. A. :

27 2011

Κυρες και κριοι συνδελφοι, κριε Πρεδρε, σας ευχαριστ για την υποδοχ σας.

Σμερα, πρτα απ’ λα, οφελουμε λοι να απονεμουμε εσημα στον Ελληνικ λα. Στους λληνες πολτες, που δειξαν ωριμτητα και αποφασιστικτητα, στην πιο κρσιμη στιγμ για την πατρδα μας. Που ντεξαν και στθηκαν ρθιοι σε μια δσκολη δοκιμασα. Που κλεισαν τα αφτι τους στις σειρνες του λακισμο και της ευκολας.

Που παρ τις μεγλες δυσκολες που περννε, παρ το τι συχν αισθνθηκαν πικρα, αδικα δεν μπρεσαν να αξιολογσουν λες τις αποφσεις μας, αυτς που κληθκαμε να λβουμε μσα σε ναν καταιγισμ εξελξεων, επδειξαν τελικ σοφα και σνεση και γρισαν την πλτη στη συστηματικ προσπθεια διαφρων ετερκλητων δυνμεων, να επικρατσει το πλρες χος στη χρα μας, να σηκσουμε τα χρια μας και να παραδοθομε στη μοιρολατρα, να τιναχτε στον αρα η προσπθεια που κναμε να παραμενει η χρα μας ρθια.

Φανταστετε πο θα μασταν σμερα, αν εχαν υπερισχσει οι δυνμεις αυτς. Οτε το πρβλημα του υπρογκου χρους θα εχαμε αντιμετωπσει απ τη μα πλευρ, εν απ την λλη θα εχαν γυρσει λοι τις πλτες τους στην Ελλδα, ως μια χρα αδναμη, χωρς βοληση για αλλαγς, χωρς προοπτικ στον πυρνα του ευρωπακο οικοδομματος.

Αλλ η αλθεια εναι τι τποτα δεν θα εχαμε καταφρει χωρς εσς, χωρς τη δικ σας στση εθνικς ευθνης. Φανταστετε να μην εχαμε ψηφσει το Μεσοπρθεσμο, πως μας προτρεπαν με εκολα λγια σοι δεν θλησαν να αναλβουν τις ευθνες τους. Φανταστετε να μην εχατε στηρξει με την ψφο σας λες τις εθνικ αναγκαες αποφσεις που λβαμε.

Αλλ εσες αγνοσατε τις απειλς, αγνοσατε τις λοιδορες και τιμσατε τον ρκο σας, τον ρκο να υπηρετετε το δημσιο συμφρον και την πατρδα, σε μια καθοριστικ ιστορικ στιγμ. Και εμαι υπερφανος γι αυτ την Κοινοβουλευτικ Ομδα. Εμαστε υπερφανοι για τη στση που κρατσαμε. Εμαστε υπερφανοι που κναμε το πατριωτικ μας καθκον.

Κρατσαμε την Ελλδα στον πυρνα της Ευρωπακς νωσης. Και μαζ, δσαμε προοπτικ για να πιο ισχυρ οικοδμημα και για τη να γενι της χρας. Και εμαι υπερφανος γι αυτ, για τη δικ σας επιλογ, για τη δικ μας στση.

Δεξαμε, χι μνο σοβαρτητα και ευθνη, αλλ και να λλο πρτυπο πολιτικς λειτουργας, μακρι απ τη μικροκομματικ πελατειακ αντληψη που εχε επικρατσει τις προηγομενες δεκαετες. Και αυτ θα συνεχσουμε, αυτ πρπει να συνεχσουμε να κνουμε, γιατ οδηγς στη στση ενς πολιτικο, πολ περισστερο ενς προοδευτικο πολιτικο, δεν μπορε να εναι το να εναι ευχριστος σε κποιους εκλογες του, αδιαφορντας για τις ευρτερες επιπτσεις.

Εναι το να υπηρετε την αλθεια, να λαμβνει και δσκολες αποφσεις ταν χρειζεται και να εξηγε στους πολτες, γιατ αυτς εναι αναγκαες. Γιατ τελικ, εναι προς το συμφρον λων το γενικ καλ και, ρα, για τον κθε πολτη ξεχωριστ.

Κυρες και κριοι συνδελφοι, αυτς τις ημρες, η χρα μας κανε να ακμα αλλ αποφασιστικ βμα, γιατ οι αποφσεις του Ευρωπακο Συμβουλου που πετχαμε, εναι καθοριστικς σημασας για το μεσο, αλλ και το απτερο μλλον της χρας μας. Πργματα που μλις πριν απ λγους μνες φανονταν πολ μακριν, εμες καταφραμε να τα κνουμε πρξη. Τι πετχαμε;

Πρτον, να λσουμε το πιο μεσο πρβλημα, που ταν η κλυψη των δανειακν αναγκν της χρας μας τα επμενα χρνια, κτι καθλου αυτονητο στην αρχ αυτς της διαπραγμτευσης, δεδομνης και της πρτης απφασης για τη στριξ μας, με το ποσ των 110 δισεκατομμυρων ευρ. Θυμζω τι, και ττε, ταν το μεγαλτερο πακτο στριξης που εχε υπρξει ιστορικ στον πλαντη μας, πσο μλλον τρα.

Δετερον, να αντιμετωπσουμε το βργχο του χρους, που απειλοσε να μας πνξει τα επμενα χρνια, βελτινοντας ουσιαστικ τη βιωσιμτητα της μακρχρονης εξυπηρτησης του χρους μας. Αυτ το πετχαμε με την επιμκυνση των δανεων μχρι και το 2030, με τη μεωση των επιτοκων μχρι και 3,5%, με τη συμμετοχ των ιδιωτν στην ελφρυνση του χρους, καθς μεταφρεται να βρος σε αυτος, και με την επαναγορ χρους σε μειωμνες τιμς απ τις αγορς.

Τρτον, διασφαλσαμε τη σταθερτητα και την εξυγανση του τραπεζικο συστματος της χρας και την ασφλεια των καταθσεων.

Και τλος, εξασφαλσαμε την ενεργ υποστριξη της Ευρωπακς νωσης και των κρατν-μελν στην αναπτυξιακ μας προσπθεια - κποιοι το ονμασαν να «Σχδιο Μρσαλ» για την Ελλδα.

Με τις αποφσεις αυτς, επιβεβαισαμε τη συμμετοχ μας στο στεν πυρνα της Ευρωζνης, με ,τι θετικ αυτ συνεπγεται για τη σταθερτητα και την ασφλεια των πολιτν, για την ασφλεια της χρας, αλλ ακμα και για τη διεθν θση της χρας μας στην ευρτερη περιοχ, στην Ε.Ε. και αλλο.

