. . :

3 2011

Φλες και φλοι,

Σντροφοι και συντρφισσες,

Συνοδοιπροι και συναγωνιστς λα αυτ τα χρνια.

Σε εποχς δσκολες.

Σε εποχς καλτερες.

Σε εποχς απαιτητικς, πως σμερα.

Σε εποχς πιεστικς.

37 χρνια μαζ - μια γροθι.

37 χρνια αγνων.

Μαζ και αγωνες για την Ελλδα, την πατρδα μας.

Αγνες για την ρση των αδικιν.

Αγνες για ελευθερες και δικαιματα, απναντι στην αυθαιρεσα της εξουσας και τα προνμια των λγων.

Αγνες για αξες, που θτουν τον νθρωπο στο επκεντρο της πολιτικς.

Αγνες για τη Δημοκρατα.

πως γρφει ο ιστορικς Mark Mazower, η Ελλδα βρθηκε στο επκεντρο αγνων, αλλζοντας τον ευρωπακ χρτη, το 1821, στους Βαλκανικος αγνες, στη μχη ενντια στον Χτλερ κα τον ναζισμ, στους πρτους πειραματισμος του Ψυχρο Πολμου, στη μχη για την αποτναξη των δικτατοριν του ντου, προαναγγλλοντας μια δημοκρατικ νοιξη στην ευρτερη Ευρπη και τον κσμο, στη δημοκρατικ διερυνση της Ευρπης.

Και η δρυσ μας ρθε να εκφρσει ορματα του Ελληνικο λαο και της Ελλδας.

Να ικανοποισει την ανγκη για την εκπροσπηση ενς μεγλου τμματος της ελληνικς κοινωνας, που μχρι ττε ταν στο περιθριο.

Να απελευθερωθε η δια και δυνμεις κοινωνικς, απ δουλεες και εξαρτσεις.

Και παρ τις περιπτειες, την ντονη πολιτικ μας ιστορα, μθαμε και καταφραμε πολλ.

Περσαμε σε μια σγχρονη εποχ, με μια Ελλδα στις 30 πιο ευημεροσες χρες του κσμου.

Και τα καταφραμε, τα μπορσαμε. Μαζ.

Σμερα, χουμε νες συνθκες.

Οι εποχς αλλζουν, λλοτε με τη βολησ μας, τις κατακτσεις τις πρξεις μας, λλοτε απ την αδρνεια τις παγκσμιες εξελξεις. Αλλ το Κνημ μας βασστηκε πντα στη βαθι πστη, τι νας λας μπορε να ορζει τη μορα του. Και στις πιο δσκολες στιγμς, το Κνημ μας μποροσε να κρατσει ζωνταν τα ορματα και τις αξες μας.

Αυτ ζομε και σμερα, που πλι κρατμε το τιμνι της χρας στα χρια μας.

Δνοντας μχη στις πιο δσκολες συνθκες της πρσφατης ιστορας της χρας μας. Μια μχη, που και αυτ, ναι, θα την κερδσουμε, να το ξρετε! Το ξρουμε, θα την κερδσουμε και αυτ τη μχη ως χρα, ως Ελλδα, ως λληνες!

Δεν εμαστε οι μνοι που δνουμε μχες. Και θλω εδ, να μεταφρω τα λγια ενς συντρφου, του Πρωθυπουργο της Νορβηγας, Jens Stoltenberg.

Μου ζτησε να μεταφρω να μνυμ του. Μνυμα συμπαρστασης στους δικος μας, σημερινος αγνες. Μνυμα σιγουρις για τις δυναττητς μας.

Και μεταφρω το δικ του μνυμα, μεταξ τσων λλων, γιατ χει σημασα. Πρτα, σημασα ιστορικ: θα θυμται και η Αγγλα, και ο Μκης, που εναι εδ, κοντ μας, ταν ο Ανδρας Παπανδρου, ως Αρχηγς του Πανελλνιου Απελευθερωτικο Κινματος, στερθηκε το ελληνικ του διαβατριο για αντεθνικ δραστηριτητα, ταν η δικτατορα θελε να τον σταματσει να γυρζει αν τον κσμο, για να μιλ και να οργαννει για τη Δημοκρατα, ττε, η Νορβηγα το δωσε μεσα δικ της διαβατριο, για να συνεχσει απρσκοπτα τον αγνα για τη Δημοκρατα.

χει σημασα το μνυμ του, γιατ ζτησε να ευχαριστσω τον Ελληνικ λα και το Κνημ μας, για τα μηνματα συμπαρστασης μετ την πρσφατη τραγωδα, την δολοφονα τσων προοδευτικν νων σοσιαλιστν και λλων πολιτν.

χει μως, επσης, σημασα για το πς αντιμετωπζουμε τα δσκολα φαινμενα της εποχς: τη μισαλλοδοξα, το φανατισμ, ενς ανθρπου σως και ομδων, που πιστεουν τι τα προβλματα, αυτ της παγκοσμιοποησης  - πως αυτ των μεταναστν, της πολυπολιτισμικς κοινωνας, των διαφορετικν θρησκειν - λνονται με αυθαιρεσα, δολοφονες και βα.

Λει, λοιπν, ο διος ο Πρωθυπουργς Stoltenberg τα εξς:

«Μσα στην τραγωδα, εμαι περφανος να ζω σε αυτ τη μικρ χρα, με ναν περφανο λα. Σοκαριστκαμε για σα γιναν, αλλ δεν εγκαταλεπουμε ποτ τις αξες μας. Η απντησ μας εναι πιο πολ Δημοκρατα, πιο ανοιχτ κοινωνα, πιο μεγλη ανθρωπι, χι μως και γνοια».

Και μια να κοπλα απ το Εργατικ Κμμα, επε στο CNN: «αν νας νθρωπος μνος του μπορε να δημιουργσει τσο μσος, φανταστετε πση αγπη μπορομε λοι μαζ να δημιουργσουμε».

Συντρφισσες και σντροφοι, και η Ελλδα αντιμετωπζει σμερα τις δικς της μεγλες δυσκολες. Αλλ και εμες, λοι μας, εμαστε περφανοι για την πατρδα μας, σγουροι για τις δυναττητς μας, για τον λληνα και την Ελληνδα.

Και μπροστ στα προβλματα, οι λσεις δεν δνονται με το μσος, την πλωση τη βα. Εμαστε σμερα πιο προσηλωμνοι στις αξες μας, της ανθρωπις, του διαλγου, της δημοκρατικς και ειρηνικς επλυσης των μεγλων προβλημτων της παγκοσμιοποησης - αλλις, θα πμε στη βαρβαρτητα.

Και σ' αυτ την κρσιμη ρα, σ' αυτ τη δσκολη καμπ στην πορεα του τπου, σε μια ττοια πολιτικ διαδικασα, πως η Συνδισκεψη του Κινματς μας, καθκον μας εναι να αξιολογομε νηφλια τη διαχρονικ μας πορεα. τσι, φωτζουμε καλτερα και το δρμο μπροστ μας.

Αυτ δεν μας φοβζει, γιατ εμες, οι νθρωποι της προδου, ποτ δεν φοβμαστε τις αλθειες. Μακρι απ εμς οι δογματισμο.

Η κριτικ, η αξιολγηση, ακμη και η αναθερηση των απψεν μας, εναι στον πυρνα των αρχν μας, πολ περισστερο ταν οι καιρο και οι συνθκες αλλζουν.

Καθκον μας, επσης, εναι να υπερασπιστομε την ιστορικ μας διαδρομ, τις κατακτσεις μας, αλλ και να σταθομε αυτοκριτικ σε λθη παραλεψεις.

Σμερα, περισστερο απ ποτ, πρπει να εμαστε ακριβοδκαιοι με την ιστορα μας. Αυτ που χω να πω σμερα, απ αυτ το βμα, εναι τι τα χρνια απ το 1974 και μετ, το ΠΑΣΟΚ συνβαλε καθοριστικ στην προδο και στη δημιουργα μιας καλτερης Ελλδας.

Ττε, μιλσαμε για λακ κυριαρχα. Και την κναμε πρξη. Σμερα, καλομαστε να εμβαθνουμε τη Δημοκρατα, που αιχμαλωτζεται απ ιδιοτελ ισχυρ συμφροντα.

Μιλσαμε για κοινωνικ απελευθρωση. Και η Ελλδα, τα χρνια που ακολοθησαν, γινε για πρτη φορ μια ανοιχτ κοινωνα, με λιγτερους αποκλεισμος, με ελευθερα λγου, με περισστερα δικαιματα για τους πολτες.

Σμερα, καλομαστε να δημιουργσουμε να πραγματικ και αποτελεσματικ δκτυο αλληλεγγης, στριξης, παιδεας και συμμετοχς, για τους ανργους, για τους νους, τους αδναμους, τους συνταξιοχους, τους μετανστες.

Μιλσαμε ττε για τον πατριωτικ μας ρλο και την εθνικ μας ανεξαρτησα. Μια αξα, που σμερα εναι πιο επκαιρη απ ποτ. Και παλψαμε, στε η Ελλδα, απ υποχεριο ξνων δυνμεων, να σταθε με ανεξρτητη φων - ταν λλες δυνμεις περμεναν ξωθεν οδηγες - να γνει μια σγχρονη ευρωπακ χρα, να μπει στον πυρνα των ευρωπακν εξελξεων και να παζει σημαντικ ρλο στις διεθνες εξελξεις.

