Με σκληρή και αιχμηρή γλώσσα, ο πρώην δήμαρχος Κώστας Λύρος εξαπολύει ευθεία επίθεση στη δημοτική αρχή της Ιερή Πόλη Μεσολογγίου, καταγγέλλοντας φίμωση, έλλειψη δημοκρατικού διαλόγου και επικοινωνιακή διαχείριση μιας κορυφαίας ιστορικής στιγμής. Με αφορμή την επέτειο των 200 χρόνων από την Έξοδο, θέτει σοβαρά ζητήματα για την οργάνωση των εκδηλώσεων, τη διαφάνεια στη διαχείριση πόρων και την πραγματική εικόνα της πόλης.
Παράλληλα, κάνει λόγο για προχειρότητα, αστοχίες και χαμένες ευκαιρίες, υποστηρίζοντας ότι η δημοτική αρχή επένδυσε περισσότερο στη βιτρίνα παρά στην ουσία, αφήνοντας αναπάντητο το βασικό ερώτημα: τι θα μείνει τελικά στο Μεσολόγγι μετά το πέρας των εορτασμών.

Αναλυτικά η ανακοίνωση του κ. Λύρου
«Επειδή στο Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου Ιερής Πόλης Μεσολογγίου έχει παγιωθεί, δυστυχώς για το επίπεδο του πολιτικού πολιτισμού και του δημοκρατικού ήθους, μια μεθοδευμένη πρακτική φίμωσης του λόγου μου, αναγκάζομαι να γνωστοποιώ δημόσια, μέσω ανάρτησης, την τοποθέτησή μου από τον θεσμικό μου ρόλο.
Για την επέτειο των 200 χρόνων της Εξόδου.
Η επέτειος της Εξόδου αποτελεί μία κορυφαία στιγμή της ιστορίας της πατρίδας μας, αλλά και της παγκόσμιας ιστορικής μνήμης.
Είναι ένα βαθύ, ανοιχτό ιστορικό ραντεβού κάθε Μεσολογγίτη με το παρελθόν του.
Μια εσωτερική διεργασία μοναδική για κάθε άνθρωπο που νιώθει, τιμά και υπηρετεί το πνεύμα της Εξόδου.
Στην επέτειο των 200 χρόνων κληθήκαμε όχι μόνο να τη βιώσουμε, αλλά και να τη μοιραστούμε.
Να τη μεταδώσουμε όσο πιο μακριά γίνεται.
Όσο πιο αξιόπιστα γίνεται.
Όσο πιο αληθινά γίνεται.
Γιατί δεν είναι εύκολο να μιλά κανείς για τους Ελεύθερους Πολιορκημένους χωρίς να τους προσβάλει .
Χρειάζεται γνώση.
Χρειάζεται κόπος.
Χρειάζεται ψυχή.
Απέναντι σε κάθε άνθρωπο, σε κάθε φορέα, σε κάθε συλλογική οντότητα του Δήμου μας που συμμετείχε με την καρδιά της και με τον δικό της αυθεντικό τρόπο σε αυτό το ταξίδι, αισθάνομαι την ανάγκη να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ.
Αυτοί είναι η ψυχή των επετειακών εκδηλώσεων.
Πάνω τους οικοδομείται η σπάνια πολιτιστική παράδοση του τόπου μας.
Όμως ο Δήμος Ιερής Πόλης Μεσολογγίου είναι ο αποκλειστικός θεσμικός φορέας των επετειακών εκδηλώσεων.
Η παρούσα δημοτική αρχή επέλεξε να διοργανώσει ελάχιστες εκδηλώσεις σε σχέση με τη βαρύτητα της επετείου .
Συρρίκνωσε ουσιαστικά τον επετειακό χρόνο σε ένα διήμερο και προετοιμάστηκε σχεδόν αποκλειστικά γι’ αυτό.
Στις δράσεις της παρατηρήθηκαν αστοχίες, μικρότητες και προχειρότητες, ασυγχώρητες για το ύψος των περιστάσεων.
Διαχειρίστηκε ένα σημαντικό οικονομικό budget, για το οποίο οφείλει πλήρη και δημόσια ενημέρωση προς τους δημότες.
Οφείλει επίσης να ευχαριστήσει δημόσια τους χορηγούς και να γνωστοποιήσει ποιοι είναι.
Γιατί οι χορηγίες αυτές δεν έγιναν για τους διαχειριστές των ταμείων.
