Σε ένα μήνα από σήμερα, στις 27 Μαρτίου, έχουμε το Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ. Συνέδριο που πραγματοποιείται σε μία πολύ ιδιαίτερη συνθήκη για την παράταξη μας, με στόχο να γίνει το εφαλτήριο για να ανακτήσει ο χώρος μια νέα κοινωνική δυναμική και να βάλει και πάλι το ΠΑΣΟΚ σε τροχιά ανατροπής των πολιτικών συσχετισμών με στόχο την πολιτική αλλαγή στη χώρα.
Έχω, όπως όλοι μας στο ΠΑΣΟΚ, μια αγωνία για το Συνέδριο αυτό. Να γίνει πρωτίστως με όρους πολιτικούς και όχι μηχανιστικούς, να περιλαμβάνει δημοκρατικές συλλογικές αποφάσεις για τη στρατηγική και το πρόσημο της πολιτικής μας. Να απαντήσει καθαρά σε κρίσιμα ερωτήματα που αφορούν το παρόν και το μέλλον της παράταξης. Με ποιους είμαστε και ποιους εκπροσωπούμε, με ποιους συγκρουόμαστε, που βάζουμε τις διαχωριστικές μας γραμμές, ποιες γωνίες και αιχμές επιλέγουμε στον πολιτικό μας λόγο, πώς διαμορφώνουμε ξανά όρους συμμετοχικότητας και ευρυχωρίας, ώστε το κόμμα να γίνει παράταξη, και η παράταξη και πάλι κίνημα.
Πιστεύω βαθιά ότι στη διαδικασία αυτή, δεν έχουμε απλώς το δικαίωμα, αλλά την υποχρέωση και την ευθύνη να καταθέσουμε τη γνώμη μας, τόσο στον προσυνεδριακό διάλογο, όσο και στο Συνέδριο μας, ως το ανώτερο συλλογικό όργανο της παράταξης. Να το κάνουμε με τρόπο βαθιά πολιτικό, που δεν παράγει εσωστρέφεια, αλλά αντίθετα οξύνει τον πολιτικό διάλογο και την υγεία της πολιτικής μας διαβούλευσης. Να συμφωνήσουμε και να διαφωνήσουμε, να διαμορφώσουμε πλειοψηφίες που σέβονται τις μειοψηφίες, αλλά και μειοψηφίες που σέβονται και δεσμεύονται από τις συλλογικές αποφάσεις. Η εσωστρέφεια βρίσκει χώρο, όσο η προσυνεδριακή διεργασία δεν είναι πολιτική αλλά διαδικαστική, τεχνική ή προσωποκεντρική.
Σε αυτή την προσπάθεια, καταθέτω στον προσυνεδριακό διάλογο την πολιτική μου πλατφόρμα, την Αλλαγή+, την οποία μπορείτε να δείτε παρακάτω:

Ακολουθεί μία κωδικοποίηση ορισμένων σημείων:

1.   Τι είναι η Αλλαγή+;

Η «Αλλαγή+» είναι μια πρόταση επαναπροσδιορισμού, για να περάσουμε από την άμυνα στην αντεπίθεση: ανατρέπουμε την στασιμότητα, τολμάμε να ορίζουμε ξανά τη ζωή μας.

  • Απαντάμε στην πολιτική της νοσταλγίας, που ευνοεί την άνοδο της ακροδεξιάς.
  • Ανακτούμε το λεξιλόγιο της προόδου: η μεταρρυθμιστική τόλμη δεν ανήκει στη ΝΔ.
  • Μετατρέπουμε το πιο συμβολικό σύνθημα του ΠΑΣΟΚ σε αφετηρία. Το «+» (plus) συμβολίζει την υπέρβαση του παρελθόντος και την απάντηση στις προκλήσεις του 21ου αιώνα.
  • Απευθυνόμαστε στις νέες γενιές ως κινητήρια δύναμη. Επιδιώκουμε την διαγενεακή συμφιλίωση μεταξύ όσων χτύπησε η κρίση και όσων θεωρούνται υπεύθυνοι γι’ αυτήν.
  • Επιλέγουμε την εξωστρέφεια αντί για τη μεμψιμοιρία.