Πραν μως των λεπτομερειν αυτο του γενναου πακτου - και τις επμενες ημρες, θα χει την ευκαιρα και ο Αντιπρεδρος και Υπουργς Οικονομικν, ο Βαγγλης Βενιζλος, να ενημερσει λεπτομερστερα για τα στοιχεα αυτο του πακτου - διασφαλσαμε την ισχυρ βοληση της Ευρπης να προστατψει και να στηρξει χρες πως η Ελλδα, μπροστ στις σημερινς και μελλοντικς εξελξεις στις αγορς και τη διεθν οικονομα. Αρκε εμες να μενουμε προσηλωμνοι στους στχους μας.

Θλω μως να τονσω επσης τι, αυτς οι αποφσεις που λβαμε στο Ευρωπακ Συμβολιο την προηγομενη εβδομδα, παρ' λο που απαιτον ακμα ενσχυση και επεξεργασα, εναι ιστορικς και για την δια την Ευρπη. Αποδεικνουν τι η Ευρπη, στω και με καθυστρηση, στω και με διαφωνες και δυσκολες, μπορε να συμπεριφερθε σαν μια μεγλη οικονομικ και πολιτικ δναμη και να προστατψει την αξιοπιστα των κρατν-μελν της και, πνω απ' λα, την αξιοπιστα του κοινο μας νομσματος.

Μσα απ τις δικς μας διεκδικσεις, μσα απ το δικ μας αγνα, αν θλετε, μσα και απ τη δικ μας περιπτεια, η Ευρπη γνεται λο και πιο πολιτικ, λο και πιο δυνατ και ξεφεγει λο και περισστερο απ το στδιο μιας απλς Νομισματικς νωσης, πως ταν αρχικ η ΟΝΕ.

Το 2009, θυμζω, δεν υπρχε καννα θεσμικ εργαλεο που να υποστηρζει την Ευρωζνη, πρα απ να προβληματικ Σμφωνο Σταθερτητας και Ανπτυξης, που αν αυτ εχε λειτουργσει, στω υποτυπωδς, δεν θα επτρεπε στην προηγομενη κυβρνηση Καραμανλ να ξεφγει και να χουμε αυτ τα ελλεμματα και αυτ το χρος, που εμες σμερα διαχειριζμαστε.

Δετε σμερα τι απσταση χουμε διανσει, με τα εργαλεα που χουν δη δημιουργηθε, αλλ και με τις χθεσινς ιστορικς αποφσεις. Αποφσεις που δεχνουν, χι μνο την αφοσωση λων μας στο κοιν νμισμα, αλλ και την πολιτικ μας βοληση να παρμβουμε αποφασιστικ και να ξαναδσουμε προβδισμα στην πολιτικ ναντι του παραλογισμο των φβων των αγορν και της επικνδυνης συμπεριφορς, πολλς φορς, των οκων αξιολγησης.

Απ την πρτη στιγμ της ανληψης των καθηκντων μου, απ το πρτο Ευρωπακ Συμβολιο στο οποο συμμετεχα και πριν καν αποκαλυφθε το πλρες και πραγματικ μγεθος του προβλματος, που φησε πσω της η Να Δημοκρατα, τνισα τη σημασα μιας τολμηρς απντησης, σε ευρωπακ εππεδο, στην οικονομικ κρση που αντιμετωπζαμε.

Ιδες, για τις οποες εμες πρωτοστατσαμε και λγοι κουγαν στην αρχ, σε μια Ευρπη που κυριαρχον οι συντηρητικς δυνμεις. Θματα πως το ευρωομλογο, ο φρος επ των χρηματοπιστωτικν συναλλαγν, οι μεγλες ευρωπακς αναπτυξιακς πρωτοβουλες, η ρθμιση και η διαφνεια στα λεγμενα «παργωγα», στα CDS, η ανεξλεγκτη και αδιαφανς λειτουργα των οκων αξιολγησης, οι φορολογικο παρδεισοι, μπανουν πια λο και περισστερο στο τραπζι των συζητσεων. Και αυτ δεχνει τι, παρ τον αρνητικ συσχετισμ δυνμεων, οι ιδες αυτς πινουν τπο σιγ και σταθερ και με τη δικ μας επιμον.

Και ας δομε τα πργματα στη σωστ τους δισταση. Η διεκδκησ μας και, τελικ, η απφαση να μας δανεζουν οι Ευρωπαοι εταροι με επιτκιο 3,5%, δηλαδ ελχιστα μεγαλτερο απ αυτ με το οποο δανεζεται η δια η Γερμανα, εναι στην ουσα μια ιδιτυπη καθιρωση ενς ευρωπακο ομολγου, ανεξρτητα αν δεν χει ολοκληρωθε ακμα αυτ το σστημα.

Η επαναγορ ομολγων στη δευτερογεν αγορ εναι επσης κτι που διεκδικοσαμε εδ και πολ καιρ, για να μπορομε να παρμβουμε ως Ε.Ε. στις ορξεις, αλλ και στην κερδοσκοπα που υπρχει πολλς φορς στις διεθνες αγορς - και αυτ τελικ αποφασστηκε στο Ευρωπακ Συμβολιο.

Αυτ θα γνεται μσα απ το Ταμεο EFSF, το οποο σημανει τι, σε εμβρυακ μορφ, αρχζει στην πρξη μια πραγματικ κοιν διαχεριση του χρους στην Ευρωζνη.

Με τη δικ μας προσπθεια και το δικ μας αγνα, η Ευρπη ωριμζει και παρνει λο και πιο πολ την τχη της στα χρια της, κνοντας λο και πιο πολ πρξη την αρχ της αλληλεγγης, που εναι θεμλιος λθος του ευρωπακο εγχειρματος.

Και φυσικ, πεται συνχεια με την προσπθεια που βρσκεται σε εξλιξη - και παρ' ολγο να καθιερωθε - για την καθιρωση του φρου επ των χρηματοπιστωτικν συναλλαγν, κτι στο οποο εμες πρωταγωνιστσαμε, τσο εγ προσωπικ, σο και η Ομδα μας στο Ευρωπακ Κοινοβολιο, που πτυχε την υπερψφιση μιας θετικς κθεσης για το φρο αυτ. νας φρος, που μπορε να αξιοποιηθε για τις επενδσεις και την ανπτυξη στην Ευρωπακ νωση, αλλ βεβαως και για τη διαχεριση του μεγλου θματος του χρους.

