. . :

16 2011

Αγαπητο συνδελφοι, φλες και φλοι, αγαπητ Βασλη, πολ σωστ επες «μια πολ ωραα συνεδραση». Γιατ εναι ωραα; Πρτα απ λα, γιατ νομζω τι αναδεξαμε ακριβς, σε μια στιγμ ταυτχρονης σγκλισης των δο Κοινοβουλευτικν Ομδων των δο μεγλων κομμτων, μια διαφορετικ ποιτητα, την οποα εμες θλουμε, για να εμπεδνουμε κι ναν διαφορετικ πολιτικ πολιτισμ, η οποα μως ποιτητα χει και μια μεγλη βση στις αξες μας.

Δεξαμε σμερα μια εντητα εδ, σε αυτ την Κοινοβουλευτικ Ομδα, χι βσει του φβου βσει μιας απειλς, αλλ βσει της ευθνης και βσει της Δημοκρατας και της ελεθερης κφρασης των διαφορετικν απψεων. Και αυτ μας χαρακτηρζει.

Δεν θα ταν εδ τσες ρες οι βουλευτς μιας Κοινοβουλευτικς Ομδας, να μιλον, να τοποθετονται, να αγωνιον, εν η αγωνα τους ταν για την εξουσα και χι για την αξα. Εμες εμαστε εδ για να υπηρετσουμε την αξα και χι για να υπηρετσουμε την ποια εξουσα. Και αυτ εναι η διαφορ μας, αυτ εναι η δημοκρατικ μας διαφορ και εναι αυτ που δεχνει και η Κοινοβουλευτικ μας Ομδα, η οποα δειξε μια εντητα πνος και στχων, παρ τις οποιεσδποτε επιμρους διαφορς.

κουσα τις προτσεις και τις αξιλογες συμβουλς λων των συναδλφων. κουσα τις παρατηρσεις για τον ανασχηματισμ και τη να Κυβρνηση, τις οποες και θα λβω υπψη.

Παρλληλα, θλω να τονσω τι υπρχουν και καλο και καλτεροι Υπουργο, αυτ που δεν υπρχει, μως, εναι τλειοι Υπουργο και, μλιστα, ταν παρνουν αποφσεις σε αχαρτογρφητα νερ. Παρτι ξρουμε ποιος εναι ο στχος, θα πρπει συνεχς το τιμνι να κνει διορθωτικς κινσεις.

Αυτς που χει το τιμνι, ετε εναι Υπουργς, ετε εναι Πρωθυπουργς, οποιοσδποτε σε μια Διοκηση, πρπει να κνει συνεχς διορθωτικς κινσεις σε αχαρτογρφητα νερ και, μλιστα, σε φουρτονες. Αυτ γνεται και θα γνεται και δεν πρπει να το φοβμαστε, αρκε να ξρουμε και ξρουμε ποιος εναι ο στχος.

Θλουμε επσης να ξρουμε τι το ργο που αναλβαμε δεν εναι ργο μερικν των καλτερων Υπουργν, εναι το ργο λων μας, χι μνο της Κοινοβουλευτικς Ομδας, σγουρα μεγλη ευθνη χει πσει στους μους της Κοινοβουλευτικς μας Ομδας, αλλ εναι και λων των πολιτν. πως επε κποιος, εναι εθνικ τα χαρακτηριστικ της κρσης και πρπει να κωπηλατομε λοι, αλλις θα υπρχει αδρνεια, θα υπρχει ηττοπθεια, θα υπρχει απλ διαμαρτυρα.

Δυστυχς, το πολιτικ σστημα, τσι πως λειτοργησε, πελατειακ, δεν επτρεψε να υπρχει οξυγνο στη συμμετοχ, δεν επτρεψε και δεν δημιοργησε θεσμος συμμετοχικος, μσα απ τους οποους να βγανουν ιδες, προτσεις, πρωτοβουλες, αλλ ταν περισστερο για το πς θα πισεις το μσον, ποιον θα χεις στην Κυβρνηση και ποιος θα χει την εξουσα.

Και αυτ εναι να ακμα πρβλημα σμερα, που χρειζεται η πρωτοβουλα και η συμμετοχ. Διτι πο και πς θα χει την πρωτοβουλα ο πολτης; Πς θα εκφραστε, πς θα εφαρμοστε μια πολ καλ πρωτοβουλα ιδα που μπορε να χει ο λληνας πολτης; Και αυτ προσπαθομε να το διορθσουμε, δνοντας σρκα και οστ σε μια πιο συμμετοχικ λειτουργα. Αλλ αυτ ακριβς εναι η ανγκη: η πρωτοβουλα, η συμμετοχ, η δημιουργα.

Ββαια, το ερτημα εναι προς τα πο; «Υπρχει σχδιο;», κουσα. Πρτη φορ χουμε να πργραμμα εθνικ, συστηματικ και μακρπνοο και δεν εννο μνο το δημοσιονομικ κομμτι, δεν εννο μνο το μεσοπρθεσμο πργραμμα, εννο και λες τις μεγλες αλλαγς, αυτς που χι μνο υποσχεθκαμε, αλλ που δη προγραμματζουμε, να εθνικ σχδιο ανασυγκρτησης.

κουσα τι η κρση, απ οικονομικ, γνεται πολιτικ και θεσμικ. Εγ θα το λεγα αντστροφα, η κρση ταν και αξιν και θεσμν και πολιτικς. Και αυτ η κρση γινε οικονομικ - τελικ, εχε ως σμπτωμα την οικονομα. Το λω αυτ μετ λγου γνσεως και χοντας την εμπειρα αυτος τους τελευταους μνες, δυστυχς - δεν εναι χαρ μου να «πετω» απ τη μα πειρο στην λλη, για να προσπαθ να διαπραγματεομαι, να πεθω και να δημιουργ μα να αξιοπιστα αυτς της χρας.

Και νας λγος, για τον οποο πολλ πργματα μπορε να πρεπε να «τρχουν» ακμα πιο γργορα, εναι τι πρα πολλο Υπουργο και, βεβαως, και ο διος ο Πρωθυπουργς, εγ ο διος, κθε ημρα, πως και ο Ελληνικς λας, παρακολουθομε με δος τις εξελξεις σε διεθνς εππεδο, τις προβλψεις, τις Κασσνδρες, τις προφητεες, και κνουμε αυτ που μπορομε, το οποο αναλνει και χρνο και κπο και ψυχολογα, για να μπορσουμε να αντιμετωπσουμε μια πρωτγνωρη κατσταση.

Θα ταν πολ πιο ευεργετικ και για εμνα και για τη χρα και για την Κυβρνηση και για λους μας, αν εχαμε περισστερο χρνο για να ασχοληθομε ακριβς με την κοινωνικ πρνοια που πσχει, με την παιδεα που πσχει, με το κρτος που πσχει, με τη γραφειοκρατα, με τις επενδσεις που πσχουν. Αυτ εναι που πρπει να κνουμε. Κι μως, να μεγλο μρος του χρνου μας αναλνεται στο να χορεουμε, πως ειπθηκε, πεντοζλη στην κρη του γκρεμο, εν χουμε πολλ λλα, πιο δημιουργικ να κνουμε.