Πργματα διλου αυτονητα για τους λληνες και τις Ελληνδες πριν απ λγες μλις δεκαετες, ταν η χρα μας ζησε μια μακρ περοδο και αναταραχν, και εκτροπν.

Σμερα, σντροφοι και συντρφισσες, ναι, εμες, η δικ μας παρταξη καλεται και πλι να βγλει την Ελλδα απ την επιτρηση, απ την εξρτηση, για να σταθε στα δικ της πδια. Και ναι, εμες θα τα καταφρουμε.

Η κοινωνικ δικαιοσνη, η ρση των αποκλεισμν, η ευρωπακ μας πορεα, οι κατακτσεις για τους αδναμους, αποτελον χι μνο την ιστορικ μας κληρονομι αγνων, αλλ και την απδειξη και πυξδα, το ιδεολογικ και πολιτικ μας οπλοστσιο, για να εφαρμσουμε τις αναλλοωτες στον πυρνα τους αξες, τις θεμελιακς μας αρχς, στη να εποχ που ξεκνησε.

Σε σους θλουν να ισοπεδσουμε σα γιναν και να αποδεχτομε τι η νοιξη, που ξεκνησε με τη μεταπολτευση και σημαδετηκε με την παρουσα μας, ταν μια «χαμνη νοιξη», τους λμε «χι».

Μετ απ δσκολες και σκοτεινς δεκαετες, η περοδος που ξεκνησε το 1974 και στην οποα συνβαλε αποφασιστικ το Κνημ μας, ταν μια περοδος τερστιας προδου για τη χρα μας.

Και τιμομε σμερα λους τους συντρφους και τις συντρφισσες, που προσφεραν τα χρνια αυτ, αλλ που φυγαν απ κοντ μας. πως πρσφατα, νας ακραιος, περφανος δημοκρτης και αγωνιστς, ο Σκης Πεπονς. Σε λους αυτος χρωστμε να μενουμε εγγυητς αυτν των αξιν, να μην εγκαταλεψουμε το αξιακ μας πλασιο, τις ιδρυτικς μας αρχς, που δεν εναι ξεπερασμνες, επειδ χουμε την αμελικτη πραγματικτητα του σημερινο αγοραου καπιταλισμο.

Η προσωπικ μου εμπειρα, με πεθει λο και περισστερο για την ανγκη να αναδυθον διεθνς οι βασικς μας αξες του σοσιαλισμο και της Δημοκρατας. Για κοινωνικ δικαιοσνη, ισονομα, ελευθερα και αλληλεγγη.

Και θλω η απντηση να εναι ξεκθαρη, σε σους ισοπεδωτικ μας ζητον να ξεχσουμε το παρελθν μας, γιατ αυτ μας κρατ «καθηλωμνους και τολμους». Αναγνωρζοντας τα θετικ της περιδου αυτς, στα οποα βλαμε μαζ την ανεξτηλη σφραγδα μας, δεν μπορομε σμερα παρ να την υπερβομε μσα απ την αναγκαα κριτικ ματι.

Μια ουσιαστικ κριτικ και αυτοκριτικ της περιδου αυτς, μπορε να αναγνωρσει τις αιτες της προοσας κρσης, χωρς να παραγνωρζει τα βματα και τις κατακτσεις της χρας.

Να αναγνωρσει τι, απναντι στη σμφυση και αδιαφνεια των ιδιοτελν συμφερντων, το πολιτικ σστημα, ταν δεν την καλλιργησε, αντδρασε με συμβιβασμος οριακς βελτισεις, που ταν ανεπαρκες.

Να ομολογσει την αδυναμα για ανατροπς και ρξεις, ποτε κυριρχησε η ενσωμτωσ μας στις κρατικς και πελατειακς δομς. Να παραδεχτε τις ημιτελες μεταρρυθμσεις, την αποδυνμωση των αντιπροσωπευτικν θεσμν.

Την αδυναμα εμβθυνσης της Δημοκρατας, την λλειψη ευνομας και διαφνειας, την αδυναμα να χτσουμε μια ερωστη οικονομα, μια χρα παραγωγικ και δυναμικ, να σεβαστομε, να αξιοποισουμε σωστ το περιβλλον μας, την ιστορικ μας κληρονομι, τα συγκριτικ μας πλεονεκτματα.

Την αδυναμα καταπολμησης της διαφθορς, της αδιαφνειας, της γραφειοκρατας, της παραοικονομας, της φοροδιαφυγς και της αισχροκρδειας.

Την επικρτηση πελατειακν, συντεχνιακν νοοτροπιν, που υπσκαψαν την προδο της χρας, ορισμνες φορς και στο δικ μας χρο, κατ παρβαση των αρχν και αξιν μας.

Και εδ, οι δικς μας ευθνες εναι ακραιες. χι διτι φρουμε την κρια ευθνη για τη δημιουργα και συντρηση των παθογενειν των προηγομενων δεκαετιν.

Αντιθτως: η πελατειακ λογικ εναι βαθι συντηρητικ, εργαλεο αφομοωσης ριζοσπαστικν αλλαγν, εξαγορς συνειδσεων, εξρτησης κοινωνικν δυνμεων. Εναι διον των δεξιν παρατξεων. Και εναι η μτρα της σημερινς μας εξρτησης απ δανεικ.

Η δικ μας ευθνη ταν ταν εμες ανεχτκαμε υιοθετσαμε ττοιες πρακτικς, ταν δειλισαμε να εμαστε ανατρεπτικο. Ττε, η συντρηση εππλεε.

Γιατ εμες, χουμε την ευθνη να εμαστε η κατ' εξοχν μεταρρυθμιστικ και ριζοσπαστικ δναμη της κοινωνας. Πντα και διαχρονικ, να πηγανει την Ελλδα μπροστ.

Αυτς τις ευθνες, εξλλου, δηλσαμε τοιμοι να αναλβουμε, ταν διεκδικσαμε την εμπιστοσνη των πολιτν στις εκλογς του 2009. Και αυτ εναι η εντολ που μας χει δσει ο Ελληνικς λας. Αναλαμβνουμε, λοιπν, με παρρησα τις ευθνες αυτς, απναντι στους πολτες.

Παρλληλα, κνουμε αυτ που πρπει για την σγουρη πορεα εξδου απ την κρση. Εμαστε αποφασισμνοι, σε αυτ το χρνο που μας δνεται με τη στριξη των εταρων μας, παρλληλα, να αλλξει και η Ελλδα.

Κλενοντας τους λογαριασμος μας με το παρελθν, θλω ακμη να απαντσω σε μια εκ διαμτρου αντθετη κριτικ. τι «στην πορεα» - μας λνε - «εγκαταλεψαμε τις ιδες και τις αξες μας, ξεχσαμε τις ρζες μας και την καταγωγ μας, επειδ δεν ακολουθσαμε μια σοσιαλιστικ ορθοδοξα».

Αυτο που μας κρνουν, χουν πρτα απ' λα μενει στην εποχ του διεθνος διπολισμο και της θεοποησης του κρτους, ως εργαλεου κοινωνικς, οικονομικς και πολιτικς παρμβασης.

Εμες δεν θεοποιομε, δεν δαιμονοποιομε, οτε την αγορ, οτε το κρτος. Και αυτ, μας διαφοροποιε και απ την Δεξι, και απ την παραδοσιακ Αριστερ.

Αντιθτως, θεωρομε και την αγορ εργαλεο που ρυθμζεται απ το κρτος, και το κρτος δημοκρατικ εργαλεο για την εξυπηρτηση του ανθρπου, της κοινωνας, για τη στριξη της βισιμης ανπτυξης και του δημοσου συμφροντος.

Η δογματικ Αριστερ αδυνατε να εκφρσει μια ριζοσπαστικ αντληψη για το κρτος. Ο κρατισμς, χι μνο δεν φερε ευτυχα στα πρην κομμουνιστικ καθεσττα, αλλ και στην Ελλδα ταν η κφραση της συντρησης.

Γιατ το ερτημα δεν εναι αν θα χουμε χι ισχυρ κρτος, αλλ ποιο κρτος. Κρτος αιχμλωτο στα διφορα συμφροντα; Του κεφαλαου; Των συντεχνιν; Των ρουσφετολογικν κομματικν παρεμβσεων; Της αυθαιρεσας του κθε παργοντα μιντιρχη; κρτος πρνοιας, διαφνειας, δικαιοσνης, ισονομας και ευνομας;

Αν μως θλουμε το δετερο - και αυτ θλουμε εμες -  πρπει να εμαστε τοιμοι να συγκρουστομε με αντιλψεις και πρακτικς. Και να μην κρβουμε συντηρητικς λογικς, πσω απ επαναστατικ συνθματα.

Φλες και φλοι, ο Ανδρας Παπανδρου διακρυσσε τι «να σοσιαλιστικ κνημα οφελει να χει αυθεντικ σχση με την αλθεια και να προσαρμζεται στις αλλαγς των εποχν. Κρατντας πντοτε σταθερ την πυξδα αξιν και αρχν».

