, . , Euro50 Group :

21 2011

Φωτογραφικ Υλικ

Κυρες και κριοι, αγαπητο φλοι, Πρεδρε του Euro50, Edmond Alphandéry, Mario Monti,

Σας ευχαριστ για τα πολ ευγενικ σας λγια. Εναι επκαιρη η στιγμ που σας χουμε εδ, στην Αθνα, και μας βοηθτε, αλλ βοηθτε και την Ευρπη, θα λεγα, σε αυτ την προβληματικ κατσταση που αντιμετωπζουμε και στη συζτηση για το πο βαδζουμε.

πως επατε, πργματι, εγ βλπω αυτ την κρση ως ευκαιρα. Αυτ προσπαθομε να κνουμε και εμαι ββαιος τι χετε ακοσει απ τους Υπουργος της Κυβρνησης τι, σκοπς μας εναι να αξιοποισουμε αυτ την κρση με τον καλτερο τρπο, στε να την μετατρψουμε σε ευκαιρα για τη χρα μας και, βεβαως, ελπζουμε και για την Ευρπη.

Λιγτερο απ 10 χρνια μετ την κυκλοφορα του ευρ, βρεθκαμε στη δνη της χειρτερης οικονομικς θελλας απ το κραχ του 1929. Αυτ η θελλα δοκμασε τις αντοχς λων, και των μεγλων δυνμεων του πλαντη, εν προκλεσε σοβαρ προβλματα στη ζω εκατομμυρων ανθρπων, καθς πολλο χασαν δουλεις, περιουσες, ασφαλιστικς εγγυσεις και σπτια.

Με δεδομνη την νταση της κρσης, ταν αναμενμενο να πληγε και το ενιαο νμισμα, να πρωτοφανς - ας μην το ξεχνμε - εγχερημα στη σγχρονη οικονομικ ιστορα, το οποο βρισκταν ακμα στα πρτα του βματα.

Εναι κτι που θα πρπει να χουμε κατ νου, ταν μπανουμε στον πειρασμ της εκολης κριτικς εναντον του ευρ, που εναι το μεγαλτερο επτευγμα στο πλασιο της ενωσιακς διαδικασας, η οποα ξεκνησε μετ τον Β' Παγκσμιο Πλεμο.

Ποια εναι η διξοδος; Εδ χουμε πολλος που καταστροφολογον. λλοι θεωρον τι εμαστε απλς σε μια πορεα διλυσης, λλοι ψχνουν για εξιλαστρια θματα για να αντιμετωπσουμε την κρση, λλοι θεωρον τι απλς θα περιμνουμε τις εξελξεις των αγορν, το «αρατο χρι» της οικονομας, για να λσουμε το πρβλημα.

Θεωρ τι καννα απ τα παραπνω δεν εναι η λση του προβλματος. Η λση πρπει να προλθει μσα απ ισχυρ βοληση. Πρπει να δρσουμε συλλογικ και αποφασιστικ και να προστατεσουμε αυτ το πολτιμο πολιτικ, οικονομικ και κοινωνικ κεκτημνο της Ευρωπακς νωσης και, βεβαως, του κοινο νομσματος.

Να μην αφσουμε, δηλαδ, την πορεα μας σε τυχαες εξελξεις, οτε τρτους να καθορσουν τη μορα μας, αλλ να την καθορσουμε εμες οι  διοι, να προυμε εμες τη μορα μας στα δικ μας χρια. Σημασα χει, πριν απ' λα, να μιλσουμε με ειλικρνεια και με νηφαλιτητα για τις πραγματικς παραμτρους της κρσης.

Εγ θτω τρα καρια ερωτματα, που θεωρ τι, στον πυρνα τους, δεν εναι τσο οικονομικ, σο πολιτικ. Πς ενισχουμε τη δημοκρατικ διακυβρνηση, σε μια εποχ παγκοσμιοποησης της οικονομας μας; Και ξεκιν απ την Ελλδα γιατ, πολλς φορς, ακογεται με μεγλη ευκολα πως το πρβλημα ταν, τι οι λληνες δεν δολευαν πολ, τι ταν τεμπληδες, τι το κρτος πρνοιας ταν υπρ-σπταλο και ρα, λοιπν, πολ απλ, η λιττητα αποτελε τη θεραπεα.

