.. :

15 2011

Φωτογραφικ Υλικ

Αγαπητο συνδελφοι, θα θελα πριν ξεκινσουμε να εκφρσω ολψυχα την συμπαρστασ μας, τη δικ μου και ολονν μας, στο λα της Ιαπωνας, που συνεχζει να δοκιμζεται σκληρ τα τελευταα 24ωρα.

Σσσωμη η Ελληνικ Κυβρνηση, αλλ και ο Ελληνικς λας, εκφρζουμε την ανεπωτη θλψη μας για τα αμτρητα θματα, τους νεκρος και τους στεγους, που φησε πσω της αυτ η πραγματικ βιβλικ καταστροφ.

Δυστυχς, ο δοκιμαζμενος λας της Ιαπωνας χει ρθει τρα αντιμτωπος και με την αγωνα του πυρηνικο εφιλτη, μια αγωνα που συμμεριζμαστε και που ξυπν σε λους τους λαος επδυνες μνμες του παρελθντος.

Και μοιζει με αρχαα τραγωδα τι ο εφιλτης της πυρηνικς καταστροφς επισκπτεται ξαν να λα, που δοκιμστηκε τσο απ τα πυρηνικ πλα και που, λες αυτς τις δεκαετες, πρωτοστατοσε ενντια στη χρση και εξπλωση των πυρηνικν πλων.

Αποδεικνει μως και την ορθτητα της δικς μας απφασης να μην πμε σε χρση πυρηνικς ενργειας, πως και την ανγκη να ελεγχθον μεσα λες οι εγκαταστσεις των πυρηνικν εργοστασων στην Ευρπη - να «stress test», μια δοκιμ αντοχς, για την προστασα λων μας.

Θλω να ανακοινσω τι η Ελλδα θα πρει πρωτοβουλα προς αυτ την κατεθυνση και στην Ευρπη και στη γειτονι μας. Σ' αυτ την τραγωδα, μως, φανεται περισστερο απ ποτ η ανγκη αλληλοβοθειας και αλληλεγγης προς τους συνανθρπους μας, σε λα τα μκη και τα πλτη της γης.

Διτι ττοιες καταστροφς αποτελον ηχηρ υπενθμιση για το ευλωτο της παρξς μας και την κοιν μορα που μας δνει λους στον πλαντη μας και αποδεικνουν τι η ανθρωπτητα χει τερστιες δυνμεις και νες δυναττητες στην τεχνολογα, στην οικονομα και στην επιστμη. μως, το ζητομενο τελικ εναι πς αυτ υπηρετον τον νθρωπο, πς αξιοποιομε, προς φελος του ανθρπου και του περιβλλοντς του, αυτ τα να εργαλεα. Κι αυτ αποτελε και να μεγλο στοχημα Δημοκρατας.

Μονχα ενωμνοι οι λαο της γης, με αλληλοβοθεια και αλληλοσυμπαρσταση, με δημοκρατικς διαδικασες παγκσμιας διακυβρνησης, μπορομε να ξεπερσουμε και να διασφαλσουμε τη συνχει μας, μπροστ σε ττοιου εδους δοκιμασες και νες προκλσεις, που αντιμετωπζει η ανθρωπτητα.

Θα θελα, επσης, να εξρω την ψυχραιμα και τη δναμη ψυχς που χει επιδεξει ο Ιαπωνικς λας απναντι στις δοκιμασες, μια δναμη που αποτελε πρτυπο και παρδειγμα για λους μας.

Και φυσικ, να επαινσω τους λγους εργτες που χουν απομενει στο πυρηνικ εργοστσιο Φουκουσμα Ντατσ που, με γενναιτητα και αυτοθυσα, καταβλλουν ακμα και τρα προσπθειες για τον λεγχο της κατστασης. Η αφοσωσ τους στο καθκον, αυτς τις δσκολες ρες, μας χει συγκινσει λους.

Αγαπητο συνδελφοι, φλες και φλοι, θλω να ξεκινσω σμερα, λγοντας κτι που χω πει πολλς φορς. Πιστεω απεριριστα στη δναμη και στις δυναττητες της Ελλδας, της πατρδας μας. Η Ελλδα και οι πολτες μπορομε να κνουμε τα πντα, ταν βρισκμαστε αντιμτωποι με μεγλες προκλσεις. Το χει αποδεξει η ιστορα μας, το αποδεικνει πλον και το παρν μας.

Μια ττοια μεγλη, μια ιστορικ πρκληση, αντιμετωπζουμε τους τελευταους 18 μνες. Δεν εναι πλεμος με πλα, δεν εναι η διοργνωση μιας παγκσμιας κλμακας εκδλωσης, εναι μως νας ακρυχτος πλεμος, με να μσα, σε να φοβικ διεθνς περιβλλον, με διεθνες χρηματοπιστωτικς αγορς, στις οποες συχν η κερδοσκοπα γνεται ο καννας.

Βρκαν την Ελλδα ευλωτη, εκτεθειμνη, με τερστιες αδυναμες, αδυναμες που γονατζουν μια χρα, η οποα, αντ να χει αναμετρηθε με τα κακς κεμενα, εχε μια κυβρνηση, την προηγομενη κυβρνηση, που εχε υποκψει στις πιο αρνητικς πολιτικς αντιλψεις και πρακτικς, σε κατεστημνα που δεν φηναν τον τπο να πει μπροστ και που αιχμαλτισαν τις πολιτικς διαδικασες, ακμα και τους δημοκρατικος θεσμος.

Εχε υποκψει στο σνθημα «λα στην εξυπηρτηση των πελατειακν και μικροκομματικν συμφερντων», αλλ και των συμφερντων ισχυρν, που θελαν να λυμανονται τους πρους της χρας μας, αντ να αξιοποιονται για το δημσιο συμφρον.

Εν υπρχε η χρυσ ευκαιρα, μετ τους Ολυμπιακος Αγνες, να υλοποιηθε να εθνικ σχδιο για την ανασυγκρτηση και αναδιοργνωση ολκληρης της χρας μας, του συνλου της οικονομας μας, ενς λλου αναπτυξιακο προτπου, της πρσινης ανπτυξης, που θα στηριζταν στα δικ μας, ελληνικ συγκριτικ πλεονεκτματα.

Μια βαθι αλλαγ, στον τρπο λειτουργας του κρτους, της Διοκησης, της χρας ολκληρης, πρακτικν, αντιλψεων και νοοτροπιν, ακμα και στον πολιτικ μας πολιτισμ.

