Η δημοκρατία δεν εξαντλείται στις εκλογές, αλλά θεμελιώνεται στη συμμετοχή, τη λογοδοσία και τη λειτουργία των τριών βασικών πυλώνων: Κυβέρνηση, Αυτοδιοίκηση και Συνδικαλισμός.
Είναι δεδομένο ότι για ένα ευνομούμενο και δημοκρατικό σύστημα διακυβέρνησης σε μια χώρα η δημοκρατία δεν στηρίζεται μόνο στις εκλογές και στη Βουλή, αλλά χρειάζεται και άλλα βασικά κέντρα συμμετοχής και εκπροσώπησης του λαού.
Αυτά είναι οι βασικοί πυλώνες της, είναι τα πιο στέρεα βάθρα στα οποία εκφράζεται η βούληση του λαού.
Τα πιο αντιπροσωπευτικά βάθρα της δημοκρατίας είναι η Κυβέρνηση, η Αυτοδιοίκηση και ο Συνδικαλισμός, μέσα από τα οποία ο λαός εκφράζει τη βούλησή του και συμμετέχει ως ενεργός πολίτης στη λήψη αποφάσεων.
１. Η Κυβέρνηση (κεντρικό κράτος) είναι ο θεσμός που παίρνει τις μεγάλες αποφάσεις για τη χώρα (νόμοι, οικονομία, άμυνα, παιδεία κτλ.). Αν λειτουργεί σωστά και δημοκρατικά, εφαρμόζει τη λαϊκή βούληση.
２. Η Αυτοδιοίκηση (δήμοι και περιφέρειες) είναι η δημοκρατία σε τοπικό επίπεδο. Οι πολίτες συμμετέχουν πιο άμεσα στη λήψη αποφάσεων που αφορούν την καθημερινότητα (έργα, καθαριότητα, κοινωνικές υπηρεσίες, τοπική ανάπτυξη). Έτσι η εξουσία δεν είναι μόνο “από πάνω”, αλλά μοιράζεται.
３. Ο Συνδικαλισμός (σωματεία εργαζομένων) είναι η οργανωμένη φωνή των εργαζομένων. Μέσω των συνδικάτων οι πολίτες υπερασπίζονται τα δικαιώματά τους (μισθοί, ωράρια, ασφάλιση, συνθήκες εργασίας) και ασκούν πίεση στην εξουσία. Δηλαδή λειτουργεί ως αντίβαρο.
Άρα, η δημοκρατία στηρίζεται στο κράτος, στην τοπική κοινωνία και στους εργαζόμενους που οργανώνονται και διεκδικούν τα δικαιώματά τους.
Όταν η Κυβέρνηση δεν λειτουργεί δημοκρατικά και καλύπτει παρατυπίες, παρανομίες, διαφθορά και σκάνδαλα, τότε δεν εκφράζει τη θέληση του λαού.
Όταν η Αυτοδιοίκηση χαρακτηρίζεται από αυθαιρεσία, έλλειψη ελέγχου, κακοδιαχείριση και διαφθορά, τότε πρόκειται για παρεκτροπή της δημοκρατίας.
Όταν στον Συνδικαλισμό εμφανίζονται παρατυπίες, νόθευση διαδικασιών, κακοδιαχείριση κονδυλίων και εικονική υπεράσπιση δικαιωμάτων, τότε μιλάμε για παραφθορά του εργατικού κινήματος.
Τέτοια Δημοκρατία δεν τη χρειάζεται ο πολίτης, ο οποίος έχει καθήκον να είναι ενεργός και να ελέγχει την εξουσία σε κάθε της μορφή.
* Ο Θωμάς Μπάκας είναι διακεκριμένος ακαδημαϊκός, πρώην Αναπληρωτής Καθηγητής στο Παιδαγωγικό Τμήμα Νηπιαγωγών της Σχολής Επιστημών Αγωγής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων και μέλος της Παιδαγωγικής Εταιρείας Ελλάδος
Προηγφούμενο άρθρο:
１. Θωμάς Μπάκας*: Ο ΚΡΕΜΑΝΤΑΛΑΣ, μια ευτελής κατασκευή και ο δάσκαλος υβρίδιο