. . : 11

4 2011

Φωτογραφικ Υλικ

 

Συντρφισσες και σντροφοι, φλες και φλοι, αγαπητ Γιαννκη, αγαπητ Martin, σε ευχαριστ για τη θερμ αλληλεγγη και τα λγια υποστριξης. Τα χρειαζμαστε, μας δνουν κουργιο να συνεχσουμε να δσκολο αγνα.

λοι μας εδ, χι μνον εγ, λα τα στελχη του ΠΑΣΟΚ, αναλβαμε μια πολ μεγλη ευθνη, μια ιστορικ ευθνη. Και θλω να σας πω τι θα την φρουμε σε πρας και με αξιοπρπεια, αλλζοντας τη χρα και βοηθντας να αλλξουμε και την Ευρπη.

Πριν απ δεκαεπτ μνες, η χρα μας, λοι μαζ, ξεκινσαμε να μεγλο ταξδι. να ταξδι, μσα στις πιο δσκολες και απρσμενες συνθκες. Ξεκινσαμε απ ναν τπο, που δεν ταν αυτς που θλαμε, που δεν ταν αυτς που ξιζε στους λληνες.

Τποτα απ' σα ζοσαμε ττε που ξεκινσαμε, δεν ταν δικ μας, δεν μας εκπροσωποσαν. Δεν ταν δικς μας αξες, η διαφθορ, το ρουσφτι, η αδικα, ο πλουτισμς των λγων και ισχυρν. ταν νας τπος, που η δναμ μας δεν εξαρτιταν απ τι σπουδσαμε πσο σκληρ δουλεαμε, αλλ απ το ποιον ξραμε και τι του εχαμε υποσχεθε.

ταν νας κσμος, που τα παιδι μας δεν εχαν ελπδα να προχωρσουν μπροστ, αν δεν ταν τοιμα να στηθον ικτες μπροστ στην πρτα των γραφεων των παραγντων. ταν νας κσμος, που η δναμη της ψυχς μας και των αξιν μας, η δναμη της δικς μας δημιουργας ακυρωνταν καθημεριν απ την πελατειακ δναμη του ισχυρο.

Ναι, και εμες φτιξαμε αυτ τον κσμο, αλλ αυτ τον κσμο αποφασσαμε εμες, το ΠΑΣΟΚ, να τον αρνηθομε, για να μην τον αφσουμε στα παιδι μας. Γιατ ταν νας κσμος, που δεν μας χωροσε. Και ξεκινσαμε μια διαφορετικ διαδρομ, τη διαδρομ μας, το μεγλο μας ταξδι.

Φγαμε απ το παλι λιμνι. Δεν ξραμε την ακριβ διαδρομ και τι εμπδια θα εχαμε μπροστ μας, αλλ ξραμε τι εκε που θα πηγαναμε και εκε που θα πμε, εναι νας διαφορετικς, νας λλος κσμος. Ξραμε και ξρουμε τον προορισμ μας, εκε που τα παιδι μας θα μετριονται απ τις πραγματικς τους δυνμεις - και χουν δυνμεις. Θα χτζουν τα δικ τους νειρα. Και αυτ τα νειρα, θα τα πραγματοποιον.

Αυτ τον κσμο ονειρευτκαμε και αυτ τον κσμο χρωστει η δικ μας γενι στην επμενη. Εναι το λιγτερο που μπορομε να τους αφσουμε. Φλες και φλοι, τον κσμο τον παλι, τον αφσαμε πσω μας για πντα. Κι αν δεν φτσαμε ακμα εκε που υποσχεθκαμε, δεν εναι γιατ πορευμαστε λθος, αλλ γιατ ο δρμος εναι και δσκολος, και μακρς.

Για να πας απ τη διαφθορ και το ρουσφτι, στην αξιοκρατα και την προοπτικ, θλει δουλει πολλ. Θλει δουλει πολλ, για να πας απ την κοινωνα της εξρτησης, στην κοινωνα της παραγωγς και της δημιουργας. Θλει δουλει πολλ, για να πιστψεις στις δικς σου δυνμεις.

Φλες και φλοι, σας ευχαριστ και σας συγχαρω για τον αγνα που δνει ο καθνας απ εσς, μσα σε αυτ τη διαδρομ. Στο δικ του χρο, στο δικ του Δμο, στη δουλει του.

Αναλβαμε μαζ να δσκολο αγνα. Να οδηγσουμε τη χρα μπροστ και γι' αυτ μας εμπιστετηκε ο λληνας πολτης. Και εμαστε λοι εδ σμερα, για να πομε τι, παρ τις δυσκολες, παρ το βρος της ευθνης, εμες δεν κνουμε πσω. Θα οδηγσουμε τη χρα σε να νο προορισμ και, αυτ το ιστορικ εγχερημα, θα το φτσουμε μχρι το τλος.

Και ναι, μαζ θα τα καταφρουμε, μαζ με την ελληνικ κοινωνα, για να βγλουμε τη χρα απ το μεγλο αδιξοδο, για να ζσουν τα παιδι μας σε μια Ελλδα που τους αξζει. Γιατ αυτ εναι η αλθεια, συντρφισσες και σντροφοι, τι η πατρδα μας, μας χρειστηκε. Και σε αυτ την κρσιμη ιστορικ στιγμ, εμες ανταποκριθκαμε.

Ανταποκριθκαμε για τη χρα μας, γι' αυτ που θα παραδσουμε στα παιδι μας, πως κανε πντα η παρταξ μας, πως επιτσσουν οι αρχς μας και οι αξες που υπηρετομε. Βρεθκαμε στα πρθυρα της χρεοκοπας, μιας χρεοκοπας οικονομικς, θεσμικς και ηθικς, που μας φησαν οι προηγομενοι. Κι εμες, σηκσαμε τη σημαα και επαμε «αυτς δεν εναι ο τπος που θλουμε να ζσουμε».

Και αν δεν ζσαμε την τραγωδα της χρεοκοπας, αν δεν ζσαμε τις κλειστς δημσιες υπηρεσες, αν δεν ζσαμε τα κλειστ νοσοκομεα και σχολεα, αν δεν ζσαμε την αδυναμα του κρτους να πληρσει συντξεις και μισθος, αν δεν ζσαμε τις τρπεζες να κατεβζουν ρολ, αν δεν ζσαμε την τραγωδα της χρεοκοπας, για πρτη φορ, μας απ τις 25 πιο αναπτυγμνες χρες του κσμου - και μασταν πολ κοντ, το θυμμαστε λοι, και το αποφγαμε - το οφελουμε στις προσπθειες λων μας.

Το οφελουμε στην αποφασιστικτητ μας, να αφσουμε αυτ τον κσμο πσω μας. Το συλλογικ μας επτευγμα οφελεται στον αγνα που δσαμε, για να πεσουμε τη Διεθν Κοιντητα και την Ευρωπακ νωση να ασχοληθον με εμς, να δσουν μια ευκαιρα στη χρα μας. Οφελεται στον αγνα του καθενς απ εμς, να στηρξουμε αυτ την πατριωτικ προσπθεια. Οφελεται στην ωριμτητ μας, στις θυσες μας, ναι, και στις προσπθεις μας.

Συντρφισσες και σντροφοι, να πργμα θλω να σας μενει σμερα απ την ομιλα μου, και απευθνομαι σε λους, σε κθε συμπολτη: ο δρμος εναι μακρς, πολλ θα αντιμετωπσουμε σε αυτ το δρμο, αλλ η μνη μας ελπδα να φτσουμε εκε που συνταχθκαμε, εναι να πμε με σταθερ βμα και να μιλμε με τη γλσσα της αλθειας.

Θα ακοσουμε πολλς σειρνες, που θα τραγουδνε να τραγοδι δελεαστικ, να επιστρψουμε στο παρελθν σε ναν ανπαρκτο παρδεισο. Θα ακοσουμε καλσματα, να εγκαταλεψουμε τη μεγλη μας αυτ προσπθεια, που βρσκεται στα μισ του δρμου. Θα ακοσουμε πολλος, να λνε τι δεν θα τα καταφρουμε.

Θλω να ξρετε τι, απ εμνα, θα ακοτε μνο τη γλσσα της αλθειας. τσι ξεκνησα, τσι θα συνεχσω. Και η αλθεια εναι οδηγς μας, εναι το μνο μας απγκιο. Και ξρουμε τι, πνω στην αλθεια, μπορομε να χτσουμε μια διαφορετικ Ελλδα και τι μπορομε και να τα καταφρουμε.

Ξρω και τις απορες και τις ανησυχες και το φβο των συμπολιτν μας, τα ακοω, τα γνωρζω: το φως στο τονελ, πινουν τπο οι θυσες; Μπως μας περιμνουν και χειρτερα να μτρα απ την Ευρωπακ νωση; Θα φγουμε απ το ευρ; Θα κηρξουμε πτχευση; Υπρχει ελπδα; Ποιο το σχδιο; Πτε η ανπτυξη; Θα πληρσουν κποιοι τα κλεμμνα; Τι γνεται με τη Δικαιοσνη; Γιατ δεν αλλζει πιο γργορα η Ελλδα; Εναι θμα συντονισμο; Θα πμε σε εκλογς;

Η ανχεια, η εγκληματικτητα, η ανομα, οι εξελξεις στην περιοχ και η προσφυγι, η ανγκη να δομε με ανθρωπι τα προβλματα των πιο αδναμων - ανργων, συνταξιοχων, γυναικν, ατμων με αναπηρα μεταναστν.