ταν αγωνιζμασταν για την «Ελλδα που ανκει στους λληνες» και την κοινωνικ αλλαγ, ταν αγωνιζμασταν για την «Ελλδα της Ευρπης» και τον εκσυγχρονισμ της κοινωνας μας, απ τις διες αξες εμπνεμασταν. Ακμη και στις πιο δσκολες στιγμς αυτν των δεκαετιν, το 1985 με το πργραμμα σταθεροποησης της οικονομας και το 1994 με το πργραμμα σγκλισης, εξαντλσαμε κθε περιθριο κοινωνικς δικαιοσνης, προστατεοντας ταυτχρονα τη χρα απ το δημοσιονομικ εκτροχιασμ.

Αυτν που παραλβαμε, μετ την καταστροφικ περοδο '90-'93. Και αυτν που κυριολεκτικ τναξε στον αρα, η ακμη πιο καταστροφικ πενταετα της τελευταας κυβρνησης της ΝΔ.

Και σμερα, μσα απ πρωτοφανες και δσκολες συνθκες, τις διες αξες υπηρετομε, επιστρφοντας στις ρζες των ιδρυτικν μας στχων, αλλ με τον τρπο που ταιριζει στις σημερινς προκλσεις και συνθκες.

Βζοντας το συμφρον της πατρδας πνω απ οποιοδποτε μικροκομματικ συμφρον. Βζοντας το συμφρον των πολιτν πνω απ το δικ μας οποιοδποτε συντεχνιακ συμφρον.

Γιατ το ΠΑΣΟΚ ταν, εναι και θα εναι πντα μια πλειοψηφικ πολιτικ και κοινωνικ δναμη της πατριωτικς, δημοκρατικς, σοσιαλιστικς και οικολογικς Αριστερς.

Πλειοψηφικ, γιατ δεν εμαστε κμμα ρνησης και διαμαρτυρας. Εμαστε πολυσυλλεκτικ Κνημα, που αντανακλ τα συμφροντα της ευρτερης πλειοψηφας. Εμαστε δναμη κυβερνητικς ευθνης, δημιουργας και αλλαγς.

Εμαστε δναμη πατριωτικ, γιατ πνω απ' λα θτουμε το συμφρον του τπου και πιστεουμε βαθι στις δυναττητες και τις προοπτικς της χρας και του Ελληνισμο.

Πατριωτικ για εμς εναι ,τι εννει και εμπνει τους λληνες. Και θεμλιος λθος του πατριωτισμο μας εναι το κεκτημνο μιας ελεθερης, παραγωγικς  και ανεξρτητης πατρδας.

Εμαστε δναμη δημοκρατικ, γιατ η Δημοκρατα για εμς δεν εναι απλς να μσο, εναι καταρχν αυτοσκοπς. Απελευθερνει τους πολτες, τις δυναττητς τους, τη φων τους, την προσωπικτητ τους.

Εμαστε δναμη σοσιαλιστικ, γιατ γνμονας των επιλογν μας εναι ο νθρωπος, η ζω του, η ευημερα του. Και κριτριο της πρξης μας, η δικαιτερη κατανομ του πλοτου και το κρτος Δικαου.

Εμαστε δναμη οικολογικ, γιατ πιστεουμε στην αλληλεγγη των γενεν, προστατεουμε την κληρονομι μας, την παγκσμια κληρονομι, υπερασπζουμε τη ζω στον πλαντη, αγωνιζμαστε για μια ανπτυξη με επκεντρο τον νθρωπο και την ποιτητα ζως.

Εμαστε Αριστερ, γιατ παραμνουμε πντα φορας ριζοσπαστισμο, μεταρρθμισης και ανατροπς, που στοχεει στη βαθι κοινωνικ δικαιοσνη και αλλαγ.

Αυτ ταν, εναι και θα εναι πντα το αξιακ μας πλασιο, ο λγος παρξης της παρταξς μας, της φυσιογνωμα μας.

Αυτ μας συνδουν με την κοινωνα, αλλ και απ' ευθεας με την ιδρυτικ μας διακρυξη. Και εναι καλ να τα επαναλβουμε στα σημεριν μας γενθλια. Και χρνια μας πολλ, για τα γενθλια του ΠΑΣΟΚ.

Γιατ αυτ καλομαστε να κνουμε και σμερα - και αυτ κνουμε. χι να αποστασιοποιηθομε απ τις αξες μας, αλλ να τις ενδυναμσουμε και να ισχυροποισουμε τις δυνμεις της αλλαγς και της ανατροπς, για μα καινοργια αρχ στην ιστορα μας.

Αυτ εναι και η απντηση στην κρση, γιατ αυτ τα δο χρνια πασχζουμε και καταφρνουμε να αντιμετωπσουμε το λλειμμα και να διαχειριστομε το χρος, που μας φησε η Να Δημοκρατα.

μως, αυτ εναι τα συμπτματα συντηρητικν και πελατειακν λογικν. Θεσμν και αντιλψεων που, σμερα, δο χρνια μετ, καλομαστε να αλλξουμε - πως και αλλζουμε - ριζικ.

Σμερα, ξεκινμε να νο κκλο, που νοιξε δσκολα, μως, εμαι ββαιος τι θα τον κλεσουμε σε δο χρνια, χοντας αφσει πσω μας μια να εθνικ κληρονομι. Την παραγωγικ και δημιουργικ Ελλδα. Την Ελλδα της δικαιοσνης, της ευνομας, της προστασας του πολτη και των σων ευκαιριν και δικαιωμτων.

Σμερα, εναι εδ αυτ το ΠΑΣΟΚ. Και ταν αναφρονται διφοροι σε εμς,  λλοι μιλον για το «παλι ΠΑΣΟΚ», λλοι για «το νο», λλοι για το υποτιθμενο «βαθ ΠΑΣΟΚ». λλοι για «το ΠΑΣΟΚ του Ανδρα», λλοι για «το ΠΑΣΟΚ του Σημτη», λλοι για «το ΠΑΣΟΚ του Γιργου». Μιλον για το ΠΑΣΟΚ των «μεταρρυθμιστν», εναντον του ΠΑΣΟΚ των «αναχρονιστν».

Εγ μιλ για το ΠΑΣΟΚ.

Εγ μιλ για το Πανελλνιο Σοσιαλιστικ Κνημα.

Το σνολο των ανθρπων και των κοινωνικν δυνμεων, που μας οδγησαν, μετ απ 37 χρνια, να εμαστε και πλι εδ, παρντες στην πιο δσκολη στιγμ της πρσφατης ιστορας της πατρδας μας.

Και γι' αυτ, το ΠΑΣΟΚ δεν θα χει την τχη λλων, παλαιτερων κομματικν σχηματισμν.

Εναι και παραμνει κμμα που εκφρζει την πλειοψηφα του λαο μας. Και εμαι περφανος που σας μιλω. Εμαι περισστερο περφανος, μως, που εσες βρσκεστε εδ, στη μχη αυτ μαζ μας, για μια καλτερη Ελλδα.

 Μια κορυφαα διαδικασα, μετ απ πετυχημνες περιφερειακς συνδιασκψεις, με ξεκθαρους στχους, αν και σε διαφορετικς συνθκες. Και  εντς και εκτς βεβαως της χρας μας, σε να διεθνς περιβλλον μσα στο οποο κινομαστε.

Φλες και φλοι, σντροφοι και συντρφισσες, δεν εμαι εδ για να σταματσω τον διλογο - εμαι εδ, για να τον εγγυηθ. Οτε εμαι εδ για να στηρξω μηχανισμος - εμαι εδ, για να απελευθερωθομε απ αυτ.

Δεν εμαι εδ, για να χωρσω μηχανιστικ τα μλη μας, με ταμπλες και δογματισμος. Εμαι εδ, για να τα υπερβομε, πως τα υπερβανουμε, και να εγγυηθ τη συμμετοχ και το σεβασμ σε κθε στλεχος και φλο του ΠΑΣΟΚ.

Δεν εμαι εδ, για να συμβιβαστ με πρακτικς συντηρητικς, που χειραγωγον τα μλη μας, ετε τον πολτη, ετε το πολιτικ σστημα. Εμαι εδ, για να εγγυηθ τι μαζ θα μαχμαστε καθημεριν, για να σπσουμε τα δεσμ της πελατειακς Ελλδας, των ισχυρν, αλλ και ιδιοτελν συμφερντων.

Και το ΠΑΣΟΚ, εναι πντα η δναμη των διαφορετικν απψεων που συντθενται. Αλλ αντιπαρθεση ιδεν και χι προσπων.

Και σμερα, χουμε χρος, χι μνο στους εαυτος μας, αλλ και στους λαος της Ευρπης, θα λεγα και του κσμου, να προσφρουμε απ την - ναι - πικρ μας εμπειρα, τη δικ μας σκψη, τη δικ μας ανλυση, τις δικς μας προοδευτικς λσεις, που θα συμβλλουν στην αντιμετπιση των παγκσμιων φαινομνων και προκλσεων.

Γιατ, φλες και φλοι, πολλ λλαξαν γρω μας, τις τελευταες δεκαετες. Ζομε μια κρση που, δυστυχς, εμες χουμε το θλιβερ προνμιο να την βινουμε απ πρτο χρι. Και αυτ εναι μια ιστορικ και ασυγχρητη ευθνη της συντηρητικς παρταξης.

