. . : /

23 2011

. .: 24 2011

Αγαπητο συνδελφοι,

Ξρετε καλ τι την μχη που δνουμε, και δνω προσωπικ, για την αντιμετπιση του χρους και των ελλειμμτων, το κνουμε και το κνω με απλυτη αφοσωση και χωρς τον υπολογισμ του πολιτικο κστους. Να σωθε η χρα, αλλ και ο Ελληνικς λας απ μεγλα δειν, την περιθωριοποηση και τη μιζρια.

Αυτ την μχη βμα - βμα την κερδζουμε. Με τους κπους και τις θυσες του Ελληνικο λαο, αλλ και με τις σκληρς και εππονες διαπραγματεσεις στην Ευρπη και αλλο. Δημιουργομε ισχυρ περιβλλον ασφλειας, παρ τις δσκολες συνθκες που επικρατον στην Ευρωπακ οικονομα

και τις διεθνες αγορς, παρ τα συστημικ προβλματα που αναδεικνονται στην Ευρωζνη.

Οι δικς μας θσεις, αναλσεις αλλ και προτσεις για την ευρτερη κρση θεωρ τι δικαινονται. μως, αυτ δεν αρκε. Η λση των συστημικν προβλημτων στην ΕΕ και την Ευρωζνη εναι ακμα μπροστ μας. Εναι λοιπν απαρατητο, θα λεγα ακμα πιο αναγκαο, να συνεχσουμε το ργο που ξεκινσαμε και να βλουμε τξη στα του οκου μας. Να στεκμαστε λο και περισστερο στις δικς μας παραγωγικς και δημιουργικς δυνμεις.

Και ββαια, σ' αυτ τη μχη, υπρξαν και υπρχουν πολιτικς δυνμεις που αρνονται τις ευθνες τους σε μια κρσιμη καμπ για το θνος και τον λα μας. Πολλο προτμησαν την αποφυγ του πολιτικο κστους, προτσσοντας το μικροκομματικ συμφρον πριν απ το εθνικ. Προτμησαν να αποστασιοποιηθον απ την εθνικ προσπθεια που κνουμε, θεωρντας τι τσι θα κερδσουν ψηφοθηρικ. Ψχνουν προσχματα για να κρυφτον. Για να δικαιολογσουν την στση τους, εφευρσκουν λλοθι.

Αλλ η μεγλη αλλαγ που φρνουμε με το παρν νομοσχδιο στο χρο της Αντατης Εκπαδευσης δεν εναι θμα οτε καν μνημονου. Το υπαγορεει η συνεδησ μας. Η συνεδηση τι, πρτοι εμες και καννας λλος θα λσουμε τα προβλματ μας.

Οι κακοδαιμονες της παιδεας δεν εναι αποτλεσμα οτε των πολιτικν του Διεθνος Νομισματικο Ταμεου, της ΕΕ, οτε καν της κρσης.

Οι αλλαγς που φρνουμε στην παιδεα σημανει να συγκρουστομε με τους εαυτος μας, τις νοοτροπες του παρελθντος, ακμα και τις δικς μας, του ΠΑΣΟΚ, παρτι εμαστε περφανοι για τον Νμο - Πλασιο που φραμε τη δεκαετα του '80.

Σμερα, μως, χουμε μια διαφορετικ πραγματικτητα. Και ξρουμε και τα λθη που γιναν. Σμερα, η ελληνικ κοινωνα ζητ -και καλς ζητ- να εμπεδωθε η αξιοσνη, να εφαρμζονται καννες ισονομας για λους, να εμπεδωθε η ευνομα, η αξιοκρατα και η διαφνεια.

Να απελευθερωθον οι δημιουργικς δυνμεις του τπου απ πελατειακος παραγοντσκους ετε εναι στο ποδσφαιρο, στα ΜΜΕ, στον κομματικ επιχειρηματικ χρο, ετε εναι στα Πανεπιστμια και τα ΤΕΙ.

