνειας και της αξιοκρατας, διτι πιστεουμε στην αξα του λληνα και της Ελληνδας, στις δυναττητες που χουν.

Ναι, ξρουμε τι υπρχουν λεφτ, εν εμες πργματι σπσουμε τα φουδα, τη φοροδιαφυγ, τις σπατλες, την κερδοσκοπα των φαρμακοβιομηχανιν με την ηλεκτρονικ συνταγογρφηση και την ηλεκτρονικ προμθεια - λα αυτ τα οποα κνουμε, που δνουν μια ανσα και μια προοπτικ.

Εμαστε μαζ με την παραγωγικ Ελλδα, τον παραγωγικ επιχειρηματα, τον παραγωγικ νο και χι με την παρασιτικ παραοικονομα.

Εμαστε με την Ελλδα την πρσινη, την Ελλδα της δικαιοσνης, του αισθματος Δικαου, γιατ παλεουμε με νμους, απ το φορολογικ νομοσχδιο, μχρι το πς λειτουργε η Δικαιοσνη, τη διαφνεια και τη «Διαγεια» στο Δημσιο, για να ξρουμε τι τα λεφτ του Ελληνικο λαο πινουν τπο και τι λοι εναι σωστο απναντι στις υποχρεσεις τους, τι υπρχει ευνομα και χι ανομα. Υπρχει Δημοκρατα και χι αυθαιρεσα. Υπρχει διαβολευση, υπρχει συζτηση και χι βα.

Εμαστε εκενοι που στηρζουμε τη δημοκρατικ λειτουργα της Πολιτεας απναντι σε κθε αυθαιρεσα, ετε ονομζεται «αριστερ», ετε ονομζεται «δεξι», «προοδευτικ», οτιδποτε λλο.

Και εμαστε πατριτες, γιατ σηκνουμε το μεγαλτερο βρος, εσες σηκνετε, ως Κοινοβουλευτικ Ομδα, το μεγαλτερο βρος ιστορικ των τελευταων 30-40 ετν σε αυτ τη χρα. Αυτ το βρος, πραγματικ, το σηκνετε με ηρωισμ, με δυσκολα, αλλ το σηκνετε.

Και το σηκνουμε, περφανοι για την παρταξ μας.

Περφανοι για την Ελλδα.

Περφανοι, γιατ ξρουμε τι μπορομε να κερδσουμε αυτ το στοχημα.

Εμαστε κοντ στο στχο.

Θα δσουμε τη μχη και θα την κερδσουμε.

Σας ευχαριστ πρα πολ.