λα αυτ και πολλ ακμα εναι στην καθημεριν κουβντα των συμπολιτν μας. λα αυτ εναι κατανοητ και ελογα ερωτματα, σε μια περοδο δσκολη, μια πρωτοφαν περοδο για τα δεδομνα εντς και εκτς Ελλδας. Γι' αυτ θλω σμερα να μιλσω.

Και θα σας μιλσω, πρτα απ' λα, για τον αγνα που κναμε, τι βρκαμε και τι χουμε πετχει μχρι σμερα. Θα μιλσω, επσης, για τις δσκολες μχες που χουμε μπροστ μας. Γιατ οι μχες δεν τελεωσαν.

Θα σας μιλσω για το σχεδιασμ μας να αλλξουμε την Ελλδα ριζικ, για τις θετικς μας προοπτικς, αλλ και για τον ρλο του καθενς απ εμς, απ τα στελχη του Κινματος, μχρι και του κθε πολτη, σε αυτ τη μεγλη προσπθεια.

Για να εμαι σαφς και καθαρς, για τις ευθνες που χει ο καθνας μας σε αυτ την ιστορικ πορεα. Πρτα απ' λα, ναι, η διαδρομ για τη σωτηρα και τη ριζικ αλλαγ εναι δσκολη. Πονει, χει κπους και θυσες. Ποιος πστεψε τι δεν θα χει; Ποιος ισχυρστηκε τι η ανρθωση θα μποροσε να εναι περπατος;

Για να δομε, μως, απ πο ξεκινσαμε και τι πετχαμε. Μιλμε συχν για το χρος. Τι εναι το χρος; Εναι να στατιστικ μγεθος, που μετρνε οι ξνοι; χι. Το χρος εναι το μεγαλτερο βαρδι στο λαιμ των παιδιν μας. Αυτ που διπλασασε η Να Δημοκρατα.

Και τι εναι το λλειμμα; Εναι τα να βαρδια, που τους προσθτουμε κθε χρνο. Σε πντε χρνια μνο, η Να Δημοκρατα διπλασασε και τα δο, και το χρος, και το λλειμμα.

Γι' αυτ και δεν μποροσε καννας να πρει ανσα. Η προηγομενη κυβρνηση πνιξε τις επμενες γενις, για να ζσει αυτ καλτερα, οι λγοι και οι δικο της. Αυτ μαθαν και οι δανειστς μας και αντδρασαν, δεν μας δνειζαν και ακμα δεν μας δανεζουν. Τουλχιστον, με ανεκτ επιτκια.

Σμερα, η Ελλδα θα δανειζταν με 11%-13%, εν η Γερμανα δανεζεται με 2%. Δηλαδ, για κθε 1 δις που θα δανειζμασταν για 5 χρνια οι λληνες, θα πληρναμε 2 δις ευρ επιπλον τκους απ τους Γερμανος. ροι δανεισμο, τοκογλυφικο. Αυτ δεν τα πληρνει λλος, το ελληνικ νοικοκυρι θα τα πλρωνε. Βρος αβσταχτο για εμς και για κθε γενι που θα ρθει μετ απ εμς.

Γι' αυτ και σταμτησαν να μας δανεζουν. Δηλαδ, μας πγαιναν για χρεοκοπα. Και ταν βρεθκαμε σε αυτ τη θση, λγω των δικν μας πρξεων, δηλαδ της προηγομενης κυβρνησης, της Νας Δημοκρατας, ξρατε τι λεγαν ττε οι Ευρωπαοι εταροι μας; «Δεν μας χρειζεστε, λστε το πρβλημα μνοι σας. Κντε τις αναγκαες αλλαγς στη χρα σας και οι αγορς θα ηρεμσουν. Και αν πληρνετε κτι παραπνω, καλ να πθετε. Τα θλατε και τα κνατε. Πρτε επιτλους την ευθνη για τις δικς σας πρξεις. Γιατ ζηττε απ εμς να σας στηρξουμε, ταν εσες τα κνατε χλια;». Αυτ ταν η συνθης αντδραση.

Και μως, το παλψαμε και πεσαμε τι το πρβλημα δεν εναι μνο ελληνικ, αλλ και ευρωπακ. Και γινε ο μηχανισμς στριξης. Και σοι μας κνουν εκολη κριτικ για το μηχανισμ στριξης, ας μας πουν την εναλλακτικ τους πρταση, ευθαρσς. Διτι μα ταν η εναλλακτικ πρταση. Η εναλλακτικ, θα ταν η φτχεια και η μιζρια, οι μαζικς απολσεις απ ΔΕΚΟ και Δημσιο, η πιθαν μας ξοδος απ το ευρ.

Κλειστς οι τρπεζες, χρεοκοπημνες οι εταιρεες. Και μια ολκληρη γενι, η να γενι του σμερα, θα ονομαζταν η χαμνη ελληνικ γενι. Να και οι πρτες σειρνες στην πορεα μας. «Πετε πλι ψματα», μας επαν. «Χρεστε κι λλο τα παιδι σας. Κντε σαν να μην συμβανει τποτα». Εμες καταφραμε, με σκληρς και συστηματικς διαπραγματεσεις, να αλλξουμε μια πορεα προδιαγεγραμμνη.

Τα μτρα, ναι, σκληρ και μεσα, ταν η μα πλευρ του νομσματος. Η λλη, ταν τι πρεπε να στσουμε απ το μηδν να μηχανισμ, που θα μας εξασφλιζε να ασλληπτο ποσ, πρωτοφανς στα χρονικ, για να σταθομε στα πδια μας.

Ποιο εναι το ποσ; Για να καταλβουμε τις διαστσεις του προβλματος. Στη Βραζιλα, στη μεγλη αυτ χρα των 200 εκατομμυρων κατοκων, το 2002, το Διεθνς Νομισματικ Ταμεο δωσε το ττε πρωτοφανς ποσ των 22 δις ευρ. ταν ττε το μεγαλτερο ποσ που δθηκε ποτ. Πρε συνολικ 22 δις ευρ.

Εμες, απ το Διεθνς Νομισματικ Ταμεο και μνο, παρνουμε δη 30 δις ευρ. Τι λει η Αξιωματικ Αντιπολτευση; Τι λνε οι λλες πολιτικς δυνμεις; Μιλον σαν λα αυτ να μην συνβησαν ποτ. Παριστνουν τι ξεχνον τι, το πρωτοφανς ποσ των 30 δις ευρ που μας καταβλλει το Διεθνς Νομισματικ Ταμεο, θα εχε δη εξαντληθε, αν δεν εχαμε πεσει την Ευρωπακ νωση να μας στηρξει.

Και πλι θα βρισκμασταν μπροστ στο φσμα της χρεοκοπας. Διτι τσο μεγλη, τσο χαδης εναι η μαρη τρπα, που μας φησε η Να Δημοκρατα. Και σμερα, δεν ντρπεται για τις πρξεις της, αλλ κνει και κριτικ κι απ πνω.

Παριστνουν τι ξεχνον τι, απ' αυτ το πρωτοφανς ποσ των 110 δις, τα 80 δις τα καταβλλουν, χι κποια υπερδναμη, αλλ οι Ευρωπαοι φορολογομενοι. Επαναλαμβνω, λοιπν: αρκετ με τα παραμθια και την κριτικ, που νομζουν τι εναι εκ του ασφαλος. Δεν εναι, γιατ θυμμαστε. Δεν εναι, γιατ πλον γνωρζουμε πς και γιατ η Ελλδα φτασε εδ.

Μλιστα, μνο προδτη δεν με επαν, επειδ συζτησα, λνε, με τον επικεφαλς του Διεθνος Νομισματικο Ταμεου, ταν η Ελλδα βρθηκε στη δνη του κυκλνα. Επειδ ψαχνα λεφτ για τη χρα μου. Ττε που δναμε μχη για να βρομε λση, για να μη ζσουμε τη χρεοκοπα. Ποιος θα τα πλρωνε; Ο κ. Καραμανλς; Ο κ. Σαμαρς; Ο κ. Αλογοσκοφης; Ο κ. Ρουσπουλος; Ο κ. Βουλγαρκης;

Φυσικ, για την πατρδα μλησα και θα μιλ με τους πντες, με κθε αρμδιο αν την υφλιο, με κθε ναν που θα μποροσε να βοηθσει την Ελλδα. Και αυτ κανα και αυτ κνω. Με τραπεζτες, με διακεκριμνους οικονομολγους, με αρχηγος κρατν εντς και εκτς Ευρπης, με επικεφαλς λων των διεθνν Οργανισμν.

Διτι ο δρμος, και εναι μακρς, αλλ θα εναι και μακρτερος, αν δεν κινητοποισουμε λες τις δυνμεις που χουμε στη διθεσ μας. χι, η δικ μας Κυβρνηση και το δικ μας Κνημα δεν εναι μαθημνο να σταυρνει τα χρια, πως καναν λλοι, σε λλες, κρσιμες διαπραγματεσεις. Δεν εμαστε μαθημνοι να αφνουμε τα πργματα στη μορα τους. Δεν εμαστε μαθημνοι να ψχνουμε λλοθι για την αδρνει μας.

Δετε τι γινε στην Ιρλανδα. νας Πρωθυπουργς δεξις, συντηρητικς, αλλ τουλχιστον ντμπρος, ανλαβε τις ευθνες του. Πρασε δσκολα μτρα για να σσει τη χρα του και μετ πγε σε εκλογς.

