Μια συγκινητική πολιτιστική εκδήλωση ανέδειξε τη σύνδεση ιστορίας και παράδοσης, τιμώντας την Επέτειο των 200 ετών από την Έξοδο του Μεσολογγίου
Στο πλαίσιο των επετειακών εκδηλώσεων για την απελευθέρωση του Κάστρου των Σαλώνων, πραγματοποιήθηκε την Τετάρτη 15 Απριλίου 2026 στην Άμφισσα η παρουσίαση του δρώμενου με τίτλο «200 χρόνια μνήμης: Η Έξοδος του Μεσολογγίου μέσα από το πανηγύρι τ’ Άη Συμιού». Πρόκειται για μια ιδιαίτερα σημαντική πολιτιστική δράση, η οποία ανέδειξε με ευαισθησία και σεβασμό τη βαθιά σχέση ανάμεσα στην ιστορική μνήμη και τη λαϊκή παράδοση.
Μέσα από το δρώμενο, το πανηγύρι τ’ Άη Συμιού προσεγγίστηκε όχι μόνο ως ένα απλό πολιτιστικό γεγονός, αλλά κυρίως ως ένας ζωντανός φορέας ιστορικής συνέχειας, συλλογικής ταυτότητας και βιωματικής αναπαράστασης των γεγονότων του 1826. Η εκδήλωση προσέφερε στο κοινό μια πολυδιάστατη εμπειρία, όπου η ιστορία συνάντησε την τέχνη και την παράδοση.
Ο Σύλλογος Πανηγυριστών «Ο Άη Συμιός», ο Όμιλος Ιστορικής Φορεσιάς και Οπλισμού «Ο Λιάρος» και η Διεθνής Αδελφότητα Απογόνων των Ελευθέρων Πολιορκημένων παρουσίασαν με αυθεντικότητα και σεβασμό στοιχεία του εθίμου, συνδυάζοντας αφήγηση, πρόζα, μουσική, κίνηση και συμβολισμό. Μέσα από αυτή τη σύνθεση, αναδείχθηκε η ουσία της Έξοδου του Μεσολογγίου, όχι μόνο ως ιστορικού γεγονότος, αλλά ως διαχρονικού συμβόλου θυσίας και ελευθερίας.
Η εκδήλωση εντάχθηκε στο πλαίσιο των δράσεων για τη συμπλήρωση 200 ετών από την Έξοδο του Μεσολογγίου, υπογραμμίζοντας τη σημασία της διατήρησης της ιστορικής συνείδησης και της ανάδειξης της άυλης πολιτιστικής κληρονομιάς. Το κοινό είχε την ευκαιρία να γνωρίσει σε βάθος τη σημασία του πανηγυριού ως ζωντανής μνήμης, η οποία μεταφέρεται από γενιά σε γενιά, διατηρώντας αναλλοίωτο το πνεύμα της αντίστασης και της ελευθερίας.
Η ανταπόκριση του κοινού υπήρξε ιδιαίτερα θερμή, επιβεβαιώνοντας την ανάγκη και τη σημασία τέτοιων πρωτοβουλιών για την προβολή της πολιτιστικής ταυτότητας και την ενίσχυση της συλλογικής μνήμης.
Στην αποφώνησή του, ο Αντιδήμαρχος Πολιτισμού του Δήμου Δελφών, κ. Νικόλαος Λουπάκος, εμφανώς συγκινημένος, αναφέρθηκε στις λιγότερο γνωστές πτυχές της Έξοδου που αναδείχθηκαν μέσα από το δρώμενο. Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στο μέγεθος της δοκιμασίας των Εξοδιτών, επισημαίνοντας ότι όσοι κατάφεραν να φτάσουν στα Σάλωνα – τη σημερινή Άμφισσα – δέχθηκαν ως πρώτη πράξη φιλοξενίας προσφορά τροφής, καθώς οι ημέρες συνέπιπταν με το Πάσχα, γεγονός που προσδίδει ακόμη μεγαλύτερη συμβολική αξία στην ιστορική αφήγηση.