Αυτς οι αποφσεις, παρ' λο που απαιτον περαιτρω ενσχυση και επεξεργασα, εναι ιστορικς. Αποδεικνουν τι η Ευρπη, στω και με καθυστρηση, μπορε να εναι πργματι μια μεγλη δναμη.

Απ ενισχυμνη θση πλον, εμες θα συνεχσουμε να παρεμβανουμε στα ευρωπακ θματα, και με τις ιδες και τις προτσεις μας, και για το καλ της Ελλδας πρωταρχικ, αλλ και για το καλ της κοινς μας οικογνειας, της Ευρπης.

Και ξρουμε τι οι γενναες αποφσεις που πραμε προχθς στην Ευρπη, δεν αποτελον μια οριστικ ολοκλρωση, αλλ να μεγλο βμα. Ξρουμε τι και οι αγορς θα συνεχσουν καχποπτα να αμφισβητον, αλλ και τι η Ευρπη θα καλεται συνεχς να απαντ. μως, δειξε τι εναι τοιμη να απαντσει και με ισχυρ τρπο, και με αλληλεγγη.

Αγαπητο συνδελφοι, η διαπραγμτευση ταν δσκολη. Πολλς χρες εχαν αντιρρσεις, αλλ και δυσπιστα. Στη διαπραγμτευση αυτ, καθοριστικ ταν η συμβολ της παροσας Κοινοβουλευτικς Ομδας του ΠΑΣΟΚ. Και αυτ που λω, δεν αποτελε κολακεα. Εναι η αλθεια. Εναι πραγματικ γεγονς.

Βασικ μας πλο σε αυτ τη διαπραγμτευση ταν οι δσκολες αποφσεις που πραμε και η πεποθηση τι θα τις εφαρμσουμε. Το γεγονς τι δεν κρυφτκαμε πσω απ τις δυσκολες και αναλβαμε τις ευθνες μας. Θα θυμστε τι, με δηλσεις, αλλ και με επιστολς μου προς τους Ευρωπαους εταρους, εξγησα με σαφνεια τι, εμες κναμε αυτ που πρεπε και, τρα, ταν η σειρ τους να ανταποκριθον στις δικς τους ευθνες.

Αγαπητο συνδελφοι, επ 22 μνες τρα, δνουμε μχη και εναι πλον η πρτη φορ που τα αποτελσματα της μχης αυτς εναι τσο ορατ. Η χρα μας, τους μνες αυτος, βρθηκε κατ' επανληψη να βμα πριν την καταστροφ. Δεν το βλαμε κτω οτε να λεπτ. Τα σα ζσαμε τους μνες αυτος εναι να μθημα για λους μας, αλλ και για το μλλον.

Τποτα δεν μας χαρστηκε. Τποτα δεν κερδσαμε για κποιον αριστο μεταφυσικ λγο. Πετχαμε γιατ παλψαμε, γιατ αναλβαμε τις ευθνες μας ως Κυβρνηση, αλλ και ως κοινωνα. Οτε για μια μρα δεν πψαμε να διαπραγματευμαστε σκληρ.

Πορευτκαμε εξ αρχς βσει σχεδου, γνωρζοντας πολ καλ τι δεν μπορες να πετχεις μονομις, απ' την αρχ, λα σα θλεις, αλλ σταδιακ και με σχδιο, ιδιατερα στην Ευρωπακ νωση. Και τσι θα συνεχσουμε. Γιατ πρεπε και πρπει να αλλξουμε τα δεδομνα. Ειδικ ταν χεις ως αφετηρα μια κατσταση πλρους αναξιοπιστας της χρας.

Πορευτκαμε, γνωρζοντας πολ καλ πως η διαπραγματευτικ μας ισχς δεν εναι ζτημα «μαγκις» ανξοδων λεονταρισμν για το θεαθναι. Εναι θμα στρεων επιχειρημτων και απδειξης της αξιοπιστας σου. Και αυτ χτζονται μνο με τη σοβαρτητα και την ανληψη ευθνης.

Αν εσ δεν κνεις τποτα για να λσεις τα προβλματ σου, αν εσ δεν προσπαθσεις, απλ δεν θα πεσεις ποτ κανναν. Καμα πεση δεν θα πισει. Πολ απλ, δεν θα σε ακοει κανες. Και αυτ εναι η στση που αντιμετπισε η χρα μας, στην αρχ αυτς της προσπθειας.

Δεν λειψαν οι φωνς. Δεν λειψαν οι φωνς στην Ευρπη και αλλο, που λεγαν «εγκαταλεψτε την Ελλδα», «αφστε την να φγει». Γι' αυτ, οτε για μια μρα δεν πψαμε να χτζουμε λιθαρκι - λιθαρκι την πληγωμνη μας αξιοπιστα, βζοντας βμα - βμα τξη στα του οκου μας, στε η φων μας να ακουστε και η Ελλδα να αποτινξει το στγμα της αναξιοπιστας, της αδιαφνειας και του αναξιχρεου εταρου.

Ναι, εκε φτασαν την πατρδα μας οι πολιτικς του παρελθντος. Η δικ μας στση ταν πατριωτικ. ταν στση ευθνης, για να σηκσουμε και πλι ψηλ την Ελλδα. Αν πργματι δεν υπρχαν περιθρια να αντιστρψουμε το δυσμενς κλμα, αν πργματι δεν υπρχε καμα διθεση για αλληλεγγη προς την πατρδα μας, ττε θα με βλπατε πρτο εμνα να διαμαρτρομαι, να σταυρνω τα χρια, να κνω κριτικ και να εχομαι τα πργματα να ταν αλλις.

μως, εμες ξρουμε, και εναι παρδοσ μας, εναι παρδοση αυτς της παρταξης και ξρουμε τι μπορομε να αλλξουμε και την ιστορα, και τα δεδομνα, ακμα και την Ευρπη. Αυτ εναι η παρδοση του Πανελλνιου Σοσιαλιστικο Κινματος. Δεν εναι η μοιρολατρα, δεν εναι η παθητικ στση.

ταν στο χρι μας να αλλξουμε τα πργματα. Αποφασσαμε και με κπο, και με κστος, αλλ χτσαμε μια λλη εικνα της Ελλδας που, παρ τις δυσκολες, θλει να αλλξει.

