Με ιδιαίτερα αιχμηρό λόγο, ο Στέφανος Παραστατίδης ασκεί δριμεία κριτική στην κυβέρνηση και την ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας για τους χειρισμούς τους σχετικά με την εφαρμογή του πολλαπλού βιβλίου. Κάνοντας λόγο για καθυστερήσεις, διοικητική ανεπάρκεια, προχειρότητα και μετάθεση ευθυνών στους εκπαιδευτικούς, υποστηρίζει ότι μια σημαντική εκπαιδευτική μεταρρύθμιση έχει μετατραπεί σε ένα πολύχρονο θρίλερ. Παράλληλα, καταγγέλλει τον αιφνιδιαστικό τρόπο με τον οποίο καλούνται οι εκπαιδευτικοί να λάβουν κρίσιμες αποφάσεις μέσα σε ασφυκτικά χρονικά περιθώρια, ενώ παραμένουν ανοιχτές σημαντικές εκκρεμότητες στη διαδικασία αξιολόγησης των νέων σχολικών βιβλίων.
Αναλυτικά η ανακοίνωση του κ. Παραστατίδη
«Έχουν περάσει πέντε χρόνια από το 2021, όταν ψηφίστηκε ο νόμος για το πολλαπλό βιβλίο.
Πέντε χρόνια παρατάσεων, αναβολών, ασυνεννοησίας, διοικητικής ανεπάρκειας, προχειρότητας και πολιτικής αδυναμίας εφαρμογής μιας μεταρρύθμισης που θα μπορούσε να αποτελέσει σημαντική τομή για την ελληνική εκπαίδευση.
Πέντε χρόνια μετά, παραμένει άγνωστο πόσος χρόνος θα χρειαστεί ακόμη για να ολοκληρωθεί η περιπέτεια του πολλαπλού βιβλίου, η οποία έχει εξελιχθεί σε πραγματικό θρίλερ. Μόλις πριν από λίγες ημέρες δόθηκε νέα παράταση για τα βιβλία της Β΄ και Γ΄ Λυκείου, έχει χαθεί πλέον το μέτρημα.
Φαίνεται ότι αυτά τα πέντε χρόνια δεν στάθηκαν αρκετά για να αναδείξουν την απόσταση που χωρίζει την πολιτική ηγεσία του Υπουργείου από την εκπαιδευτική πραγματικότητα.
Χθες το Υπουργείο Παιδείας ανακοίνωσε αιφνιδιαστικά ότι η επιλογή των νέων διδακτικών βιβλίων θα πρέπει να έχει ολοκληρωθεί έως τις 18 Ιουνίου για την Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση και έως τις 29 Ιουνίου για τη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση.
Η πολιτική ηγεσία που χρειάστηκε πέντε ολόκληρα χρόνια για να φτάσει μέχρι εδώ, απαιτεί τώρα από τους εκπαιδευτικούς της Πρωτοβάθμιας μέσα σε δύο μόλις εβδομάδες να μελετήσουν, να αξιολογήσουν και να επιλέξουν δεκάδες διδακτικά πακέτα.
Το ίδιο παράλογη είναι η απαίτηση στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση. Την περίοδο που οι εκπαιδευτικοί επιτηρούν στις Πανελλαδικές Εξετάσεις, συμμετέχουν στα βαθμολογικά κέντρα, διορθώνουν γραπτά, καταρτίζουν θέματα για τις ενδοσχολικές εξετάσεις και ολοκληρώνουν τις διαδικασίες έκδοσης αποτελεσμάτων, καλούνται ταυτόχρονα να λάβουν μία από τις σημαντικότερες παιδαγωγικές αποφάσεις των τελευταίων ετών.
Και όλα αυτά ενώ εξακολουθούν να εκκρεμούν δεκάδες ενδικοφανείς προσφυγές εκδοτών για εγκεκριμένα και μη διδακτικά πακέτα.
Μόλις πριν από λίγες ημέρες το Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής Πολιτικής (ΙΕΠ) απέστειλε έγγραφο προς τα Πανεπιστήμια ζητώντας την άμεση υπόδειξη μελών ΔΕΠ και Ομότιμων Καθηγητών προκειμένου να συγκροτηθούν οι ειδικές επιστημονικές επιτροπές που θα εξετάσουν τις προσφυγές αυτές.
Επομένως γεννάται ένα εύλογο ερώτημα:
Πώς καλούνται τα σχολεία να επιλέξουν βιβλία όταν η διαδικασία αξιολόγησης δεν έχει ακόμη ολοκληρωθεί;
Τι θα συμβεί αν από την εξέταση των προσφυγών προκύψουν αλλαγές στον κατάλογο των εγκεκριμένων βιβλίων; Τι θα συμβεί αν ανατραπούν αποφάσεις αξιολόγησης;
Πέντε χρόνια μετά τη θεσμοθέτησή του, το πολλαπλό βιβλίο αποτελεί ίσως το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα της εκπαιδευτικής πολιτικής της κυβέρνησης: μεγάλες εξαγγελίες, ατελείωτες καθυστερήσεις, διοικητικό χάος και μετάθεση ευθυνών στους εκπαιδευτικούς.
Το ζητούμενο για την κυβέρνηση πλέον δεν είναι η εφαρμογή της μεταρρύθμισης. Είναι φανερό πια ότι ούτε ξέρουν, ούτε μπορούν.
Αυτό που μένει να διαπιστωθεί είναι μέχρι ποιο σημείο ευτελισμού θα φτάσει η αναξιοπιστία και η ανικανότητά τους.»