μως, το λω μετ λγου γνσεως, γιατ χοντας συναντσει πολλος ηγτες αν τον κσμο, εχα και την ευκαιρα, ακριβς πνω στην κρση, να συζητσω πολλ θματα. Και μου κανε εντπωση, πριν απ δο εβδομδες που μουν στο Παρσι, σε μα συνντηση του ΟΟΣΑ, που δπλα μου ταν ο σημερινς Πρεδρος της Χιλς, ο οποος ξεκνησε τη συζτηση.

Επε λοιπν: «ξρετε, εμες χουμε πετχει στη Χιλ, εναι παρδειγμα επιτυχας η Χιλ, γιατ; Φτιξαμε θεσμος, φτιξαμε διαφανες θεσμος, δημοκρατικος θεσμος, θεσμος που ελγχουν τα δημοσιονομικ μας, που οργνωναν για το μλλον, που φηναν πλενασμα για μια εποχ δσκολη και, σμερα, μσα στην κρση, εχαμε πλεονσματα και δεν μας επηρασε καθλου».

Του επα εγ μετ, τι ξρετε κ. Πρεδρε, υπρχει μια μελτη του «Brookings Institute», που κνει σγκριση μεταξ της Χιλς και της Ελλδας. Και η σγκριση, δυστυχς, εναι γιατ πτυχε η Χιλ, που πρασε παρμοια με εμς γεγοντα - δικτατορες, αυταρχικ καθεσττα - και γιατ δεν πτυχε η Ελλδα, γιατ η Ελλδα βρσκεται σμερα σ’ αυτ τη θση, που επσης πρασε δικτατορες και αυταρχικ καθεσττα.

Και επε, ναι, η κακ λειτουργα των θεσμν, η λλειψη εμπιστοσνης στους θεσμος, η λλειψη διαφνειας, η λλειψη ελγχων, η λλειψη λογοδοσας, η λλειψη αξιολγησης, η λλειψη μιας πολιτικς τξης, αν θλετε, που θα αποφσιζε να λειτουργσει με βασικς κοινς αρχς και δεν θα συνχιζε ναν τυπο εμφλιο, διαμορφνοντας διαχωριστικς γραμμς στα πντα, εναι που κνει τη διαφορ.

Και καταλγει βεβαως αυτ η μελτη, το χω ξαναπε πολλς φορς και εδ, στην Κοινοβουλευτικ Ομδα, τι αν εχαμε πργματι αυτος τους θεσμος διαφνειας και καλς λειτουργας στη χρα μας, συγκρινμενοι με την Σουηδα, αν δηλαδ εχαμε παρμοιους θεσμος με την Σουηδα, θα κερδζαμε κθε χρνο 8% του ΑΕΠ.

Αν δεν μασταν Σουηδα και μασταν Ισπανα, και πλι θα κερδζαμε 4% του ΑΕΠ. Και εμες, προσπαθομε να βρομε μτρα αυτ τη στιγμ για το 1%, το 2%, το 3%, που ποννε πολ τον Ελληνικ λα. Εκε εναι τα χρματα που λμε τι υπρχουν.

Γι’ αυτ, μως, και ο Ελληνικς λας χει πργματι μια οργ απναντι σε να πολιτικ σστημα που μας φερε μχρι εδ. Βεβαως, νομζω τι χρειζεται μα κοιν προσπθεια λων - και το επα και στους Αρχηγος των λλων κομμτων - για την προστασα του Κοινοβουλου. Δεν εναι ο θεσμς του Κοινοβουλου υπεθυνος για την κατσταση. Αντθετα, ο θεσμς του Κοινοβουλου εναι εκενος, ο οποος αποτελε εγγηση για τη Δημοκρατα και τις αλλαγς.

Και εμες κληθκαμε απ τον Ελληνικ λα - και αυτν υπηρετομε - να ρθουμε να κνουμε τις αλλαγς, εμες, αυτ η πλειοψηφα του ΠΑΣΟΚ. Εμαστε οι εκλεγμνοι του Ελληνικο λαο και πρπει να χτυπηθε η αντληψη της βας, ως αντληψη πολιτικς πρακτικς.

Καταλαβανω, γιατ πολλς φορς το ζω και εγ, τι σημανει να αισθνεται ο Ελληνικς λας, τι «εμες φταμε που κποιοι εκε ξω εναι οι κλφτες και πληρνουμε εμες;». Καταλαβανω μως επσης το ασθημα, ταν λοιδορον το βουλευτ, τον πολιτικ, τι αισθνεται κανες πως εναι λθος αυτ η κατεθυνση.

 

Καταλαβανω, και πολ σωστ το επατε, τι το «αλλξτε τα λα», εναι ακριβς αυτ το οποο δεσμευτκαμε να κνουμε και θα το κνουμε. μως, χρειαστκαμε - και αυτ ταν το πολιτικ στοχημα και η δυσκολα που χουμε και το λω πολ ειλικριν - πριν μπορσουμε να τα αλλξουμε λα, πριν οι αλλαγς αυτς που δη κνουμε και θα κνουμε πισουν τπο, διτι αυτ θλουν και χρνο για να πισουν τπο, να νο φορολογικ σστημα. Γιατ δεν πατς το κουμπ και αλλζει απ τη μια μρα στην λλη. Αναγκαστκαμε να προυμε δσκολες οικονομικς αποφσεις, για να μεισουμε τα ελλεμματα, ακριβς γιατ βρεθκαμε μπροστ σε μια καταστροφ.

Γιατ αν εχαμε χρνο, θα ταν διαφορετικ τα πργματα. Και αυτς ταν ο αρχικς στχος ο δικς μου, ταν επα τι θα πμε να διαπραγματευτομε στην Ευρωπακ νωση, στε να μας δσουν το χρονικ περιθριο και σιγ - σιγ να αντιμετωπσουμε και τα προβλματα των ελλειμμτων, αλλ βεβαως να κνουμε και τις βαθτερες αλλαγς. Διτι οι βαθτερες αλλαγς εναι εκενες που θα αντιμετωπσουν τα ατια και χι τα συμπτματα του προβλματος, που εναι το λλειμμα.

μως, ο χρνος αυτς - και καννας δεν μποροσε να το προβλψει - δεν υπρχε, λγω της γριας αντδρασης των αγορν. Διτι αν εχαμε να διαφορετικ φορολογικ σστημα, αν εχαμε μεγαλτερη διαφνεια, αν εχαμε να διαφορετικ ασφαλιστικ σστημα, ναι, τα λεφτ θα υπρχαν - εκε εναι τα λεφτ.

σο μως κι αν τα βλη πολλν απ τους πολτες που εναι στην πλατεα μπορε να στοχεουν λθος στχους, χουν να δκιο, τι εμες θα κριθομε απ το αν θα ανταποκριθομε στο ατημα για μεγλες αλλαγς στη χρα.

Αυτ η Βουλ και αυτ η Κυβρνηση θα κριθον απ το αν θα καταφρουμε αυτς τις μεγλες αλλαγς στη χρα. Και τσι, να εκφρσουμε και τα πραγματικ, και τα δημοκρατικ, και τα δκαια κοινωνικ αιτματα, τα εφικτ - αν θλετε - κοινωνικ αιτματα του λαο.