Ο στόχος μας είναι η παράταξη να περάσει ξανά από τις μεγάλες αφηγήσεις στα μεγάλα αποτελέσματα.

2.   Τι ΠΑΣΟΚ θέλουμε;

  • Θέλουμε ένα ΠΑΣΟΚ που δεν είναι φοβικό, που διευρύνεται κοινωνικά στον προοδευτικό χώρο, που γίνεται και πάλι πρωταγωνιστής στην ανασυγκρότηση της μεγάλης Δημοκρατικής Παράταξης.
  • Καμία συνεργασία με τη ΝΔ: δεν θέλουμε ένα ΠΑΣΟΚ που θα υποκύψει στην πίεση και θα παίξει τον ρόλο του μετεκλογικού συμπληρώματος. Η ΝΔ είναι ο βασικός αντίπαλος, όποιον αρχηγό και αν έχει.
  • Η διαχωριστική γραμμή με τη δεξιά δεν μπορεί να μένει μόνο σε επίπεδο κεντρικής πολιτικής σκηνής. Πρέπει να περνάει κάθετα σε όλα τα πεδία ενεργής πολιτικής και κοινωνικής διεργασίας, στους μαζικούς χώρους, στα επιμελητήρια, στα συνδικάτα, στην αυτοδιοίκηση: Το ΠΑΣΟΚ πρέπει να κάνει καθαρές επιλογές στήριξης στους μεγάλους Δήμους και τις πρωτεύουσες νομών.
  • Η μάχη που δίνουμε δεν είναι μάχη κατάταξης, αλλά μάχη νίκης. Χωρίς νίκη, η θέση μας είναι στην αντιπολίτευση.
  • Θέλουμε ένα κόμμα που η ιδιότητα του μέλους έχει και πάλι αξία. Τέλος στους περαστικούς «φίλους του 2ευρου»,που δεν τους είδαμε ποτέ σε εθνική κάλπη.
  • Επανασύσταση της Νεολαίας ΠΑΣΟΚ με αυτονομία και αυτοτέλεια, με ένα ανοιχτό, δημοκρατικό ιδρυτικό Συνέδριο. Φροντίζουμε για την επιμόρφωση των νεότερων, ενισχύοντας την οργανωτική τους κατάρτιση και την ιδεολογική τους θωράκιση.

3.  Συμβολικές προτάσεις πολιτικής:

Θέτουμε σε διαβούλευση 3 συμβολικές προτάσεις, που αφορούν στην ποιότητα ζωής των πολιτών και αναδεικνύουν την προοδευτική κατεύθυνση της παραγωγικής Ελλάδας. Καθεμία από αυτές, υιοθετεί μια ολιστική προσέγγιση, όπου κάθε λύση απαντά σε περισσότερες από μία προκλήσεις:

  1. Η δίκαιη πράσινη μετάβασησυνδυάζει την ανάπτυξη με την κλιματική δικαιοσύνη, συνδυάζει την ενεργειακή δημοκρατία με την εμπιστοσύνη και τη συμμετοχή των τοπικών κοινωνιών.
  2. Η αναβάθμιση των δεξιοτήτων του ανθρώπινου δυναμικού της χώραςθωρακίζει τον εργαζόμενο, διασφαλίζοντας ταυτόχρονα τη βιωσιμότητα της επιχείρησης, την ενίσχυση της παραγωγικότητας, της ανταγωνιστικότητας και της εξωστρέφειας της ελληνικής οικονομίας.
  3. Και κάνουμε το επόμενο βήμα: προτείνουμε τη σύνδεση της παραγωγής με τη νόμιμη μετανάστευση. Μετατρέπουμε ένα σύνθετο ζήτημα που ερμηνεύεται ως κρίση, σε κανόνες που δημιουργούν την ευκαιρία για οικονομική ανάπτυξη και κοινωνική συνοχή, προτάσσοντας την ενσωμάτωση ως προϋπόθεση προόδου.

…Μας λένε πως όλα έχουν κριθεί, πως οι συσχετισμοί είναι ακλόνητοι, πως δεν πρόκειται να τα καταφέρουμε.

Κι όμως, αλλάζει.