Η προηγομενη κυβρνηση, αντ να αξιοποισει τις δυναττητες που εχαν δημιουργηθε ττε, πταξε την ευκαιρα στον κλαθο των αχρστων, την σπατλησε με το χειρτερο τρπο.

Γι' αυτ και ταν γνονται συγκρσεις με λλα κρτη της Ευρωπακς νωσης, που δοκιμζονται κι αυτ απ τις αγορς σμερα, λνε τι η Ισπανα και η Πορτογαλα εναι διαφορετικς περιπτσεις και δεν θα πρεπε να χουν καν πρβλημα, αν οι αγορς δεν ταν υπερβολικ επιθετικς.

Η Ιρλανδα εχε τραπεζικ πρβλημα. Προφανς, εκε, η πολιτικ ηγεσα κανε τα στραβ μτια στις λειτουργες του τραπεζικο συστματος, αλλ δεν ταν πως η Ελλδα.

Στην Ελλδα, η κακοδιαχεριση προερχταν απ την δια την πολιτικ ηγεσα, απ την ελτ της χρας, απ να πολιτικ κατεστημνο, με κυβρνηση της Νας Δημοκρατας, που χρωσε τις επμενες γενις, μσα απ την κακοδιαχεριση και την ανομα.

Αναλαμβνοντας τον Οκτβριο του 2009, γνωρζαμε τι αυτ πρπει να αλλξουν. Και αυτ ταν και η υπσχεσ μας απναντι στους πολτες. Δεν γνωρζαμε το βθος του προβλματος, που φερε η στασιμτητα, η διαφθορ, η ανομα και η οικονομικ παρακμ, οτε ββαια και τις βαιες αντιδρσεις των διεθνν αγορν.

Ξεκινσαμε με σκοπ να αλλξουμε την Ελλδα και καταλξαμε, μσα σε ελχιστους μλις μνες, να προσπαθομε να τη σσουμε απ την - θεωρομενη απ πολλος ββαιη - χρεοκοπα, τον κοινωνικ και οικονομικ μαρασμ.

τσι, γινε πρτη προτεραιτητα - κτι που κανες δεν φανταζταν - να αγωνζεται ολκληρη η Ελλδα, για να εξασφαλσουμε ηρεμα και ασφλεια στον λληνα πολτη, στην οικονομα, ακμα και στην Ευρωζνη.

νας αγνας για μεγλες πολιτικς αποφσεις στην Ευρωπακ νωση, για να μπορομε απερσπαστα να κνουμε τις αλλαγς που υποσχεθκαμε και ποτ δεν ξεχσαμε. Χωρς να υποστελουμε οτε λεπτ τη σημαα της αλλαγς στη χρα, που εναι τελικ η πραγματικ λση, η πραγματικ θεραπεα των αιτιν που μας οδγησαν εδ.

Η αναμτρησ μας ταν και εναι με τα δσκολα. ταν και εξακολουθε να εναι μια αναμτρηση σε πολλ εππεδα, με πολλος αντιπλους. Με κατεστημνα, με αντιλψεις, αλλ και με τη συνεδησ μας, ταν χρειστηκε να προυμε αποφσεις που πονοσαν, για να σσουμε τη χρα.

ταν μια αναμτρηση με λους σοι μας αμφισβτησαν ως θνος, ως χρα, ως κοινωνα. λεγαν πολλο τι η Κυβρνηση, η Ελλδα δεν θα λβει τις δσκολες αποφσεις που απαιτονται.

τι θα γνουμε ρμαια του δθεν πολιτικο κστους, τι οι λληνες πολτες δεν μπορον να κνουν οικονομα, τι δεν θα ανεχθον να θυσισουν μρος της ευημερας τους, για χρη της πατρδας και των παιδιν τους. τι εναι φυγπονοι. θιξαν και την περηφνια και το φιλτιμ μας. φησαν τραματα στην ψυχ μας. Αλλ δεν λυγσαμε.

Κυρες και κριοι συνδελφοι, δεξαμε, αποδεξαμε ως θνος, τι μπορομε να αναμετρηθομε με την ιστορα. Οι αποφσεις μας, οι αποφσεις που πρε και αυτ η Κοινοβουλευτικ Ομδα, ταν γενναες. Και συνολικ οι λληνες σμερα, αποδεικνουμε για μια ακμη φορ τη γενναιτητ μας.

λους αυτος τους μνες που πρασαν, η προσπθεια λων μας ταν υπερνθρωπη. Σμερα, ποιος εναι αυτς που δεν αναγνωρζει τι ο Ελληνικς λας κατβαλε και καταβλλει μια τερστια προσπθεια; Ποιος αμφισβητε τι ο λας μας αντιμετωπζει με ωριμτητα και σνεση μια μεγλη δοκιμασα, για να στηρξει τη χρα του στη δσκολη στιγμ; τι πρε στις πλτες του μια μεγλη προσπθεια αλλαγς της πατρδας μας; τι σμερα στκεται ρθιος και μπορε πλον βσιμα να ελπζει τι, οι προσπθειες και οι κποι του, αυτο που καταβλλει, δεν εναι μταιοι; τι πινουν τπο;

Η αναμτρησ μας ταν και εναι μια αναμτρηση και με σους βρσκονται εντς της χρας και ακμα και σμερα επιθυμον να μην αλλξει τποτα. Σαν να μην χουμε πρβλημα. Σαν να μη γνωρζουν το σημεο στο οποο φτασε η Ελλδα και τους κινδνους, αν συνεχζαμε στον διο δρμο, να καταστραφε μια ολκληρη κοινωνα. Που παριστνουν τι τα προβλματα ξεκνησαν με το μνημνιο και χι με ,τι μας οδγησε σε αυτ.

Που θλουν να ξεχννε τις επιτηρσεις, στις οποες μας βαλαν. Που θλουν να ξεχννε πως σπαταλοσαν το δημσιο χρμα και την περιουσα του Ελληνικο λαο. Που θλουν να ξεχννε την αναξιοκρατα που επβαλαν παντο, μια Πολιτεα των «κουμπρων» και των «κολλητν». Που θλουν να ξεχννε τι το χρος σχεδν διπλασιστηκε επ των ημερν τους.