Δεν φυγομχησε, δεν ριξε την απασφαλισμνη βμβα στην επμενη κυβρνηση, πως κανε η Να Δημοκρατα. Και σμερα, κρβεται η ηγεσα της, πσω απ το γεγονς τι εμες πραμε τις δσκολες αποφσεις. Αυτο, τις κρσιμες στιγμς, εξαφανστηκαν. Και τρα, θλουν και κνουν και κλεφτοπλεμο.

Φλες και φλοι,  δεν περιμνω δικαωση απ τη Να Δημοκρατα για τις δικς μας πρξεις και πολιτικς. Περιμνω, απ την παρταξη που μας φερε ως εδ, τουλχιστον την υποτυπδη ασθηση της σοβαρτητας, της υπευθυντητας, αλλ και του σεβασμο απναντι στην τερστια προσπθεια που καταβλλει σμερα ο Ελληνικς λας.

Ξεκινσαμε να δσκολο δρμο και, το λιγτερο που μποροσαν να κνουν, εναι να πορευτον μαζ μας σε αυτ την πορεα. Δεν ζητμε να μας χειροκροτσουν, αλλ ας καταλβουν τουλχιστον το δρμο που ανογουμε. Ας αναλογιστον, επιτλους, πως κντεψαν να ακυρσουν μια ολκληρη γενι Ελλνων, για να κνουν αυτο λοβιτορες με ομλογα, με σκνδαλα κ.λπ.

Η πορεα που ξεκινσαμε, εναι μια πορεα εθνικς ανεξαρτησας και εθνικς κυριαρχας. Και αυτ, εναι το δετερο μεγλο διακβευμα που διαχειριζμαστε. Κθε ευρ που δανειζταν η προηγομενη κυβρνηση απ την αγορ, προσθετε και να δανειστ πνω στο λαιμ των παιδιν μας. να δανειστ, που θα του καθριζε το μλλον.

ταν ο Σουηδς Πρωθυπουργς, ο Γκραν Πρσον, πριν απ χρνια, σε μια παρμοια κρση με τη δικ μας - χι τσο μεγλη, αλλ πντως παρμοια - πγε στην Ουσινγκτον για να δει τους πιστωτς της χρας του, τον ρτησε νας απ τους πιστωτς: «ξρω τι πει καλτερα η οικονομα σου, αλλ γιατ επνδυσες χρματα στα νηπιαγωγεα;».

Και απντησε ο Πρσον: «για εμς, εναι προτεραιτητα. Εναι διαπιστωμνο τι η προσχολικ ηλικα εναι καθοριστικ για την πορεα του παιδιο στο σχολεο, αλλ και για την ψυχολογα του». Και του επε ο Πρσον,  «γιατ σε ενδιαφρει τι κνω εγ, ο εκλεγμνος Πρωθυπουργς της Σουηδας;». Και του απντησε ο πιστωτς, «γιατ τα λεφτ εναι δικ μου».

Αυτ τον τπο, της εξρτησης, που χτισε η Να Δημοκρατα, αυτν αφνουμε εμες για πντα πσω μας, αυτν αλλζουμε. Γιατ αυτ εναι το δετερο διακβευμα, μετ τη σωτηρα της χρας, να στρατηγικ στοχημα που μας αφορ λους.

Εναι το δικαωμ μας να στσουμε να αποτελεσματικ κοινωνικ κρτος αλληλεγγης προς κθε αδναμο συμπολτη μας. Αφορ στο δικαωμ μας να επενδσουμε σε μια να πορεα πρσινης και βισιμης ανπτυξης, με προοπτικ για κθε ελληνικ οικογνεια. Για εργασα, παιδεα, υγεα και ευημερα.

Και  εμαστε εμες, το δικ μας Κνημα, η δικ μας παρταξη, που πντα πλεψε για την εθνικ κυριαρχα και τη Δημοκρατα. Και σμερα, παλεουμε επσης για να φγουμε απ κθε επιτρηση, εξρτηση και κηδεμονα. Για να στηριχτομε επιτλους στις δικς μας, ελληνικς δυνμεις. Και αυτ, για την Ελλδα χει ιδιατερη σημασα, γιατ το διακβευμα σε σχση με λλες, με τις περισστερες ευρωπακς χρες, εναι  ακμα πιο σοβαρ για την Ελλδα.

χουμε τα μεγλα εθνικ μας θματα, χουμε την αμυντικ μας ικαντητα, χουμε το Κυπριακ, χουμε τις ελληνοτουρκικς σχσεις, χουμε τη λεπτ διαπραγμτευση με τη γετονα χρα FYROM, χουμε το τερστιο πρβλημα της προσφυγις, που μπορε να ενταθε στη γειτονι μας.

Καταλαβανετε τι πολλο εναι εκενοι, που σως θα εχαν τον πειρασμ να αξιοποισουν τη σημεριν κατσταση επιτρησης της χρας μας, αλλ και υποχρωσης της χρας μας, για διο φελος, για να υποχωρσουμε σε μεγλα θματα, χι μνο κοινωνικ, αλλ και εθνικ.

Μπροστ σε αυτ το ενδεχμενο, η Κυβρνησ μας ταν και εναι ξεκθαρη: δνειο - ξε-δνειο, τα θματα που θγουν την ακεραιτητα, τα δικαιματ μας, τις εθνικς μας υποθσεις, δεν εναι ανταλλξιμα, δεν εναι διαπραγματεσιμα,  δεν εναι στο τραπζι του παζαριο.

Θα λυθον και θα αντιμετωπιστον με γνμονα το εθνικ συμφρον, το συμφρον του Ελληνικο λαο και μνον. Αυτ τα μηνματα, τα χω κνει σαφ, ιδιωτικς και δημοσως και παντο. πως κανα σαφς, και πλεψα, και πτυχα να μην μπορε να αφαιρεθε η ψφος της χρας μας στην Ευρωπακ νωση, λγω της οικονομικς μας κατστασης - της κακοδιαχερισης απ τη Να Δημοκρατα.

Ναι, φλες και φλοι, ο δρμος εναι μακρς, αλλ εναι δικς μας δρμος, χωρς στεν και σκοτεινς γωνις, χωρς κρυφς συμφωνες και υποχωρσεις. Αυτς ο κσμος εναι πσω μας, αυτς ο κσμος ταν της προηγομενης κυβρνησης.

Η Ελλδα σμερα, χει μια να και πρωτγνωρη αξιοπιστα. Πρτα απ' λα, γιατ εμαστε ξαν στο προσκνιο των διεθνν εξελξεων. Στην περιοχ μας, στα Βαλκνια, στη Μση Ανατολ, στην Ασα, με την Κνα, με την Ινδα, στον αραβικ κσμο, στους αγνες για τη Δημοκρατα, για τη σωτηρα του περιβλλοντος στον πλαντη μας, για μια λλη προοδευτικ Ευρπη, και ως ΠΑΣΟΚ, μσω της Σοσιαλιστικς Διεθνος, αλλ και εδ, μαζ με τους συντρφους μας απ την Ευρπη, πως με τον Martin και τους ηγτες που θα εναι σμερα μαζ μας, στην Ελλδα.

Αξιοπιστα - αυτ που εχαμε χσει. Εμαστε και κνουμε το παν για να εμαστε συνεπες απναντι στις υποχρεσεις μας, στις υπογραφς μας. Και η συνπεια αυτ, μας προστατεει. πως και ανογει δυναττητες για πιο κοινωνικ πολιτικ, για προστασα των αδναμων στη χρα μας, για να πρωτοπορομε σε προτσεις, πως το ευρωομλογο, πως ο φρος Tobin , αν θλετε, ο φρος επ των χρηματιστηριακν συναλλαγν, αλλ και ο φρος επ του διοξειδου του νθρακα.

Και λγω αυτς της συνπειας, μπορομε και λμε:

χι σε να μτρα, που να κβουν μισθος και συντξεις.

χι σε μια ισοπδωση της φορολογας, αλλ «ναι» σε να φορολογικ σστημα, δκαιο και διαφανς.

πως επαμε «χι» στη γενικευμνη αξηση του ΦΠΑ, παρτι ταν στο μνημνιο.

Μπορομε σμερα και προτενουμε και προγραμματζουμε μια Χρτα Κοινωνικν Δικαιωμτων. Για ορισμ και προγραμματισμ του ελχιστου αξιοπρεπος επιπδου διαβωσης. νας πολ σημαντικς προεκλογικς μας στχος και μια δσμευσ μας.

πως μπορομε και λμε τι, ναι, θα αξιοποισουμε τη δημσια περιουσα, αλλ δεν θα πουλσουμε δημσια γη. Αυτ η συνπεια και  αξιοπιστα, μως, εναι αναγκαες και για το επμενο, βασικ μας βμα, στρατηγικ στοχημα και διαπραγμτευση.

Εναι το τρτο διακβευμα, για το οποο θλω με κθε ειλικρνεια να σας μιλσω. Ποιο εναι αυτ; Μιλ με πολλος συμπολτες μας, λλων ευρωπακν χωρν. Ξρουν πολ καλ τι μας χουν δανεσει. Οι διοι οι εργαζμενοι και οι συνταξιοχοι, απ τους δικος τους φρους, μας χουν δανεσει. χι κποια ιμπεριαλιστικ υπερδναμη. λλοι με ασθημα  αλληλεγγης πραγματικς, λλοι με λιγτερο θετικ συναισθματα.

Μερικο με ρωτνε, ταν βγανω στο εξωτερικ, «γιατ εμες να πληρνουμε τις δικς  σας αμαρτες, γιατ εμες να δνουμε, ταν κβουμε και στη δικ μας χρα;».

