Φτωχότερος είναι από σήμερα ο ελληνικός πολιτισμός, καθώς ο γνωστός ηθοποιός Νίκος Καλογερόπουλος άφησε την τελευταία του πνοή σε ηλικία 74 ετών. Ο σπουδαίος καλλιτέχνης νοσηλευόταν στο νοσοκομείο της Κυπαρισσίας, στη Μεσσηνία, πολύ κοντά στον τόπο όπου γεννήθηκε και μεγάλωσε. Υπήρξε ένας από τους πιο ιδιαίτερους και πολυσχιδείς δημιουργούς του θεάτρου, της τηλεόρασης και της μεγάλης οθόνης, σημαδεύοντας το νεότερο ελληνικό σινεμά με τις εμβληματικές ερμηνείες του.
Από τα Φιλιατρά στη δραματική σχολή και την τηλεόραση
Γεννημένος την 1η Αυγούστου 1952 στα Φιλιατρά, ο Νίκος Καλογερόπουλος σπούδασε υποκριτική στην Αθήνα, στις δραματικές σχολές Κωστή Μιχαηλίδη, Βεάκη και Αθηνών. Η επαφή του με τη μικρή οθόνη ήρθε νωρίς, συμμετέχοντας στη μεταφορά του μυθιστορήματος «Ο Χριστός ξανασταυρώνεται», ενώ ακολούθησαν ρόλοι στις σειρές «Ο φωτογράφος του χωριού», «Οι παραστρατημένοι» και «Μεθυσμένη Πολιτεία». Παράλληλα, έκανε τα πρώτα του βήματα στο θέατρο, πριν τον κερδίσει ολοκληρωτικά ο κινηματογράφος.
Οι χρυσές σελίδες στον κινηματογράφο και οι μεγάλες βραβεύσεις
Η κινηματογραφική του διαδρομή ξεκίνησε το 1980 και σφραγίστηκε από συνεργασίες με σπουδαίους σκηνοθέτες, όπως οι Νίκος Περάκης, Θόδωρος Μαραγκός, Κώστας Φέρρης και Νίκος Ζαπατίνας.
- «Μάθε παιδί μου γράμματα» (1981): Στην πολιτική σάτιρα του Θόδωρου Μαραγκού πραγματοποίησε τον πρώτο του μεγάλο ρόλο, αποσπώντας ειδικό βραβείο Ερμηνείας στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης.
- «Άρπα Colla» (1982) & «Ρεμπέτικο» (1983): Η ερμηνεία του στο αριστούργημα του Κώστα Φέρρη τιμήθηκε με το Βραβείο Εξαιρετικής Ερμηνείας στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης.
- «Λούφα και παραλλαγή» (1984): Υποδυόμενος τον φαντάρο Γιάννη Παπαδόπουλο, στη θρυλική ταινία του Νίκου Περάκη, κέρδισε το Βραβείο Α΄ Ανδρικού Ρόλου. Ο ρόλος αυτός τον καθιέρωσε ως σύμβολο μιας ολόκληρης γενιάς.
- «Θηλυκή εταιρεία» (1999) & «Ένας κι ένας» (2000): Η παρουσία του στο «Ένας κι ένας» του χάρισε ακόμη ένα Βραβείο Α’ Ανδρικού Ρόλου στη Θεσσαλονίκη.
Το 2011 πραγματοποίησε το σκηνοθετικό του ντεμπούτο με την ταινία «Οι ιππείς της Πύλου», υπογράφοντας το σενάριο, τη μουσική και πρωταγωνιστώντας ο ίδιος, ενώ το 2012 συμμετείχε στο ντοκιμαντέρ «Κατερίνα Γώγου: Για την αποκατάσταση του μαύρου».
Τηλεόραση, Ποίηση και Μουσική
Στην τηλεόραση έγραψε ιστορία στα τέλη της δεκαετίας του ’80 με τη δημοφιλή σειρά της ΕΡΤ «Κάμπινγκ», ενώ εμφανίστηκε επίσης στις σειρές «Χαίρε Τάσο Καρατάσο», «Όλη η δόξα, όλη η χάρη» και «Ερασιτέχνης άνθρωπος».
Ως ανήσυχο πνεύμα, εκφράστηκε μέσα από την ποίηση, τη συγγραφή θεατρικών έργων (όπως «Το σατιρικό των Ελλήνων» και «Οι κυνικοί ξανάρχονται») και τη μουσική:
- Εξέδωσε τις ποιητικές συλλογές «Θετή Ταυτότης» (1981) και «Επιστρόφια» (1991).
- Κυκλοφόρησε τον δίσκο «Τα δέοντα» (μέσα δεκαετίας ’90) σε δικούς του στίχους και μουσική.
- Σκηνοθέτησε θεατρικές παραστάσεις, συνεργαζόμενος με καταξιωμένους ηθοποιούς όπως οι Γιώργος Κιμούλης, Ηλίας Λογοθέτης και Αντώνης Καφετζόπουλος.
Το «Τρενοτεχνείο» και η επιστροφή στη Μεσσηνία
Τα τελευταία χρόνια της ζωής του επέστρεψε στις ρίζες του. Στην Κυπαρισσία δημιούργησε με μεράκι το «Τρενοτεχνείο», μετατρέποντας έναν σιδηροδρομικό χώρο σε κυψέλη πολιτισμού, όπου φιλοξενήθηκαν παραστάσεις, εκδηλώσεις και συναυλίες. Τον Δεκέμβριο του 2024, ο χώρος υπέστη εκτεταμένες φθορές από βανδαλισμούς, γεγονός που τον είχες φορτίσει συναισθηματικά, καθώς είχε αφιερώσει εκεί την ψυχή του.
Ο Νίκος Καλογερόπουλος υπήρξε ένας αυθεντικός, ανατρεπτικός και πολυδιάστατος καλλιτέχνης. Αφήνει πίσω του μια ανεκτίμητη παρακαταθήκη και χαρακτήρες που θα μείνουν ανεξίτηλοι στη μνήμη του κοινού.
