Το ηθικό και πολιτικό κόστος μιας μεθοδευμένης διάλυσης και η αμφιλεγόμενη κληρονομιά της Κουμουνδούρου

Η εικόνα του ΣΥΡΙΖΑ σήμερα είναι τραγελαφική. Από τη μία, ένα ιστορικό κόμμα οδηγείται σε αυτοδιάλυση για να εξυπηρετήσει τα προσωπικά σχέδια του πρώην αρχηγού του. Από την άλλη, ο Αλέξης Τσίπρας, αφού απέτυχε να ανασυγκροτήσει το δημιούργημά του και το εγκατέλειψε μετά από αλλεπάλληλες ήττες, επιχειρεί τώρα μια «σόλο καριέρα» σε βάρος του.

Η Πορεία της Πτώσης και η «Μαριονέτα»
Ο ΣΥΡΙΖΑ κυβέρνησε μια πενταετία χωρίς στίγματα ηθικής τάξης, όμως η συνέχεια υπήρξε καταστροφική. Παρά το αξιοπρεπές 18%, ο Τσίπρας επέλεξε την παραίτηση αντί για τη σύγκρουση με τα εσωκομματικά «βαρίδια». Η τυπική αποχώρησή του από το προσκήνιο συνοδεύτηκε από παρασκηνιακές κινήσεις που οδήγησαν στην ηγεσία Κασσελάκη —μια επιλογή που κατέληξε σε νεοσταλινικές μεθόδους καθαίρεσης και διαδοχικές διασπάσεις.

Το Σχέδιο Διάλυσης και το «Πλιάτσικο»
Σήμερα βρίσκεται σε εξέλιξη ένα σχέδιο πλήρους ρευστοποίησης του ΣΥΡΙΖΑ. Στόχος δεν είναι η απλή προσχώρηση στελεχών, αλλά η ιδιοποίηση του ίδιου του κόμματος από τον Τσίπρα για να καλύψει την ένδεια νέων προσώπων στο δικό του εγχείρημα.

Το ζήτημα όμως λαμβάνει και ηθικές διαστάσεις, καθώς στο στόχαστρο μπαίνουν τα περιουσιακά στοιχεία:
◾  Το κτίριο της Κουμουνδούρου.
◾  Οι ιστορικοί τίτλοι της «Αυγής» και του «Κόκκινου».
◾  Η κρατική επιχορήγηση και τα ταμειακά διαθέσιμα.
Δικαιούται ο νυν πρόεδρος, Σωκράτης Φάμελλος, να «τάξει προίκα» την περιουσία χιλιάδων μελών στον «νυμφίο που έρχεται εν τω μέσω της νυκτός»; Μια τέτοια κίνηση συνιστά ηθικό ατόπημα και παραπέμπει σε πρακτικές αποστασίας.

Ιστορική Ευθύνη και Λαϊκή Ετυμηγορία
Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ένας ιστορικός φορέας που προϋπήρχε του Τσίπρα και οφείλει να κριθεί στην κάλπη. Οποιαδήποτε απόπειρα διάλυσης πριν από τις εκλογές, με την υποστήριξη μιντιακών και οικονομικών κέντρων, θα τιμωρηθεί βαριά από το εκλογικό σώμα.

Οι συγκρίσεις με τον Ανδρέα Παπανδρέου είναι ανιστόρητες. Ο Παπανδρέου ενίσχυσε την προοπτική της Αλλαγής, δεν μεθόδευσε τη διάλυση κομμάτων για την προσωπική του επιβίωση. Αν ο Αλέξης Τσίπρας επιτρέψει την υφαρπαγή του ΣΥΡΙΖΑ, θα διαπράξει μια ιστορική «ατιμία» και ένα μοιραίο πολιτικό λάθος. Αυτοπυροβολείται.