Πιστψαμε και πιστεουμε στην Ελλδα. Δεξαμε σε λους πσο αποφασισμνη ταν η Κυβρνηση της χρας και η Κοινοβουλευτικ μας Ομδα, να αλλξει πορεα η χρα μας.

Μια διαφορετικ πορεα, μακρι απ εκολες, δθεν μαγικς, πλην μως ανπαρκτες λσεις, που θα οδηγοσαν πολ γργορα σε μεγαλτερα αδιξοδα.

Μακρι απ δθεν σωτρες, που υπσχονται μια ηρωικ μεν, καταστροφ δε. Φυγπονες λσεις, που μας οδηγοσαν στην πλρη χρεοκοπα - οικονομικ, πολιτικ, θεσμικ και ηθικ.

Μακρι απ' λους σοι προσπαθοσαν να πουλσουν δθεν ηρωικς στσεις προς τους πολτες, τη νοημοσνη των οποων συνεχζουν να υποτιμον.

Μακρι απ' σους πρτειναν να φερθομε πλι κουτοπνηρα, υποτιμντας τη νοημοσνη των εταρων μας, θεωρντας τους «κουτφραγκους», υποτιμντας τη δυναμικ και την καχυποψα των αγορν.

Με τη συνεπ μας στση και τη διαπραγμτευση που κναμε, πρα απ την κλυψη των δανειακν μας αναγκν για τα επμενα πολλ χρνια, πετχαμε λα σα μας κατηγοροσε η Αντιπολτευση τι δεν διαπραγματευμασταν. Και ακμα περισστερα.

Δηλαδ, και επιμκυνση, και χαμηλτερο επιτκιο, και επαναγορ ομολγων στη δευτερογεν αγορ, και την προστασα του τραπεζικο μας συστματος, αλλ και μια αναπτυξιακ πια στριξη της Ελλδας.

Αυτ εναι η δικ μας απντηση σε σους υπσχονται, γενικς και αορστως, «επαναδιαπραγματεσεις». Εμες αποδεξαμε μπρακτα τι, κθε μρα διαπραγματευμασταν, και θα διαπραγματευμαστε κθε μρα, πντα για το καλ της χρας.

Κθε φορ, πετυχανοντας ,τι καλτερο ταν εναι εφικτ στη δεδομνη στιγμ. Πετυχανοντας λο και περισστερο, σο και η αξιοπιστα της χρας μας ενισχεται. ταν τηρες τη δικ σου πλευρ της συμφωνας, μπορες να πετχεις και τη βελτωση των ρων.

Και υπρξαμε αξιπιστοι, πρτα απ' λα, γιατ εμες πρτοι θλουμε τις αλλαγς. Εμες θλουμε τις αλλαγς στη χρα. Δσαμε τη μχη για να διασφαλσουμε τους καλτερους ρους, να πλασιο ασφλειας, για να χουμε και το χρνο, και το πλασιο, μσα στο οποο θα πραγματοποισουμε αυτς τις αλλαγς.

Και εκενος που κρτησε τη δικ μας πλευρ της συμφωνας, δεν ταν απλς μια Κυβρνηση, ταν νας ολκληρος λας. νας λας, ο οποος, παρ τις σχεδν ανυπρβλητες δυσκολες, δεν λγισε, ακμα κι ταν τα περιοριστικ μτρα που λαμβνονταν ταν ομολογουμνως πρωτοφαν.

Και χι μνο δεν λγισε, αλλ βλπουμε σμερα και τις εξαγωγς να αυξνονται θεαματικ, και τον τουρισμ να ανακμπτει, και να υπρχει προοπτικ στη γεωργα, αλλ και την ελληνικ οικονομα να ενισχει με γοργος ρυθμος την ανταγωνιστικτητ της, μαζ βεβαως με ιστορικς θεσμικς αλλαγς.

Πρκειται για επτευγμα, που κανες δεν περμενε τι θα πετυχαναμε μσα σε να χρνο. Κι μως, μαζ τα καταφραμε. Και ακριβς επειδ τα καταφραμε, εχαμε και το «πρσωπο» να πμε στην Ευρπη και να διαπραγματευτομε αυτ που εναι θηλι στο λαιμ του Ελληνικο λαο, το χρος.

Και αυτ επα με πολ καθαρ τρπο, σε διφορες συναντσεις που εχα και με τους Αρχηγος των λλων κομμτων. πως και στο Συμβολιο Αρχηγν, υπ την προεδρα του Κρολου Παπολια. μουν πολ ειλικρινς και πολ σαφς. Πολ καθαρ, ανλυσα τις προοπτικς και τις κινσεις μας, σε ,τι αφορ το χρος και τα πιθαν σενρια καλτερης διαχερισς του.

Εχαμε να σαφς πλνο και ποτ δεν χσαμε την προσλωσ μας στο στχο, στον ευρτερο στχο. Πρα δηλαδ απ τη διαχεριση του χρους, να κνουμε και τις απαρατητες αλλαγς, για να σταθομε πια στα πδια μας με τις δικς μας δυνμεις, χοντας μια βισιμη οικονομα. Σπζοντας φουδα και προνμια, υπρ μιας πιο δκαιης και ευνομομενης κοινωνας.

Ποτ δεν φοβηθκαμε να τα βλουμε με συντεχνες και συμφροντα, που κρατοσαν τη χρα αλυσοδεμνη. Ποτ δεν φοβηθκαμε να αναλβουμε χι μνο τις δικς μας ευθνες, αλλ και να σηκσουμε το σταυρ των αμαρτιν, που λλοι διπραξαν.

Αυτ εναι, κυρες και κριοι, η υπεθυνη στση απναντι στην πατρδα και το λα μας. Αυτ εναι η συνεπς στση απναντι σε μια κοινωνα, την οποα ολκληρο το πολιτικ σστημα εχε για χρνια εθσει στην ωραιοποηση και στην απκρυψη της αλθειας. Απναντι σε πολιτικς δυνμεις, που αναζητον κποιο λλοθι στε να μην αλλξει τποτα, που υποτιμον τις δικς μας δυνμεις, των πολιτν, του Ελληνισμο, για να ενσπερουν τη μοιρολατρα για να μεταφρουν τις ευθνες αλλο για να παριστνουν τους σωτρες.

Εμες αλλξαμε και αλλζουμε αυτ την κακ συνθεια, αυτ την παθογνεια της πολιτικς στη χρα μας. Επαμε και πρξαμε τα δσκολα. Δεν φυγομαχσαμε, δεν κρψαμε το πρβλημα κτω απ το χαλ, δεν ψξαμε για εξιλαστρια θματα, οτε βλαμε το κεφλι μας στην μμο, μπροστ σε δυσκολες πρωτγνωρες και στη χρα μας, και στην Ευρωπακ νωση, που συχν μοιαζαν ανυπρβλητες.