Θεωρ τι αυτ εναι λθος, διτι δεν βλπει τι το δημοσιονομικ μας πρβλημα ταν η κορυφ ενς παγβουνου, να σμπτωμα της ευρτερης κρσης που υπβοσκε, χι η πραγματικ αιτα. Το πραγματικ πρβλημα σχετιζταν κατ' εξοχν με την δια τη διακυβρνηση της χρας, με την λλειψη καννων διαφνειας και λογοδοσας, με μια πελατειακ σπατλη, με τη συναλλαγ που αντικατστησε την ννομη τξη, με αθμιτα προνμια, για τα οποα μλησε και ο Mario Monti, που αντικατστησαν το ασθημα δικαιοσνης προς λους.

Και αυτ η κατσταση εξθρεψε και τη φοροδιαφυγ και την παραοικονομα, εν οδγησε σε λλειψη στρατηγικς για μια βισιμη ανπτυξη και ανταγωνιστικτητα της χρας μας, αλλ και στην απαξωση των πολλν συγκριτικν πλεονεκτημτων που χει η Ελλδα.

Περιργως, η ελληνικ κρση επισημανει με να διαφορετικ τρπο και τη φση της κρσης στις Ηνωμνες Πολιτεες, που η λλειψη διαφνειας εκε, σε ,τι αφορ την επιτρηση της λειτουργας των αγορν, καθς και η εσφαλμνη αξιολγηση ετοιμρροπων χρηματοπιστωτικν ιδρυμτων, και των τοξικν ομολγων, με 3Α - «triple A» - πως γινε ττε με χρηματοοικονομικ προντα που δεν εχαν ελεγχθε, δημιοργησαν αυτ τη φοσκα και, τελικ, παρ' ολγο και την κατρρευση της αμερικανικς, αλλ και της παγκσμιας οικονομας.

Αυτ η κρση ανδειξε και την ανεπρκεια απαρατητων δομν διακυβρνησης , ακμα περισστερο, το γεγονς τι οι δημοκρατικο μας θεσμο σμερα, πολλς φορς, αιχμαλωτζονται μσα σε να πλασιο ισχυρν συμφερντων και μλιστα, πολλς φορς, αδιαφανν.

Αυτ εναι μια πρκληση για τους δημοκρατικος μας θεσμος, μια πρκληση σημαντικ. Πολλο νομπελστες οικονομολγοι, σμερα, εντοπζουν ως βασικ αιτα αυτς της κρσης, την τερστια ανιστητα και μσα, αλλ και μεταξ των κοινωνιν μας, που χει και πολιτικς προεκτσεις και δημιουργε μια ανιστητα ισχος, αλλ και τη δυσλειτουργα των δημοκρατικν μας θεσμν, με αποτλεσμα να φτνουμε στην ιδιωτικοποηση των κερδν και στην κοινωνικοποηση των ζημιν - κτι που θεωρ μη βισιμο πολιτικ.

Το δετερο ερτημα, που αφορ πλι στη λειτουργα των δημοκρατικν μας θεσμν, εναι αν μπορον απ μνες τους οι αγορς να λσουν το πρβλημα. Το λω, γιατ το ζσαμε κι εμες τους πρτους μνες της κρσης, ττε που λεγαν τι «λα θα διορθωθον απ τις αγορς, αρκε εμες να ανταποκριθομε στις απαιτσεις τους». Δεν ταν αυτ η λση. Και η διψευση λθε με τα σα συνβησαν και στην Ευρπη, τον τελευταο χρνο. Η αγορ, νομζω, δεν εναι οτε διβολος, οτε Θες.

Κθε αγορ αποτελεται απ ανθρπους, στελχη Τραπεζν, οκους αξιολγησης διαφρων μορφν, funds, διαχειριστς ομολγων και παραγγων, μπορους, επιχειρηματες και καταναλωτς, με συγκεκριμνα συμφροντα. Και η Πολιτεα οφελει να βρει - και αυτ εναι επσης μια πρκληση - πς θα συμβλλει στο να διαμορφσει αυτ το πλασιο, στε αυτ η δυναμικ της αγορς, να αξιοποιεται προς φελος του δημοσου συμφροντος και, βεβαως, και των παικτν της αγορς.

Πρπει να κατανοσουμε επσης τι, πολ απλ, και οι λεγμενες «αγορς» χουν ανγκη να λειτουργον μσα σε να πλασιο καννων και ρυθμσεων. Διτι αυτ δημιουργε να κλμα ασφλειας για τις διες τις αγορς, ετε εναι γραπτο, ετε γραφοι καννες, αφο αποτελον μια βση εμπιστοσνης. Και αυτ εναι που χθηκε στην κρση του 2008. Χθηκε η ασθηση εμπιστοσνης. Και αυτ εναι εκενο, το οποο καλομαστε να εμπεδσουμε.

