Φίλιππος Σαχινίδης: Η κυβέρνηση Μητσοτάκη είναι  μια κυβέρνηση εμ-εμ …

0

Ο Φίλιππος Σαχινίδης, μέλος της ΚΠΕ του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ και πρώην υπουργός Οικονομικών, βγαίνει και πάλι μπροστά στην πρώτη γραμμή. Με αφορμή τον έντονο διάλογο που έχει ανοίξει για τις ρυθμίσεις που αφορούν τα ομόφυλα ζευγάρια, με το ιδιαίτερο και ενίοτε βιτριολικό ύφος που τον διακρίνει στηλιτεύει την κυβερνητική πρακτική για τον τρόπο που άνοιξε το θέμα, υποστηρίζοντας, σε συνέντευξή του στην εφημερίδα Political και τον δημοσιογράφο Αντώνη Ι. Αντωνόπουλο,  πως «μέχρι τώρα επιβεβαιώνει την άποψη ότι είναι μια κυβέρνηση “εμ-εμ”».
Υπογραμμίζει την ανάγκη να υπάρχουν αυστηρές προϋποθέσεις για την ενίσχυση του δημόσιου πανεπιστημίου και περιγράφει τους στόχους και τις επιφυλάξεις του κόμματος του ενόψει των ευρωεκλογών αλλά και ποιο είναι το μήνυμα που πρέπει να εκπέμπει το ευρωψηφόδελτιο.

Πλέον αρχίζει η αντίστροφη μέτρηση για την προώθηση των νομοθετικών ρυθμίσεων που αφορούν τα ομόφυλα ζευγάρια. Οι ενστάσεις επ’ αυτών έχουν περάσει σε όλα τα κόμματα του συνταγματικού τόξου. Τελικά είμαστε μια συντηρητική κοινωνία με «προοδευτικό κέλυφος» ή όλα θυσιάζονται στον βωμό των πολιτικών σκοπιμοτήτων;
Το κρίσιμο ερώτημα δεν είναι αν η κοινωνία είναι συντηρητική ή διαιρεμένη στις απόψεις της, αλλά αν η κυβέρνηση έχει την πολιτική βούληση να υπερασπιστεί και να στηρίξει χωρίς εκπτώσεις και υπεκφυγές μια νομοθετική της πρωτοβουλία που αφορά ανθρώπινα δικαιώματα. Η στάση της μέχρι τώρα επιβεβαιώνει την άποψη ότι είναι μια κυβέρνηση «εμ-εμ». Εμ υπέρ των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, εμ αν δεν θέλουν οι βουλευτές να το ψηφίσουν, καλύτερα να απόσχουν.
Αν μη τι άλλο, η ΝΔ παραμένει διαχρονικά συνεπής στο να εμφανίζεται διαιρεμένη στην καλύτερη των περιπτώσεων, όπως στο σύμφωνο συμβίωσης, ή αρνητική, όπως στις νομοθετικές πρωτοβουλίες του ΠΑΣΟΚ για τον πολιτικό γάμο και την αποποινικοποίηση της μοιχείας.

Ένα άλλο μέτωπο που αποκτά μεγάλες διαστάσεις είναι η λειτουργία μη κρατικών πανεπιστημίων. Πώς μπορεί να διασφαλιστεί και ταυτόχρονα να είναι ευκρινής η ενίσχυση του δημόσιου πανεπιστημίου ώστε να μπει φρένο στον λαϊκισμό;
Το ΠΑΣΟΚ-Κίνημα Αλλαγής όλα τα τελευταία χρόνια και ο πρόεδρός του Νίκος Ανδρουλάκης έχουν μια θέση αρχής: είναι υπέρ της ίδρυσης μη κερδοσκοπικών πανεπιστημίων με αυστηρούς όρους και προϋποθέσεις και ταυτόχρονα υπέρ της ενίσχυσης των δημόσιων πανεπιστημίων. Η Παιδεία στην Ελλάδα υποχρηματοδοτείται ως ποσοστό του ΑΕΠ σε σύγκριση με τις άλλες χώρες της Ευρώπης, την ώρα που έχουμε θέσει ως στόχο την επιτάχυνση της ψηφιακής μετάβασης και ενώ η τεχνητή νοημοσύνη απειλεί να ανατρέψει όλες τις παραδοχές για την παρεχόμενη εκπαίδευση.

Το ΕΜΠ δημοσιοποίησε πρόσφατα ότι η χρηματοδότησή του την τελευταία δεκαπενταετία μειώθηκε 63,6%, το διδακτικό προσωπικό 36%, ενώ οι φοιτητές αυξήθηκαν 20,7%·. Αν λοιπόν η κυβέρνηση της ΝΔ επιθυμεί να ενισχύσει τα δημόσια πανεπιστήμια και όχι να τα υποβαθμίσει, τότε μεταξύ άλλων θα πρέπει να αυξήσει τη χρηματοδότηση της Παιδείας ώστε να προσεγγίσει ως ποσοστό του ΑΕΠ τα επίπεδα των υπόλοιπων χωρών της ΕΕ.
Οι μεταρρυθμίσεις ειδικά στην πανεπιστημιακή εκπαίδευση για να είναι επιτυχείς προϋποθέτουν συναινέσεις. Αυτή είναι η εμπειρία των ευρωπαϊκών χωρών που προώθησαν πετυχημένες μεταρρυθμίσεις στην πανεπιστημιακή εκπαίδευση. Στην Ελλάδα η κυβέρνηση ξεκίνησε μια συζήτηση χωρίς να έχουμε δει το νομοσχέδιο, ίσως γιατί δεν επιθυμεί διαβούλευση αλλά να εκβιάσει συναινέσεις της αντιπολίτευσης επί των προθέσεών της, αδιαφορώντας για την επιτυχία της μεταρρύθμισης.

