Στην εκπομπή «Newsroom» της ΕΡΤ και στον δημοσιογράφο Γιώργο Σιαδήμα μίλησε ο Μανώλης Χριστοδουλάκης, αναλύοντας το πολιτικό σκηνικό, τις προοπτικές των επόμενων εκλογών και τις προτάσεις του ΠΑΣΟΚ.
Ο κ. Χριστοδουλάκης έθεσε το βασικό δίλημμα των εκλογών, τονίζοντας ότι οι πολίτες καλούνται να επιλέξουν ανάμεσα στη συνέχιση της σημερινής πολιτικής και σε μια ουσιαστική αλλαγή πορείας με πρωταγωνιστή το ΠΑΣΟΚ. Όπως επεσήμανε, η κάλπη θα κριθεί σε δύο γύρους, με το ΠΑΣΟΚ να διαθέτει το απαραίτητο κυβερνητικό πρόγραμμα, τα στελέχη και τη γείωση στην κοινωνία για να εγγυηθεί τη σταθερότητα και την ασφάλεια της χώρας.
Αναφερόμενος στο ιδιωτικό χρέος, άσκησε κριτική στην κυβέρνηση για τις καθυστερήσεις γύρω από τις 120 δόσεις, υπογραμμίζοντας την ανάγκη για πραγματική ελάφρυνση μέσω της μείωσης των προσαυξήσεων και του επιτοκίου, καθώς και για την προστασία της πρώτης κατοικίας. Παράλληλα, τοποθετήθηκε για το ζήτημα της Δικαιοσύνης και τα Τέμπη, τονίζοντας ότι η Δικαιοσύνη πρέπει να αφεθεί ανεμπόδιστη να διερευνήσει τις ευθύνες, μακριά από κομματικές παρεμβάσεις.
Παραθέτουμε Σημεία συνέντευξης του κ. Χριστοδουλάκη στον Γιώργο Σιαδήμα
Για το δίλημμα των επόμενων εκλογών
«Ο Νίκος Ανδρουλάκης είπε το εξής, ίσως προφανές, αλλά έχει νόημα να το πούμε στον κόσμο.
Αν σήμερα είστε ευχαριστημένοι από τη ζωή σας, την καθημερινότητά σας, ναι, να πάτε στην κάλπη να ψηφίσετε Νέα Δημοκρατία. Έτσι λειτουργεί η Δημοκρατία μας. Αν όμως δεν είστε ευχαριστημένοι και θεωρείτε ότι η χώρα μας αξίζει, μπορεί να πάει καλύτερα, μπορούμε να κάνουμε αλλαγές όσον αφορά το πρόσωπο και τις προτεραιότητες της πολιτικής, τότε η επιλογή είναι μία.
Γιατί είναι μία; Για να το συνδυάσω με την ερώτησή σας για πιθανά τέτοια σενάρια. Γιατί, κατά τη δική μου οπτική, σήμερα ο μόνος που έχει πρόγραμμα, πρόταση, στελέχη να την εφαρμόσουν, γείωση στους μαζικούς χώρους, τα κοινωνικά κινήματα, τα αυτοδιοικητικά, τα συνδικάτα, ιστορική συνέχεια ως αξιοπιστία, παραχθέν έργο ως αξιοπιστία για να μπορεί να εγγυηθεί και την ευθύνη και τη σταθερότητα της χώρας και την ασφάλειά της την επόμενη ημέρα, αλλά άλλο πρόσημο πολιτικής, είναι μόνο το ΠΑΣΟΚ.
Άρα, πολύ απλά, αν ο κόσμος που μας παρακολουθεί θέλει να αλλάξει αυτό το μείγμα πολιτικής και να κυβερνηθεί η χώρα με ασφάλεια την επόμενη ημέρα, υπάρχει ένας τρόπος.
Η νίκη του ΠΑΣΟΚ στις εκλογές.
Οι κάλπες ξεκινάνε, ελπίζω ακόμα, στη Δημοκρατία μας με 0-0 για όλους. Ο κόσμος λοιπόν θα έρθει εκείνη τη μέρα να ψηφίσει και να επιλέξει.
Εγώ πιστεύω ότι τα δημοσκοπικά δεδομένα, αλλά και το κλίμα του κόσμου, δείχνουν ότι η πρώτη εκλογική αναμέτρηση δεν θα αποδώσει αυτοδύναμο συσχετισμό κυβερνητικό. Άρα θα αναγκαστούμε να πάμε σε δεύτερες εκλογές.
Άρα, μεταξύ πρώτων και δεύτερων εκλογών, θα αναδιατυπωθούν οι κοινωνικοί συσχετισμοί, προτίστως και συσπειρώνοντας τους δύο πρώτους στις εκλογές.