Εδ, ββαια, τα κρτη και οι Κυβερνσεις κλθηκαν να επαναφρουν να κλμα εμπιστοσνης. Και νας σημαντικς παργοντας της σημερινς κρσης στην Ευρωζνη, εναι ο φβος και η ανασφλεια που χουν οι αγορς, μπροστ στο ερτημα, αν εμες χουμε τη βοληση, αν χουμε και τα εργαλεα, αλλ και το πλασιο των καννων, που εγγυνται μια σταθερ οικονομικ πορεα.

Και τσι, φτνουμε στο τρτο ερτημα: αν οι αγορς, απ μνες τους, δεν λσουν το πρβλημα, πς θα λυθε η κρση; Μπως ττε, αρκε η κθε χρα, μνη της να αντιμετωπσει το πρβλημα, με τα κατλληλα μτρα λιττητας και με μεταρρυθμσεις; Δηλαδ, αν επιδεξουμε λες οι χρες, κθε μα ξεχωριστ, σιδερνια δημοσιονομικ πειθαρχα, το πρβλημα θα εξαφανιστε;

Δυστυχς, νομζω τι οτε αυτ εναι επαρκς, παρτι εναι ακριβς αυτ το οποο καλομαστε να κνουμε - και κνουμε εμες εδ, στην Ελλδα. Η κρση ανδειξε κεν στην αρχιτεκτονικ του κοινο μας νομσματος, να κοιν νμισμα χωρς αφεντικ, αν θλετε, χωρς κοιν Υπουργεο Οικονομικν. Επιχειρσαμε να καλψουμε το κεν αυτ, με τον συντονισμ των δημοσιονομικν και διαρθρωτικν πολιτικν. Ωστσο, τα ρια της προσγγισης αυτς αποκαλφθηκαν στην πρτη μεγλη κρση.

χουμε ββαια τις επιμρους μεγλες διαφορς μας, σε εθνικ εππεδο, αλλ τα σημεριν προβλματα εναι πολ ευρτερα, πολ πιο σνθετα απ την απλ δημοσιονομικ ενοποηση των εθνικν πολιτικν. χουμε μεγλες προκλσεις, που δεν μπορον να λυθον σε εθνικ και μνο εππεδο. Και αν θλετε, εδ εναι και η πρκληση για μια δημοκρατικ ευρωπακ διακυβρνηση στην οικονομα.

Ενδεικτικ αναφρω τι, για να πετχουμε σταθερτητα στην Ευρπη, σε ναν κσμο αβεβαιτητας, χρειζεται και ρθμιση του χρηματοπιστωτικο μας συστματος, καθιστντας το πιο διαφανς και εξασφαλζοντας επενδσεις για την πραγματικ οικονομα, θσεις εργασας και, βεβαως, ανταγωνιστικτητα των οικονομιν μας. Εγ πιστεω τι η ανταγωνιστικτητα θα ρθει και με τη στροφ σε να λλο αναπτυξιακ πρτυπο και ιδιατερα σε αυτ της πρσινης και καθαρς ανπτυξης.

Αυτς οι προκλσεις που αντιμετωπζουμε σμερα, μπορον να αποτελσουν μως και μεγλη ευκαιρα, για να αντιμετωπσουμε χρνιες στρεβλσεις. Διτι πολλο ισχυρστηκαν τι η Ευρπη οδηγεται σε καταστροφ και, μλιστα, ποντρουν μερικο σε αυτ - το εδαμε και στη δικ μας, μεμονωμνη περπτωση, αλλ και απ γενικτερες επιθσεις, με στχο το διο το ευρ.

Πιστεω, μως, τι μπορομε, πως επα, να κνουμε την κρση ευκαιρα. Και επιτρψτε μου να χρησιμοποισω το παρδειγμα της Ελλδας. ταν αναλβαμε τα ηνα της χρας τον Οκτβριο του 2009, αισθανθκαμε τι βρεθκαμε στο χελος της καταστροφς, αντιμτωποι με τη χρεοκοπα, εγκαταλελειμμνοι στα πελρια χρη απναντι σε πιστωτς και ευλωτοι ως χρα στους κερδοσκπους. Δυστυχς, εχε καταλξει η χρα μας να εναι συννυμη με την ανομα, τη διαφθορ, τις πελατειακς σχσεις, την αδιαφνεια, χωρς αξιοπιστα, πρτα απ' λα, απναντι στους διους τους λληνες πολτες, χι μνο στους εταρους και στις διεθνες αγορς.