Αυτο μως δανεζονταν. Δανεζονταν στο νομα της Ελλδας, στο νομα του Ελληνικο λαο, στο νομα, χι το δικ τους, αλλ της Ελληνικς Κυβρνησης. Αλλ ταν ρθε ο λογαριασμς, η «λυπητερ», εχαν σηκωθε και εχαν φγει απ το τραπζι, για να το πληρσουν λλοι.  Τα δικ τους σπασμνα, πληρνει σμερα ο Ελληνικς λας.

Γι' αυτος χρειστηκε η σημεριν Κυβρνηση να ψχνει δνεια για να σωθε η Ελλδα, για να πληρωθον οι λογαριασμο τους. Γι' αυτος υπογρψαμε μνημνιο, μια συμφωνα δσκολη, που μως εγγυται τι θα εμαστε συνεπες και βισιμοι στο μλλον. Υπογρψαμε το μνημνιο, ως τεκμριο τι ποτ πια δεν θα κακοδιαχειρζεται ελληνικ κυβρνηση τα χρματα του Ελληνικο λαο, οτε βεβαως τα δνεια που παρνουμε, με τον τρπο που τα διαχειρστηκε η Να Δημοκρατα.

Το μνημνιο, πρεπε να εχαν το θρρος να το υπογρψουν οι διοι, πως το κανε με θρρος η προηγομενη κυβρνηση της Ιρλανδας. Ανλαβε το βρος των ευθυνν της και μετ πγε σε εκλογς. Αλλ πιο πονηρο οι δικο μας, της Νας Δημοκρατας, επαν «σε να βγλει το ΠΑΣΟΚ τα κστανα απ τη φωτι».

Εμες δεν φυγομαχσαμε και δεν φυγομαχομε. Σε αντθεση με αυτος, δνουμε τη μχη και αναλαμβνουμε πντα τις ευθνες μας. Και ας πληρνουμε και αυτ που λνε δθεν «πολιτικ κστος».  Αρκε να μην πληρνει η πατρδα πραγματικ κστος.

Αλλ δεν τους φτανε αυτ. Εν δοκιμζεται ο Ελληνικς λας, εν πληρνει τα δικ τους σπασμνα, εν παλεει για μια μεγλη αλλαγ, εκενοι, την κρσιμη ρα της μχης, λνε τι η μχη εναι σκοπη, τι δεν αξζει να προσπαθομε, τι λα εναι μταια. Προφητεουν την αποτυχα. Καλλιεργον την απαισιοδοξα. Υπονομεουν το εθνικ συλλογικ φρνημα. Σε κανναν δεν εξηγον τι θα συνβαινε, αν δεν δναμε τη μχη. Σε κανναν δεν προτενουν κποιον λλο αξιπιστο δρμο.

Εμες επιμνουμε και καλομε λες τις πολιτικς δυνμεις του τπου σε δημιουργικ αντιπολτευση, σε μια στιγμ που δοκιμζεται η χρα. Δεν απαιτομε επανους. Ζητομε σοβαρτητα και υπευθυντητα. Για να γνει η κρση ευκαιρα για μια Ελλδα δικαιοσνης και ευημερας.

Φλες και φλοι, η αναμτρηση αυτ ταν και εναι, τελικ, μια αναμτρηση με τους διους τους εαυτος μας. ρθαμε αντιμτωποι με τις ευθνες μας, πως κι αν καταμερζονται και, σγουρα, δεν καταμερζονται ισομερς. Και τις ευθνες μας αυτς, τις αναλβαμε.

Κοιτξαμε τον εαυτ μας στον καθρφτη της ιστορας κι αποφασσαμε να αλλξουμε, αφνοντας πσω μας την εικνα της ευημερας, με γυλινα μως πδια και με πολλς ανιστητες, της οικονομικς ανλιξης με αθμιτους τρπους, της ανπτυξης για λγους και μλιστα παρασιτικ, με χρματα δανεικ ακμα και «μαρα».

Σε αυτ την αναμτρηση, μχρι στιγμς, βγανουμε μπροστ νικητς σε λα τα μτωπα. Εναι ακμα τα πρτα μας βματα και πολλ αποτελσματα θα φανον στη συνχεια, πως ταν σπρνεις, που δεν φανονται την επομνη οι καρπο.

Αλλ δεν κναμε την εκολη επιλογ να παραιτηθομε. Κναμε τη δσκολη επιλογ να πολεμσουμε. Και δεν κναμε την εκολη επιλογ, να τα αφσουμε λα δια. Κναμε τη δσκολη επιλογ να αλλξουμε. Και προχωρομε.

Με την δια γενναιτητα, χρειζεται να συνεχσουμε με αποφασιστικτητα, μπροστ σε να εμπδια, πιο ριζωμνες νοοτροπες, πιο κρυμμνα κατεστημνα, πιο καμπτες και αδιαφανες γραφειοκρατες και συμφροντα.

Ο δρμος εναι ακμα μακρς, αλλ με κθε βμα που κνουμε, προσεγγζουμε λο και περισστερο μια λλη Ελλδα, την Ελλδα της δικαιοσνης, της ανπτυξης για λους, των σων δικαιωμτων και ευκαιριν, της ευημερας και της ελπδας.

Την Ελλδα της παραγωγς, των ελληνικν προντων και υπηρεσιν αξας, των προντων και υπηρεσιν με ονομασα προλευσης, με ταυττητα ελληνικ, με προστιθμενη αξα, την Ελλδα του πολιτισμο μας, της περιφερειακς ταυττητας, της καινοτομας και της παιδεας, της ανανεσιμης ενργειας.

Ανογοντας το δρμο και για τη δικ μας γενι, αλλ κυρως για τις επμενες. Απελευθερνοντας τις επμενες γενις απ δουλεες του παρελθντος. Ποτ πια τα δια λθη, ποτ πια κλειστ τα μτια και τα αυτι μας στην πραγματικτητα και στα προβλματα.

Και καννα Διεθνς Νομισματικ Ταμεο, καμα Ευρωπακ νωση, καμα Ευρωπακ Κεντρικ Τρπεζα δεν καθορζει την πολιτικ μας, περισστερο απ τις δικς μας συνειδητς επιλογς. Να τελεινει αυτ το παραμθι. εμες θα αλλξουμε την Ελλδα θα στηριζμαστε σε δνειες δυνμεις.

Η επιλογ μας εναι τριπλ. Επιλγουμε να υπηρετομε την Ελλδα, τον πολτη και το μλλον των παιδιν μας. Αυτ εναι η τριπλ μας υποχρωση, που ξεπερν κατ πολ τη συγκυρα μιας επδυνης επιτρησης. Και θα δσουμε τη μχη μχρι τλους, μχρι να κερδσουμε και να τα καταφρουμε.