Οι επερχόμενες ευρωεκλογές διαγράφονται ως ορόσημο εξελίξεων. Ποιος είναι ο στόχος και ταυτόχρονα οι επιφυλάξεις του ΠΑΣΟΚ;
Η κοινοβουλευτική δημοκρατία για να λειτουργήσει σωστά χρειάζεται μια ισχυρή αξιωματική αντιπολίτευση με όραμα για τη χώρα και μια προγραμματική πρόταση με προοδευτικό πρόσημο ώστε οι πολίτες να έχουν μια εναλλακτική επιλογή απέναντι στις συντηρητικές πολιτικές της κυβέρνησης της ΝΔ που οδηγούν σε μια άνιση κοινωνική και γεωγραφική κατανομή του νέου πλούτου και των νέων εισοδημάτων που δημιουργούνται.
Το ΠΑΣΟΚ-Κίνημα Αλλαγής θέτει ως στόχο να αναδειχτούν οι ευρωεκλογές σε ένα νέο 1977 και η περίοδος μέχρι τις εθνικές εκλογές σε ένα νέο 1977-1981. Στο διάστημα μετά τις ευρωεκλογές και μέχρι τις επόμενες εθνικές εκλογές οφείλουμε να εργαστούμε σκληρά, να αποκαταστήσουμε τις σχέσεις εμπιστοσύνης με τους πολίτες και να παρουσιάσουμε τις προγραμματικές μας θέσεις και δεσμεύσεις για το ποιες προοδευτικές μεταρρυθμίσεις θα προωθήσουμε για να απελευθερωθούν οι υγιείς οικονομικές και κοινωνικές δυνάμεις από τα ασφυκτικά δεσμά των πελατειακών πολιτικών της ΝΔ.

Είθισται -εσφαλμένα- η σημασία των ευρωεκλογών να υποτιμάται από τους πολίτες, καθώς θεωρείται «βόλεμα με παχυλούς μισθούς». Σε συνδυασμό με τα σκάνδαλα που ταρακούνησαν τις Βρυξέλλες, με ποιο τρόπο θα πρέπει να πειστούν οι πολίτες για να συμμετάσχουν στην εκλογική διαδικασία και ποιο είναι το μήνυμα που πρέπει να εκπέμπει το ευρωψηφόδελτιο του κόμματός σας;
Όσα αποφασίζονται στο ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο καθορίζουν σε σημαντικό βαθμό την καθημερινότητα των πολιτών της Ευρώπης αλλά και την πορεία τους σε έναν κόσμο που αλλάζει πολύ γρήγορα. Είναι λοιπόν τεράστιο λάθος και ήττα της πολιτικής και των κομμάτων αν οι πολίτες πιστεύουν ότι δεν έχει σημασία αν θα ψηφίσει κανείς στις ευρωεκλογές ή είναι αδιάφορο ποια πρόσωπα θα ψηφίσει για να εκπροσωπήσουν το κόμμα τους αλλά και τη χώρα.
Τα σκάνδαλα οδηγούν στην απομάκρυνση των πολιτών από τα κόμματα και στη συνέχεια στην απαξίωση της πολιτικής. Αυτά αξιοποιεί η ακροδεξιά για να ενισχύσει την πολιτική της παρουσία σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες. Αυτά και την αδυναμία της ΕΕ να ανταποκριθεί έγκαιρα στις μεγάλες προκλήσεις των καιρών.
Για αυτό η επιλογή των υποψηφίων πρέπει να γίνει με κριτήρια αυστηρά πολιτικά και όχι επικοινωνιακά. Οι άνθρωποι που θα επιλεγούν πρέπει να ξέρουν τι ψηφίζουν και γιατί το ψηφίζουν. Η επιλογή να πηγαίνουν σταρ στην Ευρωβουλή μάς έβλαψε και ενίσχυσε την αντίληψη ότι η ενεργή και τεκμηριωμένη παρουσία στην Ευρωβουλή δεν έχει και τόσο σημασία. Για αυτό είναι αναγκαίο να επιλεγούν πρόσωπα που γνωρίζουν τις ευρωπαϊκές πολιτικές και προτεραιότητες που έχουν τη διάθεση να παλέψουν για μια άλλη Ευρώπη πιο κοντά στους πολίτες της, πιο αλληλέγγυα σε όσους έχουν την ανάγκη στήριξης. Για μια Ευρώπη που δεν θα παρακολουθεί παθητικά τις μεγάλες γεωπολιτικές και γεωοικονομικές ανακατατάξεις που απειλούν να τη θέσουν στο περιθώριο με συνέπεια την υποβάθμιση του βιοτικού επιπέδου της πλειοψηφίας των Ευρωπαίων πολιτών.

Share.

Comments are closed.