Και χωρς να γνωρζουμε ττε το μγεθος της δημοσιονομικς κρσης, στις εκλογς, εχαμε ζητσει απ ττε απ τον Ελληνικ λα, την ισχυρ εντολ για μεγλες αλλαγς στη χρα μας. Εχαμε αποφασσει να αλλξουμε απ ττε, χωρς να γνωρζουμε πσο μεγλα ταν τα ελλεμματα και τα χρη. Γι' αυτ, η αποκλυψη του πραγματικο μεγθους κανε απλς την αλλαγ αυτ, ακμα πιο επιτακτικ, ακμα πιο επεγουσα.

ταν εκενο το σημεο, που αναγκαστκαμε να λβουμε πρωτοφαν κτακτα μτρα, για να διασσουμε την οικονομα μας, τα οποα βεβαως πνεσαν πολλος συμπολτες μας, οι οποοι δεν εχαν και ιδιατερες ευθνες για την κρση. Υπρξαν λοιπν θυσες, για να αντιμετωπσουμε τα συμπτματα του χρους και το λλειμμα.

μως τα καταφραμε, παρ τις Κασσνδρες που προεξοφλοσαν το ακατρθωτο, τι δεν θα μπορσουμε να βλουμε τξη στα δημοσιονομικ μας. χουμε ββαια ακμα δρμο, αλλ δη κναμε το εξαιρετικ δσκολο, περιορζοντας το λλειμμα κατ 6 μονδες του ΑΕΠ, το 2010. Και το πετχαμε αυτ μσα σε να χρνο, με κπους βεβαως και με θυσες, αποκαθιστντας την αξιοπιστα μας και δεχνοντας τι, βμα - βμα, μπορομε να καταφρουμε να αναμορφσουμε τη χρα.

Πιστεω τι αυτς εναι κι νας λγος, για τον οποο αποφασστηκε η επιμκυνση της αποπληρωμς του δανεου των 110 δις ευρ, πρσφατα, στο Eurogroup, που συνδεται και με τη δημοσιονομικ μας προδο, αλλ και με τις λλες αλλαγς που φρνουμε σε πρας.

Κνουμε ριζικς αλλαγς, δεν θλω να τα αναλσω, διτι νομζω τι τα χετε ακοσει απ τους Υπουργος που μλησαν. χουμε μεισει δραστικ τη σπατλη στο Δημσιο και χουμε φρει καννες διαφνειας. λα πλον εναι στο Διαδκτυο, κθε απφασ μας που αφορ χρματα του Ελληνικο λαο.

χουμε αλλξει το φορολογικ σστημα, για να εναι και πιο δκαιο, αλλ και για να καταπολεμσει τη φοροδιαφυγ. Αλλξαμε το ασφαλιστικ σστημα, για να εναι βισιμο για τις νες γενις. Αλλξαμε ριζικ τη διοικητικ δομ της χρας, αποκεντρνοντας εξουσες και συγχωνεοντας Δμους και Περιφρειες. Καταργσαμε αναχρονιστικος καννες, που εναι εμπδιο για την επιχειρηματικτητα και συνεχζουμε να καταπολεμομε τη γραφειοκρατα, εν καταργσαμε νμους, πως του καμποτζ, που δεν φηναν να μεγλο τομα του τουρισμο μας - τα κρουαζιερπλοια - να αναπτυχθον. χουμε προχωρσει στο νοιγμα των επαγγελμτων, πως επατε, και προχωρμε σε μεγλες επενδσεις στη χρα μας στον τομα της πρσινης ανπτυξης.

Χθες, για παρδειγμα, στην Κοζνη, παρουσισαμε σχδιο για τη δημιουργα του μεγαλτερου φωτοβολτακο πρκου στον κσμο, στην περιοχ της Κοζνης. Και βεβαως, προχωρμε σε αναδιαρθρσεις και σε λλους τομες, πως εναι ο αγροτικς τομας και η παιδεα.

Πνω απ' λα, μως, μεγλο βρος ρχνουμε στη λειτουργα του κρτους, που ταν να απ τα βασικ προβλματα της αναπτυξιακς μας πορεας, καθς και στη δημιουργα ενς κλματος ευνομας.