Ο δρμος, λοιπν, εναι και δσβατος και μακρς. Σμερα, οι προσπθειες που καταβλαμε αναγνωρζονται απ λους τους παρατηρητς, εχθρος και φλους. Στην Ευρωπακ Σνοδο της περασμνης Παρασκευς, λοι οι εταροι μας αναγνρισαν τι τους περασμνους μνες γινε μια τιτνια προσπθεια.

Σε πεσμα των κυνικν και των καταστροφολγων, αποφασστηκαν η αναθερηση των ρων του δανεου και πρσθετα μτρα, που δημιουργον ευνοκτερους ρους για την Ευρωζνη και βεβαως και για τη χρα μας. Μεγαλτερη διρκεια αποπληρωμς των δανεων, μικρτερο επιτκιο και δυναττητα αγορς κρατικν ομολγων απ τον ευρωπακ μηχανισμ στριξης.

Πρκειται για μια κνηση επιδοκιμασας και εμπιστοσνης. Πρκειται για μια κνηση, που στλνει να σαφς μνυμα στους κερδοσκπους. Πρκειται για μια κνηση, που επιβραβεει τις προσπθεις μας, που μας δνει να θηση να συνεχσουμε.

Πετχαμε πολλ και για την δια την Ευρπη και το μλλον της, αλλ και για την πατρδα μας. Πρτον, την επιμκυνση της αποπληρωμς του δανεου των 110 δισεκατομμυρων στα 7,5 χρνια, κατ μσο ρο. Διπλασισαμε με αυτ τον τρπο τη μση διρκεια του δανεου, εν η αποπληρωμ του θα ολοκληρωθε το 2021, αντ για το 2015.

Δετερον, πετχαμε τη μεωση του επιτοκου για ολκληρο το δνειο, για το σνολο του δανεου, και για σα δηλαδ χουμε δη εισπρξει και αξιοποισει μχρι σμερα, κατ μα ποσοστιαα μονδα. Δηλαδ, μεισαμε τη διαφορ μας απ το επιτκιο των γερμανικν ομολγων κατ σχεδν 30%. Κερδσαμε περπου 6 δισεκατομμρια ευρ λιγτερους τκους, που θα πλρωνε ο Ελληνικς λας.

Τρτον, ενισχθηκε σημαντικ ο ευρωπακς μηχανισμς στριξης και ο μηχανισμς που θα ισχει απ το 2013 και μετ, προστατεοντας τσι τα κρτη απ τις επιθσεις των κερδοσκπων. Κυρως, μως, συμφωνσαμε να μπορε αυτς ο ευρωπακς μηχανισμς στριξης να αγορζει τα ομλογα των χωρν που αντιμετωπζουν πρβλημα, δηλαδ να τις δανεζει εν και εφσον χρειαστε.

Τταρτον, πεσαμε και, παρ τις αντιστσεις, περιλφθηκε στην απφαση η θση μας, για τον ευρωπακ φρο στις χρηματοπιστωτικς συναλλαγς, τον λεγμενο «Tobin tax», στε να πληρσουν και οι τρπεζες, που στο κτω - κτω  δημιοργησαν την κρση στις Ηνωμνες Πολιτεες και στην Ευρπη, δηλαδ να πληρνουν να ασφλιστρο για το μλλον. Και επιπλον, μσα απ το φρο αυτ, να χουμε και σημαντικ σοδα για επενδσεις, για υποδομς, για τη μετβαση της Ευρπης σε μια πρσινη οικονομα και για τη δημιουργα θσεων εργασας.

Εδ θλω να εξρω τη δουλει και της Ευρωομδας μας, και της ννυς Ποδηματ, που ταν εισηγτρια γι' αυτ την πρταση, μαζ βεβαως και για τα ευρωομλογα, που πριν απ λγες ημρες ψηφστηκε με μεγλη πλειοψηφα στην Ευρωβουλ.

Τλος, συμφωνσαμε σε να Σμφωνο για το ευρ και την ανταγωνιστικτητα σε κθε χρα χωριστ, αλλ και στην Ευρωζνη συνολικ, με καννες και πολιτικς που, σχεδν στο σνολ τους, εμες δη εφαρμζουμε στη χρα μας. Και εκε πετχαμε σημαντικς βελτισεις, πως παραδεγματος χρη να υπρχει υποχρωση για κοινωνικ διλογο, να υπρχει ο στχος της σγκλισης και να διαφυλαχθον οι συλλογικς διαπραγματεσεις.

Με τις αποφσεις αυτς, ενισχεται η Ευρπη, ενισχεται το κοιν μας νμισμα, το ευρ. Ενισχεται μως τσι ουσιαστικ και η χρα μας, αφο διευκολνεται η αντιμετπιση του υπρογκου χρους, που δημιοργησαν οι πρακτικς προηγομενων ετν.

Τι σημανουν λα αυτ για την Ελλδα, για τα προβλματα που αντιμετωπζουμε; Σημανουν τι τα λσαμε; Προφανς, χι.

Επαναλαμβνω: και μηδενικ χρος να εχαμε, και πλι θα πρεπε να κνουμε τις μεγλες αλλαγς, διτι η οικονομα μας, το αναπτυξιακ μας πρτυπο, το κρτος μας, λα θα μας πγαιναν και πλι σε νο χρος.

Η ανπτυξη δεν εναι να κουμπ που πατς, οτε λεφτ που ρχνεις. Εναι η συστηματικ και οργανωμνη καλλιργεια των δυνμεν σου, του ανθρπινου δυναμικο, του πολιτισμο και των υποδομν σου, της καινοτομας και των πλεονεκτημτων σου, στε επιτλους να εξγουμε και να αγορζουμε ελληνικ, αντ να εισγουμε και να καταναλνουμε μνο ξνα προντα.

Και η προσπθεια συνεχζεται. Με τις ενργεις μας και τις αποφσεις στη Σνοδο της περασμνης Παρασκευς, στρσαμε το δρμο και για το 2012. Εξομαλναμε μερικ απ τα βασικ εμπδια. Περιορσαμε σημαντικ τα μελλοντικ προβλματα, αλλ δεν πρπει να επαναπαυθομε. Κερδσαμε μια μεγλη μχη, αλλ ο αγνας συνεχζεται.