Δεν ισχυριστκαμε ποτ τι η χρα μας δεν εχε και πριν προβλματα. Το αντθετο, μλιστα. Αυτ φειλε και οφελει να αντιμετωπσει μια κυβρνηση, που υπηρετε το δημσιο συμφρον και το συμφρον των πολιτν. Με αυτ παλεουμε τρα.

Αλλ η διακυβρνηση της ΝΔ εχε ως αποτλεσμα, χι μνο να μην διορθωθον οι αδυναμες και να μην αντιμετωπιστον τα προβλματα, αλλ και να διογκωθον σε ττοιο βαθμ, στε η Ελλδα να βρεθε ευλωτη, σο καμα λλη ευρωπακ χρα, στο λεος της διεθνος κρσης, προκαλντας μλιστα και να.

Σχεδν διπλασιστηκε το χρος μας, σε εκενα τα πεντμισι χρνια της Νας Δημοκρατας. Βρεθκαμε να εμαστε τελευταοι στην παγκσμια κατταξη, ως προς τη διαχερισ του.

Το λλειμμα εκτινχτηκε. Αφθηκε η χρα κθετη στις γριες ορξεις των ανεξλεγκτων αγορν. Το εκολο θμα, ο αδναμος κρκος της Ευρωζνης.

Πρτοι αναγνωρσαμε, ββαια, τις δικς μας ευθνες. Αλλ και πρτοι μιλσαμε για την ευρωπακ δισταση, την παγκσμια δισταση της κρσης.

Ως Πρωθυπουργς της Ελλδας, ως Πρεδρος του ΠΑΣΟΚ, καθς και ως Πρεδρος της Σοσιαλιστικς Διεθνος, δνω μχη για να ενισχυθον οι δυνμεις, που παλεουν για μια προοδευτικ και ανθρπινη παγκοσμιοποηση.

Και αν μασταν μια φορ σοσιαλιστς πριν απ αυτ την κρση, τα σα ζομε τρα, μας κνουν δο φορς σοσιαλιστς.

Σε να δυσμενς περιβλλον κυριαρχας των συντηρητικν δυνμεων, δωσα και δνω μχη παντο, δνουμε μχη παντο. Εναι μχη για την κοινωνα Δικαου, αλλ εναι και μχη για την αντιμετπιση της σημερινς κρσης.

Τρεις εναι οι στχοι αυτς της μχης, στην Ευρπη και παγκοσμως: 

Εναι πρτα μια μχη Δημοκρατας. Η Δημοκρατα, ιστορικ, βρκε κφραση σε εππεδο εθνν - κρατν. Και στο πλασιο κθε θνους, υπρχε η δυναττητα δημοκρατικν αποφσεων και ρυθμσεων ακμα και της αγορς.

Με την παγκοσμιοποηση, το κεφλαιο ξφυγε. Μσω φορολογικν παραδεσων, offshore, μσω ενς χρηματοπιστωτικο συστματος διεθνοποιημνου, αλλ ακμα αδιαφανος, απφυγε ρυθμσεις, απφυγε υποχρεσεις, απφυγε τη φορολγηση.

Σμερα, η συγκντρωση εξουσας, χρματος, περιουσας, μντια, τεχνογνωσας, στρατιωτικς ισχος, στα χρια λγων και μνον ανθρπων, εναι εφιαλτικ.

Ζομε μια πρωτοφαν δημοκρατικ εκτροπ για την δια την ανθρωπτητα. Μια πρωτοφαν λλειψη δημοκρατικς νομιμοποησης και λογοδοσας στον παγκσμιο τρπο με τον οποο λειτουργε η παγκσμια οικονομα.

Γι' αυτ και ο πρτος στχος εναι μιας παγκσμιας στω μιας πιο ισχυρς ευρωπακς δημοκρατικς διακυβρνησης, που θα θτει ρυθμσεις, ρους και ελγχους. Θα εμπεδνει τη διαφνεια. Θα σταματ την διαφυγ κερδν και φρων. Θα εξυγιανει το χρηματοπιστωτικ σστημα.

Και παρ τη συντηρητικ κυριαρχα στην Ευρπη, παρ το σχετικ μικρ μας μγεθος ως χρα, παρ την αναξιοπιστα που κληρονομσαμε ως χρα απ την προηγομενη κυβρνηση και που βμα- βμα αποτινσσουμε, οι θσεις και οι ιδες μας γνονται λο και πιο αποδεκτς, στω και με καθυστρηση.

Και εναι αυτς οι θσεις που, απ την πρτη στιγμ, υποστριξα για την ξοδο απ την κρση. Θυμηθετε τι επαμε απ την αρχ.

Απ την πρτη στιγμ, μλησα για την ανγκη ενσχυσης της οικονομικς διακυβρνησης στην Ευρπη.

Για την ανγκη μιας νας ευρωπακς αναπτυξιακς στρατηγικς, με ξονα καθαρς τεχνολογες, πρσινη οικονομα και καινοτομα, παρλληλα με τη δημοσιονομικ εξυγανση.

Για την ανγκη, αλλ και δυναττητα να βρομε νους πρους σε πανευρωπακ εππεδο, με την καθιρωση φρου επ των χρηματοπιστωτικν συναλλαγν, ενς εδους «Tobin tax», καθς και φρου επ του διοξειδου του νθρακα.

Μλησα απ την αρχ για την ανγκη να προστατευτομε, απναντι στη συχν αδιαφαν λειτουργα των αγορν των παραγγων, των οκων αξιολγησης, που σμερα χουν φτσει να ορζουν τις τχες ολκληρων λαν και κοινωνιν, χωρς καμα δημοκρατικ νομιμοποηση, χωρς κανναν ουσιαστικ λεγχο απ πουθεν.

Για την ανγκη μιας ευρωπακς απντησης σε μια κρση χρους, που πληξε ββαια πρτα την Ελλδα, αλλ που στην πραγματικτητα δεν αφοροσε μνο την Ελλδα, αλλ συνολικ την Ευρωζνη.

Για την ανγκη θσπισης εργαλεων, για την απ κοινο αντιμετπιση της κρσης χρους της Ευρπης.

Ακμα και για την ανγκη να καθιερσουμε ευρωομλογα μλησα - πρτοι εμες - απ την αρχ της κρσης.

Πολλ απ αυτ, φλες και φλοι, που λεγα απ την αρχ, ακογονταν ττε αιρετικ, εκλαμβνονταν ως λλοθι αποφυγς ανληψης ευθνης απ τη χρα μας.

Σμερα, εναι στο τραπζι των επσημων τυπων συζητσεων, εναι πια και στο δρμο της εφαρμογς.

Γιατ το ανεξλεγκτο διεθνς χρηματοπιστωτικ σστημα εναι αυτ που προκλεσε την κρση που εκδηλθηκε το 2008 και την οποα πλρωσαν και πληρνουν εκατομμρια αθοι πολτες αν τον κσμο.

Γι' αυτ, φλες και φλοι, ο δετερος στχος μας εναι η εμπδωση της ιστητας, της ισονομας, της ευνομας και της δικαιοσνης παγκοσμως. Η ανιστητα τρφει την αδικα. Και η συγκντρωση του κεφαλαου δημιουργε την ανιστητα και την αδικα.

Σμερα, το 2% του πληθυσμο παγκοσμως κρατ το 50% του παγκσμιου πλοτου. να μικρ κατεστημνο 6.000 ατμων κρατ τερστια ποσ και εξουσες διεθνς, κατ τον συγγραφα Rothkop.

Μιλ αυτς για να ξεχωριστ θνος, που το ονομζει «Richistan», - σε ελεθερη μετφραση - «Πλουτιστν». Μια μικρ και πανσχυρη ελτ, εκτς ελγχου απ τα κρτη.

Αυτ η ανιστητα, μως, υπρχει λο και περισστερο και εντς των κρατν. Ο Stiglitz, o Krugman και ο Reich, μας περιγρφουν την ανιστητα εντς της Αμερικς σμερα, ως παρμοια της εποχς του μεγλου κραχ του '29.

Και θεωρον βασικ ατιο της κρσης, αυτ την ανιστητα. Ετε γιατ η συγκντρωση της εξουσας αιχμαλτισε τους δημοκρατικος ελγχους υπρ του κεφαλαου, ετε διτι η φτχεια επιβωνε με δανεικ.

Μια λλη μορφ ανιστητας εναι αυτ μεταξ των κρατν. Οι αναδυμενες οικονομες ανταγωνζονται τις αναπτυγμνες, μσω της ανιστητας. Φτην εργατικ χρια, περισστερες ρες δουλεις, λλειψη συλλογικν διαπραγματεσεων, λλειψη κοινωνικν δομν, θλιες συνθκες εργασας - πως και παιδικ εργασα, η ανεμπδιστη υποβθμιση του περιβλλοντος - λα αυτ βοηθον σε να πρσκαιρο γι' αυτς τις χρες, αλλ καθοριστικ πλεονκτημα ανταγωνιστικτητας.

Αυτ χει ως αποτλεσμα να αυξηθε στις αναπτυγμνες χρες η ανεργα σε ιστορικ ψη. Πνω απ 20% εναι η ανεργα των νων σε λες τις αναπτυγμνες χρες, αλλ με ρεκρ σε χρες πως η Ιταλα και η Ισπανα, που εναι στο 40%.