Και η ανησυχα για τη χρα δεν εναι μνο σμερα, εναι μρες, εναι μνες, πως επα, εναι μια κρση εμπιστοσνης που δεν ξεκνησε σμερα, ξεκνησε χθες, ξεκνησε πριν απ πολλ χρνια. Δεν εμαι οτε ο πρτος, οτε και ο τελευταος που, εδ και πολλ χρνια, χω μιλσει για τις δυσκολες αυτο του πολιτικο συστματος.

Και ταν λω «πολιτικ σστημα», δεν μιλ για τη Βουλ, μιλ για λο το πλγμα των εξουσιν, που αλληλοεπηρεζονται, αλληλοελγχουν και πολλς φορς αιχμαλωτζουν τις δημοκρατικς διαδικασες - ο Πρεδρος επε για τα Μσα Ενημρωσης. Υπρχουν λλοι παργοντες και δεν εναι μνο ελληνικ φαινμενο, στην Ελλδα μπορε να χει μια ιδιατερη νταση και κφραση, αλλ εναι παγκσμιο το φαινμενο.

Και οι Βουλευτς, εμαι σγουρος τι εναι τοιμοι να κνουν και περισστερες θυσες και να εναι το παρδειγμα, μπροστ στις θυσες που κνει ο Ελληνικς λας. δη, χουν κνει θυσες και εμαι σγουρος τι και ο Πρεδρος της Βουλς μπορε να εισηγηθε και λλες.

μως, θλει και εδ μια προσοχ: πρπει να προστατεσουμε το δικαωμα του φτωχο ανθρπου, της μση τξης, του ανθρπου της κοινωνας που δεν χει μσα οικονομικ, που δεν χει μσα τηλεοπτικ, που δεν χει νομα, επειδ τυχε να εναι σε κποιο «lifestyle». Να μπορε να εκλεγε και αυτς ο Βουλευτς και να εκφρσει τον πολτη της χρας.

Υπρχουν βεβαως Κοινοβολια, δυστυχς και σε χρες πως εναι η Αμερικ, που η πλειοψηφα πια των εκλεγμνων εναι εκατομμυριοχοι. Θλουμε λοιπν Βουλευτς εκατομμυριοχους θλουμε Βουλευτς, οι οποοι εναι εκλεγμνοι και αντιπροσωπεουν τον Ελληνικ λα;

μως, σμερα, ο λληνας πολτης αισθνεται βαθι τον πνο που του προκαλε να σστημα, για το οποο μιλοσαμε εδ και χρνια και που αντ να εξελιχθομε ταν πρεπε, εμες παρακμσαμε. Γι’ αυτ, χρειζεται αυτς οι δημοκρατικς αλλαγς, να μην εναι αλλαγς που απλς τις ψηφζουμε εδ και τελεωσε η υπθεση.

Υπρχουν πολλς μορφς συμμετοχς, θεωρ μως τι χρειζεται μια να θσπιση της Δημοκρατας. Με ποια ννοια; Να αισθανθε ο πολτης τι αυτ που φτιχνουμε εναι δικ του, τι του ανκει. να πργμα το οποο αισθνομαι ως διαφορ, πηγανοντας απ τη μα χρα στην λλη, σε σχση με την Ελλδα, εναι τι ο λληνας αισθνεται ξνος στη χρα του, αισθνεται ξνος απναντι στην Πολιτεα του.

Εν σε πολλς λλες χρες, λγω βαθι δημοκρατικν παραδσεων και διαδικασιν, οι νμοι τους οποους χει μπροστ του και λειτουργον, εναι νμοι που τους σβεται ο διος, που τους θεωρε δικος του νμους, νμους του λαο, κι χι κποιων που ψφισαν στις δδεκα το βρδυ σε να Κοινοβολιο.

Γι’ αυτ - και βεβαως γινε πολλ συζτηση, αλλ υπρξε και πολλ παρεξγηση γρω απ το θμα αυτ - θεωρ τι πρπει να θσουμε αυτ τα μεγλα θματα, πολλ απ τα οποα θα μπορομε να τα ψηφσουμε με ναν απλ νμο εδ, στη Βουλ. «Ο απλς Νομοθτης», πως λγεται.

Να θσουμε αυτ τα θματα, να τα επεξεργαστομε σωστ και σοβαρ και με τα λλα κμματα, να τα θσουμε στον Ελληνικ λα μσω του δημοψηφσματος, στε αυτ να εναι πια συνεδηση θεσμικ, πολιτικ, αξιακ, πολιτιστικ, για τις αλλαγς που χρειζονται στη χρα, και χι απλς νας καλς νμος, τον οποο κποιοι θα θυμονται και κποιοι χι.

πως επα, εμες χουμε χρος να προχωρσουμε σε αυτς τις θεσμικς αλλαγς για να αλλξουμε το σστημα, τις αιτες, αν θλετε, την αντληψη για το πελατειακ σστημα. Παρλληλα, μως, κληθκαμε απ την ιστορα να εφαρμσουμε να δσκολο μνημνιο, για να μπορομε να αποφγουμε την καταστροφ.

Αναφορικ με το μνημνιο που εχαμε πρυσι, πρτα απ’ λα, εχαμε πολ λγο χρνο για να προυμε αποφσεις. Και νομζω, κανες μας δεν το θελε - και θλω αυτ να το ξεκαθαρσω, διτι πολλς φορς λγονται διφορα περ ¨συνωμοσας¨ και τα λοιπ. Ποιος θα θελε να βλει τη χρα του μσα σε μα διαδικασα μνημονου; Ποιος θα θελε να πρπει να προσφγει σε ναν μηχανισμ στριξης;

Το ερτημα δεν ταν αυτ, μως, αλλ ποια ταν η εναλλακτικ. Η εναλλακτικ ταν τι, αν δεν εχαμε ψηφσει μσα σε τρεις ημρες αυτ το νμο, αν δεν εχε ψηφιστε αυτς ο νμος, σε αυτ τη Βουλ, απ τη δικ μας κοινοβουλευτικ πλειοψηφα - αλλ εχαμε ττε και λλους που το ψφισαν - θα εχαμε χρεοκοπσει. Δηλαδ, πολ απλ, δεν θα πληρναμε μισθος, δεν θα πληρναμε συντξεις, τσο απλ.

Σμερα, αν δεν εχαμε τη βοθεια για να καλπτουμε ελλεμματα, αν αυτ τα ελλεμματα δεν τα καλψουμε εμες, πως το σημεριν λλειμμα, που το χουμε μεισει, που εναι - αν θυμμαι καλ τους αριθμος - ση εναι η μισθοδοσα λων των υπαλλλων του Ελληνικο Κρτους, δεν θα πληρναμε καννα μισθ.

Δηλαδ, χωρς τα δνεια, θα μποροσαμε να το μεισουμε, εν κβαμε λους τους μισθος λων των υπαλλλων! Αυτ εναι η λση; Δεν επιλξαμε αυτ τη λση. Γι’ αυτ κατηγορομαστε; Γι’ αυτ πρπει να χουμε ενοχς; Εγ εμαι υπερφανος για το τι καταφραμε να κρατσουμε τη χρα ρθια. Και την κρατσαμε πργματι ρθια, με να πολιτικ κστος μεγλο, αλλ την κρατσαμε ρθια.

