73 εκατομμύρια ερωτήματα για μια αλαζονική και έκθετη κυβέρνηση που συγκαλύπτει
Ο λαός απαιτεί ανάληψη πολιτικής ευθύνης, λογοδοσία χωρίς συμψηφισμούς και διαφάνεια χωρίς εξαιρέσεις.
Σε μια περίοδο όπου η κοινωνία δοκιμάζεται από αλλεπάλληλα πλήγματα στην εμπιστοσύνη προς τους θεσμούς, η πολιτική ευθύνη δεν μπορεί να μετατρέπεται σε επικοινωνιακό παιχνίδι εντυπώσεων.
Τα σκάνδαλα που βαραίνουν την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας δεν είναι «ατυχή περιστατικά». Συνιστούν επαναλαμβανόμενο μοτίβο διαχείρισης της εξουσίας με όρους συγκάλυψης, καθυστερήσεων και μετακύλισης ευθυνών. Κάθε φορά που προκύπτει σοβαρό ζήτημα, η συζήτηση για την κυβέρνηση, επιχειρείται να μετατοπιστεί αλλού: σε πρόσωπα άλλων πολιτικών χώρων, σε διαχρονικές παθογένειες ή σε βολικούς συμψηφισμούς.
Στο πλαίσιο αυτό εντάσσεται και η προσπάθεια εργαλειοποίησης της υπόθεσης που αφορά τον πρόεδρο της ΓΣΕΕ, Γιάννη Παναγόπουλο και άλλα ακόμα 6 άτομα, των οποίων τα ονόματα η κυβέρνηση επιλέγει να μην «αγγίζει». Αντί η δημόσια συζήτηση να επικεντρώνεται στη διερεύνηση των πραγματικών ευθυνών και, κυρίως, στα κυβερνητικά πρόσωπα που φέρονται να εμπλέκονται σε σοβαρές υποθέσεις διαχείρισης δημόσιου χρήματος και εξουσίας, επιχειρείται ένας τεχνητός αντιπερισπασμός: να «μοιραστεί η λάσπη» και να διαχειριστεί επικοινωνιακά η κυβέρνηση, τις όποιες ευθύνες ενδεχομένως προκύψουν.
Το ΠΑΣΟΚ – Κίνημα Αλλαγής δεν ακολούθησε αυτή τη λογική. Με άμεσα αντανακλαστικά ξεκαθάρισε ότι οι αρχές του είναι αδιαπραγμάτευτες. Προχώρησε σε αναστολή της κομματικής ιδιότητας του κυρίου Παναγόπουλου μέχρι την πλήρη διερεύνηση της υπόθεσης από τη Δικαιοσύνη. Όχι γιατί αποδέχεται ενοχή, αλλά γιατί σέβεται το τεκμήριο αθωότητας και ταυτόχρονα προστατεύει το κύρος της παράταξης από κάθε σκιά.
Αυτό σημαίνει πολιτική ευθύνη: ούτε συγκάλυψη ούτε πρόωρη καταδίκη. Διαφάνεια, θεσμική εγρήγορση και σαφής διαχωρισμός της κομματικής λειτουργίας από την (αν αποδειχθεί) ατομική ευθύνη. Σε αντίθεση με την πρακτική της ΝΔ, που σε αλλεπάλληλες περιπτώσεις διατήρησε Υπουργούς και στελέχη της στις θέσεις τους μέχρι την εξάντληση του πολιτικού κόστους, δίχως μια έστω παραίτηση για λόγους ευθιξίας και Αρχών, το ΠΑΣΟΚ επέλεξε την καθαρή στάση από την πρώτη στιγμή.
Είναι κρίσιμο να τοποθετήσουμε τα πράγματα στο σωστό πλαίσιο ωστόσο:
Αν υπάρξουν ευθύνες, αυτές θα αποδοθούν εκεί όπου αναλογούν, σε φυσικά πρόσωπα, με βάση τα πορίσματα της Δικαιοσύνης. Δεν θα αποδοθούν συλλήβδην σε έναν πολιτικό χώρο για να εξυπηρετηθεί η ανάγκη συμψηφισμού της κυβέρνησης. Η σκόπιμη ταύτιση ενός συνδικαλιστικού στελέχους με τη συνολική φυσιογνωμία μιας ιστορικής παράταξης αποτελεί πολιτικό τέχνασμα, όχι σοβαρή πολιτική ανάλυση.
Επιπλέον, το σκάνδαλο για το οποίο γίνεται λόγος, αφορά συνολικό ύψος 73 εκατομμυρίων ευρώ. Το ουσιώδες πολιτικό ερώτημα είναι σαφές: ΠΟΙΟΙ Υπουργοί υπέγραψαν, ΠΟΙΟΙ μετακινήθηκαν από καρέκλα σε καρέκλα χωρίς να λογοδοτήσουν, ΠΟΙΟΙ άλλαξαν χαρτοφυλάκια την ώρα που τα κονδύλια εκταμιεύονταν και τελικά ΠΟΥ κατευθύνθηκαν αυτά τα χρήματα;
Όταν μιλάμε για δεκάδες εκατομμύρια δημόσιου χρήματος, η ευθύνη δεν είναι αφηρημένη. Είναι κυβερνητική, συγκεκριμένη, έχει ονοματεπώνυμο και χρέος να λογοδοτεί.
Αν δούμε τα στοιχεία που ανακοινώθηκαν, τα ποσά για τα οποία ελέγχεται ο κ. Παναγόπουλος βάσει των δημοσιευμάτων, φαίνεται να αντιστοιχούν μόλις στο 2% του συνολικού εύρους της υπόθεσης. Αν αυτό αποδειχθεί, το 98% των κονδυλίων ΠΟΥ πήγαν; Διότι το 98% των κονδυλίων αυτών, θα αφορά αποφάσεις και διαδρομές που έγιναν επί της σημερινής κυβέρνησης και θα πρόκειται ξεκάθαρα για ένα ακόμα «γαλάζιο σκάνδαλο», με υπογραφή ΝΔ. Άρα για ποιο «πράσινο σκάνδαλο» επιχειρείται να γίνει λόγος και μάλιστα πριν αυτό αποδειχθεί;
Αν επιβεβαιωθούν ωστόσο τα στοιχεία, τα καταγεγραμμένα ποσά και οι ημερομηνίες, η ευθύνη δεν μπορεί να είναι επιλεκτική. Όταν ένα ακόμη σκάνδαλο ανακύπτει, δεν μπορεί η απάντηση να είναι η επικοινωνιακή μετατόπιση και η σπίλωση πολιτικών αντιπάλων. Αυτό δεν συνιστά θεσμική στάση κυβερνητικής ευθύνης. Συνιστά απόπειρα συγκάλυψης με όρους επικοινωνιακής διαχείρισης.
Το ΠΑΣΟΚ δεν θα επιτρέψει να στηθεί ένα ακόμη τοξικό αφήγημα για να καλυφθούν τυχόν κυβερνητικές ευθύνες. Η πολιτική κρίση ανήκει τελικά στους πολίτες και το διακύβευμα διαχρονικά είναι ένα:
Λεφτά Υπάρχουν, το θέμα είναι πού πηγαίνουν.
* Η Σοφία Πουλοπούλου είναι εκπαιδευτικός, Διδάκτωρ Ειδικής Αγωγής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας , Πολιτεύτρια Α’ Αθήνας και Αναπλ. Γραμματέας Ειδικής Αγωγής του Τομέα Παιδείας ΠΑΣΟΚ-Κίνημα Αλλαγής
