, ;

16 2011

Σε λες τις εθνικς κρσεις βαρει συναγερμς. Οι πολιτικο -κυβερνντες και αντιπολιτευμενοι, ενεργο και πρην, σοι χουν κποιο λγο τλος πντων- μαζεονται γρω απ να τραπζι και αναζητον την καλτερη λση, για να αποτραπε η επαπειλομενη καταστροφ. Αυτ συνβη δο φορς στο διστημα της Μεταπολτευσης. Την πρτη φορ (1974) η κρση και η απειλ ακμη και για την ακεραιτητα της χρας οδγησαν σε σχηματισμ κυβρνησης συνεργασας της Δεξις και του Κντρου, στην οποα ουσιαστικ δινε την ανοχ της και η Αριστερ, που δεν συμμετεχε. Εκενη η κυβρνηση τα κατφερε σχετικ καλ, η καταστροφ απετρπη, σε τσσερις μνες γιναν εκλογς και η χρα πρε το δρμο που πρε.

Τη δετερη φορ (1989-1990), αν και η κρση δεν ταν εθνικ οτε ερχταν κποια καταστροφ, γινε το διο. Στην αρχ σχηματστηκε κυβρνηση συνεργασας της Δεξις και της Αριστερς (πρωτοφανς εξλιξη) και στη συνχεια, μετ τις εκλογς, οικουμενικ κυβρνηση Δεξις, Κεντροαριστερς (ΠΑΣΟΚ) και (παραδοσιακς) Αριστερς. Ββαια, η κατληξη αυτο του εγχειρματος δεν ταν καλ, αλλ αυτ δεν αποτελε αντικεμενο του παρντος σημειματος.

Σμερα η χρα βρσκεται μπροστ σε μια πρωτοφαν κρση. Δεν εναι εκολο να τη χαρακτηρσουμε εθνικ, επειδ δεν κινδυνεει η εθνικ της ακεραιτητα. Μπορε, μως, να γνει ττοια αν επλθει η χρεοκοπα και οι εξελξεις ξεφγουν απ τον λεγχο, οπτε η οικονομικ κρση θα εξελιχθε σε κοινωνικ και, εντλει, σε εθνικ.

Σμερα επικρατε το απλυτο μπχαλο. Απ τους 40 υπουργος και υφυπουργος εναι αμφβολο αν ξεπερνον τα δχτυλα του ενς χεριο εκενοι που προσπαθον και μπορον να κνουν αυτ που χουν αναλβει. Οι καθυστερσεις δο χρνων οδηγον σε αποφσεις πανικο. Την δια στιγμ το συνδικαλιστικ κατεστημνο του ΠΑΣΟΚ σε τομες του δημσιου τομα (σε αγαστ συνεργασα με τους γαλζιους συνδικαλιστς) επιχειρε να μπλοκρει τα πντα, στε να μην αλλξει τποτα.

Και τα σματα που στλνει η κυβρνηση το ενθαρρνουν. Την ρα που φορολογε ακμη και τη σνταξη των 500 ευρ, κνει πσω και δεν επιφρει καμι αλλαγ στο καθεστς αμοιβν των πλον καλοπληρωμνων δημοσων υπαλλλων (στα Ελληνικ Πετρλαια). Ποιος το πρε χαμπρι;

Αν δεν καταλβει ο πρωθυπουργς τι λα αυτ δεν οδηγον παρ στην κατρρευση και δεν κνει κτι για να την προλβει (κυβρνηση εθνικς συνεννησης με χωρς εκλογς -προτιμτερο το δετερο) κι αν σοι χουν τη δναμη να τον επηρεσουν δεν το κνουν (ο Βενιζλος, λλοι υπουργο κ.λπ.), ττε ο Τιτανικς-Ελλς μπορε να μην αποφγει το παγβουνο.

Αυτς εναι ο πρτος δρμος διεξδου απ την κρση. Ο δετερος εναι να γνει κτι απ να «ατχημα» απ να καπρτσιο. Εναι αυτ που επε πρσφατα ο Βενιζλος («αν πιστεετε τι η κυβρνηση δεν χει τη νομιμοποηση να πρει αυτ τα μτρα, ρξτε την»!) απηυδισμνος απ σα κουγε απ βουλευτς του ΠΑΣΟΚ και ιδιατερα απ πρην υπουργος, που μλις χνουν την καρκλα τους θυμονται λα τα λθη, γνονται ξαφνικ ευασθητοι, ανακαλπτουν τι κυβερν η τρικα και τα παρμοια.

Βεβαως, αρκετ απ αυτ που λνε οι βουλευτς εναι σωστ. Αν, μως, δεν μπορον να εφαρμοστον; Αν τα λνε συνεχς και δεν εισακοονται; Αν «κυβερν η τρικα» (αυτ εναι μεγλο παραμθι, αλλ θα το αναλσουμε σε λλη ευκαιρα); Πς τα ανχονται λα αυτ;

σοι τα πιστεουν αυτ ειλικριν (και χι για να χαδψουν αυτι ), χουν κθε δικαωμα -υποχρωση θα λγαμε- να αντιδρσουν και να κνουν αυτ που τους κλεσε ο Βενιζλος να κνουν: να ρξουν την κυβρνηση. Αυτ κνουν οι υπεθυνοι πολιτικο, νδρες και γυνακες, αντ να κλαψουρζουν πτε στη Βουλ και πτε στα κανλια.

Αυτο εναι οι δυο δρμοι που μπορε να οδηγσουν σε κποια διξοδο. Το χειρτερο θα εναι να μην ακολουθηθε καννας, το τλμα να συνεχιστε και να περιμνουμε λοι μαζ να επλθει το μοιραο.