Εγώ θεωρώ ότι το ΠΑΣΟΚ, πρώτος στις κάλπες, θα είναι ένας από τους δύο πρώτους, μάλλον με αντίπαλο τη Νέα Δημοκρατία. Άρα, στην πράξη, από την αρχή θα κρίνει ο κόσμος τις δεύτερες εκλογές, μεταξύ των δύο πρώτων αυτών. Άρα θεωρώ ότι και η νίκη είναι ένα πάρα πολύ ρεαλιστικό σενάριο. Ο κόσμος θα επιλέξει πρόγραμμα, πολιτική και ποιοι μπορούν να την εφαρμόσουν την επόμενη ημέρα με αξιοπιστία, ευθύνη και ρεαλισμό. Σε αυτό, εγώ νομίζω ότι το ΠΑΣΟΚ έχει ένα συγκριτικό πλεονέκτημα και θα φανεί και στον δρόμο προς τις εκλογές
Ο εκλογικός νόμος είναι πάρα πολύ συγκεκριμένος στην Ελλάδα. Κυβέρνηση χωρίς τον πρώτο δεν γίνεται. Αν θες να σχηματίσει άλλος και την κυβέρνηση και την πολιτική της, αυτός θα είναι ο πρώτος στις εκλογές. Αν θες να αλλάξει λοιπόν σε σχέση με το σήμερα, πρέπει να αλλάξει ο πρώτος. Πρέπει πρώτο να είναι το ΠΑΣΟΚ».
Για τον Αλέξη Τσίπρα
«Ο καθένας έχει το δικαίωμα και να κριθεί και να καταλήξει στην εκλογική διαδικασία. Εμένα η προσωπική μου άποψη είναι ότι ένα πρόσωπο το οποίο έχει κριθεί για τη διακυβέρνησή του, που υλοποίησε τη διακυβέρνησή του, τις θέσεις του, τις προτάσεις του, και κρίθηκε δυσμενώς, είχε την ευθύνη και τον θεσμικό ρόλο, τον κρίσιμο θεσμικό ρόλο, της αξιωματικής αντιπολίτευσης και κρίθηκε δυσμενέστερα, εγώ δεν θεωρώ ότι αυτή η προοπτική μπορεί να αποδώσει συσχετισμούς που να διαμορφώσουν δυνητικά πλειοψηφικά ή ισχυρά κοινωνικά ρεύματα. Άρα, κατά τη δική μου οπτική, αυτό στον χάρτη δεν υπάρχει, ενώ στον χάρτη εκείνων που θα διεκδικήσουν τη διακυβέρνηση της χώρας την επόμενη ημέρα είναι στο χέρι του κόσμου.
Υπάρχει μια προσπάθεια διαφόρων, συντεταγμένα και οργανωμένα, να μεταφέρουμε τα διλήμματα για το σήμερα και το αύριο στο τι γινόταν στη χώρα χθες, προχθές και πριν από δέκα χρόνια.
Εμείς λέμε ότι πρέπει να σταματήσουμε να εγκλωβιζόμαστε και να συμβιβαζόμαστε τεχνητά με αυτόν τον πήχη των χαμηλών προσδοκιών του παρελθόντος, για το ποιος ήταν ή είναι ο λιγότερο κακός, με τον κίνδυνο μήπως ξανάρθει.
Εμείς λέμε στον κόσμο ότι δεν μας φτάνει αυτό που γινόταν παλιά. Δεν είναι υποχρεωτικό να ξαναγίνει. Μπορούμε να πάμε καλύτερα και είναι στο χέρι μας να κάνουμε αυτή την επιλογή».
Για τις 120 δόσεις και τις προτάσεις του ΠΑΣΟΚ για το ιδιωτικό χρέος
«Πριν από πολλούς μήνες, εμείς είχαμε καταθέσει πρόταση για 120 δόσεις για οφειλές επιχειρήσεων, νοικοκυριών σε δημόσια και ασφαλιστικά ταμεία. Τότε ήμασταν οι λαϊκιστές που παίζαμε με τη δημοσιονομική και οικονομική σταθερότητα της χώρας.
Προχθές, με βάση προφανώς την άσκηση της πολιτικής πίεσης και του κόστους από τα κοινωνικά ζητήματα, η κυβέρνηση έφερε 120 δόσεις.
Τι λείπει από τις 120 δόσεις; Πολλά. Δύο πολύ σημαντικά που για μας αλλάζουν τη φυσιογνωμία αυτής της πολιτικής.
Το πρώτο είναι ότι πρέπει να συνοδευτούν με μείωση των προσαυξήσεων. Όχι του κεφαλαίου, που κάποιοι λένε τεχνητά για να λοιδορήσουν την κουβέντα. Των προσαυξήσεων, για να ελαφρύνουν πραγματικά το βάρος του δανειολήπτη που θέλει να πληρώσει, να μπουν λεφτά στα κρατικά ταμεία, αλλά να μην επιβαρυνθεί με άδικους και δυσανάλογους τόκους.