Το μνημνιο εναι να φρμακο, δεν εναι ο στχος. Εναι για να χτυπσουμε τα συμπτματα καταρχν, αλλ εμες πρπει να αλλξουμε και τις βαθτερες αιτες. Μπανει να δετερο ερτημα: το φρμακο πιασε; Εναι σωστς οι δσεις, εναι σωστ η συνταγ, το μεγμα; Πρτα απ’ λα, νομζω τι χουν γνει πρα πολλ, χουμε πετχει πολ σημαντικ αποτελσματα, τα οποα δεν πρπει αυτ τη στιγμ να απεμπολομε.

Ξρω τι πολλς φορς οι αριθμο κουρζουν και δεν θα μπω στους αριθμος, αλλ πρπει αυτ να το επαναλαμβνουμε: τι εμες χουμε κνει ναν θλο και, βεβαως, με τις θυσες του Ελληνικο λαο. Τη μεωση του ελλεμματος, το τι η χρα μας χει αρχσει δειλ-δειλ να βλπει ανπτυξη, την αξηση των εξαγωγν, για να μην πω και πολλ ακμα.

Νομζω μως τι σωστ ειπθηκε απ αρκετος εδ στην αθουσα, τι χρειζεται να δομε μια να ισορροπα. Μια ισορροπα που λαμβνει υπψη, μσα στο πλασιο των δυνατοττων μας, τις αντοχς της κοινωνας, το ασθημα δικαου, την κοινωνικ δικαιοσνη. Να μεινονται παρλληλα τα ελλεμματα και να πετυχανουμε τους δημοσιονομικος μας στχους, στε να φτσουμε στη στιγμ εκενη που θα παργουμε περισστερα απ ,τι δαπανομε.

Αυτ η ισορροπα εναι κτι που χρειζεται να δομε. Και χρειζεται βεβαως, πως πολ σωστ επατε, μσα απ τις δημοκρατικς διαδικασες που ακολουθομε λο και περισστερο - και το τονζω αυτ, γιατ πολλς φορς υπρξαν, λγω συνθηκν, βιαστικς διαδικασες και αστοχες μσα απ αυτ τη βιασνη - να μπορσουμε να διασφαλσουμε λο και μεγαλτερη συμμετοχ σε ιδες και προτσεις. Και εμες το διασφαλζουμε αυτ, με μια λλη διαδικασα.

Και χαρομαι, διτι πολλο τνισαν τι μσα απ αυτς τις εππονες διαδικασες των τελευταων εβδομδων, αλλ και μηνν, στω και γι’ αυτ το δσκολο πργραμμα, το μεσοπρθεσμο, υπρξαν πολλς προτσεις που υιοθετθηκαν και πολλ τα οποα μπορσαμε και αλλξαμε.

Θλω μως να μπω και στο θμα της διαπραγμτευσης. Κποιοι μας λνε δθεν τι, στην Πορτογαλα, διαπραγματεθηκαν καλτερα απ εμς τους ρους για τη χρηματοδτησ τους. Θλω να εμαστε ειλικρινες και να δομε πο ταν η Πορτογαλα και πο εμαστε εμες.

Η Πορτογαλα μπκε στο μνημνιο με χρος 90% του ΑΕΠ, εμες μπκαμε με χρος 130% του ΑΕΠ. Η Πορτογαλα μπκε με λλειμμα 9% του ΑΕΠ, δηλαδ 10 δισεκατομμρια ευρ, εν εμες μπκαμε με λλειμμα 15,4% του ΑΕΠ, δηλαδ 36 δισεκατομμρια ευρ.

Η Πορτογαλα πρεπε να μεισει το λλειμμ της στο πρτο τος μνο κατ 2,4 δισεκατομμρια ευρ, δηλαδ 1,4% του ΑΕΠ. Και εμες, κατ 14 δισεκατομμρια το πρτο τος, δηλαδ 5,5% του ΑΕΠ μας. Να πομε, επσης, τι ο μσος μισθς του Δημοσου σε 12μηνη βση εναι στην Πορτογαλα 1.600 ευρ μεικτ, εν στην Ελλδα εναι 2.100 ευρ μεικτ, δηλαδ 31% μεγαλτερος.

Και να πομε τι και ο Σκρατες εχε κνει μια μεγλη ασφαλιστικ μεταρρθμιση εδ και πολλ χρνια, στε να μην χρειζεται να κνει μεγλες αλλαγς στο ασφαλιστικ αυτ τη στιγμ.

ρα, λοιπν, πρπει πρτα απ’ λα να τελεισουμε μ' αυτ το παραμθι, τι κποιοι λλοι ξρουν να διαπραγματεονται και δεν ξρουμε εμες.

μως, θλω να τονσω και κτι λλο. Η διαπραγμτευση εναι συνεχς. Η διαπραγμτευση εναι συνεχς. Η επαναδιαπραγμτευση, αν θλετε, εναι συνεχς. χι απ μηδενικ βση, πως ανφικτα και ανεθυνα λει η Να Δημοκρατα, γιατ οι στχοι εναι σγουροι, παραμνουν και πιθανς υπρχουν και κποιοι τρποι εναλλακτικο, αλλ δεν υπρχει δυναττητα να επαναδιαπραγματευθομε απ μηδενικ βση.

Παρτι χω τονσει, ελτε να δομε γραμμ - γραμμ, πολιτικ - πολιτικ, ,τι μπορομε να καλυτερεσουμε απ κοινο και να πμε να διαπραγματευθομε μαζ, να συν-διαπραγματευθομε. Η διαπραγμτευση μως εναι συνεχς. Ο κθε Υπουργς μπορε να σας το πει.

Διαπραγματευθκαμε σκληρ τον 13ο και 14ο μισθ στον ιδιωτικ τομα. Σε μια λλη χρα, σε μια συντηρητικ κυβρνηση, μπορε να μην τους νοιαζε καθλου αυτ η διαπραγμτευση. Διαπραγματευθκαμε τον Μρτιο τους βασικος ρους αυτς της σμβασης και μεισαμε και το επιτκιο και επιμηκναμε την αποπληρωμ.

Γιατ μποροσαμε, μως, να το κνουμε αυτ; Πρτα απ’ λα, χι μνο επειδ ξρουμε πς εναι η διαπραγμτευση στην Ευρωπακ νωση, που χει κποιους καννες και κποιες παραδσεις αν θλετε, αλλ επειδ υπρξε και αξιοπιστα, γιατ ναι, εχαμε πετχει πολλ.

Η Ιρλανδα δεν το πτυχε. Και ταν μασταν στο Συμβολιο Κορυφς και δεν υπρξε συμφωνα τελικ με την Ιρλανδα, επαν «ωραα, αλλ η Ελλδα δεν χρειζεται να πληρσει. Το τι εμες δεν συμφωνσαμε με την Ιρλανδα σε μια συγκεκριμνη διατπωση, σε συγκεκριμνα μτρα που θα πρει γρω απ το φορολογικ, δεν χει σχση με την Ελλδα».

Η Ελλδα χει κνει τη δουλει της, χουν κνει θυσες, χουν αποδεξει τη βολησ τους και πρπει να υπρξει μια καλτερη μεταχεριση της χρας. Και αυτ μπορε και να συνεχιστε. Μπορε και πιστεω τι θα συνεχιστε. σο εμες δεχνουμε αξιοπιστα, τσο μπορομε να διαπραγματευμαστε και να πηγανουμε στις διαπραγματεσεις με καλτερους ρους για τη χρα μας.  