Έγιναν για το Μεσολόγγι.
Δυστυχώς, περιορίστηκε σε διεκπεραιωτικές εμφανίσεις, σε άψυχους λόγους και σε πολλές απουσίες.
Ασχολήθηκε σχεδόν αποκλειστικά με τη βιτρίνα, εγκαταλείποντας την υπόλοιπη πόλη και τον Δήμο ολόκληρο στη μοίρα τους.
Επένδυσε στη μετάδοση μιας επιλεγμένης εικόνας, με λήψεις από ψηλά και τη νύχτα, ώστε να μη φαίνονται οι ασχήμιες, η ανετοιμότητα, η σκόνη, τα μπάζα και τα σκοτάδια.
Και όλα αυτά, αξιοποιώντας στο έπακρο την ασυλία που προσφέρει ο σεβασμός όλων μας στη μεγάλη στιγμή της επετείου.
Αλλά και στο επίπεδο των προσδοκιών, δυστυχώς το αποτέλεσμα παραμένει κατώτερο των περιστάσεων.
Το κλίμα της μεγάλης επετείου δεν αξιοποιήθηκε όπως έπρεπε, ώστε η πόλη να αποκτήσει επισκεψιμότητα και δυναμική πέρα από το διήμερο, το οποίο ούτως ή άλλως θα είχε.
Με αποκλειστικά δική της και αναιτιολόγητη ευθύνη για την καθυστέρηση έργων που εμείς αφήσαμε σε εξέλιξη, και ενώ διανύει ήδη τον τρίτο χρόνο της θητείας της, δεν κατάφερε ούτε μέχρι και την παραμονή των εκδηλώσεων να αποδώσει την πόλη όπως όφειλε.
Κράτησε δρόμους κλειστούς.
Μνημεία αποκλεισμένα.
Και μια πόλη παραδομένη στη σκόνη, στα μπάζα και στο σκοτάδι.
Αλήθεια, πόσο περήφανος μπορεί να είναι κανείς όταν ανοίγει την Πύλη και τον Κήπο την Παρασκευή των Βαΐων, ενώ η πλατεία παραμένει ακόμη και σήμερα σε εργοταξιακούς ρυθμούς;
Και πώς μπορούν να ισχυρίζονται ότι υπηρετούν το πνεύμα των ημερών, όταν φιμώνουν και τιμωρούν κάθε διαφορετική κριτική και άποψη;
Και πώς αντιλαμβάνονται την ανάγκη στήριξης της τοπικής οικονομίας, τη στιγμή που αυτή πεθαίνει;
Η πόλη αλλάζει.
Αλλά αλλάζει γιατί εμείς φροντίσαμε γι’ αυτό.
Με τα δικά μας έργα.
Και όπως βρήκαν το θάρρος να το δηλώσουν δημόσια για το Τρικούπειο, το ίδιο οφείλουν να πράξουν και για την ανάπλαση του Κήπου και της περιοχής πέριξ αυτού, όπως και για την είσοδο της πόλης και για όλα τα υπόλοιπα έργα που βρήκαν έτοιμα ή σε εξέλιξη.
Το επετειακό έτος είναι ακόμη σε εξέλιξη.
Υπάρχουν ακόμα ευκαιρίες να ενεργήσουν, να διορθώσουν, να συμπληρώσουν.
Έχουν ακέραιη την ευθύνη γι’ αυτό.
Αν φυσικά τους ενδιαφέρει να αφήσουν πραγματικό αποτύπωμα στον τόπο και όχι απλώς να διεκπεραιώνουν.
Και εφιστώ την προσοχή για χιλιοστή φορά:
Οι γιορτές θα φύγουν.
Τι θα μείνει στο Μεσολόγγι;
Εμείς δείξαμε τον δρόμο.
Και καλούμε τη δημοτική αρχή να υπογράψει ΤΩΡΑ τη σύμβαση που αφήσαμε στο συρτάρι της για το Παλιό Νοσοκομείο.
Το Παλιό Νοσοκομείο ανήκει στο Μεσολόγγι.
Δεν έχουν το δικαίωμα να το αρνούνται!
Δεν έχουν το δικαίωμα να το αγνοούν !
Γιατί ,
Τι θα έχουν να πουν σε εκείνους που βρίσκονται μια ανάσα από το Παλιό Νοσοκομείο;
Τι θα έχουν να πουν στη μνήμη του τόπου;»