Και το δεύτερο είναι η μείωση του επιτοκίου. Δεν υπάρχει ουσιαστική ρύθμιση και διευκόλυνση αν το επιτόκιο είναι 5,84%. Δεν γίνεται. Αυτό πρέπει να μειωθεί, γιατί αλλιώς στην πράξη δεν λύνει το ζήτημα.
Το θέμα του ιδιωτικού χρέους συνολικά: προστασία της πρώτης κατοικίας, υποχρεωτική συμμετοχή του πιστωτή, διαδικασία του εξωδικαστικού μηχανισμού, το δικαίωμα της προαίρεσης, αν η τράπεζά σου πουλάει το δάνειό σου στο fund, να μπορείς και εσύ να το αγοράσεις στο πολύ χαμηλό κόστος που το πουλάει στο fund, για να μην θησαυρίζουν τα funds σε βάρος αυτών που θέλουν να αποπληρώσουν το δάνειό τους αλλά έχουν μια αδυναμία.
Και πάρα πολλά άλλα, που συνοψίζονται στον εξής τίτλο: ότι δεν γίνεται ο δανειολήπτης να έχει μόνο υποχρεώσεις και τα funds, για παράδειγμα, μέσα στην ασυδοσία τους, να έχουν μόνο δικαιώματα. Πρέπει και ο δανειολήπτης να έχει δικαιώματα και τα funds να έχουν και υποχρεώσεις».
Για τη διεύρυνση του ΠΑΣΟΚ
«Τα πρόσωπα τα οποία στρατεύονται στην προσπάθειά μας, αυτοί θέλουμε να είναι άνθρωποι όχι μόνο που δεν πλήγωσαν το ΠΑΣΟΚ, γιατί αυτό έχει την κομματική του λογική, αλλά και πρόσωπα που δεν πλήγωσαν, με τη στάση τους, τη δράση τους, τη ρητορική τους, τον ορθολογισμό ή μη, τη χώρα, τα εθνικά κρίσιμα στοιχεία τα οποία διαμόρφωσαν την πορεία της Ελλάδας σε όλη τη διαδρομή της κρίσης και μετά. Αυτό είναι το βασικό κριτήριο πολιτικής και ηθικής με βάση το οποίο θα κάνουμε τις επιλογές μας. Αλλά, ξαναλέω, η αναγκαία προϋπόθεση είναι η στράτευση και διεύρυνση του χώρου».
Για τη Δικαιοσύνη και τα Τέμπη
«Άκουσα τον υπουργό Δικαιοσύνης να λέει ότι κάποιοι επιχειρούν να αποδίδεται η δικαιοσύνη στα πεζοδρόμια και αυτό δεν μπορεί να γίνει, δεν είναι ανεκτό. Συμφωνώ απόλυτα ότι αυτό δεν πρέπει να γίνει, γιατί το τελευταίο καταφύγιο της θεσμικής λειτουργίας της δημοκρατίας μας είναι ακριβώς ο τρόπος που αποδίδεται η δικαιοσύνη, η ανεξαρτησία και η διάκριση εξουσιών και θεσμών.
Λέω όμως και κάτι άλλο: ότι, όπως η δικαιοσύνη δεν αποδίδεται στα πεζοδρόμια, έτσι να δεχθούμε και όλοι ότι δεν θα αποδίδεται και στην αίθουσα του Κοινοβουλίου, ώστε κάποιοι να προδιαθέτουν τις αποφάσεις της δικαιοσύνης και να στέλνουνε για τα μπάζα όσους μπορούν να έχουν άλλη άποψη.
Γιατί κάποιοι από εμάς δώσαμε μάχη για μια σειρά από ζητήματα που αφορούσαν και το δυστύχημα των Τεμπών, όπως, για παράδειγμα, η κριτική που αφορούσε την αλλοίωση του χώρου του δυστυχήματος. Σε κάποιους δεν άρεσαν οι λέξεις. Να τις αλλάξουμε τις λέξεις, αλλά να κρατήσουμε το περιεχόμενο.
Ευτυχώς, λοιπόν, το δικαστικό συμβούλιο του Αρείου Πάγου ήταν μια δικαίωση στην ανάγκη διερεύνησης και απόδοσης δικαιοσύνης και ευθυνών μέσα από το ειδικό δικαστήριο.
Προσοχή! Εμείς δεν λέμε αν κάποιος είναι αθώος ή ένοχος. Λέμε όμως ότι η δικαιοσύνη πρέπει να αφεθεί ανεμπόδιστη να κάνει τη διερεύνηση και κάποιοι να μην κρίνουν εκ των προτέρων τις δικαστικές αποφάσεις, ειδικά όταν έχουν κρίσιμο, σχετικά συναρμόδιο θεσμικό ρόλο».