Για τις αλλαγς που απαιτονται, χουμε μπροστ μας πολλ δουλει για φτος και για τα επμενα χρνια. Δουλει που απαιτε δσμευση, αφοσωση και συνπεια απ λους μας. Αυτ που σημανουν, μως, οι αποφσεις αυτς εναι τι η προσπθεια συνεχζεται αμεωτη μεν, αλλ πλον με λλους ρους, με λλα δεδομνα, με μεγαλτερη ασφλεια και σιγουρι.

Με το δικαωμ μας να αισιοδοξομε ακμη περισστερο τι, αν αυτ που εξαρτνται απ εμς τους διους, τα φρουμε σε πρας, ττε η Ελλδα δεν χει να φοβηθε τποτα απ το μλλον που ρχεται. Αντιθτως, θα μπορε να απεξαρτηθε απ δνειες δυνμεις, να ορζει το μλλον της και να μπορε να το κοιτξει κατματα με αισιοδοξα.

Κυρες και κριοι συνδελφοι, προσωπικ, απ τη θση μου, κανα ,τι περνοσε απ το χρι μου, για να υπερασπιστ τα συμφροντα της χρας και των Ελλνων. Και αυτ θα συνεχσω να κνω, για να βγει η πατρδα μας απ την κρση και να χτσουμε μια διαφορετικ Ελλδα.

μως τποτα, μα τποτα δεν θα εχαμε πετχει, αν δεν εχαμε δπλα μας τους πολτες, να βζουν καθημεριν πλτη και να αγωνζονται μαζ μας. Δικ τους επιτυχα εναι οι προχθεσινς αποφσεις για την Ελλδα.

Η προσπθεια εναι εθνικ, η επιτυχα εναι συλλογικ και καννας δεν δικαιοται να αδικε την εθνικ προσπθεια και τα αποτελσματ της. Η αφοσωση, οι θυσες, οι κποι, οι δυσκολες - και γνωρζω τι ταν και εναι πολλς - εναι που φρνουν το αποτλεσμα.

λοι μαζ δουλψαμε, λοι μαζ πεσαμε τους εταρους μας, μαζ αποκαταστσαμε την αξιοπιστα της χρας μας, μαζ αποδεξαμε τι ταν η Ελλδα θλει, μπορε. Και μαζ θα προχωρσουμε στη δημιουργα μιας Ελλδας, που θα πατ στα πδια της, αυτνομης οικονομικ, για την οποα θα εμαστε λοι υπερφανοι να ζομε σε αυτ τον τπο.

Τποτα δεν ταν αυτονητο. Αλλ ταν πντα πστη μου τι, οι μνες χαμνες μχες, εναι οι μχες που δεν δνονται. Αν οι αποφσεις που πρε η Ευρωπακ νωση εναι γενναες και συμβλλουν στην προσπθει μας, αυτ που εναι ββαιο εναι τι η πορεα μας θα εξαρτηθε απ εμς τους διους. Εναι στο χρι μας.

Στο χρι μας εναι να αξιοποισουμε αποφσεις σαν κι αυτς και η Ελλδα να πει μπροστ. Κλενοντας τα αυτι μας στις σειρνες, που μας καλον να αγνοσουμε και να ξεχσουμε τα ατια που μας φεραν στην κρση και που μας καλον η Ελλδα να συνεχσει να ζει πως ζοσε, χωρς καννες, χωρς δικαιοσνη, χωρς διαφνεια, χωρς ανπτυξη και χωρς να λαμβνει υπψη της τις αλθειες και το «παν μτρον ριστον».

Αυτ που πετχαμε τους τελευταους μνες εναι ενδεικτικ των δυνατοττων μας, αλλ και της διθεσης λων μας να μην αφσουμε καμα ευκαιρα να πει χαμνη. Παρ τις αδιαμφισβτητα θετικς αποφσεις, παρ το τι αποτελον επιβρβευση μιας μεγλης συλλογικς προσπθειας, οι μνιμα και σκπιμα μεμψμοιροι εναι και πλι στενοχωρημνοι.

Και τι δεν ακοσαμε πλι. Αυτο που καλλιεργοσαν κλμα αποτυχας, μας επαν τι, λγο ως πολ, αυτ που συνβησαν, ταν αναμενμενο να συμβον. Ακοσαμε να λνε τι «ναι μεν ελφθησαν κποιες σημαντικς αποφσεις για την Ελλδα, μως, με δυσβστακτα και επαχθ ανταλλγματα», τι «ο λας φορτθηκε με να βρη». Ποια εναι αυτ; τι, κουσον - κουσον, «μας υποχρωσαν οι κακο ξνοι να συνεχσουμε τις μεγλες διαρθρωτικς αλλαγς στη χρα μας». Τσο κακ μας καναν!

Σαν να μην εμαστε εμες που θλουμε να αλλξουμε τη χρα μας και πρτοι εμες το αναδεξαμε, και ως αντιπολτευση εδ, στη χρα. Σαν να μην διεκδικσαμε την εξουσα, ακριβς για να αλλξουμε την Ελλδα.

Λνε, κουσον - κουσον, τι «μας υποχρωσαν να μεισουμε το χρος μας σε να βθος χρνου, 20ετας», σαν να μην το θλουμε εμες πρτοι, οι λληνες. Σαν να μην εναι πριν απ' λα το δικ μας ζωτικ συμφρον να μεισουμε το χρος μας, το βρος αυτ για τον λληνα πολτη. Σαν να μας αρσει να ζομε για πντα πνιγμνοι στα ελλεμματα και τα χρη και να συνεχζουμε να φορτνουμε κι λλα στις πλτες των παιδιν μας.

Και πρπει επσης - λνε - «να δεσμευτομε με νμο, τι δεν θα ξαναβουλιξουμε τη χρα μας με υπρογκα χρη». Ττοιο κακ μας βρκε! Ττοια ανταλλγματα δσαμε. Σαν να μην εχαμε και πριν, ως χρα της Ευρωζνης, υποχρωση να μην χουμε υπερβολικ ελλεμματα. Υποχρωση, που παραβασε κατφορα η Να Δημοκρατα και απκρυψε απ τον Ελληνικ λα και την Ευρωπακ νωση, αυτ το χρος και αυτ τα ελλεμματα.