Ξρετε τι με ρταγαν στην Φιλανδα; «Θα επιστρψετε εσες οι λληνες τα λεφτ που σας δανεσαμε θα τα χσουμε;». Δεν αισθνομαι καθλου καλ, ταν χρειζεται να απαντει οποιοσδποτε λληνας σε αυτ την ταπεινωτικ ερτηση.

Εναι μως μια απντηση, που θεωρ τι τιμ την παρδοσ μας. Η απντηση εναι η εξς: «εμες, οι λληνες, τηρομε το λγο μας, σεβμαστε τη φιλα μας, τιμομε την προσφορ σας. Θα τα πρετε πσω και με τκο». Εναι και για εμς δεγμα της νας αξιοπιστας της χρας μας.

Ποιο εναι, λοιπν, το τρτο διακβευμα; Που, τελικ, συνδεται με την αποφυγ της χρεοκοπας, με τη διασφλιση των βασικν εθνικν, δημοκρατικν και κοινωνικν δικαιωμτων. Που παραμνει να μεγλο βρος, το οποο σηκνει ο Ελληνικς λας.

Το βρος εναι μα λξη: το χρος. ταν ιστορικ η φρση του Ανδρα Παπανδρου, που λεγε τι «ετε εμες θα εξαφανσουμε το δημσιο χρος το χρος θα εξαφανσει τη χρα».

Στχος μας, εναι το συντομτερο να μπορομε να βγομε στις αγορς και να διασφαλσουμε δανειοδτηση με χαμηλ επιτκια. Αυτ θα μας απαλλξει απ τη σημεριν εξρτηση.

Μακρι βεβαως, πως το στηρζει και ο Martin, και η Ευρωομδα, και εμες, να εχαμε το ευρωομλογο. Δεν υπρχει, τουλχιστον σμερα.

Εμες, μως, θλουμε να βγομε γργορα στις αγορς. Θα μπορομε να διακψουμε ακμα και το σημεριν χρηματοδοτικ πργραμμα απ το μηχανισμ, προς φελς μας, αλλ και για την ανακοφιση των εταρων μας.

Χωρς να μπανω στις γνωστς λεπτομρειες του προγρμματς μας, αυτ το επιτυγχνουμε με την εφαρμογ του μνημονου. Με περικοπς, ιδιατερα πια της σπατλης, με πταξη της φοροδιαφυγς, με την απεμπλοκ των τραπεζν απ την ανασφλεια και την επνδυσ τους στην πραγματικ οικονομα, με την αξιοποηση των συγκριτικν μας πλεονεκτημτων, κνοντας την Ελλδα εξαγωγικ, παραγωγικ, ανταγωνιστικ, καινοτμα και δημιουργικ.

Με να νο ασθημα εμπιστοσνης στην ελληνικ οικονομα, που θα επανεκκινσει τη χρα, την επιχειρηματικτητα και την πρωτοβουλα, με σιγουρι και ασφλεια για τον πολτη. Αυτ το πργραμμα εφαρμζουμε.

μως, βλπουμε τι οι αγορς, οι αναλυτς, οι οκοι αξιολγησης, ετε καλοπροαρετα, ετε χοντας να κερδσουν απ την αποτυχα μας, βλπουν ρσκα και προβλπουν δυσκολες.

Τονζουν την ιδιμορφη κατσταση, λγω ευρ - το κοιν νμισμα. Και αναρωτιονται: πς μπορε μια ελληνικ επιχερηση να ανταγωνιστε μια γερμανικ, μια γαλλικ, μια ολλανδικ, σε μια κοιν αγορ, ταν η μα πληρνει υψηλ επιτκια και η λλη χαμηλ, στην δια αγορ, με το διο νμισμα;

Αναρωτιονται αν θα φτσουμε σε ρυθμος ανπτυξης τσο υψηλος, που να μας επιτρψουν εκολα να διαχειριστομε το χρος μας. Αναρωτιονται αν η Ελλδα θα συνεχσει με αποφασιστικτητα τις αλλαγς. Αναρωτιονται αν το βρος του χρους τα επμενα χρνια εναι υπερβολικ, για οποιαδποτε χρα.

Για λους αυτος τους λγους, το ελληνικ πρβλημα, το ιρλανδικ πρβλημα, αλλ και τα προβλματα που φαινομενικ πραγματικ χουν κι λλες χρες, γνονται ευρωπακ προβλματα.

Αυτ το εχα και το εχαμε αναδεξει απ την πρτη στιγμ. Αλλ σμερα, γνεται πια συνεδηση τι, μνο μια συντονισμνη πολιτικ, μπορε να ηρεμσει τις αγορς, να αντιμετωπσει το μεγλο χρος μερικν χωρν και να ανοξει προοπτικς για την ανπτυξη. Και αυτ εναι η μχη που δνουμε σμερα στην Ευρωπακ νωση.

Μχη για τον συντονισμ, μχη για την επνδυση, μχη για τη διαχεριση του χρους, για καλτερους ρους στη διαχεριση και του ελληνικο χρους. Αυτ η μχη, αυτ η συζτηση δεν θα ταν καν στο τραπζι, εν σμερα δεν εχαμε αποδεξει την αξιοπιστα μας, τη βολησ μας να αλλξουμε, τις θυσες και τον πνο που πραγματικ αισθνεται ο Ελληνικς λας.

Αυτ τη μχη δνουμε στην Ευρπη, αυτ το μνα. Εναι μια ελληνικ μχη, αλλ εναι και μια ευρωπακ μχη. Και περιμνω απ τα κμματα της Αντιπολτευσης να συμβλουν.

Πολλ θα κριθον. Σε κθε περπτωση, θα κνουμε και θα κνω ,τι εναι δυνατν, για την καλτερη κβαση για τη χρα μας και, ββαια, και για την Ευρπη, διτι εναι συνυφασμνες οι μορες μας.

Πολλ εμπδια θα βρομε μπροστ μας, στην πορεα μας, αλλ αν σταθομε στο ψος των περιστσεων, αν σταθομε ενωμνοι και αποφασισμνοι, ττε δεν υπρχει τποτα που δεν μπορομε να πετχουμε.

Φλες και φλοι, αν οι αποφσεις μας στην Ευρωπακ νωση δεν εναι γενναες και αποτελεσματικς, αυτ θα φανε πολ γργορα στις διες τις αγορς και θα βρεθομε και πλι στο τραπζι των διαπραγματεσεων στην Ευρωπακ νωση. Δεν θα εναι μως η καλτερη κβαση.

Χρειζεται να τελεινουμε το νωρτερο, για να μπορομε να κνουμε λοι μας τα απαρατητα για τις οικονομες μας, μσα σε να κλμα ασφλειας και σιγουρις.

Πσο μλλον που χουμε κοσμογονικς εξελξεις, να ηφαστειο αιτημτων για Δημοκρατα και ελευθερα στη γειτονι μας, στον αραβικ κσμο, στη Μση Ανατολ, απ που η Ευρπη, ουσιαστικ, εναι σμερα αποσα, εσωστρεφς, χωρς πολιτικ.

Θα πρεπε η Ευρπη, λοιπν, να πρει αυτς τις αποφσεις, στε να ενισχσει τη θση της οικονομικ, να ενισχσει τη θση της πολιτικ και να δεξει την εντητ της, για να μπορε να αντιμετωπσει τα τερστια προβλματα, αλλ και τις τερστιες ευκαιρες, προκειμνου να βοηθσουμε τους λαος της περιοχς αυτς, της γειτονις μας, στε να μεταβον σε μια δημοκρατικ λειτουργα και σε μια ευημερα.

Και η Ελλδα, θα πρεπε, και μπορε, ανεξρτητα των αποτελεσμτων, ανεξρτητα της κβασης, ντας στην περιοχ, να εναι πλος σταθερτητας. Η Ελλδα θα μποροσε να εναι ο βασικς ακρογωνιαος λθος, το προκεχωρημνο, αν θλετε, φυλκιο σταθερτητας της Ευρπης, για τη Δημοκρατα και την ανπτυξη αυτς της περιοχς.

μως, αν προυμε τη θετικ εκδοχ, αν λα πνε κατ' ευχν στις διαπραγματεσεις, θα χουμε τελεισει; Σας θτω να απλ ερτημα: αν θεωρητικ αριο εχαμε μηδενικ χρος, θα μασταν εντξει;

Κθε λλο. Γιατ το χρος δεν εναι, φλες και φλοι, παρ η επιφνεια, η κορυφ ενς παγβουνου, το σμπτωμα των βαθτερων αιτιν των προβλημτων της οικονομας και της κοινωνας μας - ενς πελατειακο καπιταλισμο, της αδιαφνειας, της παρασιτικς και χι παραγωγικς οικονομας, του να αγορζουμε απ το εξωτερικ ξνα προντα, αλλ να μην παργουμε και να μην πουλμε ελληνικ.

Ναι, χρειαστκαμε να διαχειριστομε τη δυσκολτερη φση της Μεταπολτευσης, για να σσουμε τη χρα, αλλ τρα εναι η ρα για να αλλξουμε τη χρα. Μια διαφορετικ διαδρομ.

Και αυτ κνουμε. Αυτος τους μνες, αυτ κνουμε. Μια Κυβρνηση που κανε τσες αλλαγς, σο λγες τις τελευταες δεκαετες. Ββαια, πρτα απ' λα, το 2010, κναμε τον θλο να μεισουμε το λλειμμα κατ 6 μονδες.