Στην Ελλδα, λοιπν, ναι, εμες χτζουμε κτι διαφορετικ και καλτερο για τους λληνες και τις Ελληνδες, αλλ δεν θα πω και κτι διαφορετικ για την Ευρπη. Θα πω ακριβς το διο. Το διο οφελει αυτ τη στιγμ να πρξει και η Ευρπη. Να αλλξει τα πργματα, στε να πρει τη δικ της μορα στα χρια της.

Βεβαως εναι σε λλη κλμακα, βεβαως εναι λλα τα προβλματα, βεβαως εναι πιο πολπλοκα, ακριβς διτι χουμε φτιξει μια Ευρπη που εναι πρωτγνωρη, μια νωση που εναι πρωτγνωρη. μως, πως επα πρσφατα στο Ευρωπακ Συμβολιο, «ετε θα γρψουμε ιστορα, ετε η δια η ιστορα θα μας ξεγρψει». Και αυτς εναι ο πχης, πιστεω, των σημερινν προκλσεων στην Ευρπη.

πως η Ελλδα και κθε χρα σαν την Ελλδα, καταβλλει μεγλες προσπθειες συνειδητ, για να λσει τα ιδιατερα προβλματ της, τσι νομζω χρειζεται να κνει και η Ευρπη. Πρπει να προχωρσουμε σε να ισχυρτερο μοντλο, δημοκρατικς οικονομικς διακυβρνησης, να προστατψουμε το νμισμ μας και να αποτρψουμε εξελξεις που, αν τις αφσουμε ανεξλεγκτες, θα προκαλσουν ανεπανρθωτες βλβες, χι μνο για το ευρωπακ εγχερημα, αλλ και για τους διους τους λαος μας, για λους μας.

Γι' αυτ, η Ελλδα συμμετχει ενεργ σμερα σε αυτ την προσπθεια για την αλλαγ πορεας και στην Ευρπη. Δεν αρκομαστε μνο στη διρθωση των κακς κειμνων στο εσωτερικ της χρας, γιατ ξρουμε πως ,τι γνει στην Ευρπη, θα χει αντκτυπο σε λους μας.

Πιστεω τι χρειζονται συγκεκριμνες προτσεις, γιατ μιλμε για συνολικς λσεις και νομζω τι εναι σε τρα εππεδα. Το να εναι στις ρυθμσεις που χρειζονται, το λλο εναι σε ,τι αφορ το μεγλο πρβλημα του χρους και το τρτο αφορ στην ανπτυξη.

Για τις ρυθμσεις, μπορ να αναφερθ σε θματα πως της αξιολγησης, της διαφνειας, της σγκρουσης συμφερντων που υπρχουν και που πρπει να αντιμετωπιστον, πως των φορολογικν παραδεσων, που αδικον χρες και λαος - και εναι να δημοκρατικ ατημα, οι φορολογικο παρδεισοι να ελεγχθον, στε να μπορον να αποδοθον οι προι, που ανκουν σε κθε χρα και σε κθε λα.

Για τις αγορς, το δετερο ζτημα των ευρωπακν χωρν, χωρς να αγνοομε τα πιθαν ζητματα ηθικο κινδνου, το λεγμενο «moral hazard«, εναι τι πρπει να εξετσουμε μτρα, στε η εμβλεια και οι ροι του δανεισμο των ευρωπακν χωρν, να μετριζουν τις ατλειες των αγορν.

Χρες πως η Ελλδα και η Ιρλανδα, η Ιβηρικ Χερσνησος, αλλ χι μνο, αν χουμε μεγλες αποκλσεις στο κστος δανεισμο απ λλες χρες, που εναι στην δια κοιν αγορ και με το διο νμισμα, δημιουργεται νας αρνητικς φαλος κκλος, με αποτλεσμα πολ δσκολα να μπορομε να εμαστε ανταγωνιστικο και, βεβαως, νας λληνας επιχειρηματας να δανεζεται πολ ακριβτερα απ ναν λλο επιχειρηματα, που παργει παρμοιο προν στη Γερμανα, στη Γαλλα, σε μια χρα που χει καλτερους ρους δανεισμο.