Σαν να θλουμε να ξαναζσουμε στο μλλον παρμοιες με τις σημερινς καταστσεις. Μας υποχρωσαν - λνε - οι μισθο να ακολουθον την παραγωγικτητα, το προφανς και αυτονητο δηλαδ. Θαρρες και επε ποτ κανες και πουθεν, τι οι μισθο πρπει να αυξνονται πνω απ την παραγωγικτητα! Παρουσιζεται κι αυτ ως βρος.

Ββαια, εμες μιλμε και για κτι λλο: τη μεωση των ανισοττων. Ως σοσιαλιστς, χουμε μια λλη προσγγιση, μσα σε μια συντηρητικ Ευρπη. Και γι' αυτ, φρνουμε και νμους, πως εναι και το φορολογικ νομοσχδιο, το οποο ακριβς δημιουργε μια κοινωνα δικαου.

Επσης, μας υποχρωσαν - λνε - να εξασφαλσουμε 50 δις μχρι το 2015 και παραπρα, απ αποκρατικοποισεις και αξιοποηση της περιουσας του Δημοσου. «Παρλογο», μας λνε. Εγ θυμμαι, ταν το 1990 μουν Υπουργς Παιδεας - θα θυμονται και οι λλοι Υπουργο Παιδεας, βλπω και τον Πρεδρ μας εδ, τον Απστολο Κακλαμνη - που λοι στο Κοινοβολιο, αλλ και η εκπαιδευτικ κοιντητα, μας λεγε «να αξιοποισουμε την περιουσα των Πανεπιστημων για την ανπτυξη της παιδεας στη χρα μας.

Χρειστηκε κανες ξωθεν να μας τα πει αυτ, ακμη και να μας τα επιβλει; Αυτ εμες, δθεν, δεν το θλαμε; Αλλ κποιοι «κακο ξνοι» μας υποχρωσαν να κνουμε και αυτ; Επιτλους, ας το κνουμε. Για το δικ μας καλ, για το καλ της οικονομας, της χρας, για να φτιξουμε δουλεις, για ανπτυξη.

Προτιμμε η περιουσα αυτ να παραμενει απαξιωμνη, παραπεταμνη; Να μην αποφρει σοδα στους λληνες; να τη λυμανονται διφοροι, μσα απ την αδιαφνεια και την αυθαιρεσα, πως ξρουμε τι γνεται; Αυτ μας προτενουν οι αιωνως μεμψμοιροι;

Προτιμμε να μεινουμε το υπρογκο χρος, κβοντας μισθος και αυξνοντας τους φρους; Αυτ μας προτενουν; Και μσα σε λα αυτ, ακοσαμε και τη Να Δημοκρατα, που ισχυριζταν τι μπορομε να βρομε 50 δις απ την ακνητη περιουσα σε 2 χρνια. Αυτ μας λεγε η Να Δημοκρατα. Και μας εγκαλε τρα, τι θα βρομε 50 δις σε 5 χρνια! Αυτ εναι η Να Δημοκρατα της υπεθυνης αντιπολτευσης.

Αντιφσκουν και αδυνατον να αρθρσουν λγο συνεκτικ και σοβαρ. Αλλ ερωτ ευθως: πο εναι το μεμπτ της αξιοποησης της δημσιας περιουσας; Εν για πρτη φορ στην ελληνικ ιστορα δεσμετηκε Πρωθυπουργς, τι δεν πουλμε δημσια γη, αλλ μως την αξιοποιομε. λλο περιουσα, λλο δημσια γη. Μπορε μως να αξιοποιηθε.

Με ποια λογικ πρπει να μενει αναξιοποητη η περιουσα μας, απ την οποα θα μποροσαμε να παργουμε πλοτο, να κερδζουμε μνιμα χρματα, να δημιουργομε ανπτυξη και θσεις εργασας; πρεπε να χει  γνει εδ και χρνια.

Ακοσαμε και το λλο, τι σα καταφραμε σμερα, πρεπε να τα εχαμε πρει στη διαπραγμτευση απ πρυσι, το Μιο. Εδ, ταιριζει η λακ ρση «ξω απ' το χορ, πολλ τραγοδια λμε». Γιατ αυτο που σμερα μας κνουν μαθματα διαπραγματεσεων, εναι αυτο που φυγομχησαν, για να μην διαπραγματευθον. Και δεν θα ντεχαν οτε μια ρα στη θση μας.

Δεν θα ντεχαν οτε μια ρα να σηκσουν το σταυρ, που εμες σηκνουμε 18 μνες τρα. Γιατ βμα-βμα αποκαθιστομε την αξιοπιστα μας, βμα-βμα ενισχουμε τη διαπραγματευτικ μας θση.

Τον περασμνο Φεβρουριο, αποσπσαμε με χλια βσανα την πολιτικ δσμευση της Ευρωπακς νωσης για στριξη της Ελλδας, τη στιγμ που καννας δεν μας πστευε, μετ τα σα εχαν συμβε μεταξ του 2004 και 2009, επ διακυβρνησης της Νας Δημοκρατας.

Τον περασμνο Μρτιο, καταφραμε με χλιους κπους να συγκροτσουμε απ το μηδν το μηχανισμ στριξης. Ο μνος μηχανισμς, που θα μποροσε να διασφαλσει στην Ελλδα τα απαιτομενα ποσ, για την εξυπηρτηση του χρους της.

Και οι κποι αυτο, ταν το αποτλεσμα της εικνας που εχαν δημιουργσει για την Ελλδα, αυτο που σμερα κνουν κριτικ. Αυτ την εικνα προσπαθομε να αποτινξουμε.

Στις αρχς Μαου, εξασφαλσαμε το ιλιγγιδες ποσ, πρωτοφανς για οποιαδποτε χρα ιστορικ, των 110 δισεκατομμυρων ευρ. Κανες δεν μας δνειζε, χωρς να εναι ληστρικ τα επιτκια. Η χρα θα χρεοκοποσε.

Και τρα, το επμενο βμα, διαπραγματευθκαμε και καταφραμε την επιμκυνση, τη μεωση του επιτοκου και τη δυναττητα αγορς ομολγων απ τον ευρωπακ μηχανισμ.

Πς τα καταφραμε; Εναι αποτλεσμα, πως επα, εθνικς προσπθειας. Πινουν τπο οι κποι των Ελλνων. Πεθουμε τι εμαστε και πλι αξιπιστοι. Καννα απ αυτ τα βματα δεν ταν αυτονητο.