Τελικ, αυτ η αντληψη για την πολιτικ, αυτ η διαφορετικ προσγγιση στη σχση μας με τους πολτες, αλλ και με τα δια τα γεγοντα, εναι μια κατκτηση, μια κληρονομι, που θα αφσουμε πσω μας: η επμονη προσπθεια, η προσλωση, ο μακροχρνιος σχεδιασμς και, πνω απ λα, η στση ειλικρνειας απναντι στους συμπολτες μας.

Μνον τσι θα μπορσουμε λοι μαζ, με τον Ελληνικ λα, να αλλξουμε την πατρδα, ταν λοι, μα λοι, γνουμε υπεθυνοι για τις πρξεις μας. Μια κλασικ ελληνικ αρχ, μια αξα, που για χρνια εχαμε ξεχσει. ρα λοιπν να την επαναφρουμε στη ζω μας, στη χρα μας, στην Πολιτεα, στην κοινωνα μας. Μια κοινωνα ευνομας, δικαιοσνης και Δημοκρατας.

Κυρες και κριοι συνδελφοι, μπροστ στη μεγαλτερη απειλ της σγχρονης ιστορας, απ την πρτη κιλας στιγμ, καλσαμε λες τις πολιτικς δυνμεις να συμβλουν στην εθνικ προσπθεια, στον αγνα επιβωσης, αλλ και ριζικς αλλαγς που ζητ ο τπος. Οι εκκλσεις μας μειναν αναπντητες, μχρι και σμερα.

Και τι δεν ακοσαμε τους τελευταους μνες. λους αυτος τους μνες, περσσεψε η ανευθυντητα, η υποκρισα, ο λακισμς, αλλ και η λοιδορα, η λσπη και, ακμα χειρτερα, η αμφισβτηση του πατριωτισμο μας, απ αυτος που κατεξοχν βαλαν φωτι στο σπτι και μετ το βαλαν στα πδια. Και στη συνχεια, διπρεψαν στο να ασκον μηδενιστικ κριτικ για το πς εμες σβνουμε τη φωτι, που αυτο προκλεσαν. ακμα χειρτερα, στο να ρχνουν λδι στη φωτι, που εμες σβναμε, ποντροντας στην αποτυχα.

Δυστυχς, η στση τους ως Αντιπολτευση δεχνει τι δεν χουν διδαχθε τποτα, τι δεν χουν την πρθεση να αποβλουν εκενες τις παθογνειες του πολιτικο συστματος, που μας φεραν μχρι εδ - του μικροκομματισμο. Αλλ ακμα και ως Αντιπολτευση, παρ τις πανθομολογομενες ευθνες τους, επλεξαν τη στση της ευκολας, τη στση της ανξοδης κριτικς.

Επλεξαν μως και να παξουν με τη φωτι, δεχνοντας τι προκειμνου να υπηρετσουν τα εκλογικ τους ποσοστ, δεν διστζουν μπροστ σε τποτα, χι μνο μια φορ, αλλ σε λες τις κομβικς στιγμς της χρας, αυτς που περσαμε. Και στη σκληρ μχη λων αυτν των μηνν, μας προτρεψαν να κνουμε το απονενοημνο διβημα - πολ απλ, να χρεοκοπσουμε.

Αυτ καναν, με την ρνησ τους να υπερψηφσουν τη συμφωνα σωτηρας των 110 δισεκατομμυρων ευρ. Αν τους εχαμε ακοσει, η χρα θα εχε χρεοκοπσει απ πρυσι, το Μιο. Αυτ καναν, και με την ρνησ τους να υπερψηφσουν το Μεσοπρθεσμο Πργραμμα.

Αν και πλι τους εχαμε ακοσει, χι απλς δεν θα εχαμε ανοξει την προοπτικ για να λσουμε το πρβλημα του χρους, αλλ και τα ταμειακ διαθσιμα θα εχαν σμερα εξαντληθε και θα αντιμετωπζαμε τρα, αυτ τη στιγμ, τελεως λλης τξεως κοινωνικ και εθνικ προβλματα. Αυτ τη στιγμ, δεν θα μποροσαμε να πληρσουμε μισθος και συντξεις.

Ακμα και την «11η ρα», πριν τη στση πληρωμν, η Αντιπολτευση επλεξε να συνεχσει να παζει μικροκομματικ παιχνδια με τις τχες της χρας. πως χω πει, η Να Δημοκρατα χασε μια μοναδικ ευκαιρα να δεξει τι χει αλλξει, αλλ και να συμμετχει σε μια εθνικ προσπθεια, να συμμετχει τελικ σε μια εθνικ επιτυχα, σε μια επιτυχα του λαο μας.

Θα μουν ευτυχς, αν πργματι μοιραζμασταν αυτ μας την επιτυχα. Δυστυχς, μως, παρασρονται απ τις μικροκομματικς συγκυρες. Σε τσο κρσιμες συνθκες, ορισμνοι πορεονται μνο με γνμονα τις δημοσκοπσεις, ταν παζεται κορνα-γρμματα η τχη, η ιστορα, η μορα της χρας. Τι να τα κνω τα εκλογικ ποσοστ, αν η χρα μου χει δυστυχσει;

Κυρες και κριοι συνδελφοι, εμες κνουμε το καθκον μας και αφνουμε σε λλους τη φιλοδοξα να γνουν πρωθυπουργο πση θυσα, στω κι αν γνουν πρωθυπουργο μιας Ελλδας της δραχμς, εξαθλιωμνης και χρεοκοπημνης.

Εμες δημιουργομε την Ελλδα της προοπτικς. Δημιουργομε την Ελλδα της σιγουρις. Δημιουργομε την Ελλδα της δικαιοσνης. Δημιουργομε την Ελλδα της ανπτυξης, της πρσινης, σγχρονης και δκαιης ανπτυξης.

Και σε αυτ την κρσιμη μχη, απτυχαν σοι προσπθησαν συστηματικ να πεσουν τους λληνες τι ο αγνας εναι μταιος. Η Ελλδα σμερα μπορε, χι μνο να στκεται ρθια, αλλ και να κοιτει το μλλον με περισστερη σιγουρι και αισιοδοξα.