ρα, θα χουμε διαφορετικ σημεο αφετηρας κθε χρας και αυτ θα γνει μνιμο διαρθρωτικ εμπδιο στη σγκλιση της ανταγωνιστικς και της δημοσιονομικς θσης των χωρν μας. Επσης, πρπει να δσουμε την απαιτομενη μφαση στην ανπτυξη. τσι, οι αγορς θα ηρεμσουν - και αυτ χει ενδιαφρον, διτι πεζαν οι αγορς για δημοσιονομικ πειθαρχα. Απ τη στιγμ που εμες μπκαμε σε μια σωστ κατεθυνση δημοσιονομικς πειθαρχας, το επμενο ερτημα που βαλαν οι αγορς απναντ μας και οι αναλυτς των αγορν ταν: πο θα υπρξει ανπτυξη; Πς θα χετε ανπτυξη;

ρα, λοιπν, οι αγορς θα ηρεμσουν, μνο αν πειστον τι και η Ευρωπακ νωση εναι ικαν να ξαναβρε το δρμο της σταθερτητας, αλλ και της ανπτυξης. Και εδ, υπρχουν συγκεκριμνες προτσεις, πως τα ευρωομλογα, για τα οποα υπρχει μια ευρτερη συνανεση, στο να αξιοποιηθον για τη χρηματοδτηση μεγλων ργων και υποδομν στην Ευρπη, καθς και στο τι χρειζονται για την περαιτρω ενοποηση της Ευρπης, Κεντρικς, Ανατολικς και Ντιας.

Βεβαως, υπρχουν και λλες προτσεις, πως ο φρος επ των αερων του θερμοκηπου, που θα βοηθοσε στην πρσινη ανπτυξη, εν υπρχουν προτσεις και για τον λεγμενο «Tobin Tax», τον φρο επ των χρηματιστηριακν συναλλαγν. Και αυτ δεν σημανει να μην συνεχιστε η νομιμοποηση του χρηματοπιστωτικο συστματος της Ευρπης, αλλ θα μποροσαν να εναι εναλλακτικς προτσεις, ειδικ για διους πρους της Ευρωπακς νωσης - να μνιμο ζτημα στην Ευρωπακ νωση, απ' ,τι θυμμαι εγ, που συζητιται - οι οποοι θα μποροσαν να βοηθσουν και τους προπολογισμος της Ευρπης, αλλ και την επνδυση σε μια πιο ισχυρ οικονομα.

Χαρομαι πντως που χει ανοξει η συζτηση, στην οποα εμες εχαμε ενεργ συμμετοχ, σχετικ με την κδοση ευρωομολγων. Ξρω τι υπρχει αυξανμενη υποστριξη, παρτι εναι και επμαχο το θμα, ως νας αποτελεσματικς μηχανισμς που θα βοηθσει την Ευρπη στην υλοποηση μεγλων στχων, αλλ και στην επλυση προβλημτων που χουν προκψει.

Σε αυτ τον προβληματισμ, μας εχε βοηθσει και ο Καθηγητς Tomasso Padoa Shioppa, που δυστυχς χσαμε πρσφατα. Εγ εχα πρσφατα γνωρσει τον Tomasso και η στριξ του στις προσπθεις μας ταν πργματι ανεκτμητη. Χαρομαι που, στο σημεριν ακροατριο, εναι και ο φλος του, αλλ και φλος μας, Mario Monti, ο οποος, πως επε και ο διος, εναι υποστηρικτς της ιδας των ευρωομολγων.

Πιστεω τι μπορον να διευκολνουν τη χρηματοδτηση ργων υποδομς, πως επα, και λλων επενδσεων, καθς και να δσουν δυναμικ στην ανπτυξη, αλλ και να συμβλουν στον περιορισμ των εντσεων στις αγορς κρατικν ομολγων, καθς και των συνεχν πισεων στο τραπεζικ σστημα, διευκολνοντας ταυτχρονα τις προσπθειες δημοσιονομικς εξυγανσης, που με θυσες κνουν πολλς χρες.

Εν αυτ το εγχερημα, το κνουμε σοβαρ και σωστ, πιστεω τι μπορομε να απαντσουμε σε ελογα ερωτματα επικριτν, π.χ. να μη γνουν τα ευρωομλογα μα πηγ φθηνο χρματος, που θα αφσουν τις χρες απλς να συνεχσουν να συσσωρεουν χρη και ελλεμματα.

Μπορομε να απαντσουμε σε αυτ τα ερωτματα, αν γνει σωστ αυτς ο μηχανισμς , στο φβο τι τα ευρωομλογα θα αυξσουν το κστος δανεισμο των χωρν «triple-A», δηλαδ χρες με υψηλ πιστοληπτικ αξιοπιστα. Πιστεω τι και αυτ μπορον να απαντηθον απ πολλος αναλυτς. δη δνονται απαντσεις, τι αυτ εναι θματα που μπορον, εν γνει σωστ αυτ η προσπθεια, χι μνο να αποφευχθον, αλλ να αποτελσουν και απαντσεις πολ θετικς σε αυτ τα ερωτματα.