Τποτα απ τα παραπνω δεν μας χαρστηκε. Τποτα δεν ταν δεδομνο. Κατακτθηκαν με κπο, με θυσες, με αποφσεις που πνεσαν. Και αυτ, ας το καταλβουν καλ αυτο που σμερα εκτοξεουν εκολες «παρλες», για το τι πρεπε τι δεν πρεπε να εχαμε κνει.

Το καλτερο, μως, που ακοσαμε εναι το εξς: «με ποιο δικαωμα» - λει - «δεσμεουμε τη χρα, πραν του χρονικο ορζοντα της εκλογικς μας θητεας, με να σχδιο που πει μχρι το 2015;». Η πλρης διαστροφ της κοινς λογικς.

Γιατ το ορθ ερτημα, δεν εναι με ποιο δικαωμα εμες σχεδιζουμε, και με διαφνεια, για το μλλον μας και των παιδιν μας μακροπρθεσμα, για το πς θα μεισουμε το υπρογκο χρος που βρκαμε, αλλ με ποιο δικαωμα κποιοι το δημιοργησαν, μεταφροντας αβσταχτα βρη, χι απλς στην επμενη κυβρνηση, αλλ στις επμενες γενις των Ελλνων.

Δεν θα απολογηθομε, επειδ προσπαθομε να λσουμε να ζωτικ πρβλημα, που δημιοργησαν λλοι. Κποιοι συμπεριφρονται σαν να στενοχωρθηκαν που οι προσπθειες του Ελληνικο λαο αναγνωρζονται και επιβραβεονται. Η κακπιστη μεμψιμοιρα τος οδηγε σε συλλογισμος, που συνιστον αντιστροφ της πραγματικτητας, που δεν αντχουν σε στοιχειδη λογικ και κριτικ.

Αυτ που εναι προς το δικ μας συμφρον, αυτ που πρτοι εμες θλουμε, προσπαθον να τα παρουσισουν ως νο βρος, που επιβλλεται ξωθεν. Δηλαδ, τι θλουν σοι τα λνε αυτ; Να μην μεισουμε το χρος; Να μην δσουμε τλος στο λλειμμα; Να συνεχσουμε να κοροδεουμε τους εαυτος μας και τους λλους, αν μπορομε;

Αυτ εναι ανταλλγματα αυτονητη υποχρωσ μας; χι απναντι στους εταρους μας, αλλ απναντι στους εαυτος μας. Αν δεν υπρχαν εταροι, δεν θα πρεπε να τα κνουμε αυτ; Πς μα, κατ τα λλα, αυτονητα θετικ εξλιξη, τη λνε «αντλλαγμα», λες και παντο βρσκεται μια συνωμοσα; Διτι τελικ, μνο αυτ χουν ως επιχερημα. «λα εναι μια συνομωσα», στην οποα βεβαως πρωτοστατε η Κυβρνησ μας!

Αυτ δεν χουν λογικ, οτε εναι πργματα τα οποα ο Ελληνικς λας θα πστευε πια. Καθνας μπορε να εκφρζει την ποψ του, μως, και εγ ως Πρωθυπουργς, αλλ και λοι μας, ως αντιπρσωποι των πολιτν στη Βουλ, θα μασταν κυριολεκτικ μικρο για το ψος των περιστσεων, αν επιτρπαμε να επικρατσει ως πολιτικ, μια επιλογ υπαγορευμνη απ λγους, απ μια μειοψηφα της κοινωνας που, κατ τη γνμη μου, δεν χει αντιληφθε τι θα σμαινε για τη χρα η χρεοκοπα, , για δικος της λγους, θλει να παραμενουν λα δια, ως εχαν, σαν να μην λλαξε τποτα.

Αντιθτως, υπρχει μια πλειοψηφα στην κοινωνα, μια κοινωνικ πλειοψηφα, που διψει για δκαιες αλλαγς. Διψει για αλλαγς, που χρνια ακοει και ποτ δεν εδε. Μια πλειοψηφα, που σως μχρι πρτινος ταν σιωπηλ και σ' αυτν απευθνομαι. Μια πλειοψηφα, που ευτυχς σμερα εκφρζεται και εκφρζεται πιο δυναμικ απ ποτ.

Δεν ξρω αν διαδηλνει. Ξρω τι και συζητ, και προβληματζεται, και αγωνι, και θλει να συμμετχει ενεργ. Μια πλειοψηφα, που αγωνι για το αριο, που σκφτεται με βση τον ορθ λγο, που δεν συγκινεται απ τον ξλινο λγο το χιδεμα, τις υπεραπλουστεσεις και την κεν περιεχομνου κριτικ.

Γιατ οι πολτες χουν αποκτσει πια πολ μεγαλτερη γνση. Γνση για τα πργματα. Πολ μεγαλτερη ευαισθησα, πολ πιο ακριβς αισθητριο.

Συντελεται μια πολιτικ κοσμογονα, να νο ρεμα συλλογικς συνεδησης για τις απαρατητες και δκαιες αλλαγς στη χρα μας. Η συλλογικ συνεδηση στη χρα μας αλλζει με την κρση και αυτ εναι να απ τα θετικ αυτς της περιδου που διανουμε.

Και πως χω ξαναπε, αυτν ακριβς την γερση και συμμετοχ λων των Ελλνων, ολκληρης της Ελλδας, αυτ τη μοναδικ ευκαιρα, που συνειδητοποιομε λοι την ανγκη να σσουμε και να αλλξουμε την πατρδα μας, δεν πρπει να τη χσουμε και δεν θα τη χσουμε. σο κι αν κποιοι μεμψιμοιρον, σο κι αν κποιοι λλοι αγωνζονται, με νχια και με δντια, για να κρατσουν την Ελλδα πσω.

Φλες και φλοι, σ' αυτ τη μεγλη πορεα, εμες απαντμε με ευθνη στις προκλσεις. Χωρς υπεκφυγς, χωρς αλαζονεα, με ενθουσιασμ και με πθος. Δουλεοντας για τους πολλος. Εμαστε το Κνημα της προσφορς.  Αυτο εμαστε.

Ξρουμε τι η σταθερ μας πορεα και η συστηματικ μας διαπραγμτευση  μπορον να φρουν και να θετικ αποτελσματα. Γι' αυτ, σε ,τι αφορ εμς, την Κοινοβουλευτικ μας Ομδα, την Κυβρνηση και το Κνημ μας, θα ζητσω ακμα μεγαλτερη αφοσωση στο ργο που χουμε αναλβει.