μως η αλθεια εναι τι, στη συνταγ που υπρχε, υπρχαν κποιες παραδοχς, οι οποες δεν βγκαν. χι μνο δικς μας, θα λεγα λιγτερο δικς μας, απ’ ,τι ταν παραδοχς ετε των εταρων μας, ετε του Διεθνος Νομισματικο Ταμεου.

Το χρος. Υπρχε η ασθηση τι αυτ το χρος ταν διαχειρσιμο. Πολλο απ εσς επατε τι μλλον δεν εναι διαχειρσιμο. Δεν εναι, ββαια, δικ μας η διαπστωση. Το ακομε απ αναλυτς σε λο τον κσμο.

ρα, λοιπν, εμαστε σμερα σε μια φση στην Ευρωπακ νωση, σε μια πολ δσκολη διαπραγμτευση. Πρτη φορ στην Ευρωπακ νωση γνεται μια ττοια διαπραγμτευση, για το πς θα διαχειριστομε να χρος ενς κρτους-μλους σε μια κοιν νομισματικ νωση.

μως, το γεγονς τι γνεται αυτ η συζτηση εναι επιτυχα της χρας μας, διτι αν δεν γινταν αυτ η συζτηση, το χρος θα το αντιμετωπζαμε μνοι μας και θα ταν πολ μεγλο και πολ βαρ. Ετε θα το αντιμετωπζαμε με επαχθες ρους αποπληρωμς, ετε με μα καταστροφικ χρεοκοπα.

μως, τρα γνεται μια προσπθεια - δεν μπανω σε λεπτομρειες, διτι δεν πρπει να μπανει κανες σε ττοιες λεπτομρειες - γνεται μια σοβαρ προσπθεια οργανωμνης διευθτησης και αντιμετπισης αυτο του βρους, που εναι στο λαιμ του Ελληνικο λαο. λοι μας το ξρουμε, εναι να μεγλο βρος. Απ την λλη μερι, μως, δεν μπορε με την κθε ιδα και την κθε σκψη που πετει ο κθε ειδικς, εντς εκτς Ελλδας, να θεωρεται τι βρθηκε η μαγικ λση.

Κνουμε αυτ που πρπει και, βεβαως, σε μια δσκολη στιγμ της Ευρπης, που δεν ξρει, γιατ δεν εχε ποτ εμπειρα και χει και πολλ εσωτερικ προβλματα, απ πλευρς συνοχς.

Δετερον. Πργματι, η παραδοχ ταν τι το 2012 θα βγαναμε στις αγορς. μως, και λθη αποφσεων της Ευρωπακς νωσης, πως για το νο μηχανισμ, και ο φβος της πανδημας, αν θλετε, δηλαδ της μετδοσης αυτς της ασθνειας του χρους σε λλες χρες, που γινε και πραγματικτητα και που πιζει και νες χρες στην Ευρωζνη, δημιοργησαν να φβο και ναν πανικ στις αγορς. Και τσι, διαπιστθηκε τι το 2012, κατ πσα πιθαντητα, δεν θα μπορε η Ελλδα να βγει στις αγορς.

Τι σημανει να βγομε στις αγορς; Σημανει να μην χρειαζμαστε δνεια απ τους εταρους μας και να μπορομε να παρνουμε κανονικ και με χαμηλ τκο δνεια απ την αγορ. Δηλαδ, να απεξαρτηθομε, το οποο θλουμε κι εμες.

Στο μτρο, μως, που υπρχει αυτ η απειλ, χουμε τρα με τους εταρους μας μια πολ δσκολη διαπραγμτευση, οι οποοι λνε, «για να δομε, πρπει τελικ να στηρξουμε ακμα περισστερο αυτ τη χρα; Πρπει να στηρξουμε ακμα περισστερο την Ελλδα; Αν αυτ κνει το σωστ, να κνουμε κι εμες το χρος μας και να επιδεξουμε αλληλεγγη». Κι αυτ δεν εναι εκολο, διτι πως πολ σωστ κποιος επε, δεν εναι μια διαπραγμτευση με 5 - 6 ηγτες με τους 27 της Ε.Ε. με τους 17 της Ευρωζνης.

Εναι η διαπραγμτευση και με κθε Κοινοβολιο, εναι η διαπραγμτευση και με τα κμματα κθε Κοινοβουλου, εναι η διαπραγμτευση και με τους θεσμικος εκπροσπους, Ευρωπακ Κεντρικ Τρπεζα, Ευρωπακ Επιτροπ, Διεθνς Νομισματικ Ταμεο. Και το Διεθνς Νομισματικ Ταμεο χει εκπροσπηση και απ αναδυμενες και φτωχτερες χρες, οι οποες λνε «μα γιατ εμες να δσουμε στην Ελλδα, ταν υπρχουν φτωχτερες χρες, που χουν μεγαλτερες ανγκες;». Και μως, και εδ χουμε ελπδα να χουμε αυτ τη στριξη.

Μια τρτη παραδοχ που δεν βγκε εναι η ικαντητα της ελληνικς Δημσιας Διοκησης. Ββαια, δεν εναι κτι που κι εμες δεν λγαμε. Εγ, μλιστα, το λεγα σε λους τους τνους, τι το πρβλημα δεν εναι να μεισουμε μισθος και συντξεις.

Ναι, πρπει να ρουμε αδικες, να δομε τα χιλιδες Ταμεα που υπρχουν, να μην υπρχουν ανιστητες. Πολλο αναφερθκατε σε αυτς. Υπρχουν και λλες ανιστητες ακμα, που κι αυτς πρπει να ρουμε. Αλλ τελικ, πρπει να χτυπσουμε την αιτα, που εναι ο μεγλος ασθενς, η δια η Δημσια Διοκηση.

Αυτ βεβαως απεδεχθη και στο θμα της φοροδιαφυγς. Πργματι, δεν αντιμετωπσαμε το θμα της φοροδιαφυγς. Θα μου πετε, δεν το ξραμε; Ξραμε τι δεν ταν εκολο. Βεβαως, υπρξαν και λλα σοδα, αλλ το θμα της φοροδιαφυγς εναι να μεγλο ζτημα και χρειζεται πραγματικ να αντιμετωπιστε.

Και εδ εναι νας απ τους τομες, που θα πρεπε να υπρχει συνανεση. χι για να φορολογικ σστημα που θα αδικε τον μσο λληνα, αλλ θα βοηθ τον πλοτο να ξεφεγει. Αλλ για να δκαιο σστημα, να σστημα το οποο θα εμπεδνεται στην ευρτερη συνεδηση του Ελληνικο λαο, τι μπορε να εναι σωστ και δκαιο. Και τσι, να σπσουμε αυτ την λογικ το «δεν πληρνω».

Γιατ εναι λλο να πεις «δεν πληρνω το φακελκι, δεν πληρνω τη διαφθορ» και λλο να πεις «δεν πληρνω στο κρτος», αυτ τα οποα υποχρεοται κανες να πληρσει. Χρειζεται να διαμορφσουμε μια συνεδηση ευνομας, για να μπορσουμε να αντιμετωπσουμε αυτ τα μεγλα προβλματα.