 Τα ευρωομλογα, δηλαδ, μπορον να συμβλουν στην χρηματοπιστωτικ σταθερτητα, στην οικονομικ ευημερα του συνλου της Ευρωζνης, να ηρεμσουν τις αγορς, να δσουν εμπιστοσνη για την πορεα της Ευρπης στις αγορς, χωρς να υποκαθιστον τις αναγκαες προσαρμογς που γνονται σε κθε χρα, πως και στην Ελλδα.

Μπορον να αποτελσουν να αποτελεσματικ συμπληρωματικ μσο για την αντιμετπιση της κρσης χρους της Ευρωζνης, αλλ να ενισχσουν και την πορεα μετατροπς της ανπτυξης της Ευρπης σε πρσινη ανπτυξη, δηλαδ τη μετβαση της ευρωπακς οικονομας σε μια να εποχ, καθαρς, καινοτμου, ποιοτικς και πρσινης ανπτυξης.

Θα λεγα, επσης, τι τα ευρωομλογα εναι να ισχυρ εργαλεο, που εναι κρμα να μην διαθτει η Ευρωπακ νωση. να εργαλεο, για να εφαρμσουμε αποτελεσματικ τις μεγλες πολιτικς της νωσης.

Κυρες και κριοι, λοι θα βγομε κερδισμνοι, αν κατορθσουμε να βγομε πιο γργορα απ την κρση, να διαφυλξουμε τη χρηματοπιστωτικ σταθερτητα στην Ευρωζνη συνολικ και να στηρξουμε αποτελεσματικ το κοιν μας νμισμα, το ευρ.

Γι' αυτ, στηρζουμε τις προσπθειες για την εμβθυνση της ενωσιακς διαδικασας, στε η Ευρωζνη να μην ορζεται μνο ως μια ζνη με κοιν νμισμα, αλλ να μετατραπε σε μα πραγματικ ενιαα οικονομα.

πως η Ελλδα και η Ιρλανδα, τσι και η ενωμνη Ευρπη αντιμετωπζει σμερα μια σειρ απ προκλσεις, τις οποες ανδειξε και η παγκσμια κρση. Προκλσεις, πως μια - σχετικ - θεσμικ ακαμψα, αλλ και δυσλειτουργες, που εμποδζουν την Ευρωπακ νωση να αντιδρσει μεσα σε πιθανος κινδνους, που απειλον τα θεμλι της.

Και εδ, θλω να κνω μια μικρ παρνθεση. Πολλς φορς, ακοω τι η συζτηση στρφεται γρω απ το αν θα υπρξει αλληλεγγη κποιων χωρν προς λλες χρες, αν θα πρπει να παρασχεθε αλληλεγγη ιδιατερα προς τις χρες της περιφρειας.

Βεβαως και χει υπρξει αλληλεγγη, αυτ δειξε η Ευρπη, προς χρες πως η Ελλδα και η Ιρλανδα. μως, δεν εναι αυτ το ζητομενο. Και εμες, πρπει να δομε ποια εναι η πρκληση.

Σμερα, απειλεται η σταθερτητα της Ευρωζνης απ τυχαα γεγοντα, πως θα μποροσε να πει κανες τη θεωρα του χους. να φτερογισμα - κπως τσι αισθανμασταν εμες στην Ελλδα κατ καιρος, ιδιατερα πρυσι - μιας πεταλοδας στην Κνα, αυτ εναι η θεωρα του χους, θα μποροσε να δημιουργσει μια θελλα, αλυσιδωτ, σε μια λλη περιοχ του πλαντη.

Δεν μπορομε στην Ευρωπακ νωση να συνεχσουμε σε μια κατσταση, που να τυχαο γεγονς, μια δλωση, ο φβος, να πρβλημα κπου, θα απειλσει ολκληρο το οικοδμημα και, μλιστα, τους κπους και τις θυσες που χουμε δη επενδσει. Οτε δκαιο εναι αυτ, οτε δημοκρατικ, οτε και λογικ.

Γι' αυτ, εγ θλω να θυμσω τι, δεν πρπει να ξεχνμε πως, σε κθε κρση, δεν διαφανονται μνο οι αδυναμες, αλλ και οι δυναττητες του κθε οικοδομματος. Η Ευρπη κατφερε, ξεπερνντας καθυστερσεις, διαφορς και αντιθσεις, να στηρξει αποφασιστικ και ουσιαστικ την Ελλδα και να προασπσει τη σταθερτητα του ενιαου νομσματος.