Ξεκινντας δηλαδ απ να λλειμμα, που ξεπερνοσε τα 36 δις ευρ, καταφραμε να το μεισουμε συνολικ 14 δις ευρ. Διανσαμε μσα σε να χρνο το μισ της διαδρομς, που πρπει να γνει μχρι το 2014, στε να μειωθε το λλειμμα απ τα 36 δις, που το παραλβαμε, στα 6 δις και να συνεχσει να μεινεται.

Μπορε να επαναληφθε το 2010; Προφανς, χι. Αυτ θα μας εξντωνε λους, και εμς, και μαζ, την ελληνικ οικονομα. Στχος ταν και εναι, να μπορσουμε να κνουμε - και αυτ κναμε - μια δυνατ αρχ, να προχωρσουμε με το Πργραμμ μας και να φρουμε το νοικοκρεμα, μσα απ πραγματικς τομς και αλλαγς στο κρτος.

Να μεισουμε τα ελλεμματ μας και τα χρη μας, βζοντας τξη στους προπολογισμος μας, αλλ και ξαναφρνοντας τη χρα σε μια να και διαφορετικ πορεα ανπτυξης, που θα βασζεται στις δικς μας δυνμεις.

Και η προσπθεια χει αρχσει να αποδδει. Η οικονομα σταδιακ ανταποκρνεται στις διαρθρωτικς αλλαγς. Παρ την τερστια μεωση στις δημσιες δαπνες, ο ρυθμς φεσης θα περιοριστε σημαντικ το 2011. Και λη μας η προσπθεια, εναι η φεση να σταματσει το 2ο εξμηνο του τους, τσι στε να πετχουμε την επιστροφ σε θετικος ρυθμος το 2012.

Αυτ μεταφρζεται σε πραγματικ ανπτυξη και, ρα, σε αξηση των εισοδημτων σε κποιους τομες της οικονομας, που σμερα υπρχουν δη ενδεξεις ανκαμψης.

Βλπουμε τα πρτα σημδια τι η πορεα μας εναι στη σωστ κατεθυνση. Ττοια σημδια εναι, παραδεγματος χριν, η αξηση των εξαγωγν το τελευταο τρμηνο του 2010, περπου κατ 30%.

Ο δεκτης παραγγελιν στη βιομηχανα απ το εξωτερικ δεχνει σημαντικ αξηση. Οι ενδεξεις που χουμε σμερα για την τουριστικ κνηση για το καλοκαρι εναι θετικς. Γι' αυτ, αφνουμε πσω μας σους ποντρουν στην αποτυχα και κοιτζουμε τη δουλει μας.

Φλες και φλοι, ξραμε ταν ξεκινσαμε, τι ο δρμος θα εναι δσκολος, τι οι αλλαγς που θα κναμε, πρεπε να χουν γνει εδ και δεκαετες. Και τι πριν φυτρσουν αυτ που σπρνουμε, διτι σπρνουμε αυτ τη στιγμ, βλπουμε παντο γρω μας να ρημο χωρφι, μια μεγλη ρημο, γεμτη ανασφλεια.

Αυτ που αισθανμαστε λοι μας, αυτ τη στιγμ, εναι ο κπος και η αγωνα. Η ανησυχα, μπως κτι δεν πει καλ, μπως υπρξει ακμα μια κακοκαιρα και δεν καρποφορσει το χωρφι.

Και αυτ την ανησυχα, την καταλαβανω απλυτα. Εναι ανησυχα αληθιν και, βεβαως, εναι μια ανησυχα που εκμεταλλεονται υπρμετρα, και η Αντιπολτευση, και να μρος των μσων ενημρωσης. Εναι φβοι αληθινο και γι αυτ τους σβομαι και τους τιμ.

Αλλ θλω να ξρετε τι εμαστε στο σωστ δρμο, τι οι αλλαγς αυτς φρνουν καρπος, τι οι θυσες πινουν τπο. Και αν ακμα γρω μας μοιζει σμερα ρημος, στο βθος, εναι ο κσμος που δεσμευθκαμε να χτσουμε για τα παιδι μας.

Σας διαβζω να απσπασμα απ περσιν ομιλα μου, εν μσω κρσης, η οποα και σμερα βεβαως ισχει:

«Το κρτος λγισε. Λγισε μσα απ προνμια, απ ανθρπους που καταφρνουν να απαλλσσονται απ το φορολογικ τους βρος. Δεν με ενδιαφρει αν ο πλοτος που κρβουν εναι σε offshore, δεν με ενδιαφρει αν φτανε οι αποδεξεις που δεν κβουν, αν οι βλες, τα κτερα και οι λιμουζνες τους, εναι περιουσιακ στοιχεα εταιρειν.

Δεν θα επιτρψω να αφσουμε τους υπαλλλους και συνταξιοχους να δυσκολεονται να τα βγλουν πρα και σοι πλοτισαν σε βρος του Δημοσου να συνεχζουν να πνουν στην υγεα του κοριδου.

Δεν βζουμε απναντι την υγι επιχειρηματικτητα, δεν βζουμε απναντι το κεφλαιο που επενδεται, που δημιουργε θσεις δουλεις. Δεν εναι απναντ μας οι επιχειρηματες, που αγωνζονται να διατηρσουν ντιμα την επιχερησ τους και μαζ και τις θσεις εργασας για τους εργαζμενους.

Βζουμε απναντι τον πλοτο, που δεν εναι αποτλεσμα μχθου και προσπθειας, που δεν εναι αποτλεσμα αξας, αλλ τον πλοτο που χτστηκε μσα απ πλιτσικο, στα χρματα των σημερινν και των μελλοντικν γενεν.

Με τα χρματα του ασφαλιστικο, απ εισφορς που δεν πληρθηκαν, με τα χρματα του σχολεου, απ φρους που δεν καταβλθηκαν, αλλ και με τα χρματα λου του Δημοσου, απ προμθειες που υπερτιμολογθηκαν, που δεν γιναν υπηρεσες για τον πολτη, αλλ σπατλη, διαφθορ και κερδοσκοπα κποιων λγων. να πελατειακ σστημα, που βασστηκε στην αναξιοκρατα, στους διορισμος απ το παρθυρο, στους κολλητος και τους κουμπρους.

Αυτ πληρνει ο Ελληνικς λας. Και η Κυβρνηση σμερα αναγκζεται να ζητσει τη συμβολ λων των πολιτν. Αναγκζεται να ζητσει απ τους δημοσους υπαλλλους, να τα βγλουν πρα με λιγτερα.

Δεν θα επιτρψω να αφσουμε τους διους ανθρπους, να βλπουν με τα δικ τους μτια λλη σπατλη δημσιου χρματος. Ζητ απ τους διους να συνδρμουν, ζητ να επισημανουν και να απαιτον απ τις Διοικσεις των υπηρεσιν τους, περικοπς σπατλης και διαφνεια.

Δεν εναι το Δημσιο μια παχι αγελδα, απ την οποα λοι αρμγουν, χωρς να δνουν λογαριασμ. Σμερα, λγισε το Δημσιο κτω απ τη λογικ της σπατλης και της κατχρησης. Το Ελληνικ Δημσιο δεν χει περιθριο να πετ οτε να ευρ, δεν χει περιθριο να χαρζει σε προμηθευτς παντς εδους οτε να λεπτ, που οφελεται σε υπερτιμολγηση. Η ανασυγκρτηση του ελληνικο κρτους εναι ρος επιβωσης».

Φλες και φλοι, αυτ εναι το μεγλο διακβευμα της αλλαγς. Αυτ που επα, τα δια ισχουν και σμερα. χουμε να κνουμε μια μεγλη προσπθεια, για να φρουμε αλλαγς στο ελληνικ κρτος. χι, δεν μας φταιξε για το χρος, το Διεθνς Νομισματικ Ταμεο. Δεν μας φταιξε για το κρτος και τη διαφθορ, το μνημνιο η Τρικα, οτε κποια συνωμοσα.

Αυτ η συνωμοσιολογα εναι σμερα νας απ τους μεγαλτερους κινδνους, γιατ μας αποπροσανατολζει λους, απ την πραγματικτητα και τις λσεις, που πρπει να δσουμε εμες. χι οι λλοι, εμες. Και εναι στο χρι μας, εναι δικ μας ευθνη να τις βρομε και να τις υλοποισουμε.

Υπρχουν, ναι, αυτο που θλουν να το βλουν στα πδια, αφο πρασαν πρτα καλ και απομζησαν ,τι υπρχε. Αλλ υπρχουν και αυτο, που παλεουν για την πατρδα. Υπρχουν αυτο που φεγουν και αυτο που δνουν τη μχη. Υπρχουν αυτο που εναι βολεμνοι, που το κνουν απλ και μνο για να μπορον να διατηρσουν προνμια, να περισσουν καρκλες και εξουσες.

Αλλ υπρχουν και αυτο, που υπηρετον τους πολτες, αυτο που λνε την αλθεια, που βαδζουν με αξες. Και εμες εμαστε ακριβς τσι. Το Κνημ μας εναι ακριβς αυτ, Κνημα αξιν, Κνημα που υπηρετε τον πολτη, Κνημα ειλικρνειας, Κνημα αλθειας.

Φλες και φλοι, μην περιμνουμε οτε ανπτυξη, οτε κοινωνικ κρτος, οτε σωστ παιδεα, οτε υγεα και πρωτοβθμια περθαλψη, οτε ανταγωνιστικτητα, εν δεν αλλξουμε το ελληνικ κρτος. Αυτ εναι η μεγλη μας αδυναμα, εναι μως και η μεγλη μας ευκαιρα. Γιατ ξρουμε τι η ανταγωνιστικτητα στη χρα μας δεν θα βασιστε σε μεωση μισθν , για να μην εμαι απλυτος, δεν μπορε να εναι η μεωση μισθν κρια πολιτικ μας, για την ανταγωνιστικτητα της οικονομας.