Εμες εμαστε αλληλγγυοι με τη να γενι, που σωστ διαδηλνει και διαμαρτρεται ενντια σε να παγκσμιο σστημα, που βασζει την ανταγωνιστικτητα στην ανιστητα. Εμες θλουμε την ανταγωνιστικτητα, χι μσω ανιστητας, αλλ μσω ποιτητας, με επκεντρο τον νθρωπο, χι την περιθωριοποησ του.

Και αυτ, με φρνει στον τρτο στχο που χουμε στην Ευρπη και διεθνς: μια ανπτυξη πρσινη, βισιμη, που η επνδυση σε νες ανανεσιμες τεχνολογες, παιδεα, καινοτομα, υποδομς, εξοικονμηση ενργειας σε κατοικες, οικολογικ γεωργα και υπηρεσες, θα δημιουργσει μια να θηση στις οικονομες μας. Θα σπσει τον φαλο κκλο της φεσης και θα προετοιμσει τις κοινωνες μας για μια οικονομα, πρα απ την πετρελακ εξρτηση.

Εδ, η Ευρπη μπορε και πρεπε να παξει το νο της ρλο. να πρτυπο εξανθρωπισμο της παγκσμιας οικονομας, στηρζοντας δημοκρατικς ρυθμσεις των αγορν, χτυπντας την ανιστητα και επενδοντας σε μια λλη πρσινη, ποιοτικ, ανταγωνιστικ, παραγωγικ και εξαγωγικ ανπτυξη, δημιουργντας μια να οικονομικ και πολιτικ σχση με τις χρες της Μεσογεου, που αναδονται δημοκρατικ.

Εμες, οι σοσιαλιστς, αυτ διεκδικομε. Διεκδικομε μια προοδευτικ και σοσιαλιστικ Ευρπη, που θα αλλξει και την εικνα της Ευρπης, αλλ θα παξει και να ρλο εξανθρωπισμο της παγκοσμιοποιημνης οικονομας. Γιατ η Ευρπη μνο της λιττητας δεν χει μλλον.

Ναι, φλες και φλοι, λοι μας χρειζεται να αντιμετωπσουμε τα δημοσιονομικ μας, επιτλους, με υπευθυντητα. Αλλ χρειζεται η Ευρπη ως σνολο να χει ισχυρ αναπτυξιακ στρατηγικ.

Αλλις, ακμα και τα προγρμματ μας, της Ελλδας, της Ιρλανδας, της Πορτογαλας, αλλ και λλων χωρν, θα βρεθον σε μεγλη δυσκολα. Κτι που, πως ξρετε, χουμε δη θσει στους εταρους μας, τις τελευταες ημρες.

Με τη συνεχ διεκδκησ μας, την οργανωμνη, σοβαρ και συστηματικ μας προσπθεια, με την ανκτηση της αξιοπιστας μας, τις προσπθειες και θυσες του Ελληνικο λαο, πετυχανουμε συνεχς καλτερους ρους στριξης απ τους εταρους μας, για την αντιμετπιση του μεγλου προβλματος του χρους.

Οι αποφσεις του Ευρωπακο Συμβουλου του Ιουλου, που με κπο διεκδικσαμε και διαπραγματευτκαμε, σηματοδοτον μια να προοπτικ για τη χρα μας και βελτινουν σημαντικ τις προποθσεις για να αντιμετωπσουμε επιτυχς το πρβλημα του υπρογκου χρους, που ταν η θηλι στο λαιμ της χρας και του λαο.

Και αποδεικνεται η ορθτητα της στρατηγικς μας. Αυτ η μχη συνεχζεται. Η μχη στο διεθνς στερωμα εναι πολιτικ και ιδεολογικ, αλλ με πρακτικς προεκτσεις για τη χρα μας.

Πρα μως απ το ζωτικ πρβλημα της οικονομας μας, η μχη αυτ αφορ και σε λλα κρσιμα ζητματα, που πρπει να αντιμετωπιστον σε διεθνς εππεδο - χι μνο σε εθνικ - πως εναι του περιβλλοντος και των μεταναστευτικν ρον. Θα συνεχσουμε, λοιπν, με αμεωτη νταση αυτς τις μχες. Γιατ παρ τα προβλματ μας, εμες χουμε το θρρος να μιλμε και να υπερασπιζμαστε τις θσεις μας απναντι στα ταμπο και το συντηρητικ κατεστημνο. πως με τις εξεγρσεις στη Βρεια Αφρικ και το ατημ τους για ελευθερα, ιστητα και εκσυγχρονισμ.

μως, συντρφισσες και σντροφοι, επειδ ακριβς το διεθνς περιβλλον εναι τσο ρευστ, επειδ η διεθνς αναταραχ και οι αλλαγς δεν χουν τελεισει, επειδ ακμα και εκε θα δοθον μχες, γι' αυτ χει ακμα μεγαλτερη σημασα να φροντσουμε εμες τα του οκου μας. Να σταθομε δηλαδ εμες, χωρς εξαρτσεις, στις δικς μας δυνμεις.

Σντροφοι και συντρφισσες, δεν υπρχει λλος δρμος απ το να δομε κατματα τις προκλσεις και να μιλμε αληθιν μεταξ μας, αλλ και προς την κοινωνα. Τι εναι τελικ σοσιαλιστικ; Τι σημανει προδος;

Αλθεια σντροφοι, υπρχει κποιος που υποστηρζει τι η μισθολογικ ανιστητα στο Δημσιο εναι προοδευτικ πολιτικ; Εναι προοδευτικ το ρουσφτι και η αδιαφνεια; Εναι προοδευτικ κποιοι να πληρνουν τους φρους τους και κποιοι να ζουν με μαρο χρμα, παρασιτντας σε βρος λων των υπολοπων;

Εναι εν τλει προοδευτικ να μετακυλουμε δημσιο χρος στις επμενες γενις, διογκνοντς το συνεχς; Εναι προοδευτικ να χρησιμοποιομε το υστρημα του λληνα φορολογουμνου, ακμα χειρτερα να δανειζμαστε απ τις επμενες γενις για να πληρσουν και να συντηρομε να υπερτροφικ, σπταλο, αντιπαραγωγικ, αλλ και εχθρικ κρτος προς τον πολτη;

Εναι προοδευτικ, η βαθμολογα και επιτυχα ενς φοιτητ, δηλαδ το διο το μλλον ενς νου ανθρπου, να εξαρτται απ αδιαφανες μεσολαβσεις μσω των φοιτητικν παρατξεων; Εναι προοδευτικ και δημοκρατικ, τα Πανεπιστμι μας, που θα πρεπε να εναι κατεξοχν κντρα απλυτα ελεθερης ανταλλαγς ιδεν, προσβσιμα, με συμμετοχ στην περιφερειακ ανπτυξη, να εναι σμερα βατα, στα οποα ουσιαστικ κυριαρχε η εσωστρφεια και η παντελς ανελευθερα του λγου;

Εναι προοδευτικ, μια κοινωνικ τξη να χει εξασφαλσει για τον εαυτ της τον περιορισμ του ανταγωνισμο και να στερομε απ κποιο νο το δικαωμα να ασκε το επγγελμα που θλει, αλλ και μπορε να κνει, βσει των επαγγελματικν του προποθσεων;

Θα μποροσα να συνεχσω με ναν μακρ κατλογο ερωτημτων. Οι καιρο επιβλλουν να ακολουθσουμε μια να εθνικ στρατηγικ, που δεν θα βγλει μνο τη χρα απ την πρσκαιρη κρση, αλλ θα οδηγσει την Ελλδα και τους λληνες ξαν στην ευημερα, συσπειρνοντας νες δυνμεις.

Αν παλαιτερα, στη δεκαετα του '80, μιλοσαμε για τους μη προνομιοχους στο πλασιο μιας εθνικς λακς εντητας, αργτερα για τις εκσυγχρονιστικς δυνμεις στο πλασιο της ευρωπακς ολοκλρωσης, σμερα, μιλμε καθαρ για τη συσπερωση λων των παραγωγικν και δημιουργικν δυνμεων της χρας. Για την παραγωγικ Ελλδα, που στκεται στα πδια της. Μια Ελλδα, που μετατρπει τον λληνα απ μεταπρτη ιδεν, πλοτου και προντων, σε πραγματικ παραγωγ και σε αυθεντικ δημιουργ της νας ευημερας.

Να φγουμε απ την Ελλδα του παρασιτισμο, ακμα και της εξρτησης, και να πμε στην Ελλδα της παραγωγς. Διτι, δυστυχς, ακμα και η εμπειρα μας στην Ευρωπακ νωση συνβαλε κατ καιρος σε αυτ τον ομφλιο λρο της εξρτησης, ταν παραδεγματος χριν υπονομετηκε η ανταγωνιστικτητα της ελληνικς γεωργας μσω επιδοτσεων, που στριζαν μαζικ και χι ποιοτικ παραγωγ, παραγωγ για χωματερς.

Η στρατηγικ αυτ χει ως προπθεση να δεσμευτομε τι ο πλοτος που παργει ο τπος και τα βρη που σηκνει ο λας, θα κατανμονται δκαια και λογικ. Γι' αυτν ακριβς τη δκαιη και παραγωγικ Ελλδα, που δημιουργε τη να ευημερα, χωρς δανεικ, χωρς δεκανκια, αλλζουμε πρτυπα και δομς και κοινωνα.