Τρα ββαια, αντιμετωπζει την πρκληση να ανταποκριθε και στο επμενο, να μετεξελιχθε σε μια νωση με πραγματικ κοιν οικονομικ πολιτικ, ευλικτη, αλλ και αποτελεσματικ στη λψη των αποφσεων, που θα προωθε την ανπτυξη με δυναμικς πρωτοβουλες. Η απφαση για τη δημιουργα ενς κοινο και σταθερο μηχανισμο ταν να πρτο βμα, πρτο, αλλ πολ σημαντικ. Το πετχαμε, γιατ αντιλαμβανμαστε τι το φελος εναι κοιν.

Ββαια, γνωρζω τι η απσταση απ τη νομισματικ μχρι την οικονομικ νωση δεν απαιτε απλς να βμα, αλλ εναι να λμα. Αυτ το λμα πστης, μως, χουμε καθκον να το τολμσουμε, γιατ αλλις, διχασμνοι οι Ευρωπαοι, θα εναι εξαιρετικ δσκολο να επιβισουμε σε ναν κσμο οικονομικν και γεωπολιτικν αλλαγν, που δεν χουν προηγομενο.

Ενωμνοι στην πολυμορφα μας, αποτελομε τη μεγαλτερη οικονομικ δναμη του πλαντη, χουμε το δετερο ισχυρτερο αποθεματικ νμισμα παγκοσμως και οραματιζμαστε να αποτελομε πντα φρο Δημοκρατας, δικαιωμτων, ειρνης, σταθερτητας και κοινωνικς ευημερας, σε ναν κσμο που αλλζει με ταχες ρυθμος.

Αν αυτ μας τη θση αλλ, ακμα περισστερο, αν αυτς μας τις ευρωπακς αξες, θλουμε να τις διασφαλσουμε, και χι μνο να τις διασφαλσουμε, αλλ αν θλουμε και να υιοθετηθον αν τον κσμο και να γνουμε να πρτυπο, απ τις αναδυμενες οικονομες μχρι και τις αναπτυσσμενες χρες, αλλ και στη γειτονι μας - δετε τι γνεται π.χ. στην Τυνησα, που χουμε ραγδαες αλλαγς - αν θλουμε σε αυτς τις χρες που αλλζουν, να εμπεδωθον αξες, οι οποες θεωρομε τι δεν εναι ευρωπακς, αλλ εναι πανανθρπινες, πως η Δημοκρατα, μνο μια αποφασισμνη και ενωμνη Ευρπη μπορε αυτ να το πετχει.

Θα λεγα τι το στοχημα Δημοκρατας για τις κοινωνες μας, αλλ και για τον πλαντη μας, θα καθοριστε σημαντικ απ την επιτυχα αποτυχα της Ευρωπακς νωσης, να αντιμετωπσει σθεναρ τη σημεριν κρση. Πολλο παραμνουν απαισιδοξοι, τι η Ευρπη εναι καταδικασμνη στη χαλαρτητα, στην αδυναμα λψης αποφσεων, στην κυριαρχα των εθνικν εγωισμν και αυτ, βεβαως, θα εχε τραγικς συνπειες εσωστρφειας, επανεθνικοποησης ευρωπακν πολιτικν, αλλ και ντασης ρατσισμο και ξενοφοβας.

Απναντι σε αυτος και στα επιχειρματ τους, η Ελλδα αντιτσσει τη δικ της διαδρομ, μιας χρας που, σε ελχιστο χρνο, με σθνος και περσσια δναμη, απναντι σε αντιξοτητες, κατφερε απ παρδειγμα προς αποφυγ, να αποδεξει πως τποτα δεν εναι ακατρθωτο, οτε προδιαγεγραμμνο.

Σας διαβεβαινω τι η Ευρπη θα διαψεσει τους επικριτς της, πως ακριβς και οι λληνες διψευσαν εκενους που μας εχαν, ττοιο καιρ πρυσι, ξεγραμμνους. Και πως χω πει για τη χρα μας, τι λα μπορομε να τα πετχουμε, αν δουλψουμε συντεταγμνα, με αφοσωση, ραμα και ταχτητα, το διο εξακολουθ να λω και για την Ευρπη. Λω απλ, ναι, γνεται.

Σας ευχαριστ θερμ.