Ξρουμε τι βασικς παργοντας εναι η διαφνεια, το χτπημα της γραφειοκρατας και της ανομας. Ξρουμε τι χρειζεται διαφορετικ παιδεα, καινοτομα, νες πρωτοβουλες, επνδυση στον νθρωπο. Ξρουμε τι να κρτος ευνομομενο, να κρτος αποτελεσματικ, να κρτος με διαφνεια, να κρτος που δημιουργε εμπιστοσνη, εναι να κρτος αναπτυξιακ. Βοηθ την παραγωγικ οικονομα, χι την παρασιτικ. Επιτρπει να χουμε σοδα και να μη φορτωνμαστε χρη.

Το Brookings Institute, συγκρνοντς μας με την Χιλ, λει τι εκε, τις τελευταες δεκαετες, υπρξε διαφανς και σωστ διοκηση στο κρτος, εν στην Ελλδα το αντθετο. Και ρα, μας λει, θα μποροσαμε να εξοικονομσουμε μεταξ 4%-8% του ΑΕΠ κθε χρνο, μνον εφαρμζοντας ευνομα και διαφνεια, και δεν θα χρειαζταν καννα μνημνιο και καννα δνειο απ το μηχανισμ.

Γι αυτ, πως επα, αυτ αποτελε και πρβλημα και ευκαιρα. Εν χτυπσουμε αυτ το πρβλημα, ττε η Ελλδα θα χει αλλξει και ττε θα μπομε σε μια να εποχ ποιοτικς ανπτυξης και μεγαλτερης ελευθερας. Κι αυτ εναι να στοχημα δημοκρατικ. Εναι να στοχημα που, περιργως, ζητον πολλο λαο της περιοχς μας.

χι, δεν εχαμε δικτατορα στη χρα μας τα προηγομενα χρνια, πως σε μερικς χρες της Βρειας Αφρικς, αλλ το κρτος, το ελληνικ κρτος, δεν κατφερε να αποτινξει αντιλψεις και πρακτικς, που απρρεαν απ μια φεουδαρχικ, αυταρχικ και αυθαρετη πολιτικ λειτουργα. Γι αυτ, θλουμε να αλλξουμε ριζικ και το διο το πολιτικ σστημα, αλλ βεβαως και το κρτος.

πως λει χαρακτηριστικ νας ρπερ τραγουδιστς της Τυνησας, που γινε σμβολο της επανστασης αυτς τις ημρες, εκφρζοντας τη να γενι: «Χωρς λεφτ στην τσπη, με πολλ πτυχα στο ντουλπι, ψχνω για δουλει. Αλλ τρω χαστοκια, γιατ δεν χω μσον». Στην Τυνησα, το λει αυτ. Μπως μας θυμζει κτι; Μπως δεν απεχαμε και τσο μακρι, μχρι πρτινος;

Εμες χουμε φγει πλον απ αυτ το λιμνι και αφνουμε πσω μας αυτς τις δουλεες κι αυτς τις πρακτικς. Γιατ, ναι, εχαμε δημιουργσει να κρτος, ναν ιδιτυπο τοχο, που προσττευε κατεστημνα και συμφροντα, σε βρος του Ελληνικο λαο και ιδιατερα της νεολαας μας. Και εμες, η Κυβρνησ μας, παλεει με αυτ το θηρο.

Μιλον για ζητματα συντονισμο, που μπορε να υπρχουν κατ καιρος, αλλ ας δομε το βασικτερο πρβλημα. Ενυπρχουν σε να σστημα φουδων, που ταν η επικρατοσα λογικ στο κρτος, υπλληλοι με διαφορετικς μισθολογικς συμβσεις, με διαφορετικ κριτρια επιλογς, με διαφορετικ εκπαδευση, με διαφορετικς δομς, με αλληλοεπικαλψεις αρμοδιοττων παντο.

Με Υπουργος, που προσπαθοσαν να διευρνουν τις αρμοδιτητες, τις εξουσες και τις δυναττητες πελατειακς εξυπηρτησης, με υπαλλλους, που ποτ δεν χουν επικοινωνσει μεταξ τους στα διφορα Υπουργεα. Και με μια ττοια Δημσια Διοκηση, για την οποα δεν φτανε οι δημσιοι υπλληλοι, αλλ να σστημα που τους διαπαιδαγγησε.

Κνουν υπερνθρωπες προσπθειες, Υπουργο και πολιτικ στελχη, για να ανατρψουν τα κακς κεμενα πολλν δεκαετιν. Μσα σε αυτ την κατσταση, κνουμε το καλτερο. Και λθη θα γνονται, και εντσεις θα υπρχουν, διτι πονμε τον τπο και αγωνιομε γι' αυτν. Αλλ παραμνουμε σταθερο και πορευμαστε μπροστ, με στχο τη μεγλη αλλαγ. Και σε αυτ την πορεα, θα τα καταφρουμε με μια προπθεση: τη συμμετοχ λων.

Εναι υπθεση λων μας και του καθενς μας ξεχωριστ. Αλλζοντας πρτυπα συμπεριφορς παντο. Ο πολιτικς, να σκφτεται και να υπηρετε τους πολτες και χι πελτες. Ο δικαστς, να προτξει το δκαιο - γιατ πργματι, το ασθημα της δικαιοσνης λεπει σμερα απ την ελληνικ κοινωνα, και χει σοβαρς ευθνες η Δικαιοσνη γι' αυτ, το χουμε πει, το ξαναλμε και θα το λμε. Εμες χουμε κινσει διαδικασες σε πολλος τομες, αλλ περιμνουμε να ανταποκριθε και η Δικαιοσνη και να προτξει το δκαιο, που πρπει τυφλ να υπηρετε.

Ο γιατρς, να χει ως προτεραιτητα τους ασθενες του. Ο δημσιος υπλληλος, τους πολτες που εξυπηρετε. Ο πολτης, το περιβλλον και τα συλλογικ αγαθ, που κληρονομσαμε απ γενι σε γενι. Ο εργοδτης, να σκφτεται δο και τρεις φορς τους υπαλλλους του, πριν κνει απολσεις μεισεις μισθν. Ο προμηθευτς του Δημοσου, να προσπαθσει να καταξιωθε με την αξα του, μσα απ την ποιτητα των υπηρεσιν που παρχει και χι με πλγια μσα. Ο αγρτης, να παργει προντα αξας, ελληνικ, μεσογειακ - κρητικ διατροφ, ελληνικ διατροφ - που θα αγορζουν οι καταναλωτς με εμπιστοσνη.

Η κοινωνα μας θα γνει δκαιη, κατ' αρχν, αν λοι κνουμε τη δουλει μας. Δεν αρκε μα κυβρνηση μνη της, για να φτσουμε στους στχους μας, πσο μλλον ταν κνουμε τσο μεγλες και ριζικς αλλαγς.

Χρειζονται λοι σε αυτ την πορεα. Χρειζεται κθε πολτης ξεχωριστ, να δσει τη δικ του μχη, για να φτσουμε σε μια ουσιαστικ, δκαιη και ευνομομενη Πολιτεα.

Και εγ, θα πω «ναι» στην ανυπακο. χι μως στην ανυπακο στους νμους, που πρπει λοι ανεξαιρτως να σεβμαστε, αν θλουμε να σταματσει η ανομα και η ατιμωρησα στη χρα και να διατηρηθε η συνοχ της κοινωνας. Μια ανομα, που επτρεπε το δκιο του ισχυρο, την ανιστητα και χι την ισχ του Δικαου.

Εγ θα πω, μως, «ναι» στην ανυπακο, σε λες τις αντιλψεις και πρακτικς που μας πλγωσαν. Ναι, να κνουμε κνημα ανυπακος σε κθε πεση για φακελκι. Ανυπακο σε κθε ατημα για «γρηγορσημο». Σε κθε μζα, κτω απ το τραπζι. Για την Εφορα, την Πολεοδομα το δπλωμα οδγησης.

Σε αυτ την ανυπακο, εμαστε δπλα και μαζ με τον πολτη. Γιατ μνο με τη συμμετοχ, το θρρος και την ρεξη λων μας, θα ξεριζσουμε για τα καλ, λα εκενα τα φαινμενα που μας πλγωσαν και οδγησαν την πατρδα μας εκε που βρθηκε. Μνο με αυτ τη συμμετοχ, θα πετχουμε.

Παρλληλα με τις νομικς αλλαγς που χουμε ξεκινσει,  χτζουμε και μια να νοοτροπα, στηρζοντας καθημεριν με πρξεις την λλη Ελλδα, την Ελλδα που θλουμε. Γι' αυτ, δεν πρπει να ξεχνμε τι:

Πριν απ 17 μνες, ο καθνας, βζοντας μια υπογραφ, συνταγογραφοσε ,τι θελε, σε ποιον θελε. Η ηλεκτρονικ συνταγογρφηση ταν μακριν νειρο. Σμερα, γνεται λο και περισστερο πρξη, με αποτλεσμα τη θεαματικ μεωση της φαρμακευτικς δαπνης, προς φελος και της υγεας του ασθεν.