Γι' αυτ, χουμε μπροστ μας πολ συγκεκριμνες προτεραιτητες. Δνουμε τη μχη για να νο, πρσινο αναπτυξιακ πρτυπο. Αφνουμε τη θνησιγεν ανπτυξη των επιδοτσεων, την ανεξλεγκτη παραοικονομα, την κατασπατληση του δημσιου πλοτου, τις αδιαφανες διαδικασες και τον κριτο καταναλωτισμ.

Προτσσουμε την κουλτορα της παραγωγς, της ανταγωνιστικτητας, της καινοτομας, της διαφνειας, της ευνομας και της συνευθνης.

Δνουμε μχη ανατροπς στις σχσεις κρτους και αγορς. Λμε «χι» στην ασδοτη αγορ, στο πελατειακ, πατερναλιστικ και αδιαφανς κρτος. Λμε «ναι» σε μια αγορ, που συμβλλει δημιουργικ στην παραγωγ κοινωνικο κεφαλαου και πλοτου.

Λμε «ναι» σε να κρτος που, με αποκεντρωμνο αναπτυξιακ τρπο πια, με τον «Καλλικρτη», με το ρυθμιστικ και αναδιανεμητικ του ρλο, εγγυται την ανπτυξη και τη δημοκρατα στην δια την αγορ.

Δνουμε τη μχη για να πραγματικ κοινωνικ κρτος, με μτρο αποκλειστικ τον νθρωπο και την ποιτητα ζως του. Θτουμε τρμα στην παραχραξη της δωρεν παιδεας και υγεας, που πληρνουν πανκριβα οι φτωχτεροι και η μση τξη.

Θτουμε τρμα στη νιση κατανομ τη διαστρβλωση των κοινωνικν παροχν, εξοπλζοντας την κοινωνικ μας πολιτικ με την αρχ της εξατομικευμνης παροχς σε πρσωπα, οικογνειες και κοινωνικς ομδες, θτοντας τρμα επσης στη μονομερ επιδτηση της ανεργας, ταν προχωρμε πια στην επιδτηση της εργασας. Εργασας, σε λες τις ψεις της ανπτυξης.

Επενδουμε στην κατρτιση, επενδουμε στη στριξη μιας μετβασης του ανργου. Μια γφυρα, που θα τον στηρξει στις δσκολες αυτς ημρες, αλλ και θα τον πει απναντι, σε δημιουργικ δουλει, με το τλος της φεσης.

Οδηγς στην πορεα μας εναι η ειλικρνεια. Η Ελλδα οφελει να αλλξει και αλλζει. Και δικ μας καθκον εναι να ηγηθομε αυτς της προσπθειας, αλλζοντας και οι διοι. Γιατ η «Αλλαγ», συντρφισσες και σντροφοι, εναι  μια λξη ταυτισμνη με το ΠΑΣΟΚ.

Η ικαντητ μας να διαβζουμε εξελξεις, να αλλζουμε, με μυαλ, αυτ και μτια ορθνοιχτα. Αυτ εναι η ννοια του προοδευτικο. σο και αν αυτ μπορε να φανονται καινοργια και απαιτητικ, η θετικ πλευρ εναι  τι μας οδηγον σε νες νοοτροπες και, τελικ, θα μας βοηθσουν να φτιξουμε μια να χρα.

Και οφελουμε να απαντμε με καθαρ τρπο στον εαυτ μας: «γιατ εμαστε εδ σμερα, ποιος ο σκοπς της επετεου, γιατ εμαστε στο ΠΑΣΟΚ, γιατ εμαστε μλη του;».

Μας εννει και μας εμπνει λους ο ιερς σκοπς και αγνας που δνουμε για τη χρα μας, τους πολτες και τις επμενες γενις.

Μσα στις μεγλες δυσκολες, παρνουμε αποφσεις ιστορικς, καθς  φορτωθκαμε αμαρτες παλαιτερων, που δεν εναι δικς μας.

Ζσαμε στιγμς μεγλης αγωνας. Και προσωπικ, βρθηκα πολλς φορς αντιμτωπος με μεγλες αποφσεις. σε να γραφεο στις Βρυξλλες που, μετ απ 24 ρες σκληρν διαπραγματεσεων, τα πργματα δεν ερχντουσαν πως τα περιμναμε. ταν νιθαμε τα αδιξοδα,  υπρξαν στιγμς που, αναρωτθηκα και εγ, τι κνουμε εδ, γιατ πρπει εμες οι λληνες  να περσουμε λα αυτ, γιατ φτσαμε εδ;

Ο λας, μως, το λει σοφ: στα δσκολα, κρινμαστε λοι. Και ο προορισμς του Κινματς μας εναι να δεξουμε τι εμαστε φτιαγμνοι για τα δσκολα. Ναι, και σε αυτ τη δσκολη καμπ. Να προσφρουμε στην Ελλδα. Και ξρουμε τι αυτ εναι μρος της ταυττητς μας.

τι χουμε τερστιες δυναττητες. Τη γεωργα, τον πολιτισμ μας, το περιβλλον, τη ναυτιλα, τον τουρισμ, τις υπηρεσες, το ανθρπινο δυναμικ. Και χουμε σθνος, δναμη και θληση να αλλξουμε τη χρα, αλλζοντας πρτα τους εαυτος μας.

Αυτ που με κρατει, αυτ που με εμπνει, πως και εσς, εναι  η θληση να προσφρουμε μια διαφορετικ, καλτερη, δικαιτερη και παραγωγικ Ελλδα στα παιδι μας.

Πνω απ' λα, μως, το συνασθημα της ευθνης και του καθκοντος απναντι σε μια χρα και να λα, που αξζει μια καλτερη μορα απ τη σημεριν δοκιμασα.

Και χουμε συγκεκριμνες προτεραιτητες την επμενη εποχ. Στις εκλογς του 2009, εχαμε συγκεκριμνες αλλαγς να φρουμε. Η κρση, μως, τις κατστησε πιο επιτακτικς, πιο επεγουσες.

Αφαρεσε επσης κθε περιθριο μικροσυμβιβασμο, μπροστ στην ιστορικ ανγκη για  μεταρρυθμσεις, που να εναι βαθις, ουσιαστικς και χι για τα μτια του κσμου.

Πντα ββαια με διλογο και διαβολευση. Και σε αυτν, καλεται το Κνημα να βοηθσει ενεργ.

Ναι, εσες, ο καθνας και η καθεμα απ εσς, να συμβλετε με τις ιδες και τις προτσεις σας για αλλαγς. Για το πς θα χτυπσουμε τη γραφειοκρατα, τη διαφθορ. Ποια θα εναι η να αναπτυξιακ ταυττητα κθε περιοχς. Πς θα αναπτξουμε την πρσινη ενργεια, το νο Λκειο. Πς θα βοηθσουμε τους ανργους, τους συνταξιοχους, τους μετανστες. Πς θα κνουμε τις γειτονις μας φιλικς για το τομο με αναπηρα για τα παιδι.

τσι ξρουμε να γρφουμε την ιστορα. τσι το Κνημ μας γραψε ιστορα, βμα - βμα, με αλλαγς.

Και σε λιγτερο απ δο χρνια, γιναν σα δεν εχαν γνει επ πρα πολλ χρνια. Παρδειγμα, η μεγλη, η ιστορικ μεταρρθμιση της Αντατης Εκπαδευσης. Θα προχωρσουμε. Με διλογο, αλλ ασυμββαστοι σε σχση με το στχο.

Στηρζοντας μια πραγματικ δημσια και μια πραγματικ δωρεν παιδεα, διτι μχρι σμερα εχαμε μια παιδεα κλειστ, μια παιδεα που κστιζε, μια παιδεα που δημιουργοσε αδικες, μια παιδεα που τρεφε ανργους. Σμερα, δημιουργομε μια διαφορετικ παιδεα, που θα επιτρπει να ανθσουν τα ταλντα, να καλλιεργηθον οι δεξιτητες, αλλ και να χτυπσουμε αδιαφαν φαινμενα στο χρο των Πανεπιστημων, με τα οποα εμαστε σε μετωπικ σγκρουση.

Διτι δεν εναι καθλου αριστερ - εναι βαθι αντιδραστικ - το αλισβερσι και η συναλλαγ που βλπουμε να ανθε συχν στο ελληνικ Πανεπιστμιο.

Δεν εναι καθλου σοσιαλιστικ, συντρφισσες και σντροφοι, ορισμνοι να παριστνουν τους κατ' επγγελμα «φοιτητοπατρες» μχρι τα 30 τους, αποκομζοντας οφλη για τους εαυτος τους και λειτουργντας παρασιτικ εις βρος της συντριπτικς πλειοψηφας των φοιτητν, που διψον να αποκτσουν εφδια, να εναι ελεθεροι να βρουν δουλει, να εναι  δημιουργικο πολτες.

σο και να αντιδρον αυτς οι αντιδραστικς δυνμεις, εμες δεν κνουμε πσω. Ας μην ματαιοπονον, λοιπν. Αργ γργορα, ετε το θλουν, ετε χι, θα ανοξουν τα Πανεπιστμια. Θα ανοξουν, θα λειτουργσουν με ρους διαφνειας και λογοδοσας.