Με τις αποφσεις της προηγομενης εβδομδας, μπανουν προοπτικς, φανεται το φως στην κρη του τονελ, πινουν τπο οι θυσες του Ελληνικο λαο, πως εχαμε υποσχεθε. Μπορομε να σχεδισουμε το μλλον μας σε πιο στρεες βσεις, με  μεγαλτερη ασφλεια.

λα αυτ δεν σημανουν τι η μχη λαβε τλος. Πραμε επιτλους, μως, μια βαθι ανσα, χρνο και κεφλαια για να αξιοποισουμε τα χρνια που ρχονται δημιουργικ και παραγωγικ, στε να διασφαλσουμε τη μετβαση σε μια Ελλδα, που δεν θα ξαναζσει ττοιους κινδνους, αλλ και μια χρα καλτερη  για τα παιδι μας.

μως, κυρες και κριοι συνδελφοι, οι καιρο χουν αλλξει. Και καλς χουν αλλξει, γιατ σα συνβαιναν τα προηγομενα χρνια, δεν μπορε να επαναληφθον.

Εναι τρα η ρα να συνεχσουμε τις μεταρρυθμσεις, να εγγυηθομε μια βισιμη ανπτυξη, να γνουν σα δεν γιναν τις τελευταες δεκαετες.

Να βλουμε την Ελλδα, ναι, στην πρωτοπορα. Να μην εναι ουραγς η χρα μας, αλλ να εναι στην πρωτοπορα, σε τομες πως της διατροφς και των αγροτικν προντων, της καθαρς και πρσινης ενργειας, της υψηλς ποιτητας τουρισμο, των ποιοτικν και πρσινων ενεργειακ κατασκευαστικν υλικν, των εξαγωγν, των ιχθυοκαλλιεργειν, των υπηρεσιν υγεας και παιδεας, που μπορον να γνουν ως και εξαγγιμα προντα και υπηρεσες, της πολιτιστικς μας ανδειξης, του ψηφιακο χρου, της σνδεσης της ναυτιλιακς μας παρδοσης με σοβαρς δομς εμπορικν συγκοινωνιν και δικτων στην ευρτερη περιοχ.

Αυτ η αναπτυξιακ μας προοπτικ εναι που μας εγγυται να διαφορετικ μλλον και, ββαια, εγγυται ακμα πιο γργορη αποκλιμκωση του χρους.

Ναι, μπορε να περνμε δσκολα, μως, η εποχ που ζοσαμε με δανεικ, τα οποα δεν θα μποροσαμε να αποπληρσουμε, χει τελεισει. Η εποχ των συνεχν ελλειμμτων χει τελεισει.

Και πως χω πει πολλς φορς και το ξαναλω, αν το παλι χρος, το μηδενσουμε αριο - και δη το κναμε διαχειρσιμο - πλι θα εχαμε το πρβλημα των ελλειμμτων. Γιατ κθε χρνο, παργουμε ακμα ελλεμματα. Ναι, πολ μικρτερα απ τα 36 δις ευρ του 2009, αλλ συνεχζουμε να παργουμε ελλεμματα. Δηλαδ, και σμερα, ξοδεουμε περισστερα, απ' ,τι χουμε ως σοδα.

Και εναι πολ λογικ οι εταροι μας να μη θλουν να πληρνουν τα  ελλεμματ μας, για πολ ακμα. Γι' αυτ, χουμε στχο το συντομτερο να φτσουμε σε πρωτογενς πλενασμα. Γιατ παρ' λο που καταφραμε να μεισουμε το λλειμμ μας σο καμα λλη χρα στην Ευρωζνη, αυτ το λλειμμα μως συνεχζει να παραμνει υψηλ. Πρπει το ταχτερο να μηδενιστε, για να πμε σε πρωτογεν πλεονσματα.

Η εποχ που το πολιτικ σστημα μποροσε να πορεεται με την ωραιοποηση και το χιδεμα αυτιν χει τελεισει.

Το μοντλο της ανπτυξης, που βασστηκε σε παρασιτικ σπατλη και υπερκατανλωση, χει επσης τελεισει.

Η διοκηση του δημσιου τομα και των κρατικν εταιρειν, με κριτριο τη σπατλη και το ρουσφτι για να βολψουμε κποιους, χει τελεισει.

Η φεση αμαρτιν σε ισχυρος και σε κντρα επιρρος, χει επσης τελεισει.

Η εποχ των προνομων για λγους σε βρος λων, χει τελεισει.

Και ποιος δεν το χει καταλβει ακμα, ζει σε μια λλη εποχ.

Και εναι ευτχημα που η δια η κοινωνα το στηρζει αυτ και εναι μπροστ απ πολλος, που θλουν το πολιτικ σστημα κολλημνο στα παλι.

Και αυτ μας κνει λους να ελπζουμε και να πιστεουμε στην Ελλδα. Να πιστεουμε τι η Ελλδα μπορε να μετατρψει αυτ την περοδο των μεγλων δυσκολιν, αλλ και των μεγλων αλλαγν, στην πιο δημιουργικ περοδο της πρσφατης ιστορας της.

Αγαπητο συνδελφοι, τη μετβαση απ την εποχ αυτ, που χει τελεισει, σε μια Ελλδα δκαιη, παραγωγικ και βισιμη, δεν θα την εξασφαλσουμε, παρ μνο δουλεοντας. Δουλεοντας λοι μαζ, με δημιουργικ τρπο, με ανοιχτ μυαλ, για να φρουμε σε πρας μεγλες αλλαγς. Εξλλου, αυτ ταν πντα και η ιστορικ αποστολ του Κινματς μας, να εναι πρωτοπρα δναμη αλλαγν και ανατροπν.

Γιατ δεν εναι το μνημνιο το Μεσοπρθεσμο, που μας υποχρενουν να προχωρσουμε σε μεγλες αλλαγς και μεταρρυθμσεις. Δεν εναι η πορεα που χουμε μπροστ μας, απλς, μια διαδικασα συμμρφωσης με τις υποχρεσεις που χουμε αναλβει. Δεν μας φταιξε κανες λλος για τα προβλματα στα Πανεπιστμια στα νοσοκομεα, για τη βα στα γπεδα, για την αδιαφνεια στη συνταγογρφηση, για τη διαφθορ στην Πολεοδομα στις Εφορες.

Εναι δικ μας βοληση και επιθυμα να αλλξουμε την πατρδα μας, που μας οδηγε και θα μας οδηγε. Και που μας δνει τη δναμη να προχωρσουμε πλον σο πιο δυναμικ γνεται, σο πιο δυναμικ μπορομε. Για να μην στεκμαστε στα πδια μας με δνειες δυνμεις, αλλ με τις δικς μας.