Πριν απ 17 μνες, οτε που συζητοσε κανες, στην προηγομενη κυβρνηση, να μπει να τλος στις θλιες ουρς της ταλαιπωρας στο ΙΚΑ. Σμερα, η εξυπηρτηση εκατομμυρων ασφαλισμνων απ πολ περισστερους γιατρος, η πιο σημαντικ απφαση των τελευταων ετν, για να μην ταλαιπωρεται ο πολτης για υπηρεσες πρωτοβθμιας υγεας, γνεται πρξη.

Πριν απ 17 μνες, τα εισοδματα απ κεφλαιο φορολογονταν λιγτερο, απ τα εισοδματα απ την εργασα. Το ΕΤΑΚ εφαρμοζταν επ δικαων και αδκων - η μεγλη ακνητη περιουσα ταν στο απυρβλητο. Καννας δεν γγιζε τους ιδιοκττες offshore, καννας δεν γγιζε τη μεγλη φοροδιαφυγ. Σμερα, λα αυτ αλλζουν. Σμερα, η φορολογικ δικαιοσνη γνεται λο και περισστερο πρξη.

Πριν απ 17 μνες, η εμπρθεσμη καταβολ αγροτικν επιδοτσεων, το αυτονητο, και το Μητρο των αγροτν, ταν πιαστο νειρο για τους αγρτες. Σμερα, εναι πραγματικτητα.

Πριν απ 17 μνες, το μοναδικ πργμα που ακογαμε για την ασφλεια στις πλεις και τις γειτονις μας, ταν η μνιμη επωδς για τον «αστυνομικ της γειτονις», που δεν θεσμοθετοταν ποτ. Σμερα, χιλιδες αστυνομικο οργνουν τις γειτονις στα αστικ κντρα και οι πολτες νιθουν την ασφλεια της ομδας «ΔΙΑΣ», που τιμομε. Μια κατκτηση για την κοινωνα μας. Γιατ αυτ θλουν οι πολτες, την Αστυνομα δπλα μας, τοιμη, με τον υψηλτερο βαθμ σεβασμο στα δικαιματ μας, να προστατεει την ννομη τξη.

Και θλω για λλη μα φορ να εκφρσω την οδνη και την αγανκτησ μας, την αγανκτηση ολκληρης της κοινωνας, για τη στυγερ δολοφονα δυο νων ανθρπων, που πεσαν στο καθκον. Εκφρζω τη συμπαρστασ μας στις οικογνεις τους. Και βεβαως, εχομαι ταχεα ανρρωση στους συναδλφους τους, που τραυματστηκαν.

Πριν απ 17 μνες, δεν υπρχε καννας λεγχος, καμα αξιοκρατα και διαφνεια στο Δημσιο. Χιλιδες θσεις εργασας, STAGE και συμβσεις ργου, μοιρζονταν δεξι κι αριστερ, εξαγορζοντας συνειδσεις και χρεοκοπντας το κρτος. Κθε κρατικ δαπνη καλυπτταν κτω απ να αδιαπραστο ππλο αδιαφνειας. Σμερα, λα αυτ χουν αλλξει, τποτα δεν εναι το διο. Και συνεχζουμε. Και συνεχζουμε με προγρμματα για τους ανργους σε λη την Ελλδα.

Πριν απ 17 μνες, το ασφαλιστικ μας σστημα, μετ την εγκληματικ διαχεριση της εξαετας 2004 - 2009, ταν καταδικασμνο. ταν σγουρο τι τα παιδι μας δεν θα βλεπαν ποτ σνταξη. Σμερα, χουμε καταφρει το αντθετο. Με θυσες, εξασφαλσαμε τη βιωσιμτητα των Ασφαλιστικν Ταμεων για τις μελλοντικς γενις.

Πριν απ 17 μνες, χιλιδες εκπαιδευτικο ταν αποσπασμνοι εκτς σχολεων. Για το ψηφιακ σχολεο, που σμερα πρωτοπορομε, για τις ηλεκτρονικς μεταγραφς στα Πανεπιστμια; Οτε λγος. Σμερα, λα αυτ, ετε χουν αρχσει, ετε χουν δη γνει πρξη. Και ββαια, η χρονι αυτ, εναι και η χρονι της μεγλης αλλαγς στην εκπαδευση. Μια αλλαγ που περιμνει η να γενι, αλλ και οι γονες και ολκληρη η κοινωνα, θα λεγα, εδ και πολλς δεκαετες.

Πριν απ 17 μνες, η επιτχυνση της ανπτυξης των Ανανεσιμων Πηγν Ενργειας, της πρσινης ενργειας, λο εξαγγελλταν και ποτ δεν γινταν. Οι καμνες εκτσεις της Ανατολικς Αττικς παρμεναν ρμαια στην ανεξλεγκτη δμηση. Τα κνητρα για εξοικονμηση ενργειας στα σπτια, για να μειωθε το κστος για το νοικοκυρι, ιδιατερα για τα φτωχ νοικοκυρι, ταν - αν ταν - στα χαρτι. Σμερα, λα αυτ γνονται πρξη.

Σμερα, με την επανσταση του «Καλλικρτη», χτζουμε Δμους που μπορον να αντεπεξλθουν στις υποχρεσεις τους απναντι στον πολτη, στην κοινωνικ πρνοια, στη στριξη της γειτονις, στη στριξη του αδναμου, στην ανπτυξη. Χτζουμε αυτοδιοικομενες Περιφρειες, που μπορον να σηκσουν το βρος της τοπικς ανπτυξης. Και λα αυτ, σε συνθκες πρωτοφανος πλον διαφνειας και λογοδοσας.

Πριν απ 17 μνες, δεκδες επαγγλματα ταν θεκλειστα. Η επαγγελματικ ελευθερα, προνμιο και χι δικαωμα. Η δε απελευθρωση της κρουαζιρας στον τπο μας θεωροταν επαναστατικ προοπτικ. Σμερα, λα αυτ, ετε αλλζουν, ετε χουν δη γνει πρξη. Ναι, εναι μια επανσταση του αυτονητου.

Πριν απ 17 μνες, οτε που διανοοταν κανες τι, εκατοντδες φρμακα μπορον να πωλονται σε τιμς πολ χαμηλτερες, εξοικονομντας και τερστια σοδα για το δημσιο κορβαν, τα Ασφαλιστικ Ταμεα. Αυτ σμερα εναι πραγματικτητα.

Πριν απ 17 μνες, η αιμοδοσα του πολιτισμο μας με δημσιο χρμα εξαρτιταν, χι απ την ποιτητα, αλλ απ τις γνωριμες. Τα δε «φσια» - διτι φσια ταν - σε λα τα διεθν μσα ενημρωσης, που φησε η Να Δημοκρατα, απ τις ανεξλεγκτες διαφημιστικς τουριστικς καμπνιες της χρας, εχαν φτσει σε ττοιο ψος, στε μσα στην οικονομικ κρση, πρυσι, η χρα μας, αντ να διαφημζεται, να διασρεται. Σμερα, αυτ εναι παρελθν.

Και δωσα μνο λγα παραδεγματα απτν, πραγματικν αλλαγν που χουν συντελεστε, απ να ργο που δεν δικαιοται κανες να υποτιμ. να ργο, μσα στις πιο δσκολες συνθκες που χει αντιμετωπσει ποτ η Κυβρνηση, η Κοινοβουλευτικ μας Ομδα, το Κνημ μας, τα στελχη μας.

Αυτ εναι μτρα και πολιτικς αντιλακς; Εναι αποφσεις υπρ κατ του Ελληνικο λαο και των πολιτν, του δημσιου συμφροντος; Εναι δεν εναι πργματα που λγαμε και προεκλογικ και αποτελοσαν αναπσπαστο κομμτι του προεκλογικο μας Προγρμματος; 

Ως εδ και μη παρκει αυτ η διαστρβλωση της πραγματικτητας. Εμες κναμε την αρχ. Η Ελλδα χει ξεκινσει να αλλζει και θα συνεχσουμε μχρι τλους αυτ τη μεγλη αλλαγ.

Εναι αρκετ λα αυτ; Προφανς, χι. Χρειζεται αλλαγ της χρας, των θεσμν, του παραγωγικο μοντλου, αλλαγ στις συνειδσεις μας, αλλαγ της στσης λων μας και αλληλεγγη. Αλληλεγγη, που εχε χαθε. Αυτ η απλ αλληλεγγη, που δεν κοστζει, αυτς ο σεβασμς του δημσιου υπλληλου προς τον πολτη, τον συνταξιοχο, τον αδναμο, που δεν κοστζει, ναι, λα αυτ εχαν χαθε. Και αυτ, πρπει να αλλξει. γινε μως η αρχ.

Οι αλλαγς αυτς αποτελον την απδειξη, τι λα εναι στο χρι μας σο μας στηρζει η κοινωνα, αλλ και τη μαγι για λες τις υπλοιπες μεγλες αλλαγς που προωθομε στη χρα, στε να παραδσουμε ολοκληρωτικ αναμορφωμνη την Ελλδα, στο τλος της θητεας μας.

Γιατ το μεγλο μας στοχημα, φλες και φλοι, συντρφισσες και σντροφοι, δεν εναι απλ να διαχειριστομε το χρος. Εναι να αλλξουμε οριστικ προς το καλτερο την πατρδα μας, την οικονομα μας, το κρτος, τους θεσμος, τον τρπο με τον οποο ζομε.

Ναι, να ζσουμε καλτερα, ομορφτερα, με περισστερη ποιτητα και ανθρωπι, με σιγουρι, ασφλεια και αξιοπρπεια. Μπορομε. Η επιλογ μας εναι δεδομνη. πως δεδομνη εναι και η επιλογ να σεβαστομε, με αξιοπρπεια, και τις υποχρεσεις της χρας μας προς τρτους, αλλ και να κνουμε τη μεγλη ανατροπ και ανασυγκρτηση.