Για μας η παιδεα δεν εναι καν θμα που αφορ πρτιστα και μεσα τη δημοσιονομικ κατσταση στη χρα. Στην πραγματικτητα μως, αφορ καθοριστικ στα βαθτερα ατια που μας φεραν εδ. Ο χρος της Τριτοβθμιας Εκπαδευσης δεν αποτλεσε εξαρεση στις παθογνειες που γενικτερα χαρακτρισαν τη χρα.

Μλλον αποτελε να παρδειγμα - να κακ παρδειγμα - των πελατειακν αντιλψεων που ανδρθηκαν στην ελληνικ κοινωνα απ το ελληνικ κρτος. Και για να μην παρεξηγηθ, δεν λω τι δεν υπρχει αξιλογο δυναμικ στον χρο της παιδεας. Αντιθτως. χουμε και πλοσιο και πολ ικαν ανθρπινο δυναμικ απ τα νηπιαγωγεα μχρι και τα πανεπιστμια, χουμε ανθρπινο πλοτο.

μως οι θεσμο που δημιουργθηκαν, διαμρφωσαν στρεβλς συμπεριφορς. Αντ να αναδεικνουν το καλτερο, η διαχεριση και οι θεσμο αυτο τροφοδοτοσαν το χειρτερο. Οι θεσμο που δημιουργθηκαν στο ελληνικ Πανεπιστμιο δσμευσαν τον ακαδημακ χρο, τον αιχμαλτισαν σε μια πελατειακ αντληψη και πρακτικ.

Μερικ παραδεγματα. Παρουσιζουμε τις υψηλτερες δαπνες αν φοιτητ μεταξ χωρν της ΕΕ, αλλ και χωρν πως η Αυστραλα, το Ισραλ, η Ιαπωνα, η Κορα. Χωρς μως ανλογο αποτλεσμα. χουμε ταυτχρονα την μεγαλτερη αξηση στις δαπνες αυτς μεταξ του 1995 και του 2005.

Το διο και με τα μεταπτυχιακ προγρμματα. Θεσμοθετθηκαν συχν κριτα, και χωρς καμα διαδικασα αξιολγησης, εξακσια περπου μεταπτυχιακ προγρμματα, εν χουν υποβληθε για γκριση λλα εκατ περπου.

Το αποτλεσμα; Απ την μια η Ελλδα να χει το υψηλτερο ποσοστ νων που εισγονται στην Αντατη Εκπαδευση, απ την λλη να απ τα χαμηλτερα ποσοστ συμπλρωσης σπουδν στις χρες του ΟΟΣΑ και να απ τα υψηλτερα ποσοστ ανεργας πτυχιοχων στην Ευρπη.

Δηλαδ, το εκπαιδευτικ μας σστημα πως λειτουργε σμερα παργει και πολλος φοιτητς που δεν συμπληρνουν τις σπουδς τους, αλλ και πτυχιοχους που δεν βρσκουν διξοδο στην αγορ εργασας.

Γιατ; Γιατ ακολουθθηκε και εδ αντστοιχη πορεα με τις γενικτερες πελατειακς λογικς και το ναρχο και στρεβλ αναπτυξιακ μοντλο της χρας. Το σστημ μας διαπνεται απ λογικ κρατου κρατικιστικο, συγκεντρωτικο σχεδιασμο.

Για να εμαι σαφς: Το Υπουργεο - και το ξρω καλ γιατ πρασα απ το Υπουργεο αυτ - εναι αυτ που αποφασζει ποια τμματα θα δημιουργηθον, πσοι φοιτητς κθε χρνο θα εναι μηχανικο, νοσοκμοι, παιδαγωγο, κτηνατροι. Ποια Αυτοδιοκηση λοιπν; Για ποια Αυτοδιοκηση μιλμε; Και με αυτ την προσγγιση πορευμαστε κθε χρνο. σχετα απ τις ανγκες της κοινωνας, της αγορς, της περιφερειακς ανπτυξης της διας της ζτησης, των επιθυμιν των φοιτητν.