Και αυτ ταν μια παραδοχ, η οποα βεβαως δεν εχε την απαρατητη, αν θλετε, γνση για το ποιες εναι οι πραγματικς συνθκες στη χρα. Μα ακμα σημαντικ παραδοχ, την οποα καννας δεν θα μποροσε να προβλψει.

Η ελπδα ταν τι, με το πργραμμα, θα εχαμε μετ απ τρεις μνες, μετ απ ξι μνες, μια σχετικ ηρεμα στις αγορς και χι μνο στις αγορς, αλλ και στο διεθνς «μιντιακ» σστημα, και στο εσωτερικ «μιντιακ» σστημα.

Αυτ η ηρεμα δεν ρθε. Κι χι μνο δεν ρθε η ηρεμα, αλλ χει υποστε ο Ελληνικς λας και εναι κτω απ την πεση μιας ανελητης κινδυνολογας, φοβας και ανασφλειας κθε ημρα, με να κυνηγητ απ τα Μσα Ενημρωσης κθε αρνητικο σεναρου. Και χουν τερστιες ευθνες. Πργματι, Πρεδρε χουν τερστιες ευθνες τα Μσα Ενημρωσης για την ψυχολογα του Ελληνικο λαο και για τη δημιουργα μιας κινδυνολογας μπροστ στη μεγλη αυτ κρση.

Δεν λει κανες τι δεν χουμε κινδνους, δεν λει κανες τι δεν υπρχει κτι ττοιο, αλλ αυτ η ψυχολογα χει και μεσες οικονομικς επιπτσεις. Ποιος θα επενδσει, ποιος λληνας κατ’ αρχν θα επενδσει στην Ελλδα, ταν χει την ασθηση τι, μπροστ μας, μπορε να χουμε μια καταστροφ; Αλλ και νας ξνος που θλει να επενδσει, ταν ακοει συνεχς αυτς τις προφητεες, σου λει «για να περιμνω, για να δομε».

ρα, λοιπν, εδ χρειζεται και πλι η Ευρωπακ νωση, και το διεθνς οικονομικ σστημα, να ρθει και να πει, «εμες εγγυμαστε μια σγουρη και ασφαλ πορεα, με τις ποιες δυσκολες, αλλ μια σγουρη και ασφαλ πορεα, στε να μπορε να ομαλοποιηθε η οικονομα, να αρχσουν οι επενδσεις, οι μεγαλτερες επενδσεις και να χουμε να θετικ αποτλεσμα».

Και βεβαως, πολ σωστ ειπθηκε τι υπρχει νας κλεμμνος πλοτος σε διφορες χρες, πως εναι σγουρα στην Ελβετα, πργμα το οποο δη εμες κυνηγμε. Το χω πει και εδ, στη Βουλ, πριν απ δο μνες, ταν μουν σε μια συνντηση με την Πρωθυπουργ της Ελβετας γι’ αυτ το θμα. Και εμαστε σε μια διαδικασα διαπραγμτευσης για την φορολγηση των Ελλνων καταθετν, που φοροδιαφεγουν στην Ελβετα. Αλλ βεβαως, υπρχουν και λλες χρες.

Αυτ μως θλουν και χρνο. Πργματι, μως, εναι τραγικ, εν υπρχουν δυναττητες, οι τρπεζες, οι οποες θλουν να τους αποπληρσουμε τα χρη, να διευκολνουν απ την λλη την φοροδιαφυγ και να κερδζουν και απ εκε, εις βρος ενς λαο που, αυτ τη στιγμ, χειμζεται απ την κρση.

ρα, λοιπν, ναι, χρειζεται μια ισορροπα. Αλλ το νο πργραμμ μας, η να δανειοδτηση πρπει πρτα απ’ λα βεβαως να συνεχσει σε μια δημοσιονομικ πειθαρχα. Δεν θλω να ωραιοποισω το οτιδποτε, εναι να δσκολο πργραμμα. Εναι μως να πργραμμα στοχευμνο και εναι να πργραμμα, στο οποο πργματι θα χουμε να βλουμε να μεγλο στοχημα, με μεγαλτερη μφαση. Και η να Κυβρνηση αυτ θα πρπει να κνει, μια να επανεκκνηση, για τα εξς σημαντικ ζητματα:

Το ασθημα του δικαου. Στο ασθημα του δικαου, εναι ανγκη να δομε και πο κρβονται και πς κρβονται και πς προστατεονται εκενοι οι οποοι θα πρεπε να πληρνουν θα πρεπε και να τιμωρονται και ξεφεγουν. Δεν λω τι δεν χουμε και εκε κποιες επιτυχες, αλλ δεν χουμε εκενες τις επιτυχες που θα θλαμε. Και αυτ εναι στοχημα, το στοχημα λων μας, δεν εναι μνο της Κυβρνησης.

Γιατ πρα πολλο μου λνε, και το ακοτε και εσες, «βλτε και κποιον στη φυλακ». Πρτα απ’ λα, δεν εμαστε εμες οι δικαστς. Ξρουμε πσο χωλανει η Δικαιοσνη και πσο οι Αρχς, οι οποες και αυτς εχαν μθει να υποκπτουν πολλς φορς στους παργοντες, στις μικρς μεγλες εξουσες, πρπει και αυτς να συμβλουν σε αυτ το ασθημα δικαου.

Δετερον, η κοινωνικ δικαιοσνη. Πργματι, μσα στα εφικτ πλασια, χρειζεται λο και περισστερο να σκψουμε πνω απ τον φτωχ, τον αδναμο, τον νεργο, με ιδιατερη μριμνα. Αλλ να διαμορφσουμε και να πνεμα αλληλεγγης, διτι το σστημα πρνοιας που χουμε, εναι να διτρητο, νισο και, πολλς φορς, δικο και αναποτελεσματικ σστημα.

Και θα το φτιξουμε και το φτιχνουμε, το διορθνουμε, αλλ θα χρειαστε να κινητοποιηθε και η δια η κοινωνα, στη γειτονι, στο χωρι, στην παραγωγ, για τον νεργο και για τον συνταξιοχο. Να κινητοποισουμε τις δυνμεις του τπου, για να βοηθσουμε τους ανθρπους που μπορε να χουν ιδιατερα προβλματα, αναπληρνοντας την αδυναμα του κρτους, που σμερα υπρχει, ως του φτιξουμε το κρτος πρνοιας σωστ.

Τρτον, στριξη επενδσεων, αλλ και βισιμων επενδσεων. Πργματι, εμαστε σε μια συζτηση-διαπραγμτευση και στην Ευρωπακ νωση, γρω απ μεγλα προγρμματα, που θα μποροσαν να βοηθσουν την επενδυτικ προσπθεια. Αλλ βισιμη ανπτυξη, διτι η ανπτυξη που υπρχε μχρι προχθς, ταν μια ανπτυξη στηριζμενη σε επιδοτσεις, που ταν χαριστικς πολλς φορς και που δημιουργοσαν εξρτηση, γιατ ταν παρασιτικς, αντ να εναι πραγματικ παραγωγικς, αντ να παργουν ελληνικ προν και, μλιστα, ανταγωνιστικ.