Θα ανοξουν στην κοινωνα, θα παξουν τον αναπτυξιακ τους ρλο.

Γιατ τα δημσια Πανεπιστμια, δεν εναι τσιφλκι κανενς, αλλ περιουσα του Ελληνικ λαο. Παιδεα για το λα, απ το λα. Δημσια παιδεα. Εναι παιδεα του λαο, κανενς παργοντα.

Και αυτ η Κυβρνηση εναι ταγμνη να υπηρετε τους πολτες - καμα μειοψηφα, που θλει να νμεται τα συλλογικ μας αγαθ.

Και θλουμε τη νεολαα μας, θλουμε τη φοιτητικ παρταξη, και αυτ να αλλξει, να πει μπροστ. Κντε και εσες τον αγνα για τη μεγλη αλλαγ, για μια πραγματικ δημσια παιδεα.

Πηγανετε μπροστ τις μεγλες αλλαγς.

Αλλ χουμε και λλες συγκροσεις να κνουμε, φλες και φλοι, σντροφοι και συντρφισσες. χουμε συγκροσεις στο χρο της υγεας και της κοινωνικς πρνοιας.

Και εκε, εμαστε σε ανυποχρητη σγκρουση με λα εκενα τα κυκλματα, κθε μορφς, που μαθαν τα προηγομενα χρνια να περννε καλ, εις βρος της τσπης, αλλ και της υγεας και της συνοχς της κοινωνας μας.

Με αυτ τα συμφροντα, που εκτξευσαν τα προηγομενα χρνια τις κρατικς δαπνες, χωρς να υπρχουν οι ανλογες υπηρεσες προς τους πολτες και ιδιατερα τους πιο αδναμους.

Οτε εδ, σντροφοι και συντρφισσες, θα χαριστομε σε κανναν. Ας το καταλβουν καλ σοι αντιδρον στην εξυγανση του χρου της υγεας, που κνουμε με τολμηρ βματα, στην προσπθεια να στσουμε για πρτη φορ στη χρα μας να πρωτοβθμιο σστημα περθαλψης για λους τους λληνες πολτες.

Και ας χνουν κποιοι τα προνμι τους - μια χοφτα ανθρπων, που εχαν μθει να λειτουργον μονοπωλιακ στο χρο αυτ.

Θα εμαστε και εδ ανυποχρητοι, μπροστ στο συμφρον της πλειοψηφας των πολιτν.

Τρτο παρδειγμα μετπου εναι το χρηματοπιστωτικ μας σστημα. Ναι, στηρζουμε σε αυτς τις κρσιμες συνθκες το ελληνικ χρηματοπιστωτικ σστημα, που εναι κατ βση υγις, αλλ δεν ξεχνμε τις υπερβολς. Δεν ξεχνμε τις πελατειακς και τις καταχρηστικς πρακτικς που οι τρπεζες εφρμοσαν κατ το παρελθν. Και αυτς οι εποχς χουν περσει ανεπιστρεπτ.

Η στριξη του κρτους προς τις τρπεζες δεν εναι λευκ επιταγ. Απαιτομε, μλις εξομαλυνθον οι περιστσεις, οι τρπεζες να παξουν τον αναπτυξιακ τους ρλο στην ελληνικ οικονομα.

Και ας γνωρζουν και οι ιδιτες - μτοχοι των τραπεζν, τι δεν θα διστσουμε να ασκσουμε τα δικαιματα που μας δνει η στριξη που παρχουμε στο τραπεζικ σστημα.

Και χουμε πολλς μχες ακμα μπροστ μας. Μχες για τη Δικαιοσνη, για τη Δημσια Διοκηση, για την ευνομα.

Αλλ το νμα που συνδει λες αυτς τις πρωτοβουλες και τις μχες μας, εναι μια Κυβρνηση και να Κνημα, αποφασισμνοι αταλντευτα να υπηρετον να και μοναδικ συμφρον:

Το δημσιο συμφρον, το συμφρον της συντριπτικς πλειοψηφας των πολιτν, ναντι του συμφροντος οποιασδποτε μειοψηφας, που χει μθει να νμεται να χρο.

Πμε να φρουμε ευνομα παντο, επιτλους, πως λει ο λας. Να φτιξουμε επιτλους κρτος, να απελευθερωθον οι δημιουργικς δυνμεις του τπου και να απαλλαγε ο λληνας πολτης απ πελατειακος παραγοντσκους και ατιμωρησα κθε μορφς, ετε στο ποδσφαιρο, ετε στα ΜΜΕ, ετε στον κομματικ επιχειρηματικ χρο, ετε στα Πανεπιστμια, ετε στο χρο της υγεας.

Αυτς εναι ο δυναμισμς που θλουμε να φρουμε και σε μεγλες δημοκρατικς αλλαγς, γιατ σμερα η Ελληνικ Δημοκρατα φτασε στα θεσμικ της ρια.

χι ως πολτευμα, χι ως Προεδρευμενη Δημοκρατα. Οτε ως κοινοβουλευτικ και αντιπροσωπευτικ πολυκομματικ Δημοκρατα. Αυτς τις αξες υπηρετσαμε και θα υπηρετομε πντα.

μως, ο πολτης σμερα αισθνεται απαξιωμνος και αποξενωμνος απ τον τπο του. Ζητ φων και στην Ελλδα και στην Ευρπη. Και εμες εδ, πρπει να την ενισχσουμε αυτ τη φων.

Το 2013, θα ξεκινσουμε τη να αναθερηση του Συντγματος, που επιβλλεται να εναι ριζικ και συντακτικο τπου. Στο πεδο των δικαιωμτων, στη σχση των εξουσιν, στη θεσμικ ανασνταξη των πολιτειακν θεσμν, στην κατοχρωση της διαβουλευτικς Δημοκρατας, στην αναβθμιση των αντιπροσωπευτικν θεσμν.

Εμες δεν μπορομε να προσχωρσουμε στη λογικ της Δεξις που, συνθως, τις συνταγματικς αλλαγς, τις ταυτζει με κατλογο αιτημτων, που ηχον ελκυστικ στα αυτι των πολιτν.

Γι' αυτ, θλουμε να αξιοποισουμε, τσο στην επικεμενη αναθερηση, σο και στις διαρθρωτικς και θεσμικς αλλαγς που σμερα επιχειρομε, τις διαδικασες της μεσης Δημοκρατας και συμμετοχς.

Και ββαια, την κορυφαα διαδικασα, που εναι το Δημοψφισμα. Γιατ η Δημοκρατα μας, χρειζεται ανασυγκρτηση, με τη δυναμικ της πραγματικς επανδρυσης απ κτω, απ τον διο το λα.

Ξεκιν με την ανασνταξη της Πολιτεας, που περιλαμβνει το νο εθνικ αναπτυξιακ και χωροταξικ σχεδιασμ, τη γενναα αποκντρωση της διακυβρνησης, τη ριζικ αλλαγ για να κρτος αξιοκρατας, διαφνειας, δικαιοσνης και ευνομας.

Συνεχζεται με την εμπδωση ενς νου πολιτικο συστματος, που σηματοδοτε μια να ποιτητα Δημοκρατας, με ριζικ αλλαγ του εκλογικο συστματος, με λεγχο και διαφνεια στη δημσια ζω και με την απελευθρωση του πολιτικο συστματος απ δουλεες.

Ενισχεται με την κατοχρωση θεσμν διαβουλευτικς Δημοκρατας, αξιοποιντας λα τα μσα, διαδικτυακ και λλα, και τη γνση της εποχς για συμμετοχικ διακυβρνηση και μεση Δημοκρατα.

Και ολοκληρνεται με την αναθερηση του Συντγματος.

Αλλαγς, που θα οδηγσουν και σε πραγματικς λσεις, σε φαινμενα πως αυτ της παραγραφς των αδικημτων κυβερνητικν αξιωματοχων, που βεβαως χρησιμοποησε η προηγομενη κυβρνηση, για να απαλλξει πολιτικος απ μεγλες ευθνες και αδικματα.

Φλες και φλοι, κλενοντας, θλω να μιλσω για το ΠΑΣΟΚ. Την πορεα της αναγννησης του Ελληνισμο, τη να εθνικ στρατηγικ για την Δκαιη και Παραγωγικ Ελλδα, αδυνατον να την υπηρετσουν πολιτικς δυνμεις, που υπηρετον ξεπεσμνα δγματα, περιγρφουν μεταφυσικ ορματα, ψχνουν για λλοθι και εξιλαστρια θματα και, τελικ, οδηγον τη χρα και το λα στη μοιρολατρα την απγνωση.

Δυνμεις χαρακωμτων, προστατεοντας συντεχνιακ, πελατειακ και κοντθωρα συμφροντα, που αδυνατον να αυτονομηθον απ τη διαπλοκ των εξουσιν και να υπηρετσουν τη διαφνεια.

Αργ η γργορα, μαζ με το τλος της εποχς, τις ξεπερν και τις παραμερζει η δια η ιστορα.

