Η απειλή για ισοπέδωση των μη στρατιωτικών υποδομών, οι προειδοποιήσεις των αναλυτών για εγκλήματα πολέμου και η διπλωματική διαμεσολάβηση του Πακιστάν την ύστατη ώρα.
Ο χρόνος μετρά αντίστροφα για την Τεχεράνη. Ο Αμερικανός πρόεδρος, Ντόναλντ Τραμπ, έχει εξαπολύσει μια άνευ προηγουμένου απειλή που έχει παγώσει τη διεθνή κοινότητα: την πλήρη καταστροφή των μη στρατιωτικών υποδομών του Ιράν, εάν η χώρα δεν καταλήξει σε συμφωνία μέχρι το βράδυ της Τρίτης (ώρα ΗΠΑ). Με δηλώσεις που σοκάρουν, ο Τραμπ προειδοποίησε πως «ένας ολόκληρος πολιτισμός θα πεθάνει απόψε», κλιμακώνοντας την πίεση σε επίπεδα που πολλοί θεωρούν οριακά.
Το Στρατιωτικό «Αδιέξοδο» των Απειλών
Παρά τη σκληρή ρητορική, στρατιωτικοί εμπειρογνώμονες και αναλυτές που μίλησαν στο BBC εκφράζουν σοβαρές επιφυλάξεις για το κατά πόσο οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να υλοποιήσουν μια τέτοια απειλή σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα. Ο Τραμπ δεσμεύτηκε να καταστρέψει «κάθε γέφυρα» και κάθε σταθμό παραγωγής ενέργειας μέσα σε μόλις τέσσερις ώρες. Ωστόσο, πρώην αξιωματούχοι του Πενταγώνου επισημαίνουν ότι το Ιράν έχει έκταση περίπου το ένα τρίτο των ηπειρωτικών ΗΠΑ, καθιστώντας τον εντοπισμό και την ταυτόχρονη καταστροφή χιλιάδων στόχων ένα «ηράκλειο έργο» που στερείται στρατηγικής λογικής.
Επιπλέον, νομικοί κύκλοι προειδοποιούν ότι η στοχοποίηση υποδομών που εξυπηρετούν τον άμαχο πληθυσμό θα μπορούσε να στοιχειοθετήσει εγκλήματα πολέμου βάσει του διεθνούς δικαίου, μια ανησυχία που ο Πρόεδρος Τραμπ απέρριψε κατηγορηματικά σε πρόσφατη συνέντευξη τύπου.
Ενεργειακό Σοκ και Στρατηγικά Πλήγματα
Αναλυτές εκτιμούν ότι μια επίθεση στον ενεργειακό τομέα είναι πιο εφικτή από την καταστροφή κάθε γέφυρας. Η πλειονότητα των διυλιστηρίων και των σταθμών παραγωγής ενέργειας βρίσκεται σε τρεις παράκτιες επαρχίες στον Περσικό Κόλπο (Μπουσέρ, Χουζεστάν και Χορμοζγκάν). Ένα πλήγμα εκεί θα έκοβε την πρόσβαση του καθεστώτος στα πετρελαϊκά έσοδα και θα παρέλυε τη διέλευση από το στρατηγικής σημασίας Στενό του Ορμούζ.
Ήδη, ο Αντιπρόεδρος Τζέι Ντι Βανς επιβεβαίωσε αεροπορικές επιδρομές στο νησί Χαρκ, το οποίο διαχειρίζεται το 90% των εξαγωγών πετρελαίου του Ιράν, στέλνοντας το μήνυμα ότι οι ΗΠΑ διαθέτουν «εργαλεία στην εργαλειοθήκη» που δεν έχουν χρησιμοποιηθεί ακόμα.
Η Διπλωματική Παρέμβαση του Πακιστάν
Ενώ η ένταση κορυφώνεται, ο Πρωθυπουργός του Πακιστάν, Σεχμπάζ Σαρίφ, παρενέβη ζητώντας από τον Τραμπ μια δεκαπενθήμερη παράταση της διορίας. Η πρόταση περιλαμβάνει το άνοιγμα των Στενών του Ορμούζ από την πλευρά του Ιράν ως κίνηση καλής θέλησης. Το Πακιστάν έχει αναδειχθεί σε βασικό συνομιλητή μεταξύ των δύο πλευρών, με το Ισλαμαμπάντ να προτείνεται ως πιθανός τόπος διεξαγωγής συνομιλιών υψηλού επιπέδου.
Ένας Αγώνας Επιβίωσης για το Καθεστώς
Το μεγάλο ερώτημα παραμένει: θα υποκύψει η Τεχεράνη; Παρά τις άμεσες συνομιλίες που φέρεται να είχαν αξιωματούχοι των δύο χωρών την Τρίτη, οι αποστάσεις σε θέματα όπως το πυρηνικό πρόγραμμα και ο έλεγχος των θαλάσσιων οδών παραμένουν χαοτικές.
Για την ηγεσία του Ιράν, η σύγκρουση αυτή δεν αφορά μόνο την οικονομία, αλλά είναι ένας υπαρξιακός αγώνας για την επιβίωση του ίδιου του καθεστώτος. Όπως επισημαίνουν αναλυτές του Middle East Institute, το Ιράν έχει δείξει υψηλή αντοχή στον «πόνο», και είναι αμφίβολο αν οι διακοπές ρεύματος ή η καταστροφή γεφυρών θα εξαναγκάσουν την Τεχεράνη σε μια ταπεινωτική συνθηκολόγηση.