Τταρτον, το κρτος. Πολ σωστ επατε τι αφορ απ το πολιτικ σστημα, μχρι την απλ γραφειοκρατα που αντιμετωπζει ο κθε νας, κθε ημρα. Εναι ο μεγλος ασθενς και εκε θα πρπει να δοθε τερστια προτεραιτητα.

μουν στη Λευκδα προχθς και συζητοσαμε για να θμα και μλησαν για να πρκινγκ, για το οποο, λει, «δεν μπορομε να λσουμε το πρβλημα, γιατ υπρχουν 3-4 Υπουργεα που ερζουν γρω απ το ποιος χει την αρμοδιτητα». Και θα το λσουν οι Υπουργο σε κποια σσκεψη στην Αθνα; Να καθσουν οι τσσερις Υπουργο και να συζητσουν για το πρκινγκ στη Λευκδα, για να λσουν αυτ το πρβλημα; Κι αν το κνουν αυτ, μετ πσα ττοια προβλματα θα πρεπε να λσουν;

ρα, λοιπν, εδ μιλμε για βαθις τομς. Και κναμε να πρτο βμα με τον «Καλλικρτη». Κναμε και να βματα με την ηλεκτρονικ διακυβρνηση, αλλ αυτς οι τομς θλουν και το χρνο τους. Μακρι να κνουμε κι εδ «fast track», να κνουμε «by pass», πως λγεται, να κνουμε ταχτερες διαδικασες. Χρειζεται μως να βοηθσουν λοι. να λλο μοντλο ανπτυξης, εναι το πμπτο για το οποο χουμε μιλσει, στε να εναι βισιμη η οικονομα μας. Και χουμε δυναττητες στην αγροτικ οικονομα, στον τουρισμ, στη ναυτιλα, στην ενργεια.

Αλλ να βασικ πρβλημα του πολιτικο συστματος, πως επα, εναι τι λοι θεωρομε, γιατ αυτ εναι η κουλτορα μας, αυτ εναι η παρδοση, τι το κακ κρτος εναι που φταει για λα. Αλλ παρλληλα, λοι περιμνουν τι το κρτος θα φρει και τις λσεις, πατντας να κουμπ.

Εναι οπωσδποτε αντιφατικ αυτ. Και εδ, πρπει να κατανοσουμε τι αν δεν κινητοποισουμε δυνμεις της κοινωνας, των διων των δημοσων υπαλλλων, στε να κνουν αυτ την αλλαγ δικ τους υπθεση, θα αργσει πρα πολ αυτ η αλλαγ και δεν θα αλλξει με νμους με εγκυκλους κποιων Υπουργν. ρα, η αλλαγ εναι και αλλαγ, πρωτστως και σε μεγλο βαθμ, και πρακτικν, και αντιλψεων παντο.

Και σε αυτ, βεβαως, πολ σωστ ειπθηκε και το ποημα «να γκρεμσουμε τεχη», που κποιοι θλουν να χτσουν γρω μας, για να μας εγκλωβσουν και να μας αποκλεσουν απ το λα. Και εμες θα γκρεμσουμε κθε τεχος, το οποο προσπαθε να απομονσει το ΠΑΣΟΚ, τον Βουλευτ, την Κυβρνηση, απ τον Ελληνικ λα.

Εμες δημοκρατικ, βεβαως, θα κνουμε κθε τι, διτι δεν επιτρπουμε την αιχμαλωσα, δεν επιτρπουμε την παραπληροφρηση. Και αυτ πρπει να το κνουμε καννα πια, λο και περισστερο. Και εναι μια μχη Δημοκρατας, εναι μια μχη απναντι σε αυτος που ποντρουν στην αποτυχα μας, διτι υπρχουν και εκενοι που ποντρουν στην αποτυχα μας.

Ποιοι εναι αυτο; Οι κερδοσκποι. Σγουρα, οι κερδοσκποι που χουν στοιχηματσει τι θα χρεοκοπσει η Ελλδα, θλουν την αποτυχα μας, γιατ θα κερδσουν πολλ χρματα απ την αποτυχα της Ελλδας. Υπρχουν κι λλοι πιθανς, κποιοι πολιτικο πιο ακραοι λακιστς, σε διφορες χρες της Ευρωπακς νωσης, που λνε «μη δνουμε λεφτ στην Ελλδα, βλπετε τι αποτυγχνει».

Θλουν τη γργορη αποτυχα, την πρωρη αποτυχα, θλουν να βγλουν συμπερσματα μεσα, εν δεν εμαστε οτε στο μσον του προγρμματος, για να μπορον να λνε «κακς δνουμε τα λεφτ, κακς στηρζουμε αυτος τους λληνες, που ξρετε τι εναι» και τα λοιπ.

Κποιοι λλοι μπορον να χουν γεωστρατηγικος λγους, κποιοι λλοι μικροκομματικος λγους - και αυτ νομζω εναι και το στρατηγικ λθος της Νας Δημοκρατας. Η Να Δημοκρατα επλεξε στρατηγικ να ποντρει στην αποτυχα. Και δεν νομζω τι υπρχει λληνας πολτης που θλει να αποτχει η Κυβρνηση, διτι ξρει τι η αποτυχα της Κυβρνησης εναι αποτυχα της Ελλδας. Και κανε το στρατηγικ λθος η Να Δημοκρατα να ποντρει σε αυτ τη λογικ.

Εγ θα συνεχσω και θα συνεχσουμε να τους καλομε σε μα συνεργασα, για να κατανοσουν τις ευθνες τους, να βοηθσουν και να συμβλουν. Και πρπει να κατανοσουν τι αν συμβλλουν και αυτο, δικ τους φελος θα εναι, ακμα και κομματικ, αν και αυτ δεν εναι το ζητομενο αυτ τη στιγμ, το ζητομενο εναι να βοηθσουμε τη χρα.

Και βεβαως, λλοι θλουν να επιβλουν περεργες λσεις στη χρα, κποιοι που χουν συμφρον. Και δεν εναι οτε η πρτη φορ, οτε η τελευταα, δεν μπανω σε μια λογικ συνωμοσιν, αλλ εναι κποια συμφροντα. λλες φορς, μιλον για κυβρνηση τεχνοκρατν, λλες φορς μιλον για κυβρνηση προσωπικοττων, λλες φορς μιλον για κυβρνηση εθνικς σωτηρας.

Εμες εμαστε υπρ μιας κυβρνησης συνεργασας. Εγ το χω πει, μακρι να εχαμε ευρτερες συνεργασες, μως, ευρτερες συνεργασες με απφαση των διων των κομμτων, συνειδητ, της διας της κομματικς μας βσης, των Βουλευτν μας, και χι κποιων εξωθεσμικν παραγντων.

Εν εμες το αποφασσουμε δημοκρατικ, εναι δικ μας δημοκρατικ επιλογ και θα εναι βσει και αρχν, και αξιν, και προγρμματος. Δεν θα εναι βσει κποιων παραγντων, που θα θελαν αδναμους πολιτικος θεσμος, για να μπορον να επιβλουν τα ιδιατερα συμφροντ τους.