Πς μως γνεται ο σχεδιασμς; Δυστυχς, γνεται με πελατειακ, σε μεγλο βαθμ, κριτρια. Πισεις στους εκστοτε Υπουργος να δημιουργσουν να νο τμμα, ανλογα με την μδα, ανλογα με τους εσωτερικος συσχετισμος των πανεπιστημων, ανλογα με τις περιφερειακς πισεις για ΑΕΙ σε κθε πλη και σε κθε χωρι.

Δηλαδ, εχαμε και χουμε να σοβιετικ μοντλο κεντρικο σχεδιασμο, χωρς να εναι καν ορθολογικς. Γιατ πολ απλ εναι πελατειακς. Αυτ η πελατειακ αντληψη εξρτησης, ομφλιου λρου με το κρτος, επεκτθηκε βεβαως και στο φοιτητικ κνημα.

Η αγν πρθεση, πργματι αγν πρθεση, για εκδημοκρατισμ, για συμμετοχ των φοιτητν στην Διοκηση την δεκαετα του '80, μετατρπηκε σε ευκαιρα συναλλαγς των φοιτητοπατρων με καθηγητς που φιλοδοξοσαν να αναλβουν θση Διοκησης, σε ψφο στριξη μιας παρταξης με αντλλαγμα διευκολνσεις λων των ειδν, μχρι ακμα και στην βαθμολογα φοιτητν.

Η εξαγορ αυτ των συνειδσεων μεττρεψε τα ελληνικ πανεπιστμια σε κντρα που δεν διδσκουν θος και αξιοκρατα αλλ τη νσο του ελληνικο πολιτικο συστματος: την πελατειακ συναλλαγ. Πς να ευδοκιμσει -δεν λω τι εναι παντο τσι, βεβαως υπρχουν και λοι εκενοι που κνουν σως πολ μεγλες προσπθειες, αλλ πνγονται μσα στο σστημα αυτ-πς λοιπν να ευδοκιμσει η ποια προσπθεια αποτελεσματικτητας, λογοδοσας, διαφνειας και αξιοκρατας;

Επικρτησαν ο ελλιπς λεγχος, η ανπαρκτη στην πρξη αυτονομα και αυτοτλεια, η απουσα στρατηγικο σχεδιασμο, σνδεσης με τις ανγκες της κοινωνας και οικονομας, οτε καν της τοπικς, αξιολγησης στχων, προσπαθειν και αποτελεσμτων. Γνωρζετε λοι καλ τις μχες που και εγ χω δσει για την ουσιαστικ συμμετοχ του πολτη παντο.

Γνωρζετε λοι καλ πσο σημαντικ θεωρ το ρλο του συνδικαλιστικο κινματος. Αλλ σμερα χουμε καταστρψει τον υγι συνδικαλισμ στα ΑΕΙ και τα ΤΕΙ. Η ΕΦΕΕ -δεν εναι τυχαο- εναι ανπαρκτη εδ και χρνια. χουμε παρατξεις που ετε χουν ως κνητρο να μοιρσουν τις εξουσες ετε απλ αμφισβητον τα πντα και αντιδρον στα πντα.

Απ την Αριστερ μχρι την Δεξι βλπουμε να στηρζεται νας συνδικαλισμς ψηφοθηρικς, της εξρτησης και του συμβιβασμο. Πσω απ τις πιο επαναστατικς κορνες κρβονται οι πιο συντηρητικς πρακτικς της ελληνικς πολιτικς ζως.

Γι' αυτ χρειζεται να απελευθερσουμε τις δυνμεις του φοιτητικο κινματος απ την συναλλαγ και να προυν την πραγματικ τους θση. Των πολιτικν προτσεων, της διεκδκησης της ποιτητας, της αξιολγησης του διδακτικο ργου. Χωρς συνδιαχεριση και συμβιβασμος. Χωρς φοιτητοπατρες 30ντρηδες. Απελευθερνοντας και τον καθηγητ απ μια συναλλαγ που καμα σχση δεν χει με το πραγματικ του ακαδημακ ργο.