Αυτ εναι η δσμευσ μας απναντι στην ιστορα και τον Ελληνικ λα. Εναι η κρση, που σμερα μας δνει μια ιστορικ ευκαιρα και αυτν θα αξιοποισουμε. Εναι η συμμετοχ, που εναι τσο σημαντικ σε αυτ τη μεγλη αλλαγ. Συμμετοχ, που θα σφραγιστε με τη Συνδισκεψ μας, το Σεπτμβριο.

Θα σφραγιστε με τη συμμετοχ πολιτν, φορων, κοινωνικν εταρων, Μη Κυβερνητικν Οργανσεων, της νεολαας, των γυναικν, των κινημτων αναπηρας, των κινημτων για το περιβλλον, των Επιμελητηρων, της Περιφρειας, με νες, καινοτμες ιδες. Για να βλουμε τη σφραγδα της νας ταυττητας, της νας αναπτυξιακς ταυττητας της χρας μας.

Πολλο λνε τι λα αυτ εναι δσκολα σε μια εποχ κρσης. Να θυμσω μια λλη, ιστορικ εποχ κρσης, επ Ελευθερου Βενιζλου, τη διεθν κρση του '29, με τη χρεοκοπα επ θραις, την Αντιπολτευση σε ακραα πλωση, την ενσωμτωση των προσφγων. Κι μως, κανε τις μεγαλτερες μεταρρυθμσεις, που λλαξαν τη χρα, στη Διοκηση, στην παιδεα, στις ελευθερες του πολτη, στην εξωτερικ πολιτικ.

χι, φλες και φλοι,  η δικ μας η φυγ, δεν εναι οτε οι εκλογς, οτε να εγκαταλεψουμε το ργο και τις ευθνες μας, πως κανε η προηγομενη κυβρνηση. Η δικ μας η φυγ, εναι φυγ προς τα εμπρς, για μια λλη Ελλδα. Σε αυτ εμαστε δεσμευμνοι και αποφασισμνοι να το φρουμε σε πρας.

Και η Συνδισκεψ μας, θα δσει την αναπτυξιακ ταυττητα σε κθε Περιφρεια, δνοντας σιγουρι και ελπδα σε κθε περιοχ και γειτονι της χρας. Σε αυτ το δρμο, χουμε κοντ μας συντρφους απ' λη την Ευρωπακ νωση.

Θλω να τους καλωσορσω, εκ μρους ολκληρου του Εθνικο Συμβουλου, σους εναι εδ σμερα, τον Martin, τον Poul Rasmussen, αλλ και πολλος λλους ηγτες που ρχονται. Τους ευχαριστομε για την στριξη, σε μια πολ δσκολη στιγμ για την Ελλδα και το λα μας.

Θα λεγα τι, αυτ η δσκολη στιγμ, μας χει πεσει ακμα περισστερο για τις αξες μας, του σοσιαλισμο και της Δημοκρατας. Κι εγ εμαι ακμα πιο πεπεισμνος γι' αυτς τις αξες, βλποντας μια παγκσμια κοιντητα, που εν χει τσες δυναττητες, τις χνει λγω των ιδεοληψιν, του συντηρητισμο, της φοβας, πολλς φορς και του ρατσισμο, αλλ και ενς νου εθνικισμο που αναδεται.

Μια να γενι, που ξρει τι μπορε. Στην Ευρπη, στον αραβικ κσμο, παντο. Που δεν βλπει, μως, να υπρχουν εκενες οι δυνμεις, στην Ευρπη τουλχιστον, που να θλουν να κνουν αυτς τις μεγλες αλλαγς. Να αξιοποισουν τις τερστιες δυναττητες. Και ξρουμε τι χουμε δυναττητες.

Γι' αυτ, η συνεργασα μας, αγαπητ Martin, φλοι σοσιαλιστς της Ευρωπακς νωσης, εναι πολ σημαντικ, για κθε χρα μας, αλλ και για τις νες γενις που ρχονται. χουμε τερστιες προκλσεις, αλλ χουμε και τερστιες δυναττητες.

Θλω να σας ευχαριστσω για την συμπαρσταση. Και θλω να τονσω τι, οι αποφσεις που θα ληφθον τις επμενες εβδομδες, θα εναι καθοριστικς για το μλλον της νωσης και των κρατν - μελν, για το κθε κρτος - μλος της Ευρωπακς νωσης. Δεν υπρχουν περιθρια για εφησυχασμ, στασιμτητα καθυστρηση. Και αν η οικονομικ κρση εναι μεγλη, εναι μα μνο απ τις κρσεις που αντιμετωπζει η υφλιος και η Ευρπη.

Υπρχει η ενεργειακ κρση, η διατροφικ κρση, η κρση - που ελπζουμε να εναι θετικ - της Δημοκρατας, της επανστασης στον αραβικ κσμο. Χρειζεται δρση και απφαση. Χρειζονται πολιτικς, που εμες οι προοδευτικο και σοσιαλιστς προτενουμε, οι οποες βλπουν πρα απ' την απλ δημοσιονομικ προσαρμογ και εξυγανση.

Δεν εναι απ μνη της αρκετ. Πιο σημαντικ, πιο καθοριστικ για μια πραγματικ ανκαμψη, εναι η βισιμη ανπτυξη και οι θεσμικς μεταρρυθμσεις, που εναι ανγκη να γνουν σε ευρωπακ εππεδο. Και με το Ευρωπακ Σοσιαλιστικ Κμμα, χουμε κοιν στχο να προωθσουμε πρωτοβουλες για μια να οικονομικ διακυβρνηση της Ευρωπακς νωσης.

Σε αυτ το πλασιο, εντσσεται η πρταση για το ευρωομλογο και για ναν ευρωπακ φρο επ των χρηματοπιστωτικν συναλλαγν. λα αυτ, μσα απ δημοκρατικος ρους και με διαφνεια. Ως Ευρωπαοι σοσιαλιστς, χουμε την ευθνη να προστατεσουμε το δημοκρατικ χαρακτρα των αποφσεων. Να εξασφαλσουμε τι οι πολτες θα γνωρζουν και θα αποφασζουν για το μλλον τους. Για μια Ευρπη της ελπδας και χι του φβου, του εκολου εθνικισμο του καταστροφικο ρατσισμο. Για μια Ευρπη της δημοκρατικς δρσης και χι της στασιμτητας.

Για να λλο μοντλο ανταγωνιστικτητας. Ναι, πρπει να γνουμε πιο ανταγωνιστικο. Πρπει να γνουμε πιο ανταγωνιστικο στην Ευρπη. Αλλ με ποιο μοντλο; Θα εισγουμε το μοντλο των αναδυμενων οικονομιν, το μοντλο πολλν ασιατικν χωρν; να μοντλο με λλειψη συλλογικν διαπραγματεσεων, με λλειψη δημοκρατικν κοινωνικν δικαιωμτων, με φτην, φτηντατη εργασα και εκμετλλευση, με την εκολη υποβθμιση του περιβλλοντος;

Ναι, γι αυτς τις χρες, αυτ εναι ανταγωνιστικ πλεονεκτματα, πρσκαιρα ανταγωνιστικ πλεονεκτματα. Αυτ εναι το δικ μας μοντλο; Αυτ εναι το νο μοντλο, που θα υιοθετσει η Ευρωπακ νωση;

Εμες λμε «χι». Το μοντλο το δικ μας, σημανει επνδυση στον νθρωπο, επνδυση στην παιδεα, επνδυση στην καινοτομα, επνδυση σε υποδομς, που μας πνε σε μια λλη εποχ, ενεργειακ, διαδικτυακ, στη βισιμη, στην πρσινη ανπτυξη, στην απασχληση και χι στην ανεργα και την καταστροφ του περιβλλοντος.

Μια Ευρπη των σων ευκαιριν και χι της ανιστητας και των αποκλεισμν. Μια ανιστητα που, τελικ, ταν απ τις βασικς αιτες και ρζες της οικονομικς κρσης, διτι μεωνε εισοδματα, χρωνε νοικοκυρι και συγκντρωνε ακμα περισστερο οικονομικ πλοτο και πολιτικ εξουσα σε χρια λγων, που μποροσαν να υπονομεσουν και να αλλοισουν ακμα και τους δημοκρατικος θεσμος.

Γι αυτ, θλουμε μια διαφορετικ Ευρπη, δημοκρατικ, προοδευτικ, πρσινη, σοσιαλιστικ. Ο δρμος εναι ανοιχτς. Πορευμαστε μαζ με λες τις δυνμεις της κοινωνας, που επιθυμον να ζσουν σε μια καλτερη Ελλδα. Δεσμευτκαμε να δημιουργσουμε αυτ την Ελλδα και θα το κνουμε. Δεσμευτκαμε να βγλουμε την Ελλδα απ την κρση και η Ελλδα θα βγει απ την κρση.

Δεσμευτκαμε για μια βισιμη οικονομα, μια κοινωνα δικαιοσνης και σων ευκαιριν. Και αυτ την Ελλδα θα παραδσουμε. Δεσμευτκαμε, πνω απ λα, τι στο τλος της πορεας μας, θα εναι η Ελλδα που λοι θλουμε να αφσουμε στα παιδι μας. Και αυτ την πορεα θα ολοκληρσουμε.

Σας ευχαριστ.

Καλ μας αγνα.

 

 

 

Πγαινε στην αρχ