Τις τελευταίες μέρες στη χώρα υπάρχει μία αναστάτωση, και αυτή η αναστάτωση προφανώς οφείλεται στις δώδεκα φωτογραφίες που απεικονίζουν τις τελευταίες στιγμές των 200 αντιστασιακών κομμουνιστών πριν από την εκτέλεσή τους την Πρωτομαγιά του 1944, ως αντίποινα για τη δολοφονία του υποστράτηγου Φραντς Κέρχ στους Μολάους της Λακωνίας από αντάρτες. Αλλά γιατί τόση ταραχή για αυτά τα ιστορικά ντοκουμέντα; Η απάντηση είναι απλή: γιατί οι δήθεν ουδέτεροι και αντικειμενικοί ιστορικοί έχουν αποδειχθεί παντελώς λανθασμένοι, αρνούμενοι να αναγνωρίσουν τους ανθρώπους αυτούς που πέθαναν για την πατρίδα τους ως αριστερούς, προτιμώντας να τους χαρακτηρίσουν γενικά ως «πατριώτες».
Και αυτό είναι μόνο ένα παράδειγμα ενός επαναλαμβανόμενου μοτίβου: προτιμάμε να μην αναφερόμαστε στο γεγονός ότι στη σύγχρονη ιστορία της χώρας, αυτοί που την έσωσαν, που πάλεψαν γι’ αυτήν, που έδειξαν το μεγαλύτερο πατριωτισμό, ήταν κατά κύριο λόγο άνθρωποι της αριστερής ιδεολογίας.
Με αφορμή λοιπόν αυτές τις ιστορικές φωτογραφίες, μπορούμε επιτέλους να φέρουμε ένα πολύ σημαντικό θέμα στο τραπέζι: ποιοι ήτανε οι πατριώτες και ποιοι οι προδότες της ελληνικής ιστορίας;
Οι ιδέες του συντηρητισμού και της δεξιάς δεν είναι κάτι ξένο στην ελληνική ιστορία. Αυτές οι ιδέες μας ακολουθούν καθ’ όλη την ιστορική περίοδο της χώρας, και είναι συχνό φαινόμενο οι Έλληνες να τις συνδέουν με τον πατριωτισμό. Προφανώς δεν πρέπει να εκπλησσόμαστε από αυτό, καθώς αυτός είναι ο στόχος της συντηρητικής δεξιάς: να χτυπήσει στο πατριωτικό συναίσθημα, χωρίς όμως να κατανοεί η κοινωνία ότι δεν πρόκειται για θεραπεία, αλλά για καρκίνο που καταστρέφει.
Η συντηρητική δεξιά έχει επανειλημμένα αποτρέψει την πρόοδο στη χώρα μας. Έχει καταστρέφει δομές που μας καθιστούν ανεξάρτητους από τις μεγάλες δυνάμεις που μας καπηλεύονται σε όλα τα χρόνια της ύπαρξής μας και ποτέ δεν έχει διστάσει να αφαιρέσει τα δικαιώματα που έχουμε ως πολίτες.
Το μεγάλο της ταλέντο όμως είναι να ρίχνει την ευθύνη όλων αυτών στην αριστερά. Με αυτόν τον τρόπο έχει καταφέρει να πείσει μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας ότι η αριστερά είναι η μεριά της προδοσίας, η μεριά του ανθελληνισμού, και αυτή που κατέστρεψε τη χώρα, χωρίς ποτέ να εξηγεί τι ακριβώς έκανε η ίδια για να φέρει τη χώρα σε αυτή την κατάσταση. Και ακόμα και τότε, η εξήγηση δεν χρειάζεται, γιατί η παραπλάνηση έχει ήδη επιτευχθεί.
Ποιο είναι λοιπόν το μεγάλο συστατικό αυτής της επιτυχίας; Μία λέξη: αμάθεια. Ένας αμαθής λαός είναι πολύ πιο διαχειρίσιμος και ευκολόπιστος από έναν μορφωμένο. Γι’ αυτό ακριβώς δυνάμεις όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά παγκοσμίως, που ανήκουν στη συντηρητική δεξιά, προτιμούν να κρατούν τον λαό τους αμόρφωτο.
Έτσι, ο ελληνικός λαός δεν θα μάθει ποτέ ότι το Πατριαρχείο της Κωνσταντινουπόλεως προσπάθησε ανεπιτυχώς να αποτρέψει την ελληνική επανάσταση του 1821. Δεν θα μάθει ποτέ ότι το «ΟΧΙ» του Μεταξά δεν ήταν ηρωικό, αλλά καταναγκαστικό, αφού η Ελλάδα και ο ίδιος ο Μεταξάς ήταν δεσμευμένοι στη Μεγάλη Βρετανία – και αν δεν ήταν, θα μπορούσε εύκολα να συμπορευτεί με ανθρώπους της ίδιας ιδεολογίας με αυτόν, δηλαδή τις δυνάμεις του Άξονα.
Δεν θα μάθουμε ποτέ για τους νεκρούς της χούντας των συνταγματαρχών, που πέθαναν για τις ιδέες, τα πιστεύω και την ελευθερία της χώρας. Και βέβαια, δεν θα μάθουμε ποτέ ποιοι είναι αυτοί που πραγματικά πούλησαν και συνεχίζουν να πουλούν τη χώρα.
Γι’ αυτό, πατριώτες ήταν αυτοί που πάλεψαν το φασισμό. Πατριώτες ήταν αυτοί που πάλεψαν για ένα μέλλον ισότητας και προόδου. Πατριώτες ήταν αυτοί που προτίμησαν τη δημοκρατία αντί για ακόμα ένα καθεστώς.
Και βασικό συστατικό του να είσαι πατριώτης και να αγαπάς την πατρίδα σου είναι να έχεις επίγνωση της ιστορίας σου. Ο πραγματικός Έλληνας θυμάται ποιοι ήταν οι αδελφοί Κασιδιάρη, θυμάται τι σημαίνει το επώνυμο Πλεύρης, θυμάται τι σημαίνει η οικογένεια Μητσοτάκη.
Ο Έλληνας με ιστορική μνήμη δεν θα επέτρεπε το πνιγμό των προσφύγων στο Αιγαίο, γιατί δεν θα ήθελε να στείλει ανθρώπους και οικογένειες στον ίδιο τάφο που βρίσκονται οι Μικρασιάτες. Δεν θα υποστήριζε ποτέ κατοχικά καθεστώτα, γιατί θυμάται τι σημαίνει να βρίσκεσαι υπό κατοχή. Δεν θα υποστήριζε ποτέ μία γενοκτονία, γιατί θυμάται τη γενοκτονία των Ποντίων. Δεν θα έτρεφε μίσος για τους λαθρομετανάστες, γιατί θυμάται τι σημαίνει να είσαι λαθρομετανάστης.
Και τέλος, ο Έλληνας πατριώτης δεν θα άφηνε ποτέ μια κυβέρνηση σαν τη Νέα Δημοκρατία να είναι στην εξουσία.
Γιατί ο πραγματικός πατριώτης δεν ξεχνά τι σημαίνει δεξιά.
* Ο Αριστομένης Τσαλαπατάνης είναι ιδιωτικός υπάλληλος.
