Με εκπλήσσει συχνά ο φανατισμός ανθρώπων που πέρασαν στα νιάτα τους από την Κομμουνιστική Αριστερά και το ΠΑΣΟΚ και τώρα εξυμνούν την ΝΔ, τον Μητσοτάκη, τον Νετανιάχου. Είναι ενδεικτικό ότι την πέφτουν χοντρά στον Σαμαρά -τον οποίο χειροκροτούσαν το 2015- επειδή τολμά να αμφισβητήσει τον Μητσοτάκη. Μιλάνε απαξιωτικά για το ΠΑΣΟΚ, τον ΣΥΡΙΖΑ, την ΝΕΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ, τις κινήσεις και τάσεις της Κεντροαριστεράς. Αντιπαθούν τους συγγενείς των θυμάτων στα Τέμπη. Γράφουν με εχθροπάθεια για την Καρυστιανού και την Μάγδα Φύσσα. Αδιαφορούν απολύτως για τις υποκλοπές, τα καρτέλ του πλούτου, τις κοινωνικές ανισότητες. Έχουν πάρει οριστικό διαζύγιο με τις προσπάθειες για την υποστήριξη του κοινωνικού κράτους και των δημόσιων υπηρεσιών. Έδωσαν ρεσιτάλ ανοχής στα εγκλήματα πολέμου του Ισραήλ. Είπαν τα χειρότερα για τους ακτιβιστές στην Παλαιστίνη. Είναι σιωπηλοί για τον μιλιταρισμό και την βιομηχανία όπλων.
Άνθρωποι που πέρασαν από το ΚΚΕ, το ΚΚΕ ΕΣ, τον ακροαριστερό χώρο, το ΠΑΣΟΚ του Αντρέα Παπανδρέου. Άνθρωποι δηλαδή που βρέθηκαν σε κόμματα της Αριστεράς μαζί με τους μαχητές του ΕΛΑΣ και του Δημοκρατικού στρατού. Πού κράτησαν σημαίες με σφυροδρέπανο. Πού αγάπησαν τον Μίκη και τον Ρίτσο. Άνθρωποι που βρέθηκαν στο ΠΑΣΟΚ όταν ήταν στην πρώτη γραμμή για την ανατροπή της Δεξιάς. Πού συμμετείχαν σε καταλήψεις. Πού βρέθηκαν σε γραφεία του ΠΑΣΟΚ με τις φωτογραφίες του Βελουχιώτη. Στο ίδιο κόμμα με τον Μάρκο Βαφειάδη και τον καπετάν Ερμή. Άνθρωποι που έψαχναν τις πιο ριζοσπαστικές εκδοχές του Σοσιαλισμού. Πού θαύμαζαν το ΕΣΥ και τις κοινωνικές δομές. Από αυτούς ορισμένοι έγιναν και υπουργοί της Δεξιάς. Θα θεωρούν λογικά τον Αντρέα Παπανδρέου λαϊκιστή και ξεπερασμένο. Τον Αντρέα που έφτιαξε το κόμμα που υπηρέτησαν!
Σήμερα δεν έχουν κανένα ίχνος από τα νιάτα τους. Φυσικά έχουν κάθε δικαίωμα να αλλάζουν απόψεις και ιδεολογίες. Άλλωστε ο Τσόρτσιλ με κυνισμό είχε προειδοποιήσει ότι: «όταν είσαι νέος είναι λογικό να είσαι αριστερός και να είσαι συντηρητικός, όταν μεγαλώνεις». Πιθανά ισχύει. Όπως επίσης μπορεί όσοι είχαν αστική καταγωγή -για να θυμηθούμε την Λακανική ψυχανάλυση του γάλλου ψυχίατρου και ψυχαναλυτής Ζακ Λακάν (Jacques Lacan) -στη συνέχεια “γύρισαν στον πατέρα”, δηλαδή στην κοινωνική τους τάξη. Μπορεί τέλος να θεωρούσαν, ειδικά οι πρώην Ρηγάδες, ότι είχαν γίνει μέλη σε μία δικαιωματική οργάνωση, κάτι σαν ΜΚΟ και όχι σε μια οργάνωση της Κομμουνιστικής ανανέωσης.
Αυτό όμως που ενοχλεί πάρα πολύ είναι η σημερινή ακραία αντιπαλότητα που έχουν προς όσους υποστηρίζουν αυτά που υποστήριζαν εκείνοι κάποτε. Και κυρίως η απόλυτη εμπάθεια σε ότι θυμίζει Αριστερά, Δημοκρατική παράταξη, Σοσιαλισμό, κοινωνικά κινήματα. Σχεδόν στα όρια του μίσους.
* Ο Θόδωρος Μαργαρίτης είναι Γραμματέας της Ανανεωτικής Αριστεράς και μέλος του Πολιτικού Συμβουλίου του ΠΑΣΟΚ- Κίνημα Αλλαγής