Σε αυτ την κατεθυνση επικεντρωνμαστε πλον, με την αξιοποηση της δημσιας περιουσας που ρημζει, ρμαιο των καταπατητν των επ χρνια λγων ευνοημνων.

Με επενδσεις απ το ΕΣΠΑ, το οποο επιταχνεται, εν η εθνικ συνδρομ μεινεται.

Με το νοιγμα των κλειστν επαγγελμτων, σε πεσμα κθε συντεχνας, αλλ και των στελεχν εκενων της Αντιπολτευσης, που επενδουν στην καταστροφ και το λακισμ, κλενοντας λιμνια, αεροδρμια και δρμους, στο μσον της τουριστικς περιδου.

Και σον αφορ το επκαιρο θμα των ιδιοκτητν ταξ, εναι σταθερ η θση μας για την απελευθρωση των επαγγελμτων, με καννες. Αυτ θα ισχσει και για τη συγκεκριμνη κατηγορα επαγγελματιν. Πρθεση της Κυβρνησης εναι να συνεχσει το διλογο. Αυτ εναι η αρχ μας, αυτ εναι η θση μας και στο συγκεκριμνο ζτημα, αυτο του κλδου.

Θα ακοσει η Κυβρνηση κθε πρταση για την οργνωση του κλδου, με στχο να παρχονται ποιοτικς υπηρεσες στους πολτες και να αξιολογηθον και οι ευαισθησες του κλδου. Αλλ η απελευθρωση αυτ, θα γνει πρξη.

Απευθνομαι επσης στους ιδιοκττες των ταξ, για συνεργασα στον τομα αυτ. Τους καλ να συναισθανθον τις δυσμενες επιπτσεις των κινητοποισεν τους, σε μια κρσιμη περοδο για τον τουρισμ, την οικονομικ ζω της χρας και τους πολτες.

Δεν υπρχει λγος αντιπαρθεσης, μιας και εναι δεδομνη και σαφς η δικ μας θση να χουμε διλογο και, χωρς προκαταλψεις, να καταλξουμε σντομα σε να ικαν πλασιο αναβθμισης των υπηρεσιν στον τομα αυτ.

Πργματι, αλλαγς παντο: με τις αλλαγς στο δημσιο τομα, στε να γνει πιο ευλικτος και να λειτουργε προς φελος του πολτη. Με την ρση των αδικιν στις αμοιβς, η οποα θα γνει πραγματικτητα με το νο ενιαο μισθολγιο στο Δημσιο, με τη μεωση της φαρμακευτικς δαπνης μσω της ηλεκτρονικς συνταγογρφησης, με την επιτχυνση των ιδιωτικοποισεων εκε που χρειζεται, στε να προσελκσουμε ξνες επενδσεις και να δημιουργηθον θσεις εργασας.

Με τη ριζικ και εκ βθρων αλλαγ του φορολογικο συστματος, προς την κατεθυνση της δικαιοσνης και της καταπολμησης της φοροδιαφυγς. Μιας φοροδιαφυγς, που αποτελε τη μεγαλτερη κοινωνικ αδικα.

Δεν μνουμε, μως, μνο στο μτωπο της οικονομας. πως επα, με αυτ την οικονομικ κρση, χουμε την ευκαιρα να δομε τα βαθτερα ατια και χι μνο τα συμπτματα - μια κρση θεσμν και εμπιστοσνης. Γι' αυτ, προχωρμε στο ευρτερο πργραμμα δομικν μεταρρυθμσεων της μεταπολτευσης.

Πρτη απ αυτς τις μεταρρυθμσεις που χουμε μεσα μπροστ μας, εναι το νο πλασιο λειτουργας για τα Πανεπιστμια και τα ΤΕΙ. Χτυπει χρνιες παθογνειες στη ρζα τους. Και ναι, σε αυτ τη μεγλη πορεα, δεν θα διστσουμε να αλλξουμε και ρυθμσεις, που κποτε εμες καθιερσαμε. Ρυθμσεις, που κποτε ταν αναγκαες στην εποχ τους, αλλ που σμερα εναι πλρως αναχρονιστικς.

Και ττοιες υπρχουν πολλς, παντο, και ειδικ στο χρο της παιδεας, που καθηλνουν το εκπαιδευτικ μας σστημα στην υπανπτυξη και που εγκλωβζουν αντ να απελευθερνουν τα παιδι μας, τις πιο δημιουργικς δυνμεις που διαθτει η πατρδα μας.

Τολμμε, κυρες και κριοι συνδελφοι, και δεν μνουμε μνο στο χρο της παιδεας. Με την επιτχυνση και απλοστευση της απονομς της δικαιοσνης, φεγουμε απ την κατσταση αρνησιδικας, στην οποα εχαμε περιλθει.

Με την αλλαγ του εκλογικο νμου, του νμου Περ Ευθνης Υπουργν, του νμου για τη χρηματοδτηση των κομμτων, με τη θεσμοθτηση της υποχρεωτικς ανρτησης του «πθεν σχες» των πολιτικν και λλων λειτουργν στο Διαδκτυο, στε να κοπον οι ρος πολιτικο χρματος, που θελαν να αιχμαλωτζουν το πολιτικ σστημα, φρνουμε επιτλους απλυτη διαφνεια στον πολιτικ βο.

Με τη δημοψφισμα, μια λλη δημοκρατικ αντληψη στη χρα μας, κνουμε να τολμηρ βμα Δημοκρατας, για να δσουμε απντηση στο γνσιο και δκαιο ατημα των πολιτν για περισστερη συμμετοχ και λογοδοσα. Να αποφασζει πια ο διος ο πολτης - και μεσα - για μεγλα ζητματα, για το πο θλει να κινηθον τα πργματα.

χει ρθει η ρα να εμπιστευθομε την κοινωνα μας και να μας εμπιστευθε κι εκενη. Τρμα στο «κρτος-πατερολη» και δυνστη, που θλει τους πολτες παθητικος παρατηρητς της ιστορας. Η Ελλδα, κθε μρα που περνει, αλλζει.

λα αυτ δεν εναι βεβαως εκολα. Τα συμφροντα που πλττονται εναι ισχυρ. Συντεχνες και προνομιοχοι θα προσπαθσουν εκβιαστικ να ανακψουν την πορεα μας, εν η Αντιπολτευση, για μα ακμη φορ, χι μνο δεν δεχνει διατεθειμνη να βλει πλτη αλλ, παρ τις συνεχες εκκλσεις μας, κνει και πλεμο χαρακωμτων, για να μην αλλξει τποτα στη χρα μας.