Ας εμαστε ειλικρινες. Τποτα δεν θα χουμε κνει και τποτα δεν θα πετχουμε αν δεν εξυγινουμε τη νοσηρ σχση που υπρχει τρα μεταξ εκπροσπων των φοιτητν και των Εκπαιδευτικν Ιδρυμτων.

Να δσουμε τλος στην αδιαφνεια, στις πελατειακς σχσεις, στις αθμιτες συναλλαγς που υποβαθμζουν τη λειτουργα των Πανεπιστημων μας και παργουν εξαιρετικ αρνητικ πρτυπα στη να γενι μας.

Και αυτ περν αναγκαστικ μσα απ τη σγκρουσ μας με τις πελατειακς λογικς που κυριρχησαν τα τελευταα χρνια στις φοιτητικς παρατξεις και σε ολκληρο το Πανεπιστημιακ σστημα.

Αυτ εναι ευθνη λων μας. Και καμα πολιτικ δναμη δεν χει το δικαωμα να κρυφτε απ την ευθνη αυτ, ψαρεοντας στα θολ νερ, στο νομα δθεν δημοκρατικν δικαιωμτων των φοιτητν που στην πρξη δεν εναι παρ τα αθμιτα προνμια μιας μειοψηφας που νμεται εξουσες στο χρο των Πανεπιστημων και αποτελε την εμπροσθοφυλακ στην προσπθεια να μην αλλξει τποτα, να μην θιγον τα κακς κεμενα.

Εγ καλ κθε φοιτητ να συμμετσχει στην μεγλη προσπθεια αλλαγς του ελληνικο Πανεπιστημου. Να συμμετσχει στον αγνα για το νο προσανατολισμ που θλουμε για τα Πανεπιστμι μας.

Για Πανεπιστμια και ΤΕΙ που θα εγγυνται την ελευθερα σκψης που σμερα δεν υπρχει ουσιαστικ, που θα δνουν πολλς επιλογς ζως και επαγγλματος, που δεν θα κλενουν πρτες στο νο, αλλ θα ανογουν ευκαιρες εκπαιδευτικς και επαγγελματικς, που θα κοιτνε τις ανγκες του φοιτητ και χι των συντεχνιακν συμφερντων μιας ακαδημακς κοιντητας, που θα συνδονται ρρηκτα με την περιφερειακ ανπτυξη, χι την ανπτυξη της τοπικς καφετριας, αλλ της πραγματικς τοπικς οικονομας μσω ερευνν, καινοτομιν, εκπαδευσης και μετεκπαδευσης, μσω συνεργασιν με τις παραγωγικς δυνμεις κθε τπου, αναδεικνοντας και την αναπτυξιακ ταυττητα κθε περιοχς. Συμβλλοντας καθοριστικ στη γεωργα στον τουρισμ, στον πολιτισμ στην πολεοδομα, στην πρσινη ενργεια την ναυτιλα.

να Πανεπιστμιο που θα πρωτοπορε εκε που η Ελλδα χει συγκριτικ πλεονεκτματα και τσι θα προσελκει το ενδιαφρον χι μνο του λληνα αλλ και του ξνου φοιτητ. να Πανεπιστμιο και ΤΕΙ που θα συνδεται με την κοινοκτημοσνη της παγκσμιας γνσης στον ψηφιακ χρο και θα μπορον να σταθον ιστιμα και πρωτοπρα εκε.

χει αναρωτηθε κανες, γιατ δεν χουμε ξνους φοιτητς στην χρα μας, που να ρχονται και να πληρνουν τα δδακτρ τους - χι ο λληνας αλλ ο ξνος φοιτητς - πως γνεται σε πολλς λλες χρες; Γιατ αντ να εξγουμε φοιτητς, δεν εξγουμε γνση;

Γιατ τα Ιδρματ μας να μην εναι Ιδρματα ποιτητας, ανταγωνιστικ διεθνς, ανοιχτ και διεθνοποιημνα, πως μας αξζει και πως μπορε ο Ελληνισμς και το χει αποδεξει; πως χει αποδεξει ο Ελληνισμς της  Διασπορς σε κθε ακαδημακ φορα στο εξωτερικ.

