Χριστόφορος Κορυφίδης*: Τα επιθυμητά, τα δεδομένα και τα κατακτημένα

0

Η περίπτωση των σχέσεων Τουρκίας και Ελλάδας βρίθει από επιθυμίες· εμφανείς και απόκρυφες. Ενεργές επιθυμίες που εκφράζουν τη συνέχεια κατακτημένων από τις δυο πλευρές και συνεπώς δεδομένων. Δεδομένων ορατών και αντιληπτών όχι μόνον από τους Έλληνες και τους Τούρκους, αλλά από ευρύτερες ομάδες λαών με την ίδια πολιτισμική διαδρομή.
Το πρόβλημα βέβαια των σχέσεων μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας δεν εντοπίζεται στις επιθυμίες τους. Εντοπίζεται στη γειτνίασή τους και στο γεγονός ότι τα εδάφη στα σύνορά τους, ήταν πάντα το ίδιο όμορφα, αμφίπλευρα. Όμορφα τόσο στα ανατολικά νησιά του Αιγαίου, όσο στις ακτές απέναντι, από τις βόρειες παραλίες της Κύπρου, έως τον Βόσπορο με τα Πριγκιποννήσια και την Πόλη, την ωραιότερη Πόλη του κόσμου όλου.
Όλη αυτή η περιοχή με τις ομορφιές της, σωστά μοιράστηκε σε περισσότερες από μία πολιτισμικές ιδιαιτερότητες των ανθρώπων. Σωστά συναντάς από τη μια μεριά της διαχωριστικής γραμμής  εκκλησίες. Πολλές εκκλησίες, μικρές και πανέμορφες, στα νησιά του Αιγαίου. Και απέναντί τους τζαμιά. Πολλά μεγάλα τζαμιά με επιβλητικούς μιναρέδες, σ’ όλα τα δυτικά παράλια της Μικράς  Ασίας.
Αυτός είναι ο κόσμος μας, σ’ αυτήν την περιοχή του Πλανήτη· ο κόσμος των εκκλησιών και των τζαμιών. Και απ’ ό,τι φαίνεται δεν αλλάζει εύκολα. Δεν άλλαξε αιώνες τώρα. Δεν άλλαξε και τελευταία με την τόσο έντονη προβολή του καταναλωτισμού στο ευρηματικό οικονομικό και πολιτικό πλαίσιο της παγκοσμιοποίησης.
Δεδομένη λοιπόν η πολιτισμική διαχωριστική γραμμή μεταξύ των νησιών του Αιγαίου και των δυτικών ακτών της Μικράς Ασίας. Δεδομένη και έντονη, αφού αποτελεί τα ακραία πολιτισμικά σύνορα όλου του Δυτικού Κόσμου. Σύνορα, με ακρίτες τις εκκλησίες των νησιών μας και τους ανθρώπους τους. 
Λυπάμαι που η πολιτισμική διαχωριστική γραμμή είναι στα δυτικά παράλια της Μικράς Ασίας. Θα μπορούσε να ήταν στην Ανατόλια, αν οι ισλαμιστές της Τουρκίας δεν κατέληγαν στο να γίνουν οι αναθεωρητές της ευρύτερης περιοχής.
Λυπάμαι και ταυτόχρονα διαβλέπω νέα δεδομένα. Νέα δεδομένα που φέρνουν οι αναθεωρητισμοί του Ερντογάν. Δεδομένα που προκύπτουν από μια λογική εξίσωση. Μια εξίσωση που μας λέει ότι καμιά επιλογή πολέμου των Τούρκων δεν μπορεί να ανατρέψει τη δικαιωματική επιλογή των Ελλήνων να αυξήσουν την αιγιαλίτιδα ζώνη στο Αιγαίο, στα 12 ναυτικά μίλια. Και παραπέρα ότι, η υλοποίηση της επιλογής πολέμου των Τούρκων απέναντι στην αύξηση της αιγιαλίτιδας ζώνης της Ελλάδας σε 12 ναυτικά μίλια, θα δημιουργούσε νέες συνθήκες, με πολλά παράδοξα. Ένα από τα παράδοξα αυτά θα ήταν η δικαιολογημένη   επίκληση από την Ελλάδα του άρθρου πέντε της συνθήκης του ΝΑΤΟ και άρα η ενεργός   απαγκίστρωση των συμμάχων μας, από τη λογική του ‘‘βρέστε τα μεταξύ σας’’. 
Στο προηγούμενο παράδοξο τοπίο, τα προβλήματα των σχέσεών μας με την Τουρκία, θα άλλαζαν σαφώς πεδίο. Θα μεταφερότανε στο πεδίο του ΝΑΤΟ, αποκτώντας αναγκαστικά οπτική διεθνούς δικαίου και δικαίου της θάλασσας. Κάτι δηλαδή που αναζητούμε και επιζητούμε δεκαετίες τώρα, για την επίλυση των προβλημάτων μας με την Τουρκία  στην Κύπρο, στο Αιγαίο και γενικότερα στην Ανατολική Μεσόγειο.
Δώδεκα μίλια λοιπόν χθες. Πριν αναγκαστούμε να συζητάμε για τους χάρτες του Ερντογάν, που αφορούν στις δικές μας θάλασσες-πέρα και έξω από το διεθνές δίκαιο.

* O Χριστόφορος Κορυφίδης είναι γνωστός συνδικαλιστής, Συγγραφέας / Ερευνητής και Αρθρογράφος / Αναλυτής. Έχει διατελέσει μέλος της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής από το 1994-2006, Πρόεδρος του Γενικού Συμβουλίου της Ανωτάτης Διοίκησης Ενώσεων Δημοσίων Υπαλλήλων (ΑΔΕΔΥ) και της Διδασκαλικής Ομοσπονδίας Ελλάδας (ΔΟΕ)

Διαβάστε τα 5 προηγούμενα άρθρα του Χριστόφορου Κορυφίδη

Share.

Comments are closed.

WordPress Πρόσθετο Cookie από το Real Cookie Banner