Και εναι κρμα που κποιοι χουν ττοιες λογικς αυτ την εποχ, που θα πρεπε να εχαμε μια ευρτερη εντητα, αν θλετε, ακμα και μια αστικ τξη, με περισστερη εθνικ συνεδηση. Μια αστικ τξη, και εντς και εκτς Ελλδας, που θα ερχταν εδ, για να φρουν τα λεφτ τους και να βοηθσουν. Να βοηθσουν τον τπο, να βοηθσουν την Ελλδα, να βοηθσουν αυτ την προσπθεια, αντ να σκφτονται τα μικροσυμφροντ τους και να τραβνε τα λεφτ απ τις τρπεζες και να τα πηγανουν στην Ελβετα.

Θλω μως να κλεσω - επειδ γνεται πολλ συζτηση και για το μοντλο ανπτυξης και τι για να χουμε ανπτυξη, πρπει να ρξουμε λεφτ - με μα αναφορ στον Ανδρα Παπανδρου, που γραψε το 1985 να ρθρο, με ττλο «Ο κνδυνος απλειας της εθνικς ανεξαρτησας». ταν οικονομικ το ρθρο, που λεγε: «δεν μπορομε πια να σκεφτμαστε στο πλασιο μιας χρας, παραγωγ και εμπριο, που εμαστε σε μια παγκοσμιοποιημνη οικονομα, αυτ εναι πια αλληλοεξαρτημνα.

Δεν μπορομε να μιλμε για μια εσωτερικ οικονομικ πολιτικ αποτελεσματικ. Αν μα χρα μνη της προσπαθε να κινηθε με την πολιτικ του Κυνς, πως εχε γνει παλαιτερα, δηλαδ μια προσγγιση ανπτυξης εσωτερικ, το ισοζγιο πληρωμν και ο πληθωρισμς θα τρελαθον, θα εκτιναχθον».

ρα, μια ττοια προσγγιση, λει, δεν μπορε να λειτουργσει σε εθνικ εππεδο μνο, αλλ μπορε να λειτουργσει σε παγκσμιο εππεδο. Και θα μποροσε να πει κανες, αυτς τις ημρες, σε ευρωπακ εππεδο. Δεν εναι τυχαο τι, ταν υπρξε η κρση του 2008, αυτ η κενσιαν πολιτικ δεν ταν μιας χρας. ταν μια απφαση πρα πολλν χωρν, της Αμερικς, της Ευρπης, της Κνας και πολλν λλων.

Γι' αυτ, μως, και εμες λμε τι χρειζεται μια ευρωπακ πολιτικ επενδσεων - και αυτ πολεμμε να πετχουμε. Ναι, να εφαρμσουμε εμες, κθε χρα, δημοσιονομικ πειθαρχα, αλλ αν δεν υπρχει μια ευρτερη πολιτικ ανπτυξης σε υποδομς, σε καινοτομες, σε πρσινη ενργεια, σε δκτυα, σε εκπαδευση, δεν θα μπορσουμε να χουμε ανπτυξη. Και δεν θα εναι μνο για την Ελλδα, θα εναι για λη την Ευρπη.

Βεβαως, αυτ η πολιτικ εναι μια προοδευτικ πολιτικ, σε μια Ευρπη που εμαστε σχεδν «οι τελευταοι των Μοκανν» σε ,τι αφορ τα σοσιαλιστικ κμματα. Εναι δο τα σοσιαλιστικ κμματα, που εναι σμερα σε κυβρνηση, στην Ευρπη των 27.

Σιγ - σιγ, μως, αποκτομε συμμχους και ευρτερα, ακμα και εντς των πιο συντηρητικν κομμτων, για μια Ευρπη της ανπτυξης - και αυτ εναι μια μχη.

Αλλ στην δια δλωση, συνεχζει ο Ανδρας Παπανδρου και λει: «Δαπανμε ως κοινωνα πιο πολ απ’ σο παργουμε. Η κατσταση αυτ μπορε να συντηρηθε μνο με δανεισμ απ το εξωτερικ. Μακροχρνια μως, το εππεδο δανεισμο απ το εξωτερικ δεν μπορε να διατηρεται σε υψηλ εππεδα, χωρς τη σοβαρ μεωση της πιστοληπτικς ικαντητας της χρας και, τελικ, χωρς την απλεια της οικονομικς ανεξαρτησας της». Δλωση Ανδρα Παπανδρου, 12/10/1985.

Πργματι, αυτ γινε στη χρα μας. Υπρχει ελπδα; Υπρχει. Και πργματι, πολλο επαν τι δεν χρειζεται να μιλμε με φβο. Ββαια, πρπει να μιλμε ειλικριν. Πρπει να λμε τα πραγματικ γεγοντα. Και τα πραγματικ γεγοντα δεν εναι πντα ευχριστα και δεν εναι πντα και χωρς φβο, διτι αντιμετωπζουμε, πως ειπθηκε, τον γκρεμ πολλς φορς.

Αλλ ο φβος δεν εναι να εργαλεο, πως πολ σωστ επατε, για να κινητοποισουμε πραγματικ τις δυνμεις του τπου. Οι δυνμεις του τπου πρπει να κινηθον μσα απ την ελπδα. Και υπρχει ελπδα.

Να πομε για το χρος; Ναι, εμαστε σε μια φση καλτερης διαχερισης του χρους. Και θα εναι μια ιστορικ, δικ μας παρακαταθκη, και για εμς, αλλ και για τις νες γενις, αν αυτ το μεγλο πρβλημα το διαχειριστομε σωστ.

Τα ελλεμματα, ναι μεινονται. Η ανπτυξη δειλ, αλλ ναι, αρχζει να φανεται. Οι εξαγωγς - ρεκρ του αινα, επαν κποιοι. Ο αγνας ββαια για τις εξαγωγς δδεται εδ και ντεκα χρνια, αλλ εναι ρεκρ του αινα, πως επαν οι εξαγωγες της Ελλδας. Η διαφνεια, πρωτγνωρη. Εθνικ σχδιο δεν χουμε για τις μεγλες αλλαγς; Δεν κναμε τον «Καλλικρτη» και την αποκντρωση, με τις ποιες αδυναμες και πολλ που πρπει να γνουν ακμα;

Το ασφαλιστικ, το νοιγμα των επαγγελμτων, πργματα που επσης πρπει να εφαρμοστον και να προχωρσουν. να φορολογικ σστημα καλτερο, προθηση μεγλων αλλαγν στην παιδεα. λα αυτ εναι που χουμε μπροστ μας, αλλ εναι και η ελπδα την οποα πρπει να δσουμε στον Ελληνικ λα. Ξρω τι εναι δσκολα, ξρω τι δεν πρπει να εξωρασουμε την κατσταση, ξρω τι μπροστ μας χουμε μχες.

Θλω να ευχαριστσω, μως, λους σας σμερα γι’ αυτ την πολωρη συνντηση, που εναι απαρατητη για να δσουμε ξαν το μνυμα της αποφασιστικτητας και της εντητας, γιατ αυτ θα δσουν τη σιγουρι, αλλ και την ελπδα τι φτιχνουμε μια διαφορετικ Ελλδα.

Και θα τη φτιξουμε και θα τα καταφρουμε.

Και θα εμαστε κοντ στο λα, δεν θα φγουμε απ τη μχη.

Τη μχη, θα τη δνουμε καθημεριν.

Ευχαριστ πολ.