Προσελκοντας, βεβαως, φοιτητς και ερευνητς, απ τα Βαλκνια, τον Αραβικ κσμο, τον Κακασο, την Ουκρανα και Ρωσα, απ την πω Ανατολ, την Αφρικ, την υπλοιπη Ευρπη, αλλ βεβαως και τον Ελληνισμ της Διασπορς.

Επσης, στη χρα μας χουμε, δυστυχς, μεγλο αριθμ ανργων, πως κι ναν μεγλο αριθμ γυναικν που χουν παραδοσιακ αποσυρθε απ την αγορ εργασας. Αναρωτηθκαμε γιατ τα ΑΕΙ και τα ΤΕΙ σε αντθεση με πολλς λλες χρες, δεν χουν σοβαρ και εκτεταμνα προγρμματα εκπαδευσης και μετεκπαδευσης ανργων; Γιατ δεν συστνονται εκπαιδευτικ προγρμματα δια βου εκπαδευσης για να δσουν πολλς ευκαιρες σε τοπικ και περιφερειακ εππεδο, σε ενλικες, σε γυνακες, σε αγρτες, σε επιχειρηματες, σε επαγγελματες που θλουν ετε ν' ανανεσουν ετε ν' αποκτσουν νες γνσεις και προσντα;

Μς φταει η εσωστρφεια που δημιοργησε να κρατικιστικ σστημα, χωρς αντανακλαστικ για τις εξελξεις και το οικονομικ κοινωνικ περιβλλον.

Με αυτ το νομοσχδιο απελευθερνουμε τα ΑΕΙ και τα ΤΕΙ απ τον κρατισμ και τα παραδδουμε στην κοινωνα ως Δημσια Εκπαιδευτικ Ιδρματα. Δηλαδ, Ιδρματα  που λειτουργον για το δημσιο συμφρον, χι για τις στενς συντεχνες ενς κρατικο μορφματος, με γνμονα τις κοινωνικς και οικονομικς προτεραιτητες, μακρι, απελευθερωμνα απ τις πελατειακς πισεις, αλλ με αξιολγηση και πιστοποηση για την ποιτητα και το πραγματικ τους ργο.

Γι' αυτ, αγαπητο συνδελφοι, σμερα κρινμαστε. Κρνεται η ειλικρνεια των προθσεων λων μας, ταν διακηρττουμε τι θλουμε τις μεγλες αλλαγς που θα διορθσουν τα κακς κεμενα του παρελθντος. Σμερα, κρνεται ποιες δυνμεις εναι πραγματικ διατεθειμνες να συμβλουν στην αλλαγ της χρας.

Και εμες εμαστε τοιμοι, κι εμες συνεχζουμε, κι εμες αποδεικνουμε καθημεριν τι το Πανελλνιο Σοσιαλιστικ Κνημα και αυτ η Κυβρνηση εναι η δναμη - και θλουμε να εναι και λλες μαζ μας - που ακριβς κνουν αυτς τις μεγλες αλλαγς.

Και αντιθτως, για λλη μια φορ, υπρχουν δυνμεις που δνουν μια μχη οπισθοφυλακς για να μην αλλξει τποτα στη χρα μας, να μενουν λα στσιμα. Σαν να ταν τλεια. Σαν να μην υπρχαν προβλματα. Σαν να ταν λα καλς καμωμνα. Και τι απλ κποιοι λλοι φτανε για τη μορα μας.

Και κυρως ταν μιλμε για το σστημα παιδεας μιας χρας, τον ακρογωνιαο λθο που τελικ παργει πολιτισμικ και κοινωνικ πρτυπα σε μια κοινωνα, καθορζει το μλλον της χρας μας και εναι ο πυρνας της συνοχς της κοινωνας μας.

Θλουμε τον νο της πρωτοβουλας και της πρωτοπορας. Στην επιστμη και στην κοινωνα. Στη σκψη και στην πρξη. να Πανεπιστμιο χρο δημιουργας.