Για εμς, η αλλαγ εναι η προσπθεια, εναι η ψυχραιμα, εναι η νηφαλιτητα, εναι οι συγκροσεις με συμφροντα και συντεχνες, εναι η προσλωση στους στχους και η δουλει απ λους. Εναι ο ειλικρινς και ανοιχτς διλογος για το τι εναι δκαιο σμερα.

Και ξρω τι οι αποφσεις που παρνω σε τσο ιστορικς στιγμς, φλες και φλοι, οι αποφσεις που παρνω καθημεριν, εναι καθοριστικς για το μλλον. Γι' αυτ, χρειζομαι τα μτια μου 14, πως λνε. Αλλ και αυτ δεν αρκον. Χρειζομαι τα μτια των 11 εκατομμυρων Ελλνων.

Θλω να πω απλ: η αλλαγ θα ρθει με τη συμμετοχ. Τη συμμετοχ λων.

να μλος του Πολιτικο Συμβουλου σωστ επε, τι το σνθημα «δεν πληρνω», πρπει να μετουσιωθε στο κνημα «δεν λαδνω». Δηλαδ, κινματα πολιτν, χι ενντια στο κρτος, χι υπρ της ανομας,  αλλ για την αλλαγ του κρτους, για την ευνομα και τη δικαιοσνη. Και σ' αυτ την προσπθεια, δεν υπρχουν αποκλεισμο, χρειζονται λοι.

Σμερα, δεν υπρχουν μνο εργαζμενοι που πρπει να προστατευτον, υπρχουν και οι νεργοι. Δεν υπρχουν μνο λληνες πολτες, υπρχουν και οι μετανστες. Δεν υπρχουν μνο ασφαλισμνοι, υπρχουν και οι ανασφλιστοι. Δεν υπρχουν μνο ντρες, υπρχουν και οι γυνακες. Για να μετρσω μνο κποιες απ τις ανατροπς στις κοινωνικς μας αναφορς.

Η μετβαση απ το κρτος στην κοινωνα πρπει να σπσει οριστικ τα τεχη που ορθσαμε τα παλαιτερα χρνια. Να ανατρψει την δια τη δομ και τη λειτουργα ενς Κινματος, που ξεκνησε ως Κνημα μαζν, για να εξελιχθε σε κμμα εξουσας, που αναπαργει τον εαυτ του και, σμερα, οφελει να εναι πραγματικ Κνημα αυτεξοσιων, ενεργν, χειραφετημνων πολιτν.

Να φγουμε απ το σνδρομο του ελγχου και να πμε στη φιλοσοφα της απελευθρωσης, της ενδυνμωσης και της στριξης της Κοινωνας των Πολιτν.

Θλουμε να συσπειρσουμε λες τις παραγωγικς, δημιουργικς, εκσυγχρονιστικς, πολιτισμικς και μορφωτικς δυνμεις του τπου, στον αγνα για τη δκαιη και παραγωγικ Ελλδα.

Τις δυνμεις της δημοκρατικς Αριστερς, του προοδευτικο Κντρου, της οικολογας, του εθελοντισμο. Και να τις εντξουμε στη να εθνικ στρατηγικ. Οι δυνμεις αυτς αντιλαμβνονται το μγεθος της κρσης και την ανγκη της ανατροπς.

Οι δυνμεις αυτς εναι βαθι προοδευτικς και συνιστον πντα να πλειοψηφικ ρεμα στην κοινωνα μας. Οι δυνμεις αυτς δεν μπορον να κατανοσουν τη στερα αντιπολτευση, την κομματικ σκοπιμτητα, την υποταγ σε πελατειακς συντεχνιακς λογικς. Γνωρζουν τι μνο ενωμνος ο λας, μπορε να πετχει το στχο.

Αυτς οι δυνμεις μπορον να εγγυηθον τη Δημοκρατα απναντι στη βα, την προσλωση στην ευρωπακ προοπτικ απναντι στον απομονωτισμ, το νο κοινωνικ θος της χρας απναντι στις δυνμεις της ατιμωρησας, της αυθαιρεσας και της συνενοχς.

Διτι πως επε νας μεγλος προοδευτικς πολιτικς, που φυγε πρσφατα, γρφοντας τον δικ του επικδειο, ο Λεωνδας Κρκος: «και εσς που πορευτκαμε μαζ, και εσς τους λλους, της κθε φορ αντπερα χθης, χω μνο να να σας πω: σγκρουση ιδεν, χι βα και μισαλλοδοξα, δεν οδηγον πουθεν».

Σντροφοι και συντρφισσες, εμες οδηγομε τη χρα, ως ισχυρ πυλνα Δημοκρατας, ειρηνικς επλυσης, διαβολευσης και διαλγου, σε μια πολ δσκολη εποχ. Αντ για πολσεις και βα, φρνουμε λσεις μσα απ τη Δημοκρατα. Και σε αυτ το ρλο, χετε εσες τον πρτο λγο, το μλος, το στλεχος, η Κοινοβουλευτικ Ομδα, οι Επιτροπς μας, οι Περιφερειακς Συνδιασκψεις μας - να οργαννουν και να προωθον τις μεγλες αλλαγς.

Αλλαγς που ξεκινσαμε, αναβαθμζοντας και μσα στο Κνημ μας, με επιλογς απ τη βση, νες πρακτικς. Καινοτομσαμε διεθνς. Χρησιμοποισαμε πρτοι τη διαβολευση μσα απ το Διαδκτυο και χουμε πολλ ακμα να κνουμε - ριζοσπαστικς αλλαγς.

Αλλ δεν χουμε ανατρψει ακμα παγιωμνες σχσεις και νοοτροπες. Εναι τρα η ρα για το μεγλο βμα. Με ισχυρ πολιτικ κντρο. Να επιβλουμε παντο συλλογικς νομιμτητες. Να αξιοποισουμε λες τις δυνμεις που χουμε ως κοινωνα. Να απομονσουμε κθε πρακτικ χαρακωμτων, οπισθοφυλακς και αυθαιρεσας.

Γι' αυτ χρειαζμαστε να δυνατ, δημιουργικ και καινοτμο Συνδριο. Το Συνδριο, που θα γνει την επμενη νοιξη του 2012.

Γι' αυτ ανογουμε απ σμερα τις πλες του. Ζητομε απ τον καθνα να καταθσει την ποψ του, ελεθερα και δημιουργικ.

Η φιλοδοξα μου εναι να ολοκληρσουμε, μσα απ αυτ τη δημοκρατικ διαδικασα, το ΠΑΣΟΚ της νας εποχς.

Συντρφισσες και σντροφοι, ταν διεκδικοσαμε την εμπιστοσνη των πολιτν το 2009, ξραμε τι θα χουμε να αντιμετωπσουμε μεγλες προκλσεις. Δεν ξραμε, μως, τι η ιστορα θα μας επεφλασσε να τσο μεγλο και βαρ καθκον: να σσουμε τη χρα μας απ το μεγαλτερο κνδυνο που ζησε ποτ στην περοδο της μεταπολτευσης.

Οι δυσκολες αμτρητες, τα απροπτα συνεχ, οι αβεβαιτητες αναρθμητες. μως, εμες συνεχζουμε τη μχη. χι μνο γιατ ξρουμε τι δεν υπρχει λλος δρμος, αλλ γιατ χουμε πστη στις δυνμεις μας, στις δυνμεις του Ελληνισμο, στις δυναττητες της χρας μας. Γιατ ξρουμε τι η χρα μας δεν θα βγει απ το αδιξοδο, αν δεν βλουμε πλτη εμες, η πρωτοπρα δναμη προδου και αλλαγς.

Και εμαι ββαιος τι θα τα καταφρουμε.

Και καθς πολλο επενδουν μικροπολιτικ στην αποτυχα, στον πνο που η κρση προκαλε στους λληνες πολτες, προκειμνου να αποκομσουν εκλογικ οφλη, θα τους συμβολευα να μην βιζονται.

Οι πολτες θα μας κρνουν το 2013. Και μχρι ττε, χι μνο θα χουμε πετχει η Ελλδα να βγανει πια απ την κρση, αλλ θα χουμε ολοκληρσει τσες και τσο μεγλης σημασας αλλαγς, που θα χουμε βλει τις βσεις για μια διαφορετικ πορεα της χρας μας στο μλλον. Και ττε, οι πολτες θα κρνουν, στη σωστ του δισταση, το ιστορικ και εθνικ ργο μας, το ργο που θα χουμε προσφρει στη διρκεια αυτς της θητεας.

Μα πνω απ' λα, συντρφισσες και σντροφοι, αυτ που χει σημασα για εμς, εναι να χουμε τη συνεδησ μας συχη. συχη, γιατ θα εμαστε περφανοι τι, την κρσιμη στιγμ, ανταποκρθηκε στο εθνικ κλεσμα της ιστορας αυτ η παρταξη, το Πανελλνιο Σοσιαλιστικ Κνημα.

Με αυτ την περηφνια και με αυτ την αυτοπεποθηση, συνεχζουμε τη μχη.

Καλ μας αγνα, σντροφοι. Ο αγνας εναι σε κθε γωνι, σε κθε μετερζι, σε κθε χρο εργασας, σε κθε κοινωνικ μτωπο. Και ξρουμε τι θα τα καταφρουμε. Ξρουμε τι θα νικσουμε.

Η Ελλδα θα νικσει.

Πμε!

Γεια σας.