Εμες, ββαια, στην πορεα αυτ, δεν σταματμε να καλομε και σμερα, και αριο, σε ουσιαστικ συνεννηση - εθνικ, κοινωνικ, πολιτικ - για μεγλες αλλαγς. Η δημοκρατικ διαβολευση παραμνει μρος του δικο μας πολιτικο πολιτισμο.

Κυρες και κριοι συνδελφοι, στις μεγλες προκλσεις που χουμε μπροστ μας, εμες καλομε λες τις δημιουργικς δυνμεις του τπου, πολιτικς και κοινωνικς, να δουλψουμε λοι μαζ ως λληνες, για μια χρα πως τη θλουμε, αλλ και πως τη δικαιομαστε.

Και απ την ενδεικτικ αναφορ που κανα προηγουμνως, εναι σαφς τι χουμε λοι πολλ δουλει μπροστ μας, δημιουργικ δουλει, με την οποα χτζουμε βμα-βμα, μρα τη μρα, μια διαφορετικ Ελλδα.

Και να εστε λοι σας ββαιοι, αλλ θα λεγα και υπερφανοι, τι η ιστορα δεν θα καταγρψει μνο μια περοδο μεγλων δυσκολιν, των μεγαλτερων που πρασε ποτ η χρα μας τις τελευταες δεκαετες. Θα καταγρψει επσης την περοδο αυτ, ως μια περοδο των πιο μεγλων προοδευτικν αλλαγν, των μεγαλτερων που χουν γνει ποτ στη χρα, τα προηγομενα χρνια.

Αλλαγς, που θα αφσουν το θετικ σημδι τους στη χρα, για πρα πολλ χρνια. Θετικ σημδια προδου, δικαιοσνης και θεσμικν αλλαγν.

Και αυτς εναι ο πχης για εμς, γιατ σε αυτ την κατεθυνση προχωρμε, αξιοποιντας με τον καλτερο τρπο κθε ημρα, μχρι το τλος της θητεας μας.

Προχωρμε με σους θλουν και μπορον. Και αυτο, εναι η συντριπτικ πλειοψηφα των απλν πολιτν, αγαπητο συνδελφοι, το γνωρζουμε. Γνωρζουμε τον πνο του καθενς, τις διαμαρτυρες, αλλ ξρουμε τι, στο βθος, η συντριπτικ πλειοψηφα των Ελλνων πολιτν θλει να πετχουμε, θλει να πετχει αυτ η Κυβρνηση, για να πετχει η Ελλδα. Και εμες, αυτ δεσμευμαστε να κνουμε.

Παρ τις δυσκολες, χουμε αποδεξει τι μπορομε και πετυχανουμε, μπορομε και διαπραγματευμαστε, μπορομε και αλλζουμε την Ελλδα. Και αυτ θα συνεχσουμε να κνουμε, μαζ με λους εκενους που θλουν και μπορον, που εναι οι σκληρ εργαζμενοι λληνες, οι οποοι δεν θλουν πια την Ελλδα που τους πλγωσε τις προηγομενες δεκαετες.

Την Ελλδα της αναξιοκρατας και της αδικας, της αρνησιδικας και της ανομας, την Ελλδα της γραφειοκρατας και της αδιαφνειας, της λλειψης αντιπροσπευσης και των αδναμων θεσμν, των ελλειμμτων και της ανεργας.

Θλουν την Ελλδα της Δημοκρατας, που αντιστκεται σε κθε ανομα. Την Ελλδα της Δημοκρατας, που δνει προοπτικ. Την Ελλδα της Δημοκρατας, που αντιστκεται και στη βα, απ που κι αν προρχεται.

Τη Δημοκρατα, για την οποα παλψαμε, μαζ με τσους λαος στην Ευρπη. Επ δικτατορας, και με το λα της Νορβηγας, παλψαμε ττε για την απελευθρωση της χρας μας. Και ο λας της Νορβηγας στθηκε πλι μας εκενες τις δσκολες εποχς.

Για να αναφρω και μια ιστορα, οι Νορβηγο δωσαν στον Ανδρα Παπανδρου, που δεν εχε ττε ελληνικ διαβατριο και δεν μποροσε να κινεται ελεθερα για τον απελευθερωτικ αγνα, νορβηγικ διαβατριο, για να μπορε να συνεχσει τον απελευθερωτικ αγνα και να κινεται σε λη την υφλιο για τη Δημοκρατα στη χρα μας.

Σμερα, και εμες, ως Κοινοβουλευτικ Ομδα, συμπαραστεκμαστε με αλληλεγγη στο Νορβηγικ λα. Συμπαραστεκμαστε με αλληλεγγη και συμπνια και στις οικογνειες των θυμτων, πως και σε λους τους Νορβηγος πολτες, με την δια προσλωση για τη Δημοκρατα, την ελευθερα, τις ανοιχτς κοινωνες.

Φλες και φλοι, αγαπητο συνδελφοι, δεν πρπει οτε λεπτ να ξεχνμε τι, νας ολκληρος λας περιμνει απ εμς να εμαστε συνεχς στην πρωτοπορα της προσπθειας να αλλξουμε την πατρδα μας. Τους περασμνους μνες, αποδεξαμε τι εμαστε και αποφασισμνοι, και ικανο να υπερβομε κθε εμπδιο, τι η θλησ μας εναι πιο ισχυρ απ ποτ.

Και τσι θα συνεχσουμε, με μπροστρη αυτ την Κοινοβουλευτικ Ομδα, που πρασε τους προηγομενους μνες δια πυρς και σιδρου. Αποδεξαμε την εντητ μας, τη βολησ μας να πμε τη χρα μας μπροστ, απναντι σε κθε μικρ και μεγλο συμφρον, που επιχερησε να μας διαιρσει.

τσι θα συνεχσουμε, αλλζοντας την Ελλδα, με σμμαχ μας τη μεγλη κοινωνικ πλειοψηφα, που ζητει εδ και τρα απαλλαγ απ τα βαρδια του παρελθντος, αλλ και τη δημιουργα μιας διαφορετικς και καλτερης Ελλδας.

Πμε μαζ, για τις μεγλες και δημιουργικς μχες. Πμε μαζ και με τη να γενι, που διψ για μια διαφορετικ Ελλδα. Και θα τα καταφρουμε και πλι.

Καλ μας αγνα. Σας ευχαριστ.