Μαζ με την ελληνικ κοινωνα, λοι μαζ, καταφραμε αυτ που μοιαζε δσκολο και πολλο θεωροσαν ακατρθωτο. Αυτ το βρος, το σηκσατε πρτοι εσες. Ανταποκριθκατε, ανταποκριθκαμε στις ιστορικς προκλσεις που αντιμετωπσαμε.

Εμαι ββαιος τι τσι θα συνεχσουμε να κνουμε και, μλιστα, λοι μαζ, με πρτη την Κοινοβουλευτικ μας Ομδα, που συνδιαμορφνει, με δημιουργικ, δσκολο, αλλ και ουσιαστικ τρπο, τις νομοθετικς μας πρωτοβουλες και ευρτερα τις πολιτικς μας αποφσεις.

χουμε ακμα μπροστ μας δουλει, συνεχζοντας τις μεγλες αλλαγς και  δουλεοντας για να προχωρσουμε τις πντε εθνικς προτεραιτητες, που χουμε προσδιορσει.

Πρτον, να δημιουργσουμε να κρτος στην υπηρεσα του πολτη, σπζοντας γραφειοκρατα και αδιαφνεια.

Δετερον, να στηρξουμε την ανπτυξη και την αλλαγ του παραγωγικο μοντλου της χρας, κνοντας την Ελλδα πρτυπο πρσινης ανπτυξης και, τα προντα μας, να συνδυζονται και να συνδονται με τη λξη «αξα».

Τρτον, να δημιουργσουμε μια κοινωνα συμμετοχς, ευνομας και δικαιοσνης. Να αποκτσει ο πολτης εμπιστοσνη στην Πολιτεα και στους θεσμος, που θα τον σβονται.

Τταρτον, να δσουμε πραγματικ νημα στο κοινωνικ κρτος, τελεινοντας με τις σπατλες, στε να στηρζονται οι αδναμοι και σοι χουν πραγματικ ανγκη - μια κοινωνα πραγματικς αλληλεγγης.

Και τλος, να συνεχσουμε την επιτυχ μχη και να δυναμσουμε τη φων της Ελλδας, της Ελλδας των αξιν, παντο.

Σε λα αυτ τα θματα, χουμε δη απτ προδο και, βεβαως, δεν εναι η ρα να κνουμε εκτεν απολογισμ, οτε να εξειδικεσουμε τους εφεξς στχους μας. Αυτ θα γνει σντομα. Και χουμε μπροστ μας και μια κομματικ διαδικασα, της Συνδισκεψης, που σε κθε Περιφρεια θα μπορομε να αναδεξουμε και τις επιμρους περιφερειακς προτεραιτητες και την αναπτυξιακ ταυττητα.

Κριο μλημ μας, σμερα, εναι να στελουμε να σαφς μνυμα, τι συνεχζουμε στο δρμο των μεγλων αλλαγν, των αλλαγν που δεν αντιμετωπζουν συγκυριακ και πρσκαιρα το πρβλημα, αλλ τα βαθτερα ατια που μας οδγησαν εδ. Πντα σε διαρκ διλογο με την κοινωνα, με διαβολευση, με σνθεση που εμπλουτζει τις πολιτικς μας, αλλ δεν τις αλλοινει με μικροσυμβιβασμος, που προχωρ στην αναγνριση της βαθις απατησης των πολιτν για ριζικς αλλαγς, γιατ αυτ εναι η εντολ της κοινωνας. Αυτ εναι η στριξη που μας παρχει. Θλει να συγκρουστομε. Να συνεχσουμε να συγκρουμαστε με κατεστημνα και προκαταλψεις.

Και εμαι ββαιος τι, σε αυτ τον αγνα, οι βουλευτς και τα στελχη μας θα εναι και πλι στην πρτη γραμμ, συνδιαμορφωτς και στηργματα της προσπθειας που κνουμε, με ολκληρη την ελληνικ κοινωνα. Γιατ μασταν, εμαστε και θα εμαστε η δναμη της Αλλαγς.

Φλες και φλοι, ξρουμε απ πο ξεκινσαμε και πο χουμε φτσει. Τα σημδια της αλλαγς εναι εδ. Μπορομε πλον να τα διακρνουμε. Μνο την τελευταα εβδομδα, επιβραβετηκαν οι κποι των Ελλνων απ λη την Ευρωπακ νωση.

Πληροφορηθκαμε τι η αξα των ελληνικν εξαγωγν αυξθηκε κατ 40% και, μλιστα, για τταρτο συνεχμενο μνα. Καταφραμε να αντιμετωπσουμε να πολ δσκολο ζτημα, των απεργν πενας, χωρς απλεια ανθρπινης ζως, χωρς να επαναλβουμε λθη του πρσφατου παρελθντος, με δειες παραμονς, αλλ εφαρμζοντας τους νμους που εμες ψηφσαμε, οι οποοι διασφαλζουν και τα ανθρπινα δικαιματα, και την κοινωνικ συνοχ.

Πραμε πρωτοβουλα, πντε χρες στην Ευρωπακ νωση, για τη μεωση των ρπων του διοξειδου του νθρακα κατ 30%.

Αντιμετωπζουμε συστηματικ την αυθαιρεσα της βας μικρν ομδων, που τολμον και παρνουν το νμο στα χρια τους, που θλουν να τρομοκρατον τη Δημοκρατα.

Αλλ εμαστε ακμα στην αρχ. Ο δικς μας δρμος, ο δρμος που χουμε επιλξει, εναι δσκολος δρμος. Εμαστε η γενι που θα κοπισει. Εμαστε η γενι που θα δουλψει σκληρ. Εμαστε η γενι, μως, που καλεται να κνει αυτς τις αλλαγς. Και αυτ εναι ιστορικ μας χρος, αλλ εναι και τιμ, που μας δωσε ο Ελληνικς λας την εμπιστοσνη του, για να προχωρσουμε σε αυτς τις μεγλες αλλαγς.

χι πντα εκολες, χι πντα ευχριστες, αλλ σγουρα χι μταιες, σγουρα χι χωρς αντκρισμα. Γιατ εδ και τρα, χτζουμε τις βσεις και τα θεμλια για το μλλον, το δικ μας και των παιδιν μας. Για εμς, για τα παιδι μας και τα παιδι των παιδιν μας.

Καλ μας συνχεια. Ευχαριστ πολ. 

 

 

 

 

Πγαινε στην αρχ