Αγαπητο συνδελφοι, το παρν νομοσχδιο, πως και καννα νομοσχδιο, δεν εναι πανκεια. Δεν εναι και το τλος της προσπθειας. Εναι μια αναγκαα να αρχ. Απογαλακτζεται το ελληνικ Πανεπιστμιο απ μια γραφειοκρατικ δουλεα. Δεν εναι τυχαο τι ο συγκεντρωτισμς του Ελληνικο κρτους πρασε και στα Πανεπιστμια και τα ΤΕΙ.

Θα αναγκαστον, μως, να βρουν τον δικ τους βηματισμ, τα Πανεπιστμια και τα ΤΕΙ, να μπορον να αποφασζουν πολ πιο αυτνομα, αλλ και να κρνονται αυστηρ απ τις αποφσεις που θα λαμβνουν. Αυτ σημανει τι χουμε ακμα σημαντικ βματα αλλαγν να κνουμε.

Τα επαγγελματικ δικαιματα δεν εναι δουλει του κρτους αλλ των επαγγελματικν φορων, των Επιμελητηρων. Και θα κρνεται αντικειμενικ το ργο των ΑΕΙ και των ΤΕΙ για το αποτλεσμ τους, την ουσα και χι το «χαρτ» που θα σφραγζουν.

Το τι διδσκουν, θα εναι δικ τους θμα, σε ποιο εππεδο, τι βιβλα, ποια τμματα, ποιοι καθηγητς, τι ττλους σπουδν, αλλ θα κρνονται για το εν αυτ που δηλνουν ανταποκρνεται στην πραγματικτητα.  Θα αξιολογονται.  Εν να master εναι πραγματικ master.  Και αυτ απ τις Αρχς Πιστοποησης, απ τον διον τον φοιτητ που θα χει μεγαλτερη ευχρεια επιλογν και η επιλογ του θα εναι και κριτριο χρηματοδτησης. Και ββαια απ την αγορ που και σμερα αμελικτα κρνει την ποιτητα των σπουδν σε μια παγκοσμιοποιημνη οικονομα.

Παραμνει επσης, ζητομενο το μεγλο θμα των εισαγωγικν εξετσεων πως και του προσδιορισμο των αριθμν των φοιτητν, που πρπει να φγουμε απ το numerus clausus. Να φγουμε απ την ννοια της εισαγωγς επσης, με προκαθορισμνο επγγελμα. Να δσουμε ευελιξα και ελευθερα στις επιλογς του φοιτητ ταν μπει μσα στο Πανεπιστμιο το ΤΕΙ.  Κτι που θα σπσει το κστος της φροντιστηριακς προετοιμασας που σμερα χει υπονομεσει κθε ννοια δωρεν παιδεας.

Κνουμε σμερα να μεγλο βμα, μετ απ ουσιαστικ, θα λεγα, εξονυχιστικ, δημοκρατικ διλογο σε λα τα εππεδα. Εναι να αποφασιστικ, να καθοριστικ και ιστορικ βμα για το εκπαιδευτικ σστημα της χρας. Μια μεγλη μεταρρθμιση με την οποα αλλζουμε τη λογικ του συστματος. Μια αλλαγ που θα αφσει τη σφραγδα της για πολλ χρνια στην ιστορα του εκπαιδευτικο συστματος της χρας μας.

Ας σταθομε λοι αντξιοι της ευθνης μας να αλλξουμε αυτ τη χρα, στηρζοντας αυτ την προσπθεια. Μια προσπθεια που αφορ το μλλον της χρας, το μλλον των νων μας, τους οποους πρπει να εξοπλσουμε με ελευθερα, δημιουργικτητα, κριτικ σκψη, αναλυτικ σκψη, να μπορον να χτσουν την Ελλδα στην οποα θλουν να ζσουν. Να σταθε και η Ελλδα στις δικς της και χι σε δνειες δυνμεις.

Οι πολτες στηρζουν αυτ την προσπθεια, λνε χι στην στασιμτητα και την οπισθοδρμηση, θλουν μεγλες αλλαγς. Εμες θα προχωρσουμε. Η Ελλδα αλλζει και θα αλλξει.

Σας ευχαριστ.